Ποινή φυλάκισης 14 μηνών σε 75χρονο δόκιμο μοναχό για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας παιδιών

Ποινή φυλά­κι­σης 14 μηνών με 3ετή ανα­στολή επέβαλε χθες το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου σε έναν 75χρονο δόκιμο μοναχό, που κρίθηκε ένοχος, με το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου έντιμου βίου, για προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας κατά συρροή, παιδιών νεό­τε­ρων των 12 ετών.

Στον κατη­γο­ρού­μενο είχε επι­βλη­θεί από το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, ποινή φυλά­κι­σης 19 μηνών, με 3ετή ανα­στολή το Νοέμ­βριο του 2013.

Ο μοναχός, σε ηλικία 71 ετών, είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος, μετά και την απο­λο­γία του, με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου του από τη χώρα και της απα­γό­ρευ­σης συνα­να­στρο­φής του με τα ανήλικα παιδιά, που τον κατήγ­γει­λαν για απο­πλά­νηση.

Σύμφωνα με όσα υπο­στή­ρι­ξαν τα δύο ανήλικα αγόρια, ηλικίας τότε 11 και 10 ετών, αλλά και η 30χρονη μητέρα τους, υπήκοος Βουλ­γα­ρίας, την 31η Αυγού­στου 2009 και περί ώρα 13:30, μετέ­βη­σαν στον Ι.Ν. Αγ. Γεωρ­γίου, στην οδό Πατριάρ­χου Αθη­να­γόρα, προ­κει­μέ­νου να ανάψουν ένα κεράκι και να προ­σκυ­νή­σουν τις εικόνες.

Προτού προ­λά­βουν όμως να προ­σκυ­νή­σουν τους πλη­σί­ασε ο δόκιμος μοναχός, ο οποίος άρχισε να τους ρωτά ποια είναι τα ονόματά τους και τους έβαλε να καθί­σουν μαζί του, σε κάποια καρέκλα.

Φέρεται να κάθισε στο πόδι του τον 10χρονο, τον οποίο άρχισε να αγκα­λιά­ζει με το δεξί του χέρι και να τον φιλά στο μάγουλο.

Στη συνέ­χεια φέρεται να έβαλε στα πόδια του τον 11χρονο, τον οποίο άρχισε να χαϊ­δεύει στο κεφάλι, στην πλάτη και τον φίλησε στα μάγουλα και δύο φορές στο στόμα. Μετά από αυτό, τα δύο ανήλικα παιδιά έφυγαν, πήγαν στο σπίτι τους και ενη­μέ­ρω­σαν την μητέρα τους, όταν επέ­στρεψε τις απο­γευ­μα­τι­νές ώρες της ίδιας ημέρας.

Στη συνέ­χεια η ίδια μαζί με τα ανήλικα παιδιά κατήγ­γει­λαν το συμβάν, την 1η Σεπτεμ­βρίου 2009, στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνεί­ται την απο­δι­δό­μενη σε αυτόν κατη­γο­ρία και ισχυ­ρί­στηκε ότι πράγ­ματι τα δύο ανήλικα παιδιά πήγαν στον ναό προ­κει­μέ­νου να ανάψουν κερί και να φιλή­σουν τις εικόνες και ότι αυτός, όταν τα είδε, συγκι­νή­θηκε και ρώτησε πώς είναι τα ονόματά τους, κάθισε μαζί τους, μίλησαν και ισχυ­ρί­στηκε ότι πατρικά τα χάιδεψε στο κεφάλι και στην πλάτη και τα φίλησε στο μάγουλο και στον κρόταφο.

Ομο­λό­γησε εξάλλου ότι φίλησε το ένα εκ των δύο αγοριών και υπο­στή­ριξε ότι επειδή δεν βλέπει καλά μπορεί να το φίλησε στο στόμα.

Στο απο­λο­γη­τικό υπό­μνημα που είχε υπο­βά­λει ενώπιον του Ανα­κριτή, είχε ανα­φέ­ρει και τα ακό­λουθα:

«Δεν είναι δυνατόν στα 70 χρόνια μου, να απο­φά­σισα να ασελ­γήσω ή έστω να συμπε­ρι­φερθώ ανάρ­μο­στα σε ανήλικα παιδιά για τα οποία το μόνο που έκανα ήταν να τα περι­βάλω με στοργή και αγάπη για την αγάπη τους προς την εκκλη­σία την οποία υπηρετώ αφι­λο­κερ­δώς επί σειράν ετών. Εχω λευκό ποινικό μητρώο και διάγω μέχρι σήμερα βίο άψογο και θρη­σκευ­τικό. Η μόνη άλλη δικαιο­λο­γία για την καταγ­γε­λία πέραν αυτής που προ­α­νέ­φερα, διότι δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μου κατα­λο­γί­ζουν, είναι να παρε­ξη­γή­θη­καν οι κινή­σεις μου, λόγω της εμφά­νι­σής μου», ισχυ­ρι­ζό­με­νος πιο πέρα ότι «στο στόμα δεν φίλησα κανένα παιδί παρά μόνο στα μάγουλα από στοργή», επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «επειδή δεν βλέπω καλά ίσως να ακού­μπησα τα χείλη του παιδιού αλλά αυτό δεν έγινε με πρόθεση. Το μόνο που ήθελα ήταν να επι­βρα­βεύσω αυτά τα παιδιά για την αγάπη τους προς την εκκλη­σία αλλά και για την ευγέ­νειά τους».

Θυμί­ζουμε ότι ήταν αρχικώς κατη­γο­ρού­με­νος για απο­πλά­νηση ανη­λί­κων, που δεν συμπλή­ρω­σαν τα 12 έτη αλλά με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, τον Αύγου­στο του 2011, η κατη­γο­ρία μετε­τράπη σε προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας των ανή­λι­κων παιδιών.

Είχε κριθεί ότι υφί­στα­νται επαρ­κείς ενδεί­ξεις σε βάρος του κατη­γο­ρού­με­νου, που ενι­σχύ­ο­ντο από ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, την οποίαν διε­νήρ­γησε παι­δο­ψυ­χί­α­τρος και η οποία έκρινε ότι οι ανή­λι­κοι είχαν σαφή αντί­ληψη των όσων συνέ­βη­σαν και τα καταγ­γελ­λό­μενα απ’ αυτούς δεν απο­τε­λού­σαν προϊόν της φαντα­σίας τους.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης.