Ο δημοτικός σύμβουλος με την εξαψήφια οφειλή στρέφεται δικαστικά κατά του Δήμου Ρόδου!

• Με προ­σφυγή και ανακοπή στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο προ­σβάλ­λει τις βεβαιώ­σεις των ετών 2016 έως 2018 και υπο­στη­ρί­ζει ότι η ίδια η ταμειακή υπη­ρε­σία είχε δεχθεί την παρα­γραφή το 2024 • Στον Δήμο γνω­στο­ποί­ησε ότι η υπο­χρέ­ωσή του να εξο­φλή­σει ή να ρυθ­μί­σει τελεί σε ανα­στολή έως την τελε­σι­δι­κία • Ζητά να δια­γρα­φούν σχεδόν 123.000 ευρώ ως παρα­γε­γραμ­μένα

Η υπόθεση που άνοιξε τον πρώτο φάκελο ασυμ­βί­βα­στου για αιρετό του Δήμου Ρόδου έφτασε στη δικαιο­σύνη. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος της πλειο­ψη­φίας με την εξα­ψή­φια οφειλή κατέ­θεσε στο τρι­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου σωρευ­τική προ­σφυγή και ανακοπή κατά του Δήμου.

Στο στό­χα­στρο βρί­σκε­ται η ατομική ειδο­ποί­ηση με ημε­ρο­μη­νία 30 Σεπτεμ­βρίου 2026, που του κοι­νο­ποι­ή­θηκε ηλε­κτρο­νικά, μαζί με τις 6 πράξεις ταμεια­κής βεβαί­ω­σης στις οποίες στη­ρί­ζε­ται. Το συνο­λικό ποσό ανέρ­χε­ται σε 122.902,84 ευρώ.

Ο αιρετός ζητά να ακυ­ρω­θούν όλες. Ζητά επίσης να υπο­χρε­ω­θεί η ταμειακή υπη­ρε­σία να εντάξει τα επίμαχα ποσά στο πρω­τό­κολλο δια­γρα­φής παρα­γε­γραμ­μέ­νων απαι­τή­σεων του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Τα ποσά και οι χρονιές

Οι οφειλές αφορούν στο δημο­τικό τέλος επί των ακα­θα­ρί­στων εσόδων και συναφή πρό­στιμα των ετών 2011 έως 2016. Βεβαιώ­θη­καν στις 3 Οκτω­βρίου 2016, στις 1 Σεπτεμ­βρίου 2017 και στις 4 Σεπτεμ­βρίου 2018. Περίπου 96.300 ευρώ αντι­στοι­χούν στις βεβαιώ­σεις του 2016 και του 2017, τα υπό­λοιπα 26.583 ευρώ σε εκείνες του 2018. Από το σύνολο, πάνω από 53.000 ευρώ είναι πρό­στιμα.

Ο σύμ­βου­λος επι­ση­μαί­νει ότι η ειδο­ποί­ηση δεν φέρει ημε­ρο­μη­νία έκδοσης και δεν δια­κρί­νει το κεφά­λαιο από τις προ­σαυ­ξή­σεις. Σημειώ­νει ακόμη ότι σε ειδο­ποί­ηση με ημε­ρο­μη­νία 18 Σεπτεμ­βρίου 2026 τα ίδια χρέη εμφα­νί­ζο­νταν με 135.366,69 ευρώ. Χαρα­κτη­ρί­ζει και τα 2 ποσά αναι­τιο­λό­γητα.

Η δική του εκδοχή για τη ρύθμιση

Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται η τύχη της ρύθ­μι­σης που είχε κάνει λίγο πριν από τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές. Σύμφωνα με όσα υπο­στη­ρί­ζει, στις 4 Οκτω­βρίου 2023 ρύθμισε το σύνολο των οφειλών του, ύψους 145.542,88 ευρώ, σε 48 μηνιαίες δόσεις των 3.407,41 ευρώ. Δια­τεί­νε­ται ότι την εξυ­πη­ρε­τούσε κανο­νικά, και κατά την εγκα­τά­σταση των νέων δημο­τι­κών αρχών και αργό­τερα. Στις 5 Ιουνίου 2024 ζήτησε από την ταμειακή υπη­ρε­σία να δια­πι­στώ­σει ότι μέρος των τελών είχε παρα­γρα­φεί.

