Σωματείο ΕΚΑΒ Ρόδου: Μόλις 91 ημέρες άδειας τον Οκτώβριο δεν αντέχουμε άλλο την απουσία σχεδιασμού

Από το Σω­μα­τείο ΕΚΑΒ Ρόδου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:  Το πρό­βλη­μα στον Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στις άδειες ούτε σε ένα ακόμη προ­βλη­μα­τι­κό μη­νιαίο πρό­γραμ­μα. Είναι απο­τέ­λε­σμα της δια­χρο­νι­κής απου­σί­ας σο­βα­ρού, ορ­γα­νω­μέ­νου και δε­σμευ­τι­κού σχε­δια­σμού για τη στε­λέ­χω­ση και τη συ­νο­λι­κή λει­τουρ­γία της υπη­ρε­σί­ας.

Στο πρό­γραμ­μα του Οκτω­βρί­ου προ­βλέ­πε­ται να χο­ρη­γη­θούν στο προ­σω­πι­κό συ­νο­λι­κά μόλις 91 ημέ­ρες κα­νο­νι­κής άδειας. Ο αριθ­μός αυτός απέ­χει ση­μα­ντι­κά από τον αρ­χι­κό στόχο των 180–200 ημε­ρών άδειας μη­νιαί­ως, ο οποί­ος είχε τεθεί προ­κει­μέ­νου να αρ­χί­σει η ου­σια­στι­κή απο­μεί­ω­ση των συσ­σω­ρευ­μέ­νων υπο­λοί­πων προη­γού­με­νων ετών. Ο στό­χος πρέ­πει να προ­σαρ­μο­στεί στα πραγ­μα­τι­κά και επι­και­ρο­ποι­η­μέ­να υπό­λοι­πα κάθε ερ­γα­ζο­μέ­νου και να συ­νο­δευ­τεί από τεκ­μη­ριω­μέ­νο υπο­λο­γι­σμό του προ­σω­πι­κού που απαι­τεί­ται για την ασφα­λή κά­λυ­ψη των βαρ­διών.

Το πρό­βλη­μα δεν εμ­φα­νί­στη­κε τον Οκτώ­βριο. Από τον Απρί­λιο του 2026 έως και σή­με­ρα χο­ρη­γού­νται συ­στη­μα­τι­κά λι­γό­τε­ρες ημέ­ρες άδειας από όσες απαι­τού­νταν, με απο­τέ­λε­σμα οι εκ­κρε­μό­τη­τες να αυ­ξά­νο­νται αντί να πε­ριο­ρί­ζο­νται. Για ακόμη μία φορά, οι άδειες συν­δέ­ο­νται με τις «υπη­ρε­σια­κές ανά­γκες» και τις ενι­σχύ­σεις που εν­δε­χο­μέ­νως θα έρ­θουν. Την ίδια δι­καιο­λο­γία ακού­με εδώ και δε­κα­ε­τί­ες.

Η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος της Ρόδου, από τον Απρί­λιο έως και τον Οκτώ­βριο, δεν απο­τε­λεί έκτα­κτο ή απρό­βλε­πτο γε­γο­νός. Επα­να­λαμ­βά­νε­ται κάθε χρόνο και είναι γνω­στό ότι συ­νο­δεύ­ε­ται από αυ­ξη­μέ­νες επι­χει­ρη­σια­κές ανά­γκες. Η Διοί­κη­ση οφεί­λει να προ­γραμ­μα­τί­ζει εγκαί­ρως το απαι­τού­με­νο προ­σω­πι­κό και τις ανα­γκαί­ες ενι­σχύ­σεις και όχι, όταν φτά­νει το κα­λο­καί­ρι, να επι­κα­λεί­ται ξανά τις αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες για να πε­ριο­ρί­ζει τις άδειες και τις ημέ­ρες ανά­παυ­σης.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι βά­λα­με πλάτη όλο το κα­λο­καί­ρι και κρα­τή­σα­με την υπη­ρε­σία όρθια, κα­λύ­πτο­ντας κενά, ανα­βάλ­λο­ντας άδειες και συσ­σω­ρεύ­ο­ντας οφει­λό­με­να ρεπό. Ακού­σα­με επα­νει­λημ­μέ­να υπο­σχέ­σεις για ση­μα­ντι­κή ενί­σχυ­ση του προ­σω­πι­κού. Το κα­λο­καί­ρι πέ­ρα­σε, όμως η ου­σια­στι­κή και στα­θε­ρή ενί­σχυ­ση που απαι­τού­σαν οι πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες του νη­σιού δεν ήρθε.

