Νέο χωροταξικό για ΑΠΕ: Πού μπαίνουν τα όρια σε φωτοβολταϊκά και αιολικά – Οι κανόνες έως το 2050

Πα­ράλ­λη­λα, μετά τη δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση ενι­σχύ­θη­κε η σύν­δε­ση του χω­ρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού των ΑΠΕ με το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τον Του­ρι­σμό, καθώς προ­βλέ­πε­ται απα­γό­ρευ­ση νέων αιο­λι­κών στις πε­ριο­χές των κα­τη­γο­ριών Α και Β του ΕΧΠ Του­ρι­σμού.

Ει­δι­κοί κα­νό­νες για τα νησιά

Ξε­χω­ρι­στό κε­φά­λαιο απο­τε­λεί το νη­σιω­τι­κό τοπίο, όπου η εγκα­τά­στα­ση νέων αιο­λι­κών θα συ­νο­δεύ­ε­ται από αυ­ξη­μέ­νες απαι­τή­σεις αξιο­λό­γη­σης. Για νέους αιο­λι­κούς σταθ­μούς προ­βλέ­πε­ται ει­δι­κή με­λέ­τη το­πί­ου κατά το στά­διο της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης, ώστε να εξε­τά­ζο­νται το μέ­γε­θος της εγκα­τά­στα­σης, ο χα­ρα­κτή­ρας του το­πί­ου και οι επι­πτώ­σεις στις θέες.

Στις ορει­νές πε­ριο­χές των νη­σιών η αξιο­λό­γη­ση θα γί­νε­ται κατά πε­ρί­πτω­ση, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα μορ­φο­λο­γι­κά, οι­κο­λο­γι­κά και το­πια­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Το μέ­γι­στο επι­τρε­πό­με­νο πο­σο­στό κά­λυ­ψης του εδά­φους από αιο­λι­κούς σταθ­μούς πα­ρα­μέ­νει στο 4% ανά Δη­μο­τι­κή Ενό­τη­τα.

Πα­ράλ­λη­λα, προ­βλέ­πε­ται μια ει­δι­κή εξαί­ρε­ση για πε­ριο­χές όπου το μέσο αιο­λι­κό δυ­να­μι­κό είναι χα­μη­λό, αλλά υπάρ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­να ση­μεία με ισχυ­ρό άνεμο. Σε Δη­μο­τι­κές Ενό­τη­τες όπου το μέσο δυ­να­μι­κό είναι κάτω από 4 m/s, θα μπο­ρεί κατ’ εξαί­ρε­ση να εγκα­θί­στα­ται αιο­λι­κός σταθ­μός εφό­σον απο­δει­κνύ­ε­ται ότι στη συ­γκε­κρι­μέ­νη θέση το δυ­να­μι­κό ξε­περ­νά τα 7,5 m/s και οι εγκα­τα­στά­σεις δεν υπερ­βαί­νουν το 1% της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας.

Απο­θή­κευ­ση ενέρ­γειας και νέες τε­χνο­λο­γί­ες στο επί­κε­ντρο

Το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό δεν αφορά απο­κλει­στι­κά φω­το­βολ­ταϊ­κά και αιο­λι­κά. Στον ενερ­γεια­κό σχε­δια­σμό εντάσ­σο­νται επί­σης το βιο­α­έ­ριο, το βιο­με­θά­νιο, η βιο­μά­ζα, η γε­ω­θερ­μία και τα μικρά υδροη­λε­κτρι­κά, ενώ ανα­γνω­ρί­ζε­ται πλέον ρητά ο κα­θο­ρι­στι­κός ρόλος της απο­θή­κευ­σης ενέρ­γειας.

Στο νέο πλαί­σιο επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ανά­πτυ­ξη μο­νά­δων απο­θή­κευ­σης είναι απα­ραί­τη­τη ώστε να εξι­σορ­ρο­πεί­ται η με­τα­βλη­τό­τη­τα της πα­ρα­γω­γής από αιο­λι­κά και φω­το­βολ­ταϊ­κά. Η απο­θή­κευ­ση μπο­ρεί να συμ­βά­λει στον πε­ριο­ρι­σμό των απορ­ρί­ψε­ων πλε­ο­νά­ζου­σας πρά­σι­νης ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας και στη συ­γκρά­τη­ση των τιμών κατά τις ώρες στις οποί­ες η πα­ρα­γω­γή από ΑΠΕ είναι χα­μη­λή.