Ρητή απά­ντηση, όπως λέει, δεν πήρε ποτέ.

Η υπη­ρε­σία όμως φέρεται να ενήρ­γησε στις 5 Αυγού­στου 2024. Ακύρωσε τη ρύθμιση με την ένδειξη ότι αυτό γίνεται λόγω αίτησης δια­γρα­φής για παρέ­λευση της απο­σβε­στι­κής προ­θε­σμίας. Την ίδια ημέρα συνέ­ταξε νέα ρύθμιση, στην οποία εντά­χθη­καν μόνο 23.322,72 ευρώ σε 48 δόσεις των 485,89 ευρώ. Ο σύμ­βου­λος υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει ήδη κατα­βά­λει 25 από αυτές.

Από αυτή τη δια­δρομή συνάγει ότι η υπη­ρε­σία είχε ήδη κρίνει τα υπό­λοιπα χρέη παρα­γε­γραμ­μένα. Κατά τον ίδιο, δεν μπορεί πλέον να τα επα­να­φέ­ρει χωρίς ειδική αιτιο­λο­γία. Επι­κα­λεί­ται τις αρχές της χρηστής διοί­κη­σης και της δικαιο­λο­γη­μέ­νης εμπι­στο­σύ­νης.

Κάνει επίσης λόγο για δια­συρμό του ως πολι­τι­κού προ­σώ­που, μέσω, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, επι­λε­κτι­κών διαρ­ροών σε μέσα ενη­μέ­ρω­σης και μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Η εικόνα αυτή δεν ταυ­τί­ζε­ται με εκείνη της υπη­ρε­σίας. Στο ερώτημα της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κών προς την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου, η περί­πτωση περι­γρα­φό­ταν δια­φο­ρε­τικά. Εκεί ο αιρετός εμφα­νι­ζό­ταν να επα­νέρ­χε­ται 4 μήνες μετά την απώλεια της ρύθ­μι­σης και να ρυθ­μί­ζει μόνο μέρος του χρέους.

Για το υπό­λοιπο φερόταν να επι­κα­λεί­ται παρα­γραφή που η υπη­ρε­σία θεωρεί ότι δεν προ­βλέ­πε­ται.

Τα επι­χει­ρή­ματα για την παρα­γραφή

Ο νομικός πυρήνας της ανα­κο­πής είναι σχετικά απλός. Για τα δημο­τικά τέλη ίσχυε πεντα­ε­τής παρα­γραφή από τη λήξη του έτους της ορι­στι­κής βεβαί­ω­σης. Κατά τον αιρετό, οι βεβαιώ­σεις του 2016 παρα­γρά­φη­καν στις 31 Δεκεμ­βρίου 2021 και του 2017 στις 31 Δεκεμ­βρίου 2022. Και οι 2 ημε­ρο­μη­νίες προη­γού­νται της έναρξης ισχύος του ν. 5027/2023 στις 2 Μαρτίου 2023, αλλά και της πρώτης ρύθ­μι­σης.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι απαί­τηση που έχει ήδη σβήσει δεν ανα­βιώ­νει ούτε με ρύθμιση ούτε με τη μετα­βα­τική διάταξη του άρθρου 72 του ν. 5027/2023.

Επι­κα­λεί­ται πρό­σφατη νομο­λο­γία διοι­κη­τι­κών πρω­το­δι­κείων. Για τις βεβαιώ­σεις του 2018 ανα­γνω­ρί­ζει ότι η ρύθμιση είχε ανα­σταλ­τική επί­δραση. Υπο­στη­ρί­ζει όμως ότι και εκεί η παρα­γραφή συμπλη­ρώ­θηκε μέσα στο 2024.

