“Το δημοψήφισμα έγινε για να χαθεί” αποκαλύπτει ο Γιάνης

«Όταν έκλει­σαν οι τρά­πε­ζες, εγώ υπεν­θύ­μισα στους συνα­δέλ­φους μου, τους συντρό­φους μου, ότι θα έπρεπε να απε­λευ­θε­ρώ­σουμε αυτό το όπλο που είχαμε. Αλλά έβαλαν βέτο και είπαν όχι. Στο σημείο αυτό παρα­δο­θή­καμε”.

“Μέχρι το τέλος του Ιουνίου”, σημεί­ωσε, “οι συνά­δελ­φοί μου είχαν ήδη απο­φα­σί­σει να παρα­δο­θούν. Κατά μία έννοια το δημο­ψή­φι­σμα έγινε για να χαθεί. Ήταν μια οδός δια­φυ­γής. Η ελπίδα τους ήταν ότι οι Έλληνες θα ψηφί­σουν ναι. Και οι Έλληνες ψήφισαν όχι. Οι Έλληνες δεν υπο­τά­χθη­καν. Έμεινα έκπλη­κτος. Περί­με­ναν ότι μια ολό­κληρη εβδο­μάδα με κλει­στές τις τρά­πε­ζες θα λύγιζε τον ελλη­νικό λαό στην βούληση της τρόικας. Ήμουν συνε­παρ­μέ­νος εκείνο το βράδυ. Ήταν μία από τις πιο ευτυ­χι­σμέ­νες στιγμές της ζωής μου. Δυστυ­χώς για μένα, η ελλη­νική κυβέρ­νηση, κατέρ­ρευσε και παρα­δό­θηκε”

Τι συμ­φω­νή­θηκε στο «πολε­μικό συμ­βού­λιο» της κυβέρ­νη­σης

Για το ίδιο θέμα, ο αντα­πο­κρι­τής του ΚΥΠΕ στο Λονδίνο, Αθα­νά­σιος Γκαβός, έγραψε:

Η έξοδος από την ευρω­ζώνη δεν ήταν ποτέ επι­δί­ωξη της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ, είπε σε εκδή­λωση στο Λονδίνο το βράδυ της Παρα­σκευής ο πρώην Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της Ελλάδας Γιάνης Βαρου­φά­κης, ο οποίος μίλησε για όπλα που είχε η κυβέρ­νηση Τσίπρα στην οποία συμ­με­τείχε ο ίδιος, τα οποία όμως ποτέ δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν, όπως υπο­στή­ριξε.

Ανέφερε ότι ένα σημα­ντικό όπλο ήταν η δυνα­τό­τητα ανα­διάρ­θρω­σης του ελλη­νι­κού χρέους που κατείχε η ΕΚΤ, το οποίο υπα­γό­ταν στο ελλη­νικό δίκαιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, είχε συμ­φω­νη­θεί εντός του «πολε­μι­κού συμ­βου­λίου» της κυβέρ­νη­σης ότι η κίνηση αυτή θα γινόταν αμέσως μόλις ο «πόλεμος φθοράς» που διε­ξα­γό­ταν από τους πιστω­τές οδη­γούσε στο κλεί­σιμο των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών. «Ωστόσο, όταν ήρθε εκείνη η στιγμή ο πιο στενός πυρήνας του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου είπε όχι», υπο­στή­ριξε ο πρώην Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών.

Όσο για την επι­δί­ωξη της κυβέρ­νη­σης όσο εκείνος κατείχε το κορυ­φαίο οικο­νο­μικό πόστο σε αυτή, είπε ότι ήταν «να αντι­στα­θούμε εντός της ευρω­ζώ­νης έως ότου το κόστος για την άλλη πλευρά να γινόταν μεγα­λύ­τερο από το όφελος που είχε από τον δημο­σιο­νο­μικό εικο­νικό πνιγμό μας».

