Νικητιάδης στη Βουλή: Στρατηγική ευθύνη και όχι επικοινωνιακή διαχείριση στην Άμυνα της χώρας

Την ανά­γκη η αμυ­ντι­κή πο­λι­τι­κή της χώρας να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ζή­τη­μα στρα­τη­γι­κής ευ­θύ­νης και όχι ως πεδίο επι­κοι­νω­νια­κών εντυ­πώ­σε­ων τό­νι­σε ο ει­ση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ και βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Γ. Νι­κη­τιά­δης στην αρ­μό­δια κοι­νο­βου­λευ­τι­κή επι­τρο­πή, κατά τη συ­ζή­τη­ση κύ­ρω­σης των πρω­το­κόλ­λων συ­νερ­γα­σί­ας με την Αί­γυ­πτο στον τομέα της στρα­τιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης.

Όπως τό­νι­σε, τέ­τοιες συμ­φω­νί­ες δεν μπο­ρούν να θε­ω­ρού­νται τυ­πι­κές δια­δι­κα­σί­ες, καθώς συν­δέ­ο­νται άμεσα με τον ρόλο της Ελ­λά­δας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και με τον τρόπο που η χώρα αντι­λαμ­βά­νε­ται τη θέση της σε ένα πε­ρι­βάλ­λον έντο­νων γε­ω­πο­λι­τι­κών ανα­κα­τα­τά­ξε­ων.

Η Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειος, υπο­γράμ­μι­σε ο βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ, δεν βρί­σκε­ται πλέον σε φάση στα­θε­ρό­τη­τας αλλά σε φάση ανα­διά­τα­ξης ισορ­ρο­πιών, με τις σχέ­σεις με­τα­ξύ κρα­τών να επα­να­προσ­διο­ρί­ζο­νται διαρ­κώς. Σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, η Ελ­λά­δα οφεί­λει να κι­νεί­ται με σχέ­διο, πρό­βλε­ψη και στρα­τη­γι­κό βάθος και όχι απο­σπα­σμα­τι­κά και εκ των υστέ­ρων. Η εμ­βά­θυν­ση των σχέ­σε­ων με την Αί­γυ­πτο, μια χώρα με κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο από τη Λιβύη έως τη Μέση Ανα­το­λή και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, απο­τε­λεί στρα­τη­γι­κή ανά­γκη που πρέ­πει να έχει συ­νέ­χεια και συ­νέ­πεια.

Ξε­κα­θά­ρι­σε ότι το ΠΑΣΟΚ στη­ρί­ζει τη συ­νερ­γα­σία με την Αί­γυ­πτο στον τομέα της στρα­τιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης, τόσο ως επέν­δυ­ση στο αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων όσο και ως ερ­γα­λείο στρα­τιω­τι­κής δι­πλω­μα­τί­ας και μα­κρο­χρό­νιας επιρ­ρο­ής.

Τό­νι­σε, ότι η εμ­βά­θυν­ση των ελ­λη­νο­αι­γυ­πτια­κών σχέ­σε­ων είναι στρα­τη­γι­κή ανά­γκη, ιδίως σε μια πε­ρί­ο­δο κατά την οποία η Αί­γυ­πτος επι­διώ­κει να εξο­μα­λύ­νει τις σχέ­σεις της με την Τουρ­κία. Ακρι­βώς γι’ αυτό η Ελ­λά­δα δεν έχει την πο­λυ­τέ­λεια του εφη­συ­χα­σμού. Οι συμ­μα­χί­ες δεν είναι δε­δο­μέ­νες. Χτί­ζο­νται και συ­ντη­ρού­νται με συ­νέ­πεια, σο­βα­ρό­τη­τα και κα­θα­ρό στρα­τη­γι­κό σχέ­διο.

Και εδώ ακρι­βώς εντο­πί­ζε­ται το έλ­λειμ­μα της κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής, σχο­λί­α­σε ο ει­ση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ. Η κυ­βέρ­νη­ση πα­ρου­σιά­ζει απο­σπα­σμα­τι­κώς δι­με­ρείς συμ­φω­νί­ες ως επι­τυ­χί­ες, αλλά απο­φεύ­γει να κα­τα­θέ­σει ένα συ­νε­κτι­κό αφή­γη­μα για το πώς όλες αυτές οι κι­νή­σεις συν­δέ­ο­νται σε μια ενιαία εθνι­κή στρα­τη­γι­κή για την άμυνα και την ασφά­λεια. Η άμυνα δεν είναι άθροι­σμα πρω­το­κόλ­λων. Είναι στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή με βάθος χρό­νου, με θε­σμι­κή μνήμη και με λο­γο­δο­σία, κα­τέ­λη­ξε ο ει­ση­γη­τής του ΠΑΣΟΚ.