Πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την ανακατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου

Aκόμη μια πρω­το­βου­λία για την ανα­κα­τα­σκευή του Κολοσ­σού της Ρόδου αλλά και για τη λει­τουρ­γία σχε­τι­κού μου­σείου, ξεκί­νησε σε πανευ­ρω­παϊκό επίπεδο με τη συμ­με­τοχή νεαρών επι­στη­μό­νων.

Η ομάδα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ιστο­σε­λίδα που έχει δημιουρ­γή­σει στη διεύ­θυνση colossusrhodes.com, «παρα­κο­λου­θώ­ντας την αυξη­μένη ανεργία να γκρε­μί­ζει τα όνειρα και τις φιλο­δο­ξίες μιας ολό­κλη­ρης γενιάς, έθεσε ως στόχο τη δημιουρ­γία μιας ομάδας, απο­τε­λού­με­νης από νέους συνα­δέλ­φους από δια­φο­ρε­τι­κές ευρω­παϊ­κές χώρες, οι οποίοι μοι­ρά­ζο­νται κοινές ιδέες και οράματα».

Ο κύριος στόχος, της πρω­το­βου­λίας, είναι η πορεία προς μια νέα κατεύ­θυνση, με σκοπό την παρου­σί­αση λύσεων στα αδιέ­ξοδα που οδήγησε η οικο­νο­μική κρίση και τα οποία στά­θη­καν εμπόδιο για χιλιά­δες νέους, ανα­γκά­ζο­ντάς τους να φεύγουν στο εξω­τε­ρικό.

Σε συνερ­γα­σία με τα αρχαιο­λο­γικά – πολι­τι­στικά ιδρύ­ματα και τα ταξι­διω­τικά πρα­κτο­ρεία, η ομάδα δια­πί­στωσε ότι ήταν δυνατό να επι­τευ­χθούν δύο δια­φο­ρε­τι­κοί στόχοι με μια μόνο κίνηση.

Πρω­ταρ­χι­κός σκοπός της είναι να ξανα­βά­λει το νησί της Ρόδου στο χάρτη με την ανά­δειξη και απο­κα­τά­σταση της ιστο­ρι­κής σημα­σίας του ως πολι­τι­σμική γέφυρα μεταξύ τριών ηπείρων, προ­σελ­κύ­ο­ντας εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες κάθε χρόνο και προ­σφέ­ρο­ντας νέες ευκαι­ρίες απα­σχό­λη­σης.

Δεύ­τε­ρος στόχος είναι να φέρει στο φως και να ανα­δεί­ξει τα εκα­το­ντά­δες αρχαιο­λο­γικά ευρή­ματα τα οποία βρί­σκο­νται στις απο­θή­κες και περι­μέ­νουν τον κατάλ­ληλο χώρο για να εκτε­θούν, αξιο­ποιώ­ντας στο μέγιστο την προβολή της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς του νησιού, που απο­κο­μί­στηκε και δια­σώ­θηκε με κόπο στο πέρασμα των αιώνων.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην ιστο­σε­λίδα:

«Η κατα­σκευή του νέου μου­σείου, του Κολοσ­σού, θα δώσει μια σημα­ντική συμβολή στην οικο­νο­μική ανά­πτυξη ολό­κλη­ρης της χώρας: δεν θα δημιουρ­γή­σει μόνο χιλιά­δες θέσεις εργα­σίας, αλλά και μία επί­δραση “Domino” στην οικο­νο­μία, η οποία θα ενι­σχύ­ε­ται όλο και με περισ­σό­τε­ρες νέες υπο­δο­μές.

Η μελέτη του πολύ σημα­ντι­κού εγχει­ρή­μα­τος υπο­στη­ρί­χθηκε από τις συμ­βου­λές αρμό­διων οικο­νο­μο­λό­γων, σύμφωνα με τους οποίους μια επέν­δυση αυτής της κλί­μα­κας, θα εκτι­νά­ξει την οικο­νο­μία του νησιού, με την αύξηση των επι­σκε­πτών κατά 150%, που θα έχει ως συνέ­πεια την αύξηση των εσόδων πάνω από 2 δις ευρώ, το ίδιο ποσό που ολό­κλη­ρος ο πλη­θυ­σμός της Ελλάδας καλεί­ται να πλη­ρώ­σει π.χ. ως φόρο πρώτης κατοι­κίας, το γνωστό σε όλους “χαράτσι”.

Η κατα­σκευή του Κολοσ­σού απο­τε­λεί όνειρο και διακαή πόθο όλων των ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νων Ροδίων και μη, από την ημέρα κατα­στρο­φής του μέχρι σήμερα. Με μεγάλη χαρά και συγκί­νηση θα έβλεπαν ένα από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου να παίρνει “σάρκα και οστά”, απο­κα­θι­στώ­ντας ένα ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της ιστο­ρίας του νησιού και της Ελλάδας, για το οποίο όλοι είναι υπε­ρή­φα­νοι. Η υλο­ποί­ηση αυτού του εγχει­ρή­μα­τος θα δώσει ένα τέλος σε αυτά τα απανωτά «χτυ­πή­ματα» και θα ενι­σχύ­σει όχι μόνο την οικο­νο­μία του νησιού, αλλά και της ίδιας της Ελλάδας, για να γίνει τελικά ένα παρά­δειγμα ελπίδας για όλες τις χώρες της Ευρώπης που πλήτ­το­νται από την κρίση».

