Η Ρόδος επιστρέφει εκεί όπου ανήκει

Υπάρ­χουν υπο­ψη­φιό­τη­τες που είναι απλώς διορ­γα­νώ­σεις και υπάρ­χουν υπο­ψη­φιό­τη­τες που είναι δη­λώ­σεις ταυ­τό­τη­τας. Η διεκ­δί­κη­ση του 19ου Πα­γκό­σμιου Συ­νε­δρί­ου του OWHC για το 2028 ανή­κει στη δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία. Η Ρόδος δεν ζητά απλώς να φι­λο­ξε­νή­σει εκα­το­ντά­δες συ­νέ­δρους από 300 πό­λεις, ζητά να κα­θί­σει ξανά στο τρα­πέ­ζι όπου σχε­διά­ζε­ται το μέλ­λον των ιστο­ρι­κών πό­λε­ων του πλα­νή­τη, 25 χρό­νια μετά την ιστο­ρι­κή διορ­γά­νω­ση του 2003. Και το κάνει τη στιγ­μή που ο Ορ­γα­νι­σμός περνά στη Νέα Αστι­κή Δια­δι­κα­σία, δη­λα­δή ακρι­βώς όταν οι απο­φά­σεις που θα λη­φθούν θα κα­θο­ρί­σουν πώς θα ζουν, θα κα­τοι­κού­νται και θα προ­σαρ­μό­ζο­νται στην κλι­μα­τι­κή κρίση τα ιστο­ρι­κά κέ­ντρα για τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες. Το ότι ο Δήμος συμ­με­τέ­χει ήδη στα ερ­γα­στή­ρια και στις δια­βου­λεύ­σεις του δι­κτύ­ου δεί­χνει ότι η υπο­ψη­φιό­τη­τα δεν έπεσε από τον ου­ρα­νό, χτί­στη­κε.

Το όφε­λος δεν με­τριέ­ται μόνο σε δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις και τέλη εγ­γρα­φής. Μια πόλη που φέρει στην πλάτη της ένα μνη­μείο της UNESCO κερ­δί­ζει όταν βρί­σκε­ται στον πυ­ρή­να των εξε­λί­ξε­ων και όχι στο πε­ρι­θώ­ριο, όταν φέρ­νει στο νησί τε­χνο­γνω­σία για την κα­τοί­κη­ση της Με­σαιω­νι­κής Πόλης αντί να την ανα­ζη­τά αλλού. Η από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου την Πέμ­πτη είναι από εκεί­νες που αξί­ζουν ομό­φω­νη στή­ρι­ξη.

Η Ρόδος του 2003 έδει­ξε τον δρόμο, η Ρόδος του 2028 μπο­ρεί να δεί­ξει το πα­ρά­δειγ­μα.