Την κατάργηση του Τέλους Διαμονής Παρεπιδημούντων ζητά η ΣΕΤΚΕ – Επιστολή στον Πρωθυπουργό

Την αντί­θεση της με την αύξηση του τέλους παρε­πι­δη­μού­ντων εκφρά­ζει με επι­στολή της στον Πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη η Σιούτης Συνο­μο­σπον­δίας Του­ρι­στι­κών Κατα­λυ­μά­των Ελλαδος. Στην επι­στολή ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Αξιό­τιμε κύριε Πρω­θυ­πουργέ,

Με αφορμή τις εξαγ­γε­λίες που παρου­σιά­στη­καν στο συνέ­δριο της Κεντρι­κής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), στο πλαίσιο των μέτρων στή­ρι­ξης της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, σχετικά με την αύξηση του Τέλους Δια­μο­νής Παρε­πι­δη­μού­ντων από 0,75% σε 1%, η Συνο­μο­σπον­δία Επι­χει­ρη­μα­τιών Του­ρι­στι­κών Κατα­λυ­μά­των Ελλάδος (ΣΕΤΚΕ), ως τρι­το­βάθ­μιο συν­δι­κα­λι­στικό όργανο εκπρο­σώ­πη­σης των μη κύριων ξενο­δο­χεια­κών κατα­λυ­μά­των της χώρας, εκφρά­ζει την έντονη αντί­θεσή της στην προ­ο­πτική επι­βο­λής μιας ακόμη οικο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης στις μικρές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Η εξαγ­γε­λία αυτή προ­κα­λεί ιδιαί­τερο προ­βλη­μα­τι­σμό, καθώς προ­ω­θεί­ται χωρίς να έχει προη­γη­θεί ουσια­στική δια­βού­λευση με τους θεσμι­κούς εκπρο­σώ­πους του του­ρι­στι­κού κλάδου, ο οποίος καλεί­ται για ακόμη μία φορά να χρη­μα­το­δο­τή­σει ανάγκες της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει αξιο­λο­γη­θεί η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και η αντα­πο­δο­τι­κό­τητα των ήδη επι­βαλ­λό­με­νων τελών.

Το Τέλος Δια­μο­νής Παρε­πι­δη­μού­ντων θεσπί­στηκε αρχικά με τον Ν. 339/1976 (ΦΕΚ Α΄ 136/5.6.1976) με σκοπό την οικο­νο­μική ενί­σχυση των Δήμων και των Κοι­νο­τή­των για τη δημιουρ­γία έργων ανα­βάθ­μι­σης των υπο­δο­μών που συν­δέ­ο­νται με την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα.

Ωστόσο, σχεδόν πέντε δεκα­ε­τίες μετά τη θέσπισή του, και χωρίς να έχει δια­σφα­λι­στεί ουσια­στική αντα­πο­δο­τι­κό­τητα, οι συν­θή­κες λει­τουρ­γίας της αγοράς, η δομή των επι­χει­ρή­σεων και το φορο­λο­γικό περι­βάλ­λον έχουν μετα­βλη­θεί ριζικά. Κατά τον χρόνο θέσπι­σης του τέλους, η του­ρι­στική αγορά λει­τουρ­γούσε υπό καθε­στώς διοι­κη­τικά καθο­ρι­ζό­με­νων τιμών, με απο­τέ­λε­σμα τη μετα­κύ­λιση της σχε­τι­κής επι­βά­ρυν­σης στον επι­σκέ­πτη. Σήμερα, όμως, οι τιμές δια­μορ­φώ­νο­νται ελεύ­θερα, ο αντα­γω­νι­σμός είναι ιδιαί­τερα έντονος και οι επι­χει­ρή­σεις καλού­νται να απορ­ρο­φούν διαρκώς νέες επι­βα­ρύν­σεις, προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρή­σουν τη βιω­σι­μό­τητα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά τους. Ως εκ τούτου, το κόστος του τέλους απορ­ρο­φά­ται από το καθαρό κέρδος των επι­χει­ρή­σεων. Παράλ­ληλα, δεν έχει δια­σφα­λι­στεί δια­χρο­νικά η απαι­τού­μενη δια­φά­νεια ως προς την είσπραξη, την κατα­νομή και την αξιο­ποί­ηση των συγκε­κρι­μέ­νων εσόδων, ούτε έχει απο­δει­χθεί στην πράξη η ουσια­στική αντα­πο­δο­τι­κό­τητά τους προς τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις και τους προ­ο­ρι­σμούς που τα παρά­γουν.