Η μελέτη γεν­νή­θηκε από τις ιδέες, τις προσ­δο­κίες και τις ελπίδες των νέων επαγ­γελ­μα­τιών από διά­φο­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και το Ηνωμένο Βασί­λειο.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ιστο­σε­λίδα της ομάδας:

«Ο επι­διω­κό­με­νος σκοπός είναι φιλό­δο­ξος: να ξανα­χτι­στεί ο Κολοσ­σός της Ρόδου, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, αν και σύμφωνα με τα πρότυπα του 21ου αιώνα. Αυτό δεν θα είναι μόνο το υψη­λό­τερο γλυπτό που κατα­σκευά­στηκε ποτέ, αλλά και ένα τερά­στιο μουσείο 150 μέτρων το οποίο θα φιλο­ξε­νή­σει χιλιά­δες αρχαιο­λο­γικά ευρή­ματα εγκα­τα­λειμ­μένα κάτω από στρώ­ματα σκόνης σε διά­φο­ρες απο­θή­κες του νησιού.

Ο στόχος της μελέτης δεν είναι να προ­τεί­νει ένα αντί­γραφο της αρχαίας κατα­σκευής, ύψους 40 μέτρα, χάλκινο, αλλά να επα­να­λά­βει ακριβώς την ίδια συγκί­νηση και ρίγος που κατα­κτούσε τους επι­σκέ­πτες όταν τον αντί­κρι­ζαν για πρώτη φορά, παρα­πάνω από 2.200 χρόνια πριν, επι­σκέ­πτες συνη­θι­σμέ­νοι σε κατα­σκευές 5 έως και 10 μέτρα ύψους.

Είναι σαφές ότι, σε μια εποχή όπου οι άνθρω­ποι ζουν και εργά­ζο­νται σε κτήρια 400, 500 έως 800 μέτρων ύψους, για να ανα­δη­μιουρ­γη­θούν αυτά τα συναι­σθή­ματα το έργο θα πρέπει να είναι μονα­δικό στο είδος του.

Μία κατα­σκευή 150 μέτρων προ­ο­ρι­σμένη να λει­τουρ­γεί ως μουσείο, πολι­τι­στικό κέντρο, βιβλιο­θήκη, αλλά πάνω απ’ όλα να επα­να­κτή­σει το ρόλο του Κολοσ­σού ως φάρος. ‘Ενα σημείο ανα­φο­ράς για τα πλοία το βράδυ, με φως που θα εκπέ­μπε­ται πάνω από 56 χιλιό­με­τρα μακριά στην ανοικτή θάλασσα έως τα παράλια της Τουρ­κίας.

Στη μελέτη προ­τεί­νε­ται μια κατα­σκευή που εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τις τελευ­ταίες τεχνο­λο­γίες, κάνο­ντας χρήση ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας και έξυπνων συστη­μά­των κατά των σει­σμι­κών δονή­σεων και ανέμων, χαρί­ζο­ντας ταυ­τό­χρονα στα­θε­ρό­τητα και ευε­λι­ξία. Η εξω­τε­ρική επι­φά­νεια του “δέρ­μα­τος” θα καλύ­πτε­ται με ειδικά φύλλα φωτο­βολ­ταϊ­κών πάνελ τα οποία θα προ­σφέ­ρουν έως και 100% αυτο­νο­μία, ο Θεός του ήλιου που “ζει” απο­κλει­στικά από την ηλιακή ενέρ­γεια.

Η δημιουρ­γία των ανοι­χτών εσω­τε­ρι­κών χώρων με την εξά­λειψη των «συνη­θι­σμέ­νων» ορόφων προ­σφέ­ρει μια οπτική ελευ­θε­ρία, όπου οι επι­σκέ­πτες μπορούν να θαυ­μά­σουν τον τερά­στιο χώρο και τον κεντρικό μηχα­νι­σμό της κατα­σκευής. Αυτές οι αρχι­τε­κτο­νι­κές επι­λο­γές βοηθούν την κυκλο­φο­ρία του αέρα μειώ­νο­ντας δρα­μα­τικά την κατα­νά­λωση ενέρ­γειας.

Το σχήμα της βάσης του κτηρίου, από τα πόδια μέχρι την μέση του κορμού, είναι ένας τρί­πο­δας, η πιο σταθερή μορφή, πάνω από το οποίο υψώ­νε­ται η κεντρική στήλη των άνω ορόφων. Η μελέτη προ­τεί­νει μία κατα­σκευή μονα­δική στο είδος της όσον αφορά την αντα­πό­κριση στις σει­σμι­κές δονή­σεις και τους ισχυ­ρούς ανέμους με την ανώτερη κατα­σκευή να αρθρώ­νε­ται στην κορυφή του τρι­πό­δου, έχοντας ταυ­τό­χρονα το κέντρο βάρους χαμη­λό­τερα, επι­τρέ­πο­ντας το δυνα­μικό έλεγχο στις ισχυρές δονή­σεις που μπορεί να παρου­σια­στούν σε αυτή η περιοχή».

Στην ομάδα μετέ­χουν οι κ.κ. Άρης Α. Πάλλας, αρχι­τέ­κτο­νας με ειδι­κό­τητα στην αρχαιο­λο­γία, Ρόδο, Ελλάδα, Enrique Fernanzes, πολι­τι­κός μηχα­νι­κός, από την Ισπανία, Ombretta Iannone, αρχι­τέ­κτο­νας με ειδι­κό­τητα στην αρχαιο­λο­γία, από την Ιταλία,  Matilda Palla, Οικο­νο­μο­λό­γος από την Ισπανία, Erald Dupi

πολι­τι­κός μηχα­νι­κός από το Ηνωμένο Βασί­λειο και Χρήστος Γιαννάς, αρχαιο­λό­γος από τη Ρόδο.