Νίκος Γερονικόλας: Ο Αντώνης Χατζημάρκος είχε τη δική του πορεία στην επιχειρηματική και κοινωνική ζωή της Ρόδου

Στο συλ­λυ­πη­τή­ριο μή­νυ­μα του για την απώ­λεια του Αντώ­νη Χα­τζη­μάρ­κου ο κ. Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας ανα­φέ­ρει:

Υπάρ­χουν στιγ­μές που τα λόγια απο­κτούν άλλο βάρος, όταν έχεις πε­ρά­σει κι εσύ από τον ίδιο δρόμο.

Η απώ­λεια ενός πα­τέ­ρα είναι μία από αυτές.

Όσο κι αν ξέ­ρεις πως αυτή η στιγ­μή κά­πο­τε θα έρθει, όταν έρ­χε­ται σε βρί­σκει απρο­ε­τοί­μα­στο. Ο πα­τέ­ρας είναι μια στα­θε­ρή πα­ρου­σία στη ζωή σου. Με­γα­λώ­νεις, προ­χω­ράς, απο­κτάς τη δική σου οι­κο­γέ­νεια, ανα­λαμ­βά­νεις ευ­θύ­νες, κι όμως κάπου μέσα σου πα­ρα­μέ­νεις πάντα το παιδί του.

Και όταν έρθει η ώρα του απο­χω­ρι­σμού, πράγ­μα­τα μικρά και κα­θη­με­ρι­νά παίρ­νουν ξαφ­νι­κά άλλη αξία. Μια κου­βέ­ντα, ένα τη­λε­φώ­νη­μα, μια συμ­βου­λή, μια στιγ­μή που τότε πέ­ρα­σε χωρίς δεύ­τε­ρη σκέψη.

Σή­με­ρα, δια­βά­ζο­ντας τα λόγια του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου για τον πα­τέ­ρα του, οι σκέ­ψεις αυτές ήρθαν ακόμη πιο έντο­να στο μυαλό μου.

Ο Αντώ­νης Χα­τζη­μάρ­κος είχε τη δική του πο­ρεία στην επι­χει­ρη­μα­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή της Ρόδου και κέρ­δι­σε τον σε­βα­σμό των αν­θρώ­πων που τον γνώ­ρι­σαν. Για την οι­κο­γέ­νειά του, πάνω απ’ όλα, ήταν ο σύ­ζυ­γος, ο πα­τέ­ρας και ο παπ­πούς τους.

Από έναν πα­τέ­ρα μέ­νουν πολλά. Οι αρχές του, οι κου­βέ­ντες του, οι συμ­βου­λές του, ο τρό­πος που αντι­με­τώ­πι­ζε τη ζωή. Μέ­νουν ακόμη μι­κρές κι­νή­σεις, εκ­φρά­σεις και συ­νή­θειες που, όσο περ­νούν τα χρό­νια, ανα­γνω­ρί­ζεις στον ίδιο σου τον εαυτό.

Και όσο περνά ο και­ρός, ανα­κα­λύ­πτεις πόσα από εκεί­νον έχουν μεί­νει μέσα σου.

Εκ­φρά­ζω από καρ­διάς τα συλ­λυ­πη­τή­ριά μου στον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο, στη μη­τέ­ρα του Στέλ­λα, στις αδελ­φές του Μαίρη και Σοφία και σε ολό­κλη­ρη την οι­κο­γέ­νεια.

Τους εύ­χο­μαι δύ­να­μη για τον δύ­σκο­λο απο­χαι­ρε­τι­σμό.

Καλό τα­ξί­δι, Αντώ­νη Χα­τζη­μάρ­κο.

Αιω­νία η μνήμη του.