Τι επιδιώκει η Τουρκία ανεβάζοντας τους τόνους με την «παλιά συνταγή» της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών

Απο­φα­σι­σμένη να συνε­χί­σει να κλι­μα­κώ­νει την αντί­δρασή της, με στόχο να απο­τρέ­ψει την αμυ­ντική ανα­διά­ταξη της Ελλάδας με την ενί­σχυση της άμυνας των νησιών και, κυρίως, την ενί­σχυσή τους με ισραη­λινά αμυ­ντικά συστή­ματα, δείχνει η Άγκυρα, με όχημα τη γνωστή θέση για την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νησιών.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία, όπως έκανε ο ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν προχθές, χαρα­κτη­ρί­ζει τις κινή­σεις της Ελλάδας για την ενί­σχυση της άμυνας των νησιών ως «απειλή για την ασφά­λεια της Τουρ­κίας» και απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κές για την περιοχή.

Ήδη από τη δεκα­ε­τία του ’80 είχε εμφα­νί­σει τις αμυ­ντι­κές κινή­σεις της Ελλάδας στα νησιά ως «απειλή για την ασφά­λεια της Τουρ­κίας», ενώ και πρό­σφατα, στην επι­στολή της προς τον ΟΗΕ στις 14 Ιουλίου 2021 (A/75/961-S/2021/651), είχε εκθέσει με σαφή­νεια τη θέση της: «…Η συνε­χι­ζό­μενη, εκ μέρους της Ελλάδας, εκ προ­θέ­σεως και επίμονη ουσιώ­δης παρα­βί­αση των δια­τά­ξεων περί απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των Συν­θη­κών Ειρήνης της Λωζάν­νης και των Παρι­σίων, οι οποίες είναι ουσιώ­δεις για την επί­τευξη του αντι­κει­μέ­νου και του σκοπού τους, συνιστά σοβαρή απειλή για την ασφά­λεια της Τουρ­κίας. Εξίσου σημα­ντικό είναι ότι, δεδο­μέ­νου του κλι­μα­κω­τού τους χαρα­κτήρα, οι εν λόγω παρα­βιά­σεις έχουν ευρύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις, καθώς συνι­στούν απειλή για την ειρήνη και την ασφά­λεια στην περιοχή».

Η Τουρκία, με αυτή την επι­στολή, ουσια­στικά είχε προ­χω­ρή­σει σε μια εξαι­ρε­τικά σημα­ντική κλι­μά­κωση, καθώς συνέ­δεσε το θέμα της δήθεν υπο­χρέ­ω­σης απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νησιών ως προ­ϋ­πό­θεση για την ελλη­νική κυριαρ­χία στα νησιά.

Η συγκε­κρι­μένη επι­στολή ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά: «…Στο πλαίσιο αυτό, επιθυμώ να υπο­γραμ­μίσω το γεγονός ότι η Ελλάδα παρα­βιά­ζει βασικές δια­τά­ξεις των Συν­θη­κών βάσει των οποίων απέ­κτησε την κυριαρ­χία επί των νησιών. Από νομική άποψη, αυτό σημαί­νει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί, έναντι της Τουρ­κίας, να επι­κα­λεί­ται τον τίτλο κυριαρ­χίας που απορ­ρέει από τις ίδιες αυτές Συν­θή­κες για τους σκοπούς οριο­θέ­τη­σης θαλάσ­σιων συνόρων. Και αυτό διότι η Ελλάδα, έχοντας απο­τύ­χει να εκπλη­ρώ­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από τις Συν­θή­κες, δεν μπορεί ταυ­τό­χρονα να θεω­ρεί­ται ότι δια­τη­ρεί τα δικαιώ­ματα που υπο­στη­ρί­ζει ότι απορ­ρέ­ουν από αυτές….».

Για την Τουρκία, υπό την πίεση και των τουρ­κι­κών ΜΜΕ και στο πλαίσιο και του αντι­ισ­ραη­λι­νού μετώπου που προ­σπα­θεί να συγκρο­τή­σει και να ηγηθεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν, η απόφαση της Αθήνας όχι μόνο να συνε­χί­σει τη στρα­τη­γική σχέση με το Ισραήλ, αλλά και να προ­χω­ρή­σει στην προ­μή­θεια εξε­λιγ­μέ­νων ισραη­λι­νών αμυ­ντι­κών όπλων, θεω­ρεί­ται ότι ξεπερνά «κόκ­κι­νες γραμμές».

Το σύν­δρομο περι­κύ­κλω­σης της Τουρ­κίας ήταν πάντα κυρί­αρχο στην κρατική πολι­τική, όμως τώρα αυτή η «απειλή» προ­βάλ­λει από τον μεγάλο περι­φε­ρειακό αντί­παλο, το Ισραήλ. Καθώς η Άγκυρα θεωρεί ότι η προ­μή­θεια από την Ελλάδα ισραη­λι­νών αντια­ε­ρο­πο­ρι­κών και αντι­πυ­ραυ­λι­κών συστη­μά­των και η πολύ περισ­σό­τερη εγκα­τά­στασή τους σε ελλη­νικά νησιά δημιουρ­γεί ένα ρήγμα στα «πλευρά» της τουρ­κι­κής στρα­τιω­τι­κής διά­τα­ξης στα δυτικά σύνορά της.