Επι­πλέον, το τέλος επι­βα­ρύ­νει συγκε­κρι­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις και σε όλη τη διάρ­κεια του έτους. Έτσι, μια επι­βά­ρυνση που συν­δέ­θηκε αρχικά με τους παρε­πι­δη­μού­ντες, έχει πλέον εξε­λι­χθεί σε μια πρό­σθετη φορο­λο­γική υπο­χρέ­ωση για συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες επι­χει­ρή­σεων, τη στιγμή που τα οφέλη από την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα δια­χέ­ο­νται στο σύνολο της τοπικής οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας. Υπό αυτές τις συν­θή­κες, θεω­ρούμε ότι οποια­δή­ποτε περαι­τέρω αύξηση του Τέλους Δια­μο­νής Παρε­πι­δη­μού­ντων είναι αδι­καιο­λό­γητη και επι­βα­ρυ­ντική για έναν ήδη πιε­σμένο παρα­γω­γικό κλάδο. Αντι­θέ­τως, κρί­νουμε ότι έχει κατα­στεί ανα­γκαία η επα­νε­ξέ­ταση της σκο­πι­μό­τη­τάς του και η πλήρης κατάρ­γηση του Τέλους Δια­μο­νής Παρε­πι­δη­μού­ντων.

Εφόσον η Κυβέρ­νηση επι­διώ­κει την ουσια­στική ενί­σχυση της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τις αυξη­μέ­νες ανάγκες των Δήμων, ιδίως των του­ρι­στι­κών περιο­χών, θεω­ρούμε ότι θα πρέπει να εξε­τα­στεί η αξιο­ποί­ηση των εσόδων από το Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση προς όφελος των τοπικών κοι­νω­νιών και των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών, το οποίο εισπράτ­τε­ται μέσω των επι­σκε­πτών από τις επι­χει­ρή­σεις μας και απο­δί­δε­ται στο κράτος. Οι επι­χει­ρή­σεις μας έχουν ουσια­στικά ανα­λά­βει τον ρόλο του εισπρα­κτι­κού μηχα­νι­σμού του Δημο­σίου, με πρό­σθε­τες λει­τουρ­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις και με διοι­κη­τικό πρό­στιμο σε περί­πτωση καθυ­στέ­ρη­σης.

Είναι, συνεπώς, εύλογο και δίκαιο το σύνολο των εσόδων αυτού του τέλους να κατευ­θύ­νε­ται στην ενί­σχυση των Δήμων και στην ανα­βάθ­μιση των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών, με διαφανή δια­δι­κα­σία κατα­νο­μής και σαφή προσ­διο­ρι­σμό των έργων στα οποία δια­τί­θε­νται, όπως άλλωστε γίνεται με ανάλογο τέλος σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες.

Για τους ανωτέρω λόγους, η ΣΕΤΚΕ ζητά:

Την πλήρη κατάρ­γηση του Τέλους Δια­μο­νής Παρε­πι­δη­μού­ντων.

Να μην υπάρξει καμία νέα φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση στις μικρές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες ήδη λει­τουρ­γούν υπό ιδιαί­τερα πιε­στι­κές οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες.

Να δοθεί το Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση στους Δήμους, με συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια κατα­νο­μής και ουσια­στική αντα­πο­δο­τι­κό­τητα, για έργα υπο­δο­μής και ανα­βάθ­μι­σης των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών, που θα πραγ­μα­το­ποιού­νται με πλήρη δια­φά­νεια.

Τη θεσμική συμ­με­τοχή των εκπρο­σώ­πων του του­ρι­σμού στις σχε­τι­κές συζη­τή­σεις και στη δια­μόρ­φωση των απο­φά­σεων, καθώς δεν είναι δυνατόν να λαμ­βά­νο­νται μέτρα που επι­βα­ρύ­νουν άμεσα τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις χωρίς προη­γού­μενη δια­βού­λευση με τους φορείς που τις εκπρο­σω­πούν.

Κύριε Πρω­θυ­πουργέ,

Η στήριξη της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης είναι ανα­γκαία, δεν μπορεί όμως να στη­ρί­ζε­ται στη διαρκή επι­βά­ρυνση των μικρών του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων. Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός και οι επι­χει­ρή­σεις του χρειά­ζο­νται ένα σταθερό, δίκαιο και αντα­γω­νι­στικό φορο­λο­γικό περι­βάλ­λον και όχι τη συνεχή προ­σθήκη νέων τελών.