Πα­ράλ­λη­λα, δη­μιουρ­γού­νται νέοι το­μείς, βά­σεις και αρ­μο­διό­τη­τες χωρίς αντί­στοι­χη αύ­ξη­ση του προ­σω­πι­κού. Τα κενά δεν κα­λύ­πτο­νται· με­τα­φέ­ρο­νται από το ένα ση­μείο στο άλλο. Το Συ­ντο­νι­στι­κό Κέ­ντρο Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και Κυ­κλά­δων λει­τουρ­γεί χωρίς το ανα­γκαίο προ­σω­πι­κό, ενώ οι ερ­γα­ζό­με­νοι δια­χει­ρί­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά με­γά­λο αριθ­μό επει­γό­ντων πε­ρι­στα­τι­κών και λαμ­βά­νουν απο­φά­σεις που αφο­ρούν αν­θρώ­πι­νες ζωές. Η συ­νε­χής ευ­θύ­νη, η υπο­στε­λέ­χω­ση και η έλ­λει­ψη επαρ­κούς ανά­παυ­σης προ­κα­λούν σο­βα­ρή ψυ­χι­κή και σω­μα­τι­κή κα­τα­πό­νη­ση.

Η συσ­σω­ρευ­μέ­νη κό­πω­ση δεν απο­τε­λεί μόνο ερ­γα­σια­κό ζή­τη­μα. Αυ­ξά­νει τον κίν­δυ­νο λά­θους και ατυ­χή­μα­τος. Οι δια­σώ­στες κα­λού­νται να οδη­γούν ασθε­νο­φό­ρα υπό επεί­γου­σες συν­θή­κες και να πα­ρέ­χουν ασφα­λή προ­νο­σο­κο­μεια­κή φρο­ντί­δα, έχο­ντας ευ­θύ­νη για τον ασθε­νή, το πλή­ρω­μα και τους υπό­λοι­πους χρή­στες του δρό­μου. Η ασφα­λής λει­τουρ­γία του ΕΚΑΒ δεν μπο­ρεί να στη­ρί­ζε­ται διαρ­κώς στην αυ­τα­πάρ­νη­ση και στην εξά­ντλη­ση των ίδιων αν­θρώ­πων.

Απο­φά­σεις που επη­ρε­ά­ζουν άμεσα την ερ­γα­σία και τη ζωή του προ­σω­πι­κού δεν είναι δυ­να­τόν να λαμ­βά­νο­νται χωρίς προη­γού­με­νη ενη­μέ­ρω­ση και ου­σια­στι­κή συμ­με­το­χή των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Πρέ­πει να κα­τα­γρα­φούν ξε­χω­ρι­στά οι ανά­γκες και οι από­ψεις κάθε υπαλ­λή­λου και να δο­θούν συ­γκε­κρι­μέ­νες και εφαρ­μό­σι­μες λύ­σεις. Το «καλό του νη­σιού» δεν μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως άλ­λο­θι για απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται ερή­μην εκεί­νων που κα­λού­νται κα­θη­με­ρι­νά να ση­κώ­σουν το βάρος τους.

Ζη­τού­με άμεση ανα­θε­ώ­ρη­ση του προ­γραμ­μα­τι­σμού, ακρι­βή κα­τα­γρα­φή των υπο­λοί­πων αδειών, τεκ­μη­ριω­μέ­νο υπο­λο­γι­σμό του απαι­τού­με­νου προ­σω­πι­κού και συ­γκε­κρι­μέ­νο αριθ­μό ενι­σχύ­σε­ων. Προ­τεί­νου­με να κα­ταρ­τι­στεί δε­σμευ­τι­κό χρο­νο­διά­γραμ­μα, ώστε το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των οφει­λό­με­νων αδειών προη­γού­με­νων ετών να έχει χο­ρη­γη­θεί έως τον Απρί­λιο του 2027.

Δεν ζη­τά­με προ­νό­μια. Ζη­τά­με σο­βα­ρό σχε­δια­σμό, επαρ­κή στε­λέ­χω­ση, ασφα­λή προ­γράμ­μα­τα ερ­γα­σί­ας και πραγ­μα­τι­κή δυ­να­τό­τη­τα ανά­παυ­σης, ώστε να μπο­ρού­με να προ­σφέ­ρου­με στους πο­λί­τες τις υπη­ρε­σί­ες που δι­καιού­νται.

ΔΕΝ ΑΝΤΕ­ΧΟΥ­ΜΕ ΑΛΛΟ

Πρό­ε­δρος

Πα­να­γιώ­της Σπα­νός

Γραμ­μα­τέ­ας

Ηλίας Κού­τρος