Η Τουρκία τώρα στο­χο­ποιεί την Ελλάδα με αιχμή τη δήθεν υπο­χρέ­ωση απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νησιών, θέλο­ντας ακριβώς να δημιουρ­γή­σει το έδαφος για την υπο­νό­μευση της μετα­φο­ράς και εγκα­τά­στα­σης στα νησιά των ισραη­λι­νών συστη­μά­των και των ραντάρ που τα συνο­δεύ­ουν.

Στην Άγκυρα εκτι­μούν ότι, με την επί­κληση των διεθνών συμ­φω­νιών, θα έχουν την έξωθεν καλή μαρ­τυ­ρία για πρώτη φορά ίσως, καθώς σε όλα τα άλλα θέματα η Τουρκία, με την ανα­θε­ω­ρη­τική πολι­τική της, βρί­σκε­ται σε δύσκολη θέση λόγω της κατά­φω­ρης παρα­βί­α­σης των διεθνών συν­θη­κών και της διε­θνούς νομι­μό­τη­τας.

Βεβαίως, από την Ελλάδα έχουν δοθεί κατ’ επα­νά­ληψη απα­ντή­σεις (και σε απά­ντηση της συγκε­κρι­μέ­νης επι­στο­λής στον ΟΗΕ), με πιο σημα­ντικό στοι­χείο, βεβαίως, ότι η προ­ε­τοι­μα­σία για την άσκηση της νόμιμης άμυνας είναι απα­ρά­γρα­πτο δικαί­ωμα βάσει του άρθρου 51 του Κατα­στα­τι­κού Χάρτη του ΟΗΕ, πολύ περισ­σό­τερο όταν υπάρχει ευθεία απειλή κατά της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας, με την Τουρκία ακόμη και τώρα να θέτει ζήτημα «γκρίζων ζωνών» δια­τη­ρώ­ντας, παράλ­ληλα, ενεργό το casus belli.

Με τη συνεχή ανα­κί­νηση του θέματος, η Άγκυρα ελπίζει ότι θα μπο­ρέ­σει, με τις απειλές, να τρα­βή­ξει την προσοχή Αμε­ρι­κα­νών και Ευρω­παίων και, υπό τον φόβο μιας σοβαρής κρίσης, να επα­να­λη­φθεί το σκηνικό με τους S-300, όταν κατόρ­θωσε να εμπο­δί­σει τη μετα­φορά τους στην Κύπρο και να κατα­λή­ξουν στην Κρήτη.

Η Άγκυρα θέλει να εκμε­ταλ­λευ­θεί και τη συγκυ­ρία, όπου το Ισραήλ του Μπέ­ντα­ζα­μιν Νετα­νιά­χου είναι εξαι­ρε­τικά αντι­δη­μο­φι­λές τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, και έτσι θα μπο­ρέ­σει να πείσει ότι το Ισραήλ απερ­γά­ζε­ται σενάρια ενα­ντίον της Τουρ­κίας και οδηγεί σε μεγα­λύ­τερη απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση την περιοχή, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ακόμη και άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.

Καθώς ακόμη μεσο­λα­βεί ένα αρκετά μεγάλο διά­στημα μέχρις ότου αρχίσει η Ελλάδα να παρα­λαμ­βά­νει τα ισραη­λινά συστή­ματα, η Τουρκία θέλει με κάθε τρόπο να υπο­νο­μεύ­σει την αμυ­ντική συνερ­γα­σία Ελλάδας-Ισραήλ, καθώς, όταν ξεκι­νή­σει η εγκα­τά­στασή τους στη χώρα μας και μέρος αυτών και στα νησιά, θα είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο και υψηλού ρίσκου να προβεί σε κίνηση επί του πεδίου. Κάτι τέτοιο θα οδη­γούσε σε εμπλοκή του Ισραήλ και, φυσικά, δεν θα είχε καμία νομι­μο­ποί­ηση σε διεθνές επίπεδο.

Το επόμενο διά­στημα, η Τουρκία θα συνε­χί­σει να βάζει μπροστά το θέμα της απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης και των «γκρίζων ζωνών», εμπο­δί­ζο­ντας έτσι οποιεσ­δή­ποτε προ­σπά­θειες συνεν­νό­η­σης με τη χώρα μας, ενώ φυσικά η πρώτη μεγάλη δοκι­μα­σία για τις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις θα είναι η επα­νέ­ναρξη των ερευνών για την πόντιση του καλω­δίου της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης Κρήτης-Κύπρου.

Πηγή: protothema.gr