Απορρίφθηκε αίτημα έκδοσης κατηγορούμενου σε υπόθεση ανθρωποκτονίας στην Τουρκία

• Κα­τη­γο­ρεί­ται ως ηθι­κός αυ­τουρ­γός σε αν­θρω­πο­κτο­νία με πυ­ρο­βο­λι­σμούς • Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών έκρι­νε ότι οι εξη­γή­σεις της τουρ­κι­κής πλευ­ράς δεν διέ­λυ­σαν τις αμ­φι­βο­λί­ες για προ­γε­νέ­στε­ρη κα­τα­δί­κη του σε 7 χρό­νια και 6 μήνες ως μέ­λους τρο­μο­κρα­τι­κής ορ­γά­νω­σης

Αρ­νη­τι­κή ήταν η γνω­μο­δό­τη­ση του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών στο αί­τη­μα των τουρ­κι­κών αρχών για την έκ­δο­ση 41χρο­νου υπη­κό­ου Τουρ­κί­ας, αι­τού­ντος άσυλο στη χώρα μας, ο οποί­ος ανα­ζη­τεί­ται διε­θνώς για ηθική αυ­τουρ­γία σε αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση. Οι δι­κα­στές δέ­χθη­καν ότι πι­θα­νο­λο­γεί­ται η δίωξή του για πράξη δια­φο­ρε­τι­κή από εκεί­νη που ανα­φέ­ρε­ται στο αί­τη­μα, καθώς και η δια­κρι­τι­κή με­τα­χεί­ρι­σή του για λό­γους θρη­σκευ­τι­κούς και πο­λι­τι­κούς. Διέ­τα­ξαν πα­ράλ­λη­λα να αρθεί η κρά­τη­σή του, εφό­σον δεν κρα­τεί­ται για άλλη αιτία.

Η υπό­θε­ση για την οποία ανα­ζη­τεί­ται

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», το ένταλ­μα σύλ­λη­ψης εκ­δό­θη­κε στις 30 Απρι­λί­ου 2026 από τουρ­κι­κό ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο και αφορά ένο­πλη επί­θε­ση που ση­μειώ­θη­κε στις 22 Απρι­λί­ου 2026, πε­ρί­που στις 00:45. Κατά την εκ­δο­χή της τουρ­κι­κής ει­σαγ­γε­λί­ας, 3 φίλοι συ­νο­μι­λού­σαν σε χώρο ερ­γα­σί­ας όταν 2 άτομα που κι­νού­νταν με μο­το­σι­κλέ­τα άνοι­ξαν πυρ επα­νει­λημ­μέ­να. Άν­δρας από την παρέα χτυ­πή­θη­κε στο κε­φά­λι και πέ­θα­νε επι­τό­που.

Οι τουρ­κι­κές αρχές κα­τέ­σχε­σαν 2 πι­στό­λια και τη μο­το­σι­κλέ­τα, ενώ από το υλικό κα­με­ρών και από κα­τα­θέ­σεις φέ­ρο­νται να ταυ­το­ποί­η­σαν τον οδηγό και τον δρά­στη των πυ­ρο­βο­λι­σμών. Τα όπλα, πάντα κατά την τουρ­κι­κή πλευ­ρά, πέ­ρα­σαν δια­δο­χι­κά από τα χέρια άλλων 3 υπό­πτων, οι οποί­οι το προη­γού­με­νο βράδυ είχαν κάνει ανα­γνώ­ρι­ση του ση­μεί­ου με όχημα. Εκεί­νοι τα είχαν πα­ρα­λά­βει από ερ­γα­ζό­με­νο κέ­ντρου δια­σκέ­δα­σης, που απα­σχο­λού­νταν ως σω­μα­το­φύ­λα­κας και ήταν οδη­γός του 41χρο­νου. Ο ερ­γα­ζό­με­νος φέ­ρε­ται να πήγε στο κα­τά­στη­μα στις 21 Απρι­λί­ου 2026, γύρω στις 23:45. Ανέ­βη­κε στο γρα­φείο, κα­τέ­βη­κε στον χώρο στάθ­μευ­σης, πήρε τα πι­στό­λια από όχημα που ανήκε σε εταί­ρο της επι­χεί­ρη­σης, πέ­ρα­σε ξανά από το γρα­φείο και απο­χώ­ρη­σε.

Ο 41χρο­νος είναι, σύμ­φω­να με το αί­τη­μα, εταί­ρος στο κέ­ντρο δια­σκέ­δα­σης μαζί με άλλα 3 πρό­σω­πα. Και οι 4 θε­ω­ρού­νται ηθι­κοί αυ­τουρ­γοί, με το σκε­πτι­κό ότι υπήρ­χε έχθρα με το θύμα. Στις 27 Απρι­λί­ου 2024 ο άν­δρας που σκο­τώ­θη­κε και φίλος του, ο οποί­ος ήταν μαζί του και το βράδυ της επί­θε­σης, φέ­ρο­νται να είχαν πυ­ρο­βο­λή­σει κατά του κα­τα­στή­μα­τος. Για το πε­ρι­στα­τι­κό εκεί­νο είχε ακο­λου­θή­σει δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία. Το αδί­κη­μα που απο­δί­δε­ται στον 41χρονο τι­μω­ρεί­ται στην Τουρ­κία με ισό­βια κά­θειρ­ξη.

Η κα­τα­δί­κη που δεν ανα­φέρ­θη­κε στο αί­τη­μα

Ο ίδιος αρ­νεί­ται κάθε ανά­μι­ξη. Υπο­στή­ρι­ξε ότι η κα­τη­γο­ρία είναι προ­σχη­μα­τι­κή και ότι ο πραγ­μα­τι­κός στό­χος είναι να επι­στρέ­ψει στην Τουρ­κία για να εκτί­σει ποινή φυ­λά­κι­σης 7 ετών και 6 μηνών. Η ποινή αυτή του επι­βλή­θη­κε για συμ­με­το­χή σε ένο­πλη τρο­μο­κρα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, όπως χα­ρα­κτη­ρί­ζουν οι τουρ­κι­κές αρχές το κί­νη­μα Γκιου­λέν. Η πράξη φέ­ρε­ται να τε­λέ­στη­κε στις 3 Ιου­λί­ου 2023 και για αυτήν έμει­νε προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος έως τις 17 Ιου­νί­ου 2024. Η κα­τα­δί­κη επι­κυ­ρώ­θη­κε από το ανώ­τα­το ακυ­ρω­τι­κό δι­κα­στή­ριο της χώρας στις 13 Απρι­λί­ου 2026, πριν δη­λα­δή εκ­δο­θεί το ένταλ­μα για την αν­θρω­πο­κτο­νία. Στο αί­τη­μα έκ­δο­σης, ωστό­σο, δεν γί­νε­ται καμία μνεία της. Η υπε­ρά­σπι­ση ανέ­φε­ρε ότι ως εν­δεί­ξεις σε βάρος του χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν η χρήση συ­γκε­κρι­μέ­νης εφαρ­μο­γής και η τή­ρη­ση λο­γα­ρια­σμών σε συ­γκε­κρι­μέ­νη τρά­πε­ζα. Ση­μεί­ω­σε επί­σης ότι ο 41χρο­νος είχε συλ­λη­φθεί στην Τουρ­κία στις 29 Απρι­λί­ου 2026 και αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος επει­δή δεν εκ­κρε­μού­σε ένταλ­μα, το οποίο εκ­δό­θη­κε την αμέ­σως επό­με­νη ημέρα.

Τι απά­ντη­σε η τουρ­κι­κή πλευ­ρά

Η υπό­θε­ση είχε συ­ζη­τη­θεί για πρώτη φορά στις 17 Ιου­λί­ου 2026. Τότε το Συμ­βού­λιο ανέ­βα­λε την κρίση του και ζή­τη­σε από την Τουρ­κία επί­ση­μα αντί­γρα­φα των 3 απο­φά­σε­ων που αφο­ρούν την κα­τα­δί­κη, καθώς και βε­βαί­ω­ση για το αν υπάρ­χει υπό­λοι­πο ποι­νής προς έκτι­ση. Ζή­τη­σε ακόμη ρητή δια­βε­βαί­ω­ση ότι, αν εκ­δο­θεί, δεν θα κρα­τη­θεί για την ποινή αυτή χωρίς να τη­ρη­θούν οι δια­τυ­πώ­σεις της Ευ­ρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης Έκ­δο­σης. Δό­θη­κε προ­θε­σμία 60 ημε­ρών. Η απά­ντη­ση ήρθε με έγ­γρα­φο που φέρει ημε­ρο­μη­νία 25 Αυ­γού­στου 2026. Δεν προ­ερ­χό­ταν από δι­κα­στι­κή αρχή αλλά από υπη­ρε­σία διε­θνούς αστυ­νο­μι­κής συ­νερ­γα­σί­ας. Σε αυτό ανα­φέ­ρε­ται ότι δεν υπάρ­χουν υπο­θέ­σεις του 41χρο­νου στο δι­κα­στή­ριο που είχε κα­το­νο­μα­στεί και ότι οι απο­φά­σεις δεν τον αφο­ρούν. Η τουρ­κι­κή πλευ­ρά ζή­τη­σε μά­λι­στα να διευ­κρι­νι­στεί ποια σχέση έχουν οι απο­φά­σεις με τη δια­δι­κα­σία έκ­δο­σης και για ποιον σκοπό ζη­τή­θη­καν. Αντί­γρα­φα δεν στάλ­θη­καν, ενώ κατά την υπε­ρά­σπι­ση δεν δό­θη­κε ούτε η δια­βε­βαί­ω­ση που είχε ζη­τη­θεί.

Το Συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι η απο­δι­δό­με­νη πράξη είναι κατ’ αρχήν από εκεί­νες για τις οποί­ες επι­τρέ­πε­ται έκ­δο­ση, αφού τι­μω­ρεί­ται και στην Ελ­λά­δα με ισό­βια κά­θειρ­ξη. Δέ­χθη­κε όμως ότι οι εξη­γή­σεις που δό­θη­καν δεν ήταν ικα­νές να δια­λύ­σουν τις αμ­φι­βο­λί­ες που είχαν οδη­γή­σει στην ανα­βο­λή. Αντι­θέ­τως, οι ισχυ­ρι­σμοί του 41χρο­νου ενι­σχύ­θη­καν από τα έγ­γρα­φα που προ­σκό­μι­σε. Με αυτά τα δε­δο­μέ­να πι­θα­νο­λο­γή­θη­κε ότι, αν πα­ρα­δο­θεί, θα διω­χθεί για άλλη πράξη κατά πα­ρά­βα­ση της αρχής της ει­δι­κό­τη­τας και ότι θα υπο­στεί δια­κρι­τι­κή με­τα­χεί­ρι­ση. Η υπό­θε­ση δια­βι­βά­ζε­ται πλέον στον αρ­μό­διο ει­σαγ­γε­λέα εφε­τών.

Ενώ­πιον των δι­κα­στών, μέσω διερ­μη­νέα, ο 41χρο­νος είπε ότι είναι γκιου­λε­νι­στής και ότι υπήρ­ξε ενερ­γό μέλος του κι­νή­μα­τος. «Πήρα μια ποινή λόγω των πο­λι­τι­κών μου πε­ποι­θή­σε­ων», ανέ­φε­ρε, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι για το ένταλ­μα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας έμαθε όταν ήρθε στην Ελ­λά­δα και ζή­τη­σε άσυλο. Όπως πε­ριέ­γρα­ψε, δι­κά­στη­κε ερή­μην και ο δι­κη­γό­ρος του στην Τουρ­κία τον συμ­βού­λευ­σε να φύγει μόλις εκ­δό­θη­κε η από­φα­ση του Απρι­λί­ου. Έμει­νε στην αδελ­φή του, σε άλλη πε­ριο­χή της χώρας, και στις 24 Μαΐου 2026 πέ­ρα­σε στην Ελ­λά­δα.