Επέ­κρινε δρι­μύ­τατα τη συμ­φω­νία που πρό­σφε­ραν οι εταίροι στην Ελλάδα, λέγο­ντας ότι οι όροι της είχαν σκοπό να «ταπει­νώ­σουν» την κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ. Χαρα­κτή­ρισε τη στάση των Ευρω­παίων επ’ αυτού ως «βάρβαρη πολι­τική στο στιλ του 19ου αιώνα».

Ο κ. Βαρου­φά­κης συμ­με­τείχε σε εκδή­λωση της εφη­με­ρί­δας Guardian, σε μια κατά­με­στη από περίπου 2000 ακρο­α­τές αίθουσα του κεντρι­κού Λον­δί­νου, απα­ντώ­ντας επί σκηνής σε ερω­τή­σεις του οικο­νο­μι­κού συντά­κτη του βρε­τα­νι­κού Channel 4 Πολ Μέισον, ο οποίος έχει παρα­κο­λου­θή­σει από πολύ κοντά τα τελευ­ταία χρόνια την ελλη­νική κρίση και την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ένα μεγάλο μέρος της συζή­τη­σης μεταξύ των κ.κ. Βαρου­φάκη και Μέισον αφιε­ρώ­θηκε σε αυτό που ο πρώην Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών απο­κά­λεσε «δημο­κρα­τικό έλλειμμα στην ευρω­ζώνη». Επέ­κρινε μεταξύ άλλων τη δομή των συνε­δριά­σεων του Eurogroup (όπου οι Υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών «ακούνε τις θέσεις των εκπρο­σώ­πων της τρόικα, έχουν περιο­ρι­σμένο χρόνο να κατα­θέ­σουν τις απόψεις τους και τελικά δια­βου­λεύ­ο­νται μόνο επί του κοινού ανα­κοι­νω­θέ­ντος»), ζήτησε την απευ­θείας μετά­δοση των συνε­δριά­σεων αυτών και τη δημο­σιο­ποί­ηση των πρα­κτι­κών των συνε­δριά­σεων του Δ.Σ. της ΕΚΤ, καθώς και την ανα­βάθ­μιση θεσμών όπως η Ευρω­παϊκή Τράπεζα Επεν­δύ­σεων με έμφαση στην προ­ώ­θηση πρά­σι­νων τεχνο­λο­γιών.

Είπε επίσης ότι ενώ συμ­φω­νεί πως τελικά η ευρω­ζώνη πρέπει να εξε­λι­χθεί σε μια δημο­κρα­τική ομο­σπον­δία, το σχέδιο του Γερ­μα­νού Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε για την απόφαση έγκρι­σης ή απόρ­ρι­ψης εθνικών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών από έναν Υπουργό Οικο­νο­μι­κών της νομι­σμα­τι­κής ένωσης απο­σκο­πεί στην ουσία στον έλεγχο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της γαλ­λι­κής κυβέρ­νη­σης.

Σε ό,τι αφορά τη Βρε­τα­νία, είπε ότι το μήνυμα που κομίζει είναι ότι όσοι επι­κρί­νουν την Ευρώπη πρέπει «να μείνουν σε αυτή, να παλέ­ψουν για αυτή και να την εκδη­μο­κρα­τί­σουν».

Εκτί­μησε ότι η σχέση Λονδίνου-Βρυξελλών είναι πολύ πιο σημα­ντική για τη Βρε­τα­νία από όσο εκτι­μούν οι περισ­σό­τε­ροι σε αυτή τη χώρα, σχο­λιά­ζο­ντας ότι ο μέσος θαμώνας της παμπ που τάσ­σε­ται ενδε­χο­μέ­νως υπέρ του Brexit θα απο­γοη­τευό­ταν πολύ βλέ­πο­ντας τις επι­πτώ­σεις μιας βρε­τα­νι­κής εξόδου από την ΕΕ.