Για τις 24 Απριλίου 2027 αναβλήθηκε η δίκη του πρώην δημάρχου Ρόδου για παράβαση καθήκοντος

Η δίκη του πρώην δημάρ­χου Ρόδου κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, που είχε προσ­διο­ρι­στεί για χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, ανα­βλή­θηκε για τις 24 Απρι­λίου 2027. Ο κ. Καμπου­ρά­κης δικά­ζε­ται στο Εφετείο λόγω ιδιά­ζου­σας δωσι­δι­κίας και κατη­γο­ρεί­ται για παρά­βαση καθή­κο­ντος δια παρα­λεί­ψεως, κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Το διά­στημα που εξε­τά­ζε­ται ξεκινά από τα μέσα του 2021 και φτάνει έως και τον Απρίλιο του 2023.

Η υπόθεση αφορά 10 κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. Τα μισά λει­τουρ­γούν στο Μαν­δράκι, που από το 1983 είναι χαρα­κτη­ρι­σμένο ιστο­ρι­κός δια­τη­ρη­τέος τόπος και τόπος ιδιαί­τε­ρου φυσικού κάλλους, και ορι­σμένα στε­γά­ζο­νται σε κτήρια κηρυγ­μένα μνημεία από το 1987. Ήδη τον Ιούλιο του 2021 η Υπη­ρε­σία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού είχε ζητήσει από τον Δήμο να δια­κο­πεί προ­σω­ρινά η λει­τουρ­γία 4 από αυτά. Στις αυτο­ψίες που ακο­λού­θη­σαν, οι αυθαι­ρε­σίες φέρεται να συνε­χί­στη­καν και να επε­κτά­θη­καν, με υπαί­θρια μπαρ και κου­ζί­νες, πέρ­γκο­λες, υπε­ρυ­ψω­μένα δάπεδα και, σε μία περί­πτωση, κατά­ληψη 1.520 τ.μ. παρα­λίας.

Τα υπό­λοιπα 5 βρί­σκο­νται στην Ακτή Μιαούλη, η οποία από το 2014 ανήκει στον κηρυγ­μένο αρχαιο­λο­γικό χώρο της πόλης. Στις 13 Ιουλίου 2022 η Υπη­ρε­σία Δόμησης του Δήμου δια­πί­στωσε ότι και τα 5 είχαν αφαι­ρέ­σει αυθαί­ρετα τμήματα του δημο­τι­κού προ­στα­τευ­τι­κού κιγκλι­δώ­μα­τος, συνο­λι­κού μήκους 23,65 μέτρων. Η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία είχε ήδη εκδώσει πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης για πέρ­γκο­λες και ξύλινες εξέδρες με τρα­πε­ζο­κα­θί­σματα στον αιγιαλό.

Κατά την κατη­γο­ρία, ο κ. Καμπου­ρά­κης, ως δήμαρ­χος, όφειλε μέσα στη νόμιμη προ­θε­σμία να επι­βά­λει πρό­στιμα, να αφαι­ρέ­σει προ­σω­ρινά τις άδειες ή να δια­κό­ψει τη λει­τουρ­γία των κατα­στη­μά­των και να δώσει εντολή σφρά­γι­σης, ώσπου να απο­κα­τα­στα­θεί η νομι­μό­τητα. Η ανά­κληση της άδειας ήταν αρμο­διό­τητα της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής. Η Εισαγ­γε­λία θεωρεί ωστόσο ότι, όταν η επι­τροπή δεν απο­φά­σιζε εγκαί­ρως σε επεί­γου­σες περι­πτώ­σεις, ο δήμαρ­χος είχε «δέσμια» αρμο­διό­τητα να απο­φα­σί­σει ο ίδιος και να φέρει την απόφαση προς έγκριση στην επόμενη συνε­δρί­αση. Για την επι­τροπή έχει σχη­μα­τι­στεί ξεχω­ρι­στή ποινική υπόθεση.

Στο δεύτερο σκέλος, η κατη­γο­ρία επι­κα­λεί­ται διάταξη βασι­λι­κού δια­τάγ­μα­τος που προ­βλέ­πει την άμεση απο­μά­κρυνση από συνερ­γείο του Δήμου, με τη συν­δρομή της αστυ­νο­μίας αν χρεια­στεί, όσων αντι­κει­μέ­νων κατα­λαμ­βά­νουν αυθαί­ρετα κοι­νό­χρη­στο χώρο. Τέτοια εντολή δεν δόθηκε, σύμφωνα με την Εισαγ­γε­λία, για κανένα από τα 10 κατα­στή­ματα. Η παρά­λειψη, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ευνόησε τις συγκε­κρι­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις και ζημίωσε όσες λει­τουρ­γού­σαν νόμιμα.

Το 2024, σε προ­κα­ταρ­κτική εξέταση για κατα­στή­ματα της Ακτής Μιαούλη, ο πρώην δήμαρ­χος είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι δεν ήταν αρμό­διος, επειδή είχε μετα­βι­βά­σει τις σχε­τι­κές αρμο­διό­τη­τες σε αντι­δη­μάρ­χους, στην Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής και στην Υπη­ρε­σία Δόμησης. Όλοι, όπως είχε δηλώσει, ενήρ­γη­σαν «πάντοτε με γνώμονα τις αρχές της νομι­μό­τη­τας και της χρηστής διοί­κη­σης». Είχε σημειώ­σει επίσης ότι για το κατά­στημα που εξε­τα­ζό­ταν τότε η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία δεν είχε εκδώσει ποτέ Πράξη Άμεσης Απο­μά­κρυν­σης.

Τον Αύγου­στο του ίδιου χρόνου, σε άλλη έρευνα, ο κ. Καμπου­ρά­κης επι­κα­λέ­στηκε «κενό νόμου» ως προς το ποιος ήταν αρμό­διος για διοι­κη­τικά μέτρα σε κατα­στή­ματα του αιγια­λού. Το κενό αυτό, κατά τον ίδιο, το ανα­γνώ­ριζε και η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία και καλύ­φθηκε αργό­τερα με νέα ρύθμιση.