Εντολή Κολιάδη για εργολαβία στατικής ενίσχυσης του τραμπολίνου του Έλλη

• Με εντο­λή του δη­μάρ­χου Ρόδου κι­νεί­ται η δια­δι­κα­σία για την ολο­κλή­ρω­ση, εφαρ­μο­γή και εκτέ­λε­ση ερ­γο­λα­βί­ας για τη στα­τι­κή ενί­σχυ­ση και απο­κα­τά­στα­ση της εξέ­δρας κα­τα­δύ­σε­ων, με φορέα υλο­ποί­η­σης τη Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων και κό­στος που αγ­γί­ζει τις 350.000 ευρώ

Το τρα­μπο­λί­νο του Έλλη, σφρα­γι­σμέ­νο από τον πε­ρα­σμέ­νο Αύ­γου­στο και χα­ρα­κτη­ρι­σμέ­νο στα­τι­κά ανε­παρ­κές από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη που πα­ραγ­γέλ­θη­κε στο πλαί­σιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, απο­κτά για πρώτη φορά έπει­τα από σχε­δόν 2 δε­κα­ε­τί­ες έναν φορέα δια­τε­θει­μέ­νο να το αγ­γί­ξει. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, με εντο­λή του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη έχει ήδη κι­νη­θεί η δια­δι­κα­σία που θα οδη­γή­σει στην ανά­θε­ση και εκτέ­λε­ση ερ­γο­λα­βί­ας για τη στα­τι­κή ενί­σχυ­ση και την απο­κα­τά­στα­ση της ιστο­ρι­κής εξέ­δρας. Το έργο, εκτός απρο­ό­πτου, πρό­κει­ται να εκτε­λε­στεί από τη Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων του Δήμου Ρόδου, ενώ ο πο­λι­τι­κός προϊ­στά­με­νος της υπη­ρε­σί­ας, εντε­ταλ­μέ­νος σύμ­βου­λος κ. Σω­τή­ρης Βα­για­νός, φέ­ρε­ται να είχε εξε­τά­σει ήδη την υλο­ποί­η­σή του με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που αγ­γί­ζει τις 350.000 ευρώ.

Η εξέ­λι­ξη έχει ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα, επει­δή έρ­χε­ται χωρίς να έχει απο­σα­φη­νι­στεί ούτε το ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς της κα­τα­σκευ­ής ούτε το ποιος φέρει τη νο­μι­κή ευ­θύ­νη για τη συ­ντή­ρη­σή της. Ο Δήμος επι­λέ­γει να προ­χω­ρή­σει σε έργο ση­μα­ντι­κού κό­στους πάνω σε ακί­νη­το για το οποίο η ίδια η αρ­μό­δια υπη­ρε­σία του είχε υπο­στη­ρί­ξει πριν από 3 μήνες ότι δεν του ανή­κει.

Η από­φα­ση που ξε­κλει­δώ­νει μια υπό­θε­ση  2 δε­κα­ε­τιών

Η δη­μο­τι­κή πρω­το­βου­λία αφορά την ολο­κλή­ρω­ση της με­λέ­της, την εφαρ­μο­γή της και την εκτέ­λε­ση της σχε­τι­κής ερ­γο­λα­βί­ας, με αντι­κεί­με­νο τη στα­τι­κή ενί­σχυ­ση της εξέ­δρας και την πλήρη απο­κα­τά­στα­σή της. Το αντι­κεί­με­νο αυτό ταυ­τί­ζε­ται με όσα είχε προ­α­ναγ­γεί­λει ο δή­μαρ­χος στη δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­σή του τον πε­ρα­σμέ­νο Ιού­νιο, όταν είχε δε­σμευ­θεί για την άμεση ανά­λη­ψη της εκ­πό­νη­σης με­λέ­της και της πλή­ρους απο­κα­τά­στα­σης του τρα­μπο­λί­νου, ση­μειώ­νο­ντας ότι η δια­κυ­βέρ­νη­ση δεν ση­μαί­νει να κρύ­βε­ται κα­νείς πίσω από το επι­χεί­ρη­μα της αναρ­μο­διό­τη­τας.