Προ­σθέ­τει ότι πριν από τον Σεπτέμ­βριο του 2026 δεν του κοι­νο­ποι­ή­θηκε ποτέ πράξη βεβαί­ω­σης ή ατομική ειδο­ποί­ηση για τα επίμαχα ποσά. Ανα­γκα­στικό μέτρο εις βάρος του, κατά τον ίδιο, δεν λήφθηκε επίσης ποτέ. Έτσι μετα­θέ­τει στον Δήμο το βάρος να απο­δεί­ξει ότι μεσο­λά­βησε γεγονός που διέκοψε την παρα­γραφή.

Ανα­στέλ­λει η ανακοπή τα μέτρα του Δήμου

Η κατά­θεση του ένδικου βοη­θή­μα­τος δεν παγώνει αυτο­μά­τως την είσπραξη. Κατά τον Κώδικα Διοι­κη­τι­κής Δικο­νο­μίας, ούτε η προ­θε­σμία ούτε η άσκηση της ανα­κο­πής ανα­στέλ­λουν την εκτέ­λεση της πράξης που προ­σβάλ­λε­ται. Η προ­σω­ρινή προ­στα­σία στις δια­φο­ρές διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης δίνεται με χωριστή αίτηση ανα­στο­λής, η οποία γίνεται δεκτή όταν η άμεση εκτέ­λεση θα προ­κα­λούσε βλάβη ανε­πα­νόρ­θωτη ή δυσχε­ρώς επα­νορ­θώ­σιμη, σε περί­πτωση που το ένδικο βοήθημα ευδο­κι­μή­σει. Δεν έχει γίνει γνωστό αν ο αιρετός έχει κατα­θέ­σει και τέτοια αίτηση.

Η ανα­στολή που γνω­στο­ποί­ησε στον Δήμο με έγγραφο που φέρει ημε­ρο­μη­νία 22 Οκτω­βρίου 2026 είναι άλλου τύπου. Στη­ρί­ζε­ται στην παρά­γραφο 3 του άρθρου 11 του ν. 4804/2021 και αφορά την υπο­χρέ­ωση εξό­φλη­σης ή ρύθ­μι­σης, όχι τα εισπρα­κτικά μέτρα. Η διάταξη δίνει σε όσους χρε­ώ­θη­καν μετά την εκλογή τους προ­θε­σμία 10 ημερών, που μετρά από την ορι­στι­κο­ποί­ηση της βεβαί­ω­σης ή από την τελε­σί­δικη απόφαση, αν έχει ασκηθεί προ­σφυγή. Για όσους χρω­στού­σαν πριν εκλε­γούν, ο νόμος έθεσε ως όριο την ημέρα εγκα­τά­στα­σης των δημο­τι­κών αρχών, με αυτο­δί­καιη έκπτωση όποιου δεν τακτο­ποι­η­θεί έως τότε. Οι οφειλές του συγκε­κρι­μέ­νου αιρετού ανά­γο­νται στα έτη 2011 έως 2016. Αν μπορεί να καλυ­φθεί από την παρά­γραφο 3 όποιος έχασε ρύθμιση για παλαιό χρέος, είναι στην ουσία το ερώτημα που η Απο­κε­ντρω­μένη προ­ώ­θησε στο Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και που παρα­μέ­νει ανα­πά­ντητο.

Η ανακοπή έχει και μια συνέ­πεια που λει­τουρ­γεί υπέρ του Δήμου. Οι κανόνες του δημό­σιου λογι­στι­κού εφαρ­μό­ζο­νται ανα­λο­γικά και στους δήμους. Σύμφωνα με αυτούς, όταν αμφι­σβη­τεί­ται δικα­στικά η νομι­μό­τητα της βεβαί­ω­σης, η παρα­γραφή ανα­στέλ­λε­ται έως την τελε­σί­δικη απόφαση και δεν συμπλη­ρώ­νε­ται πριν περάσει 1 έτος από την κοι­νο­ποί­ησή της. Ό,τι δεν είχε ήδη παρα­γρα­φεί, δεν παρα­γρά­φε­ται όσο διαρκεί η δίκη.

