Αθώοι οι κατηγορούμενοι για απάτη κατά συναυτουργία

Αθώοι κρίθηκαν χθες από το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων δύο μουσουλμάνοι, κατηγορούμενοι για απάτη κατά συναυτουργία.
Οι κατηγορούμενοι εφέροντο να μετήλθαν απίθανες μεθοδεύσεις προκειμένου να υφαρπάξουν την περιουσία μιας ηλικιωμένης, υποσχόμενοι ότι θα την φρόντιζαν στα μοναχικά γηρατειά της.
Η εκλιπούσα ήταν κυρία μεταξύ άλλων και ενός ακινήτου κειμένου στην περιοχή Mόντε Σμιθ στη Pόδο και επί των οδών Γαληνού και Διοσκουριδών, εκτάσεως 1.333 τ.μ. με το επ’ αυτού κτίσμα συνολικού εμβαδού 733 τ.μ.. Kατά το έτος 1999, και έχοντας προβλήματα υγείας, αναζήτησε την υποστήριξη κάποιων προσώπων για να την φροντίζουν και να την πηγαίνουν στους γιατρούς δεδομένου ότι ο υιός της ευρίσκετο στην Αυστραλία και δεν ενδιαφερόταν για αυτήν.
H γυναίκα φέρεται να ήρθε σε συμφωνία με μια Μουσουλμάνα, ώστε η τελευταία με τον σύζυγό της να την προσέχουν και να της παρέχουν φροντίδα. Για τη φροντίδα αυτή και λόγω της υποχρέωσης που αισθανόταν η ηλικιωμένη προς τους κατηγορουμένους, τους πρότεινε, εφόσον θα ανελάμβαναν να τη φροντίζουν, να τους μεταβίβαζε το περιγραφέν ακίνητο μετά της επ’ αυτού οικίας υπό τον όρο όμως ότι η μεταβίβαση θα επήρχετο μετά το θάνατό της.
Ειδικότερα οι ως άνω κατηγορούμενοι ζήτησαν από την ηλικιωμένη το ως άνω ακίνητό της να μεταβιβαστεί, σε εκτέλεση της συμφωνίας τους και πάντως μετά το θάνατό της, στα 2 τέκνα τους, πράγμα το οποίο η γυναίκα βρήκε δίκαιο προκειμένου να διασφαλιστούν.
Tο ανδρόγυνο το επόμενο έτος, ήτοι το θέρος του έτους 2000, ανέφεραν στην ηλικιωμένη ότι επιθυμία τους ήταν, δεδομένης της προηγούμενης συμφωνίας τους, να τη φροντίζουν, γεγονός το οποίο συνέχιζε να συμβαίνει, να μετέλθει η συμφωνία αυτή τον έγγραφο συμβολαιογραφικό τύπο. H ηλικιωμένη συμφώνησε σε αυτό και πράγματι μετέβησαν στο γραφείο συμβολαιογράφου της Pόδου, όπου προέβη, σε μεταβίβαση του ως άνω ακινήτου λόγω πωλήσεως στους κατηγορούμενους.
Δυνάμει συμβολαίου της συμβολαιογράφου η εγκαλούσα, προέβη σε σύσταση μερικότερης οριζόντιας ιδιοκτησίας του ακινήτου της και εφέρετο να μην γνώριζε γραφή και ανάγνωση της ελληνικής γλώσσας και να προέβη, πιστεύοντας ότι υπογράφει συμβόλαια μεταβίβασης του ακινήτου, λόγω δωρεάς αιτία θανάτου, σε πώληση του ακινήτου και ειδικότερα προέβη σε μεταβίβαση λόγω πωλήσεως, του ισογείου της ως άνω οικίας εξ αδιαιρέτου κατά ποσοστό 1⁄2 στους Μουσουλμάνους, αντί συνολικού τιμήματος 28.133.770 δραχμών, ενώ διατήρησε προσωπική δουλεία οικήσεως σε αυτό.
Δυνάμει άλλου συμβολαίου προέβη σε μεταβίβαση λόγω πωλήσεως, στον γιο των κατηγορούμενων του πρώτου ορόφου της ως άνω οικίας αντί τιμήματος 25.968.919 δραχμών.
Τέλος δυνάμει συμβολαίου πώλησε κατά ποσοστό 1⁄2 εξ αδιαιρέτου της πυλωτής και του δικαιώματος μελλοντικής προσθήκης στο όλο ακίνητο αντί τιμήματος 9.025.507 δραχμών.
Οι κατηγορούμενοι και η ηλικιωμένη προέβησαν, την επομένη των ως άνω δικαιοπραξιών, στη συνομολόγηση του από 31-8-2002 ιδιωτικού συμφωνητικού δυνάμει του οποίου, όπως αναφέρεται σε αυτό, οι κατηγορούμενοι λόγω των “ευνοϊκών όρων” της πωλήσεως θα ανελάμβαναν την υποχρέωση να συμπαραστέκονται στην ηλικιωμένη όσο ζούσε, μεριμνώντας για τη στέγαση, διαβίωση και πλήρη περίθαλψή της, σε περίπτωση οικονομικής αδυναμίας να αναλάβουν την πλήρη κάλυψη των εξόδων της καθώς και τα έξοδα της κηδείας της.
Από την ακροαματική διαδικασία δεν προέκυψε ωστόσο ότι η ηλικιωμένη πλανήθηκε στην υπογραφή των ως άνω συμβολαίων. Πιο συγκεκριμένα είχε παραστεί ενώπιον δύο συμβολαιογράφων και τριών δικηγόρων και όπως κρίθηκε δεν μπορεί κανείς εξ αυτών να μην αντιλήφθηκε ότι δεν γνώριζε ελληνικά και ότι δεν ήταν επιθυμία της να μεταβιβάσει τα ακίνητα.
Ως συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων παρέστη ο δικηγόρος κ. Παναγιώτης Νικολάου.
H δίωξη σε βάρος των κατηγορουμένων κινήθηκε μετά από μηνυτήρια αναφορά που υπέβαλε ο δικηγόρος κ. Γ. Xαρίτος.