Το ποσό των 350.000 ευρώ δίνει και ένα μέτρο της έκτα­σης της πα­ρέμ­βα­σης. Δεν πρό­κει­ται για επι­φα­νεια­κή συ­ντή­ρη­ση αλλά για ρι­ζι­κή επέμ­βα­ση στο θε­μέ­λιο μιας κα­τα­σκευ­ής η οποία, κατά την πρό­σφα­τη πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη, πα­ρου­σιά­ζει πολύ με­γά­λου βά­θους δια­βρώ­σεις στο σκυ­ρό­δε­μα, υπο­σκα­φές της βάσης σε ολό­κλη­ρη την πε­ρί­με­τρό της και πα­ρά­συρ­ση του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους των σακ­κο­λί­θων που είχαν το­πο­θε­τη­θεί για την απο­τρο­πή ακρι­βώς αυτού του φαι­νο­μέ­νου. Η τε­χνι­κή λύση που έχει προ­τα­θεί προ­βλέ­πει πε­ρι­με­τρι­κό μαν­δύα οπλι­σμέ­νου σκυ­ρο­δέ­μα­τος πλά­τους 50 εκα­το­στών και ύψους 1,50 μέ­τρου από τον πυθ­μέ­να, με του­λά­χι­στον 2 σει­ρές σακ­κο­λί­θων, ύστε­ρα από στα­τι­κή με­λέ­τη με έλεγ­χο σε ανα­τρο­πή και ολί­σθη­ση. Πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο αν η δη­μο­τι­κή με­λέ­τη θα υιο­θε­τή­σει αυ­τού­σια τη λύση αυτή ούτε ποιο θα είναι το χρο­νο­διά­γραμ­μα των ερ­γα­σιών.

Η υπη­ρε­σία που είπε «δεν μας ανή­κει» κα­λεί­ται να το επι­σκευά­σει

Το πλέον εν­δια­φέ­ρον στοι­χείο βρί­σκε­ται στην επι­λο­γή του φορέα υλο­ποί­η­σης. Η Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων είναι η ίδια υπη­ρε­σία που, με έγ­γρα­φό της τον Ιού­νιο του 2026, είχε το­πο­θε­τή­σει την εξέ­δρα εντός της θα­λάσ­σιας ζώνης, σε με­γά­λη από­στα­ση από την ακτο­γραμ­μή, και είχε κα­τα­λή­ξει ότι δεν προ­κύ­πτει ότι το ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς της ανή­κει στον Δήμο Ρόδου. Επι­κα­λού­με­νη το Νο­μο­θε­τι­κό Διά­ταγ­μα 920 του 1971, την υπ’ αριθ­μόν 2613 από­φα­ση του 2016 του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, τον νόμο 2971 του 2001 και την οριο­θέ­τη­ση αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας στον Έλλη με την από­φα­ση της 6ης Νο­εμ­βρί­ου 2018, είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι η αρ­μο­διό­τη­τά της πε­ριο­ρί­ζε­ται έως το όριο του σχε­δί­ου πό­λε­ως και ότι ο βα­τή­ρας απο­τε­λεί ιδιο­κτη­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Η ίδια, λοι­πόν, υπη­ρε­σία κα­λεί­ται τώρα να ανα­λά­βει την ερ­γο­λα­βία απο­κα­τά­στα­σης. Η φαι­νο­με­νι­κή αντί­φα­ση εξη­γεί­ται από την πο­λι­τι­κή επι­λο­γή της δη­μο­τι­κής αρχής να απο­συν­δέ­σει το ζή­τη­μα της ασφά­λειας και της διά­σω­σης του μνη­μεί­ου από το ζή­τη­μα της τυ­πι­κής κυ­ριό­τη­τας. Ο Δήμος δεν απο­σύ­ρει τη νο­μι­κή του θέση, αλλά επι­λέ­γει να μην την προ­τά­ξει ως λόγο αδρά­νειας.