Η ρύθμιση ως ανα­γνώ­ριση του χρέους

Η θέση ότι με τη ρύθμιση ο αιρετός ανα­γνώ­ρισε το χρέος έχει έρεισμα, όχι όμως απε­ριό­ρι­στο. Ο νόμος ορίζει ότι οι γενικοί λόγοι δια­κο­πής της παρα­γρα­φής ισχύουν και για τις απαι­τή­σεις του Δημο­σίου. Ένας από αυτούς είναι η ανα­γνώ­ριση της αξίωσης από τον οφει­λέτη. Για να υπάρξει ανα­γνώ­ριση, ο οφει­λέ­της πρέπει να γνω­ρί­ζει την οφειλή, να τη θεωρεί υπαρκτή και να εκδη­λώ­νει με κάποια πράξη ότι την απο­δέ­χε­ται, όπως με την πληρωμή δόσεων ρύθ­μι­σης.

Η διακοπή, ωστόσο, προ­ϋ­πο­θέ­τει παρα­γραφή που τρέχει ακόμη. Για τις βεβαιώ­σεις του 2018 η ρύθμιση του Οκτω­βρίου 2023 έπεσε μέσα στην τελευ­ταία διετία, οπότε εφαρ­μό­ζε­ται ειδικός κανόνας.

Η παρα­γραφή ανα­στέλ­λε­ται για όσο διαρκεί η διευ­κό­λυνση, ανε­ξάρ­τητα από το αν ο οφει­λέ­της συμ­μορ­φώ­θηκε, και δεν συμπλη­ρώ­νε­ται πριν περάσει 1 έτος από την παρα­βί­αση της υπο­χρέ­ω­σης τμη­μα­τι­κής κατα­βο­λής. Ο υπο­λο­γι­σμός εξαρ­τά­ται από το πότε και πώς έληξε η πρώτη ρύθμιση, ακριβώς το σημείο στο οποίο οι 2 πλευρές δια­φω­νούν.

Για τις βεβαιώ­σεις του 2016 και του 2017 το ερώτημα είναι δια­φο­ρε­τικό. Μένει να κριθεί αν ανα­γνώ­ριση που έγινε μετά τη συμπλή­ρωση του χρόνου μπορεί να ανα­στή­σει την αξίωση.

Για τις οφειλές προς τους δήμους ανάλογη ρητή διάταξη δεν εντο­πί­ζε­ται. Ο ν. 5027/2023 χαρα­κτή­ρισε πάντως την πεντα­ε­τία απο­σβε­στική, και εγκύ­κλιος του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών του 2023 κάνει λόγο για αξίωση που χάνεται. Η αντί­θετη ανά­γνωση, όπως είχε ανα­λυ­θεί σε προη­γού­μενο δημο­σί­ευμα, στη­ρί­ζε­ται στο ό,τι η ρύθμιση του 2023 ήταν πράξη ανα­γνώ­ρι­σης του ίδιου του αιρετού. Στη­ρί­ζε­ται επίσης στο ό,τι για τα παλαιά χρέη δεν δια­πι­στώ­θηκε ποτέ τυπικά από­σβεση. Στο ενδιά­μεσο, ο αιρετός ζητά να του επι­στρα­φούν ή να συμ­ψη­φι­στούν όσα πλήρωσε στην πρώτη ρύθμιση για ποσά που κατά τον ίδιο δεν οφεί­λο­νταν.

Ο Δήμος καλεί­ται πλέον να υπο­βά­λει τις απόψεις του στο δικα­στή­ριο και να τεκ­μη­ριώ­σει, για κάθε βεβαί­ωση χωριστά, πότε κοι­νο­ποι­ή­θηκε και ποιο γεγονός, κατά την κρίση του, ανέκοψε την παρα­γραφή.