Δεν είχαν βάση οι καταγγελίες για την εκκλησιαστική επιτροπή

Ακρως απο­κα­λυ­πτι­κό είναι το βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου με το οποίο απο­φα­σί­στη­κε να μην γίνει κα­τη­γο­ρία για τις αξιό­ποι­νες πρά­ξεις της υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κειµένου ιδιαι­τέ­ρως µεγά­λης αξίας από δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας και της απά­της κατ’ επάγ­γελµα και κατά συ­νή­θεια, που το συ­νο­λι­κό όφε­λος ή η συ­νο­λι­κή ζηµία υπερ­βαί­νουν το ποσό των 73.000 ευρώ, με­τα­ξύ άλλων και σε 5 μέλη της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής του Ιερού Ναού των Ει­σο­δί­ων της Θε­ο­τό­κου Κο­σκι­νού κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα Μαρ­τί­ου 2001 – Ιου­νί­ου 2004.

Οι κα­ταγ­γε­λί­ες για ατα­σθα­λί­ες στον συ­γκε­κρι­μέ­νο ιερό ναό είχαν σκαν­δα­λί­σει το ποί­μνιο και είχαν προ­κα­λέ­σει με­γά­λο θό­ρυ­βο στο νησί.

Από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε, όμως, ότι δεν είχαν βάση.

Στο βού­λευ­μα ανα­φέ­ρο­νται επί του προ­κει­μέ­νου τα εξής:

«Στον Ιερό Ναό των Ει­σο­δί­ων της Θε­ο­τό­κου Κο­σκι­νού Ρόδου, δεν υπήρ­χε κατά τα έτη 2001-2004 νο­μί­μως διο­ρι­σμέ­νη, κατά τις οι­κεί­ες δια­τά­ξεις, Εκ­κλη­σια­στι­κή Επι­τρο­πή. Χρέη μελών της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής τε­λού­σαν ατύ­πως πρό­σω­πα, τα οποία είχε το­πο­θε­τή­σει στη θέση αυτή ο ιε­ρέ­ας του Ναού, Αρ­χι­μαν­δρί­της Ελ­πί­δος ΒΑ­ΠΑ­ΝΑ­ΚΗΣ, με­τα­ξύ των οποί­ων συ­γκα­τα­λέ­γο­νταν οι δεύ­τε­ρος, τρί­τος και πέμ­πτος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, ήτοι οι Σπυ­ρί­δων ΤΣΟ­ΜΠΑ­ΝΑ­ΚΗΣ του Λα­ζά­ρου, Κων­στα­ντί­νος ΣΑ­ΡΑ­ΝΤΗΣ του Στέρ­γου και Νι­κό­λα­ος ΣΚΟΥ­ΜΙΟΣ του Κων­στα­ντί­νου αντί­στοι­χα, καθώς επί­σης και οι Φώ­τιος ΜΠΑΡ­ΔΟΣ και Αν­δρέ­ας ΨΥΛ­ΛΑ­ΚΗΣ.

Εκ­κλη­σια­στι­κό Συμ­βού­λιο (ή Εκ­κλη­σια­στι­κή Επι­τρο­πή) διο­ρί­σθη­κε νό­μι­μα στον προρ­ρη­θέ­ντα Ναό δυ­νά­μει του με αριθ­μού πρω­το­κόλ­λου 191/05.03.2004 εγ­γρά­φου της Ιεράς Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου και συ­γκρο­τή­θη­κε σε σώμα με το με αριθ­μό 5/06.03.2004 πρα­κτι­κό του Ιερού αυτού Ναού. Απο­τε­λεί­το δε, μετά την άρ­νη­ση του Βα­σι­λεί­ου ΨΥΛ­ΛΑ­ΚΗ να απο­δε­χθεί το διο­ρι­σμό του και την κα­τά­λη­ψη της θέσης του από τον τρίτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, Κων­στα­ντί­νο ΣΑ­ΡΑ­ΝΤΗ του Στέρ­γου, πρώτο ως τότε ανα­πλη­ρω­μα­τι­κό μέλος της επι­τρο­πής, από τον έκτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, Αρ­χι­μαν­δρί­τη Ελ­πί­διο ΒΑ­ΠΑ­ΝΑ­ΚΗ, ως πρό­ε­δρο, και τέσ­σε­ρα άλλα μέλη, τους δεύ­τε­ρο έως και πέμ­πτο κα­τη­γο­ρού­με­νο αντί­στοι­χα, ήτοι τους Σπυ­ρί­δω­να ΤΣΟ­ΜΠΑ­ΝΑ­ΚΗ του Λα­ζά­ρου, Κων­στα­ντί­νο ΣΑ­ΡΑ­ΝΤΗ του Στέρ­γου, Φώτιο ΦΙ­ΛΙΠ­ΠΟΥ και Νι­κό­λαο ΣΚΟΥ­ΜΙΟ του Κων­στα­ντί­νου.