Το ει­σαγ­γε­λι­κό τε­λε­σί­γρα­φο και το κενό που έμει­νε ανα­πά­ντη­το

Η δη­μο­τι­κή κί­νη­ση δεν μπο­ρεί να απο­τι­μη­θεί ανε­ξάρ­τη­τα από την πίεση της δι­κα­στι­κής αρχής. Με έγ­γρα­φη πα­ραγ­γε­λία της 17ης Αυ­γού­στου 2026 προς τον Δήμο Ρόδου, την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, την Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων, την ΕΤΑΔ Α.Ε. και την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σων, η διευ­θύ­νου­σα την Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου είχε κα­τα­στή­σει τους 5 φο­ρείς συλ­λο­γι­κά υπό­χρε­ους για την τά­χι­στη απο­κα­τά­στα­ση των φθο­ρών και τον ορι­στι­κό απο­κλει­σμό των λουο­μέ­νων, προει­δο­ποιώ­ντας για πολύ σο­βα­ρό κίν­δυ­νο ατυ­χή­μα­τος από εν­δε­χό­με­νη κα­τάρ­ρευ­ση μέ­ρους ή και ολό­κλη­ρης της εξέ­δρας. Το έγ­γρα­φο δια­πί­στω­νε ότι ου­δείς εκ των φο­ρέ­ων είχε λάβει οποιο­δή­πο­τε μέτρο, ενώ το Κε­ντρι­κό Λι­με­ναρ­χείο είχε προ­χω­ρή­σει σε προ­σω­ρι­νά μέτρα, με αφαί­ρε­ση της σκά­λας ανό­δου και οριο­θέ­τη­ση της θα­λάσ­σιας ζώνης με ση­μα­δού­ρες.

Οι απα­ντή­σεις που ακο­λού­θη­σαν επα­νέ­λα­βαν το γνώ­ρι­μο μο­τί­βο. Η Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων απέ­στει­λε εκ νέου πα­λαιό­τε­ρο έγ­γρα­φό της του Μαΐου 2022, με το οποίο δή­λω­νε αναρ­μό­δια για με­λέ­τες και έργα συ­ντή­ρη­σης, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας όμως ότι κάθε επι­σκευή στο χα­ρα­κτη­ρι­σμέ­νο από το 1988 μνη­μείο απαι­τεί τη δική της έγκρι­ση. Η Πε­ρι­φέ­ρεια πα­ρέ­πεμ­ψε στην ΕΤΑΔ, η ΕΤΑΔ αρ­νή­θη­κε κάθε αρ­μο­διό­τη­τα με το επι­χεί­ρη­μα ότι η εξέ­δρα συν­δέ­ε­ται λει­τουρ­γι­κά με ακί­νη­το του Δήμου, και η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία το­πο­θέ­τη­σε την κα­τα­σκευή στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου, με δια­χει­ρι­στή είτε τον Δήμο είτε την ΕΤΑΔ.

Ένα έργο πάνω σε νο­μι­κά κι­νού­με­νο έδα­φος

Η με­λέ­τη που θα ολο­κλη­ρώ­σει ο Δήμος θα πρέ­πει να πε­ρά­σει από τον έλεγ­χο της Υπη­ρε­σί­ας Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων πριν από οποια­δή­πο­τε επέμ­βα­ση στο θε­μέ­λιο, ενώ, δε­δο­μέ­νου ότι η κα­τα­σκευή βρί­σκε­ται μέσα στη θά­λασ­σα, ανοι­χτό πα­ρα­μέ­νει και το ζή­τη­μα της πα­ρα­χώ­ρη­σης θα­λάσ­σιου χώρου για την εκτέ­λε­ση του έργου.

