Νέα Αρχή Ρόδου: Η πολιτιστική κληρονομιά της Ρόδου δεν είναι μπίζνα

Η εκχώ­ρηση σε ιδιω­τική εται­ρεία της λει­τουρ­γίας των πωλη­τη­ρίων σε 27 από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους και μνημεία της χώρας ανοίγει ένα εξαι­ρε­τικά σοβαρό ζήτημα για τον τρόπο με τον οποίο η Πολι­τεία αντι­λαμ­βά­νε­ται και δια­χει­ρί­ζε­ται την πολι­τι­στική μας κλη­ρο­νο­μιά.

Και για τη Ρόδο το ζήτημα είναι ακόμη πιο σοβαρό. Στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, μνημείο παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, με εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες κάθε χρόνο, το προ­βλε­πό­μενο μηνιαίο μίσθωμα για το πωλη­τή­ριο ανέρ­χε­ται σε 1.250 ευρώ. Το ίδιο ποσό προ­βλέ­πε­ται για το πωλη­τή­ριο στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου. Η συνο­λική σύμβαση αφορά 27 πωλη­τή­ρια, με μίσθωμα 50.600 ευρώ τον μήνα και επι­πλέον ποσοστό 2% επί των πωλή­σεων.

Είναι αυτή η πραγ­μα­τική αξία της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της Ρόδου;

Ποια ήταν τα έσοδα των συγκε­κρι­μέ­νων πωλη­τη­ρίων τα προη­γού­μενα χρόνια;

Ποια μελέτη και ποια οικο­νο­μική απο­τί­μηση οδή­γη­σαν στον καθο­ρι­σμό αυτών των μισθω­μά­των;

Ποιο είναι το πραγ­μα­τικό οικο­νο­μικό όφελος για το Δημόσιο;

Γιατί δεν ενι­σχύ­θηκε ο ΟΔΑΠ ώστε να μπορεί να δια­χει­ρί­ζε­ται απο­τε­λε­σμα­τικά αυτά τα έσοδα προς όφελος του πολι­τι­σμού;

Και ακόμη πώς δια­σφα­λί­στηκε ο πραγ­μα­τι­κός αντα­γω­νι­σμός στον δια­γω­νι­σμό;

Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, η δια­δι­κα­σία είχε διάρ­κεια μόλις δύο ημερών και τελικά υπήρξε μία μόνο υπο­ψη­φιό­τητα. Παράλ­ληλα, ανα­φέ­ρο­νται προη­γού­με­νες μελέτες της Radiant Technologies σχετικά με τις ροές επι­σκε­πτών, ενώ η ένωση Space Hellas – Radiant Technologies ήταν η μονα­δική υπο­ψή­φια που πλη­ρούσε τους όρους του δια­γω­νι­σμού. Τα στοι­χεία αυτά επι­βάλ­λουν πλήρη δια­φά­νεια και σαφείς απα­ντή­σεις από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και τον ΟΔΑΠ.

Δεν αρκεί να μας πουν ότι όλα έγιναν «νόμιμα». Το ερώτημα είναι αν έγιναν προς όφελος του Δημο­σίου.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ένα οποιο­δή­ποτε ακίνητο ή μια οποια­δή­ποτε εμπο­ρική δρα­στη­ριό­τητα. Μιλάμε για τη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, το Παλάτι των Ιπποτών, τη Λίνδο και τα μνημεία που απο­τε­λούν την ιστο­ρική και πολι­τι­στική ταυ­τό­τητα του τόπου μας.

Η κυβέρ­νηση, με τον ν. 5324/2026, θεσμο­θέ­τησε τον νέο Οργα­νι­σμό Ανά­πτυ­ξης και Δια­χεί­ρι­σης Ελλη­νι­κής Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς Α.Ε. (Hellenic Heritage Organisation) και προ­χώ­ρησε σε ανα­διορ­γά­νωση του ΟΔΑΠ.

Η «αξιο­ποί­ηση» της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, όμως, δεν μπορεί να σημαί­νει ότι κάθε χώρος που παράγει έσοδα μετα­τρέ­πε­ται στα­διακά σε πεδίο εμπο­ρι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης.

Τα μνημεία μας δεν είναι προϊόν.

Η ιστορία μας δεν είναι εμπο­ρικό χαρ­το­φυ­λά­κιο.

Η πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά δεν είναι μπίζνα.

Τα έσοδα που παρά­γο­νται από την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά πρέπει να επι­στρέ­φουν στην ίδια την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά. Στη συντή­ρηση και προ­στα­σία των μνη­μείων, στην αρχαιο­λο­γική έρευνα, στη στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών, στη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών και στην καλύ­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση των επι­σκε­πτών.

Ειδικά για τη Ρόδο, έναν τόπο με μονα­δικό μνη­μειακό πλούτο και εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες, απαι­τούμε δια­φά­νεια, πλήρη οικο­νο­μικά στοι­χεία και δημόσια λογο­δο­σία. Και κυρίως απαι­τούμε να απα­ντη­θεί ένα θεμε­λιώ­δες ερώτημα:

Τελικά, τι σημαί­νει «δημόσιο» και σε ποιον ανήκει πραγ­μα­τικά η πολι­τι­στική μας κλη­ρο­νο­μιά;

Η Νέα Αρχή Ρόδου δεν πρό­κει­ται να απο­δε­χθεί τη λογική ό,τι έχει αξία και μπορεί να απο­φέ­ρει έσοδα πρέπει στα­διακά να παρα­δί­δε­ται σε ιδιω­τική εκμε­τάλ­λευση. Προ­τεί­νουμε ένα μοντέλο συν­δια­χεί­ρι­σης του Δήμου στους Αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους, ώστε η τοπική κοι­νω­νία να είναι συμ­μέ­τοχη και υπεύ­θυνη τόσο της ανά­πτυ­ξης, όσο και της προ­στα­σίας της πολι­τι­στι­κής της περιου­σίας.

Η Ρόδος δεν είναι δεδο­μένη.

Η ιστορία της δεν είναι προς εκποί­ηση.

Και η πολι­τι­στική της κλη­ρο­νο­μιά απο­τε­λεί προ­στα­τευό­μενο πλούτο, που παρα­δό­θηκε από τους προ­γό­νους της, ανήκει στην κοι­νω­νία και θα παρα­δο­θεί στις επό­με­νες γενιές.

ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΡΟΔΟΥ