Η μεθοδικότητα της Άγκυρας απαντιέται μόνο με στρατηγική, όχι με ανακοινώσεις

Αυτό που ξε­δι­πλώ­νε­ται από τις 15 Αυ­γού­στου δεν είναι μια ακόμη ρη­το­ρι­κή έξαρ­ση αλλά μια αρ­χι­τε­κτο­νι­κή. Τα 2 θα­λάσ­σια πάρκα στο Βό­ρειο Αι­γαίο και ανα­το­λι­κά της Ρόδου χα­ρά­χτη­καν ακρι­βώς στα ση­μεία όπου αρ­χί­ζουν και τε­λειώ­νουν τα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα με την Τουρ­κία, η θε­ω­ρία των γκρί­ζων ζωνών επα­νήλ­θε με αφορ­μή το ελ­λη­νι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό για τις ΑΠΕ, οι 25 πα­ρα­βιά­σεις συ­νό­δευ­σαν τις δι­πλω­μα­τι­κές αιχ­μές και τον Οκτώ­βριο έρ­χε­ται το νο­μο­σχέ­διο για τη Γα­λά­ζια Πα­τρί­δα που εν­δέ­χε­ται να δίνει στον Ερ­ντο­γάν εξου­σιο­δό­τη­ση μο­νο­με­ρούς οριο­θέ­τη­σης ζωνών. Κάθε κομ­μά­τι μόνο του μπο­ρεί να απορ­ρι­φθεί ως νο­μι­κά ανυ­πό­στα­το, όπως ορθά έπρα­ξε η Αθήνα. Όλα μαζί όμως συν­θέ­τουν την ερ­πύ­ζου­σα δι­καιο­δο­σία, δη­λα­δή τη στα­δια­κή με­τα­τρο­πή του χάρτη σε τε­τε­λε­σμέ­νο, με πρώτο πραγ­μα­τι­κό τεστ την ηλε­κτρι­κή δια­σύν­δε­ση με την Κύπρο και τα ερευ­νη­τι­κά πλοία που θα χρεια­στεί να βγουν σε νερά όπου η Τουρ­κία έχει ήδη αντι­δρά­σει.

Το πιο ενο­χλη­τι­κό συ­μπέ­ρα­σμα αφορά όμως τη δική μας πλευ­ρά. Η τριε­τία των ήρε­μων νερών πέ­ρα­σε χωρίς διε­ρευ­νη­τι­κές επα­φές επί της ου­σί­ας και χωρίς να αγ­γι­χτεί το ζή­τη­μα των θα­λάσ­σιων ζωνών, ενώ κι­νή­σεις όπως η επέ­κτα­ση των χω­ρι­κών υδά­των μόνο νότια της Κρή­της, εκεί όπου η Τουρ­κία δεν θί­γε­ται, μυ­ρί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο επι­κοι­νω­νία παρά στρα­τη­γι­κή. Και τώρα, με τη χώρα σε προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο, ο πει­ρα­σμός να γί­νουν τα εθνι­κά θέ­μα­τα υλικό εντυ­πώ­σε­ων απει­λεί όλους ανε­ξαι­ρέ­τως. Για τα Δω­δε­κά­νη­σα και το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, που βλέ­πουν τους τουρ­κι­κούς χάρ­τες να τα κυ­κλώ­νουν, οι εντυ­πώ­σεις δεν προ­σφέ­ρουν καμία προ­στα­σία.

Η Άγκυ­ρα δου­λεύ­ει με σχέ­διο δε­κα­ε­τί­ας και η Αθήνα οφεί­λει επι­τέ­λους να απα­ντή­σει με κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο από ανα­κλα­στι­κά.