Το ζή­τη­μα αυτό απο­κτά πρό­σθε­τη πο­λυ­πλο­κό­τη­τα, καθώς, όπως είχε απο­τυ­πώ­σει η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία σε πρό­σφα­τη το­πο­θέ­τη­σή της, με τα άρθρα 23 και 24 του νόμου 5092/2024 κα­ταρ­γή­θη­κε ο κοι­νό­χρη­στος χα­ρα­κτή­ρας της ιστο­ρι­κής ζώνης αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του ιτα­λι­κού κτη­μα­το­λο­γί­ου, η οποία πε­ρι­ήλ­θε στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, ενώ κάθε προ­γε­νέ­στε­ρος κα­θο­ρι­σμός ορίων αι­για­λού φέ­ρε­ται να χρή­ζει επα­νε­ξέ­τα­σης. Η με­τα­βο­λή αυτή αγ­γί­ζει τα επι­χει­ρή­μα­τα όλων των φο­ρέ­ων, όπως και την πα­γω­μέ­νη από τον Δε­κέμ­βριο του 2023 προ­σπά­θεια του Δήμου να απο­κτή­σει κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα στο συ­γκρό­τη­μα, η οποία είχε προ­σκρού­σει στο γε­γο­νός ότι ο προσ­διο­ρι­σμός των ορίων πε­ριε­λάμ­βα­νε τμήμα αι­για­λού.

Το πα­ρα­σκή­νιο μιας εγκα­τά­λει­ψης 55 ετών

Η υπό­θε­ση ξε­κι­νά το 1971, όταν το Νο­μο­θε­τι­κό Διά­ταγ­μα 920 προ­έ­βλε­ψε τη με­τα­βί­βα­ση του λου­τρι­κού συ­γκρο­τή­μα­τος του Έλλη στον Δήμο Ρόδου, χωρίς ρητή μνεία στην εξέ­δρα και χωρίς η με­τα­βί­βα­ση να ολο­κλη­ρω­θεί ποτέ στο Κτη­μα­το­λό­γιο, με την κυ­ριό­τη­τα να εμ­φα­νί­ζε­ται μέχρι σή­με­ρα στο όνομα του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου ως κοι­νό­χρη­στος χώρος.

Ο Δήμος, εντού­τοις, μι­σθώ­νει και εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται τα 2 κτή­ρια του συ­γκρο­τή­μα­τος, ενώ η ΕΤΑΔ δια­χει­ρί­ζε­ται τα έσοδα από τις ομπρέ­λες της πα­ρα­λί­ας. Ακο­λού­θη­σαν ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός του συ­νό­λου ως μνη­μεί­ου το 1988, οι ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης του 2007 από την τότε Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, που πα­ρα­μέ­νουν οι τε­λευ­ταί­ες ου­σια­στι­κές, οι επι­σκευ­ές του 2012 από την Πε­ρι­φέ­ρεια και η επι­θε­ώ­ρη­ση του 2020, κατά την οποία δεν χο­ρη­γή­θη­κε βε­βαί­ω­ση στα­τι­κής επάρ­κειας λόγω αστο­χί­ας της προ­στα­σί­ας του θε­με­λί­ου.

Μέσα σε αυτό το σκη­νι­κό, η εντο­λή του δη­μάρ­χου απο­τε­λεί την πρώτη συ­γκε­κρι­μέ­νη κί­νη­ση προς την πράξη έπει­τα από 19 χρό­νια πα­ντε­λούς απου­σί­ας συ­ντή­ρη­σης.

Το αν θα ολο­κλη­ρω­θεί χωρίς προ­σκόμ­μα­τα από το ιδιο­κτη­σια­κό αδιέ­ξο­δο, τις απαι­τού­με­νες εγκρί­σεις και το με­τα­βα­τι­κό πλαί­σιο του αι­για­λού μένει να φανεί. Προς το παρόν, το τρα­μπο­λί­νο του Έλλη πα­ρα­μέ­νει σφρα­γι­σμέ­νο και στα­τι­κά ανε­παρ­κές, με τη δια­φο­ρά ότι για πρώτη φορά υπάρ­χει φο­ρέ­ας που δη­λώ­νει έτοι­μος να πλη­ρώ­σει για την απο­κα­τά­στα­σή του, ακόμη και χωρίς να δέ­χε­ται ότι του ανή­κει.