Πλην όμως, παρά το γε­γο­νός ότι ο δεύ­τε­ρος, ο τρί­τος και ο πέμ­πτος κα­τη­γο­ρού­με­νος εκτε­λού­σαν απρό­σκο­πτα ήδη από μα­κρού χρό­νου άτυπα κα­θή­κο­ντα Επι­τρό­πων του εν λόγω Ιερού Ναού, σχε­δόν αμέ­σως μετά το νο­μό­τυ­πο διο­ρι­σμό τους ως μελών της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής επήλ­θε ρήξη των σχέ­σε­ών τους με τον πρό­ε­δρο της επι­τρο­πής, και ιερέα του Ιερού Ναού, με τον οποίο (ιερέα), αντί­θε­τα, συ­ντά­χθη­κε ο τέ­ταρ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, Φώ­τιος ΦΙ­ΛΙΠ­ΠΟΥ.

Ως εκ τού­του, δη­μιουρ­γή­θη­καν προ­σω­πι­κές προ­στρι­βές και αντι­πα­λό­τη­τες, εξαι­τί­ας των οποί­ων κα­τέ­στη δυ­σχε­ρής η λει­τουρ­γία του εκ­κλη­σια­στι­κού συμ­βου­λί­ου. Στα πλαί­σια της έρι­δας του με τα ως άνω μέλη του εν λόγω συμ­βου­λί­ου, ο ιε­ρέ­ας του Ναού άλ­λα­ξε μά­λι­στα εντός της Με­γά­λης Εβδο­μά­δος του 2004 (το μήνα Απρί­λιο του έτους αυτού) την κλει­δα­ριά του εκ­κλη­σια­στι­κού γρα­φεί­ου του Ναού, με απο­τέ­λε­σμα τα προ­κεί­με­να μέλη να μην έχουν πλέον πρό­σβα­ση στο γρα­φείο αυτό ούτε βέ­βαια στα εντός αυτού ευ­ρι­σκό­με­να λο­γι­στι­κά βι­βλία.

Τα εν λόγω μέλη του εκ­κλη­σια­στι­κού συμ­βου­λί­ου, ήτοι ο δεύ­τε­ρος, ο τρί­τος και ο πέμ­πτος κα­τη­γο­ρού­με­νος, υπο­χρε­ώ­θη­καν, λοι­πόν, να τη­ρή­σουν (πρό­χει­ρα) «διπλά» βι­βλία, στα οποία κα­τέ­γρα­φαν προ­σω­ρι­νώς, μέχρι δη­λα­δή να απο­κτή­σουν ξανά πρό­σβα­ση στα επί­ση­μα λο­γι­στι­κά βι­βλία, τα στοι­χεία που αφο­ρού­σαν στην οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση του Ναού.

Κο­ρυ­φω­θεί­σης όμως της έρι­δας με τον έκτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, Αρ­χι­μαν­δρί­τη Ελ­πί­διο ΒΑ­ΠΑ­ΝΑ­ΚΗ, εγκα­τέ­λει­ψαν, ο μεν πέμ­πτος κα­τη­γο­ρού­με­νος στις 10.04.2004 και ο δεύ­τε­ρος και ο τρί­τος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων στις 10.05.2004, το αξί­ω­μά τους ως μελών του εκ­κλη­σια­στι­κού συμ­βου­λί­ου του Ιερού Ναού των Ει­σο­δί­ων της Θε­ο­τό­κου Κο­σκι­νού Ρόδου.

