Το Εφετείο Δωδεκανήσου απέρριψε την έφεση εταιρείας και του εκπροσώπου της που είχαν μηνύσει δικηγόρο για σπάσιμο κλειδαριάς

Ορι­στικά υπέρ δικη­γό­ρου της Ρόδου έκρινε το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο με την υπ’ αριθμόν 191/2026 απόφασή του απέρ­ριψε στο σύνολό της την έφεση που είχαν ασκήσει μια ιδιω­τική κεφα­λαιου­χική εται­ρεία του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των και ο ημε­δα­πός εκπρό­σω­πός της.

Η υπόθεση έχει αφε­τη­ρία μια επαγ­γελ­μα­τική μίσθωση του 2019. Η εται­ρεία είχε μισθώ­σει τον πρώτο όροφο, εμβαδού 253 τ.μ., οικο­δο­μής στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, για χρήση ως του­ρι­στικό κατά­λυμα, με διάρ­κεια έως το 2031. Ο δικη­γό­ρος ήταν ο πλη­ρε­ξού­σιος των εκμι­σθω­τών.

Όπως δέχθηκε το δικα­στή­ριο, ο εκπρό­σω­πος της μισθώ­τριας κατέ­λαβε χωρίς δικαί­ωμα το κοι­νό­χρη­στο δώμα, όπου κατα­σκεύ­ασε χωρίς οικο­δο­μική άδεια περι­με­τρικό στηθαίο ύψους 1 μέτρου και υπαί­θριο μπαρ, τοπο­θέ­τησε νερο­χύτη, ψυγεία και ξύλινο δάπεδο. Παράλ­ληλα άλλαξε την κλει­δα­ριά της εισόδου στο κλι­μα­κο­στά­σιο του ισο­γείου, απο­κλεί­ο­ντας ιδιο­κτή­τες και μισθω­τές των 6 κατα­στη­μά­των του ισο­γείου από τον χώρο όπου βρί­σκο­νται οι μετρη­τές ρεύ­μα­τος και από την πρό­σβαση στο δώμα, όπου ήταν εγκα­τε­στη­μέ­νες οι μονάδες κλι­μα­τι­σμού τους.

Ακο­λού­θη­σαν καταγ­γε­λίες μίας εκ των συνι­διο­κτη­τριών στην Υπη­ρε­σία Δόμησης και στην Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου, σήμα δια­κο­πής εργα­σιών, καθώς και αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων. Στις 6 Αυγού­στου 2020 εκδό­θηκε προ­σω­ρινή διαταγή που απα­γό­ρευε περαι­τέρω οικο­δο­μι­κές εργα­σίες στον όροφο και στο δώμα.

Η αλλαγή της κλει­δα­ριάς και η μήνυση

Την επόμενη ημέρα, 7 Αυγού­στου 2020, η συνι­διο­κτή­τρια επι­σκέ­φθηκε το ακίνητο με τον αδελφό της για να ελέγξει αν τηρεί­ται η διαταγή. Βρήκε την κοι­νό­χρη­στη πόρτα κλει­δω­μένη και κάλεσε κλει­δαρά, ο οποίος αντι­κα­τέ­στησε την κλει­δα­ριά. Ο δικη­γό­ρος κλήθηκε για να συντά­ξει πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης αντι­γρά­φου των νέων κλει­διών, τα οποία παρέ­δωσε την ίδια ημέρα σε υπάλ­ληλο όμορου ξενο­δο­χείου της εται­ρείας.

Το ίδιο βράδυ ο εκπρό­σω­πος της εται­ρείας υπέβαλε μήνυση, ζητώ­ντας και την αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο δικη­γό­ρος, κατ’ εντολή των ιδιο­κτη­τών, κατέ­στρεψε την κλει­δα­ριά, εισήλθε παρά­νομα στο μίσθιο και προ­κά­λεσε δολιο­φθο­ρές. Την 1η Απρι­λίου 2021, με ηλε­κτρο­νικό μήνυμα προς τη συνι­διο­κτή­τρια, επα­νέ­λαβε ότι ο δικη­γό­ρος της προ­κά­λεσε ζημιές και δήλωσε ότι δεν τον απο­δέ­χε­ται ως αντι­πρό­σωπό της. Για τη μήνυση εκδό­θηκε το 2022 εισαγ­γε­λική διάταξη περί μη άσκησης ποι­νι­κής δίωξης.

Τι έκρινε το Εφετείο

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την απόφαση 143/2025, είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή του δικη­γό­ρου, ο οποίος ζητούσε 30.000 ευρώ, επι­δι­κά­ζο­ντας 3.000 ευρώ νομι­μο­τό­κως και υπο­χρε­ώ­νο­ντας τους ενα­γο­μέ­νους σε εξώδικη δήλωση παρα­δο­χής της ανα­λή­θειας, με απειλή προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης 1 μηνός και χρη­μα­τι­κής ποινής 1.000 ευρώ.

Το Εφετείο, απέρ­ριψε και τους 5 λόγους της έφεσης. Έκρινε ότι την κλει­δα­ριά άλλαξε ο κλει­δα­ράς με εντολή της συνι­διο­κτή­τριας και όχι του δικη­γό­ρου, όπως προ­κύ­πτει και από τις απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής, ενώ η μάρ­τυ­ρας που επι­κα­λέ­στη­καν οι εκκα­λού­ντες σε κανένα σημείο δεν του απέδωσε κατα­στροφή της κλει­δα­ριάς. Οι φερό­με­νες ζημιές δεν περι­γρά­φη­καν ποτέ συγκε­κρι­μένα, ούτε προ­σκο­μί­στη­καν φωτο­γρα­φίες ή τιμο­λό­για απο­κα­τά­στα­σης. Από την αορι­στία αυτή το δικα­στή­ριο συνή­γαγε ότι ο εκπρό­σω­πος της εται­ρείας γνώριζε την ανα­λή­θεια των ισχυ­ρι­σμών του και ότι στοι­χειο­θε­τού­νται ψευδής κατα­μή­νυση και συκο­φα­ντική δυσφή­μηση.

Η εται­ρεία ευθύ­νε­ται εις ολό­κλη­ρον με τον εκπρό­σωπό της, η ιδιό­τητα του οποίου κρίθηκε απο­δε­δειγ­μένη από πλη­ρε­ξού­σιο, το μισθω­τή­ριο και τη δική του εξου­σιο­δό­τηση προς τον συνή­γορό του.