Πα­ράλ­λη­λα, ο σχε­δια­σμός ανοί­γει πε­ρισ­σό­τε­ρο τον δρόμο για νέες μορ­φές πα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας, με­τα­ξύ των οποί­ων και η υπε­ρά­κτια ενέρ­γεια και τα υπε­ρά­κτια αιο­λι­κά πάρκα, σε συν­δυα­σμό με τον θα­λάσ­σιο χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό.

Το στοί­χη­μα της κοι­νω­νι­κής απο­δο­χής και οι αμε­τα­κί­νη­τες ζώνες απο­κλει­σμού

Το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο επι­χει­ρεί να απα­ντή­σει όχι μόνο σε ενερ­γεια­κές και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ανά­γκες, αλλά και σε ένα ζή­τη­μα που απο­κτά ολο­έ­να με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία: την κοι­νω­νι­κή απο­δο­χή των έργων ΑΠΕ. Η γρή­γο­ρη εξά­πλω­ση των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών την προη­γού­με­νη δε­κα­ε­τία συ­νο­δεύ­θη­κε σε αρ­κε­τές πε­ριο­χές από αντι­δρά­σεις και συ­γκρού­σεις γύρω από τη χρήση γης, την αλ­λοί­ω­ση του το­πί­ου, τις επι­πτώ­σεις στον του­ρι­σμό και την προ­στα­σία του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Το νέο πλαί­σιο επι­χει­ρεί, συ­νε­πώς, να προ­σφέ­ρει με­γα­λύ­τε­ρη προ­βλε­ψι­μό­τη­τα τόσο στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες όσο και στους επεν­δυ­τές, δη­μιουρ­γώ­ντας ένα σα­φέ­στε­ρο και πιο δια­φα­νές πε­ρι­βάλ­λον για τις αδειο­δο­τού­σες αρχές και τις επι­χει­ρή­σεις. Η επι­δί­ω­ξη είναι οι νέες επεν­δύ­σεις να κα­τευ­θύ­νο­νται εξαρ­χής σε χω­ρο­τα­ξι­κά κα­τάλ­λη­λες πε­ριο­χές, πε­ριο­ρί­ζο­ντας την αβε­βαιό­τη­τα και ενι­σχύ­ο­ντας πα­ράλ­λη­λα την απο­δο­χή των έργων από τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες.

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία έχει ότι οι πε­ριο­χές απο­κλει­σμού λει­τουρ­γούν ως ισχυ­ρή «κόκ­κι­νη γραμ­μή». Τα Πε­ρι­φε­ρεια­κά και τα Θα­λάσ­σια Χω­ρο­τα­ξι­κά Πλαί­σια θα μπο­ρούν να εξει­δι­κεύ­ουν τις πε­ριο­χές προ­τε­ραιό­τη­τας, αλλά δεν θα μπο­ρούν να με­τα­βάλ­λουν τις πε­ριο­χές απο­κλει­σμού που ορί­ζει το ΕΧΠ-ΑΠΕ.

Σύμ­φω­να με το υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, η επό­με­νη πε­ρί­ο­δος ανά­πτυ­ξης των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας επι­χει­ρεί να βα­σι­στεί σε μια δια­φο­ρε­τι­κή ισορ­ρο­πία: όχι στο δί­λημ­μα «ενέρ­γεια ή πε­ρι­βάλ­λον», αλλά στον εκ των προ­τέ­ρων κα­θο­ρι­σμό των πε­ριο­χών όπου μπο­ρεί να ανα­πτυ­χθεί η πρά­σι­νη ενέρ­γεια και εκεί­νων όπου πρέ­πει να υπε­ρι­σχύ­ει η προ­στα­σία του χώρου.

Όπως συ­νο­ψί­ζει ο Σταύ­ρος Πα­πα­σταύ­ρου, ο στό­χος είναι «ανά­πτυ­ξη με σχέ­διο, ου­σια­στι­κή προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και σα­φείς κα­νό­νες για όλους».

Πηγή: ethnos.gr