Επα­νήλ­θαν δε όλοι στα κα­θή­κο­ντά τους, κα­τό­πιν πα­ρεμ­βά­σε­ως της Ιεράς Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου, περί τα τέλη του μήνα Μαΐου 2004. Τότε, δη­λα­δή περί τα τέλη (Μαΐου και κατά τον Ιού­νιο του έτους 2004, απέ­κτη­σαν ξανά πλέον πρό­σβα­ση στα λο­γι­στι­κά βι­βλία του Ιερού Ναού και συ­μπλή­ρω­σαν σε αυτά ανα­δρο­μι­κώς τις εγ­γρα­φές του προη­γη­θέ­ντος δια­στή­μα­τος, θέ­το­ντας ως ημε­ρο­μη­νία των εν λόγω εγ­γρα­φών την ημε­ρο­μη­νία της πραγ­μα­τι­κής διε­νέρ­γειας των σχε­τι­κών πρά­ξε­ων οι­κο­νο­μι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου, με απο­τέ­λε­σμα τα λο­γι­στι­κά αυτά βι­βλία να πα­ρου­σιά­ζουν κά­ποια ατα­ξία.

Η ατα­ξία αυτή στη συ­μπλή­ρω­ση των εγ­γρα­φών δεν μπο­ρεί να απο­δο­θεί, λοι­πόν, σε πρό­θε­ση των εν λόγω κα­τη­γο­ρου­μέ­νων να απο­κρύ­ψουν στοι­χεία σχε­τι­κά με την οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση του Ιερού Ναού ή να πα­ρου­σιά­σουν στα οι­κεία λο­γι­στι­κά βι­βλία ψευδή οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να ως αληθή.

Από κα­νέ­να απο­δει­κτι­κό μέσο δεν έχει εξάλ­λου προ­κύ­ψει ότι ο δεύ­τε­ρος, ο τρί­τος και ο πέμ­πτος κα­τη­γο­ρού­με­νος (κατά το διά­στη­μα με­τα­ξύ αρχών Μαρ­τί­ου και αρχών Μαΐου 2004) ή ο έκτος κα­τη­γο­ρού­με­νος (κατά το διά­στη­μα από 10.05.2004 μέχρι τέλη Μαΐου 2004, κατά το οποίο οι τρεις εκ των τεσ­σά­ρων Επι­τρό­πων δεν ασκού­σαν τα κα­θή­κο­ντα τους και έτσι ήταν κατ’ ου­σί­αν απο­κλει­στι­κώς υπεύ­θυ­νος ο ίδιος για όλα τα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρού­σαν στον Ιερό Ναό) υπε­ξαί­ρε­σαν χρή­μα­τα από το πα­γκά­ρι ή από το Τα­μείο του Ναού.

Δεν υπάρ­χει άλ­λω­στε και βά­σι­μος λόγος να πι­θα­νο­λο­γη­θεί ότι κά­ποιο των ως άνω προ­σώ­πων προ­έ­βη, για τα βρα­χέα αυτά δια­στή­μα­τα, σε υπε­ξαί­ρε­ση χρη­μά­των από το Τα­μείο του Ναού, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη και ότι δεν είχε υπάρ­ξει κα­ταγ­γε­λία σε σχέση με την οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση του Ιερού Ναού Ει­σο­δί­ων της Θε­ο­τό­κου Κο­σκι­νού Ρόδου για το χρο­νι­κό διά­στη­μα των τριών ετών που προη­γή­θη­καν του Μαρ­τί­ου 2004, κατά το οποίο ιε­ρουρ­γού­σε στο Ναό ο ίδιος ιε­ρέ­ας και χρέη άτυ­πης εκ­κλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής εκτε­λού­σαν οι ίδιοι οι προ­κεί­με­νοι κα­τη­γο­ρού­με­νοι.

Το δε δη­μιουρ­γη­θέν κλίμα αδια­φά­νειας και κα­χυ­πο­ψί­ας ως προς τον τρόπο οι­κο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης του Ναού οφεί­λε­ται στις τε­τα­μέ­νες σχέ­σεις με­τα­ξύ του ιερέα του Ναού (και προ­έ­δρου του εκ­κλη­σια­στι­κού του συμ­βου­λί­ου) και των προ­ε­κτε­θέ­ντων μελών του εκ­κλη­σια­στι­κού συμ­βου­λί­ου.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί επί­σης ότι τα μέλη της εκ­κλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής κα­τέ­θε­ταν τα τα­μεια­κά δια­θέ­σι­μα του Ναού σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς που τη­ρού­σαν, στο όνομα κά­ποιου επι­τρό­που και όχι σε αυτό του Ιερού Ναού, στην τότε «Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος» και την τότε «Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος». Τους οι­κεί­ους δε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς (στους οποί­ους περί τα τέλη Ιου­νί­ου 2004 βρί­σκο­νταν κα­τα­τε­θει­μέ­να αφε­νός μεν ποσό 26.166,93 € σε διά­φο­ρους λο­γα­ρια­σμούς τα­μιευ­τη­ρί­ου των ως άνω Τρα­πε­ζών και αφε­τέ­ρου ποσό 88.000,72 € σε προ­θε­σμια­κό λο­γα­ρια­σμό της «Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος») τα μέλη του εκ­κλη­σια­στι­κού συμ­βου­λί­ου τους υπέ­δει­ξαν στην Τρι­με­λή Επι­τρο­πή (Δια­χει­ρι­στι­κού) Ελέγ­χου, η οποία διο­ρί­σθη­κε περί το μήνα Ιού­νιο του έτους 2004 από το νέο Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου, κ.κ. Κύ­ριλ­λο, για να ελέγ­ξει τα της οι­κο­νο­μι­κής δια­χει­ρί­σε­ως του προ­κεί­με­νου Ιερού Ναού.

Αξί­ζει, πε­ραι­τέ­ρω, να ανα­φερ­θεί ότι η εν λόγω Τρι­με­λής Επι­τρο­πή (Δια­χει­ρι­στι­κού) Ελέγ­χου στο από 24.07.2004 πό­ρι­σμα της προς το Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου δια­πι­στώ­νει μεν διά­φο­ρες ελ­λεί­ψεις ως προς την τή­ρη­ση των λο­γι­στι­κών βι­βλί­ων του Ιερού Ναού (από τον Σε­πτέμ­βριο του 2001 και έως και τον Ιού­νιο του 2004), καθώς επί­σης και πνεύ­μα σπα­τά­λης ως προς την οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση, υπό την έν­νοια ότι κατά τα έτη 2002 και 2003 διε­τέ­θη­σαν χρή­μα­τα για την αγορά αντι­κει­μέ­νων που δεν ήταν απα­ραί­τη­τα για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των ανα­γκών του Ιερού Ναού, πλην όμως δεν κα­τα­λή­γει στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι λεί­πει κά­ποιο ποσό από το τα­μείο του Ιερού Ναού ή ότι οι εγ­γρα­φές στα οι­κεία λο­γι­στι­κά βι­βλία είναι ψευ­δείς ή δεν απο­δί­δουν την πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή θέση του Ναού.

Τέλος, ο δεύ­τε­ρος, ο τρί­τος και ο πέμ­πτος κα­τη­γο­ρού­με­νος, Σπυ­ρί­δων ΤΣΟ­ΜΠΑ­ΝΑ­ΚΗΣ, Κων­στα­ντί­νος ΣΑ­ΡΑ­ΝΤΗΣ και Νι­κό­λα­ος ΣΚΟΥ­ΜΙΟΣ αντί­στοι­χα, με­τέ­βη­σαν, συ­νο­δευό­με­νοι από τον ταμία της προη­γού­με­νης Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής Αν­δρέα ΨΥΛ­ΛΑ­ΚΗ, στις 14 Ιου­λί­ου 2004 κατά τις βρα­δυ­νές ώρες στην Ιερά Μονή (ξωκ­κλή­σι) του Προ­φή­τη Ηλία στα Κο­σκι­νού, που υπά­γε­ται στον Ιερό Ναό Ει­σο­δί­ων της Θε­ο­τό­κου Κο­σκι­νού Ρόδου, άνοι­ξαν, με τη βο­ή­θεια του προρ­ρη­θέ­ντος Αν­δρέα ΨΥΛ­ΛΑ­ΚΗ, που ήταν ο μόνος που γνώ­ρι­ζε το συν­δυα­σμό με τον οποίο θα ξε­κλεί­δω­νε το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο, το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο της Μονής, και συ­νέ­λε­ξαν τα χρή­μα­τα που βρί­σκο­νταν εντός. Η ενέρ­γειά τους αυτή (να ανοί­ξουν το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο της Μονής και να συλ­λέ­ξουν τα χρή­μα­τα που βρί­σκο­νταν σε αυτό) ανή­κει στον κύκλο των κα­θη­κό­ντων των μελών της εκ­κλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής του Ιερού Ναού Ει­σο­δί­ων της Θε­ο­τό­κου Κο­σκι­νού Ρόδου, καθώς σε τακτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα μέλη της εκ­κλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής του εν λόγω Ναού με­τέ­βαι­ναν στην προ­λε­χθεί­σα Ιερά Μονή, χωρίς να απαι­τεί­ται προς τούτο η άδεια του Ιε­ρέ­ως του Ναού, προ­κει­μέ­νου να συλ­λέ­ξουν και κα­τα­με­τρή­σουν τα χρή­μα­τα που βρί­σκο­νταν στο χρη­μα­το­κι­βώ­τιο, τα οποία και κα­τα­χω­ρού­σαν ως ει­σπρά­ξεις στα οι­κεία βι­βλία που τη­ρού­νταν ξε­χω­ρι­στά για τη Μονή.

Στην προ­κει­μέ­νη μά­λι­στα πε­ρί­πτω­ση, ενό­ψει του ότι πλη­σί­α­ζε η γιορ­τή του Προ­φή­τη Ηλία και του ότι κατά το προη­γού­με­νο τρί­μη­νο κα­νείς δεν είχε με­τα­βεί για να αδειά­σει το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο, λόγω της κρί­σης που είχε ξε­σπά­σει στις σχέ­σεις με­τα­ξύ του Ιερέα του Ναού και της πλειο­νό­τη­τας των επι­τρό­πων, υφί­στα­το επι­τα­κτι­κός λόγος που επέ­βαλ­λε την με­τά­βα­σή τους στην προ­κεί­με­νη Μονή.

Ναι μεν δεν ενη­μέ­ρω­σαν σχε­τι­κά τον έκτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, ιερέα του Ναού, πλην όμως ενη­μέ­ρω­σαν, εκ των προ­τέ­ρων μά­λι­στα, για την πρό­θε­σή τους να με­τα­βούν στη Μονή του Προ­φή­τη Ηλία το Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου κ.κ. Κύ­ριλ­λο, ο οποί­ος τους προ­έ­τρε­ψε να κε­νώ­σουν το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο και να κα­τα­θέ­σουν το συλ­λε­γέν ποσό σε κά­ποιον από τους τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς στους οποί­ους ήταν κα­τα­τε­θει­μέ­να τα τα­μεια­κά δια­θέ­σι­μα του Ιερού Ναού. Πράγ­μα­τι, ακο­λου­θώ­ντας τη σύ­στα­ση του Μη­τρο­πο­λί­τη, ο δεύ­τε­ρος, ο τρί­τος και ο πέμ­πτος κα­τη­γο­ρού­με­νος, κα­τέ­θε­σαν το ποσό που βρέ­θη­κε εντός του χρη­μα­το­κι­βω­τί­ου σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό που ετη­ρεί­το στην «Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος» και ενη­μέ­ρω­σαν συ­να­φώς και το Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου. Συ­νε­πώς, οι προ­κεί­με­νοι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δεν υπε­ξαί­ρε­σαν ούτε κά­ποιο ποσό από το χρη­μα­το­κι­βώ­τιο της Ιεράς Μονής Προ­φή­τη Ηλία Κο­σκι­νού Ρόδου στις 14.07.2004».