Με 13,1% κάλυψη εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις, η Ελλάδα στον “πάτο” της ΕΕ

Κοσμάς Σφυρίου

Με αφορμή την δημοσίευση της 1ης έκθεσης της Commission, για την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας που αφορά στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Σ.Σ.Ε) και στην επάρκεια των κατώτατων μισθών, ας δούμε την αξιολόγηση της Ελλάδας.

Η σχετική Οδηγία εκδόθηκε πριν 4 χρόνια και πριν 2 χρόνια έγινε και ελληνικό δίκαιο, με το νόμο 5163 / 2024. Με τον οποίο η χώρα μας δεσμεύθηκε, να καλύπτεται τουλάχιστον το 80 % των Ελλήνων & των Ελληνίδων εργαζομένων από Σ.Σ.Ε.

Τον σχετικό νόμο και την εθνική κοινωνική συμφωνία, για την αποκατάσταση των Σ.Σ.Ε στην Ελλάδα, την προτείνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ από το 2018 με την τότε πρόεδρο του την αείμνηστη Φώφη Γεννηματά, μέχρι & το 2021 και συνέχισε την σχετική πρόταση του με τον σημερινό πρόεδρο του Νίκο Ανδρουλάκη, γιατί :«οι καλύτερες αμοιβές των εργαζομένων συνδέονται με ισχυρά συστήματα συλλογικών διαπραγματεύσεων» (όπως το- νίζει και η ίδια η Commission) και όχι με τις αυξήσεις των κατώτατων μισθών.

Έτσι χώρες που έχουν ψηλό ποσοστό κάλυψης των εργαζομένων τους από Σ.Σ.Ε (μεταξύ των οποίων και χώρες που πέ- ρασαν οικονομική κρίση βλ. Πορτογαλία 83,3 %, Ισπανία 91,8 % κ.λ.π) έχουν και σαφώς καλύτερη αγοραστική δύναμη των πολιτών τους, από την αντίστοιχη των Ελλήνων, που δυστυχώς έχουν κάλυψη εργαζομένων από Σ.Σ.Ε μόνο 13,1 % !!!

Έτσι – σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία της Eurostar – ο ακαθάριστος ετήσιος διάμεσος μισθός, για εργαζόμε-νους με πλήρη απασχόληση : – στην Ελλλαδα είναι μόνο 17.954 € / τον χρόνο, ενώ

– είναι 39.800 € / τον χρόνο ο μέσος όρος των αντίστοιχων μισθών των 27 κρατών μελών της Ε.Ε.

Δηλαδή, η Eurostar επιβεβαιώνει, ότι μισθολογικά η χώρα μας σήμερα βρίσκεται πολύ κάτω (ούτε στο μισό !) από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Δυστυχώς, αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής του κ. Τσίπρα κατά τα έτη 2018 και 2019 και του κ. Μητσοτάκη κατά την 7ετία, που αυτοδύναμος κυβερνά την Ελλάδα …

Οι κυβερνητικές πολιτικές (καθ’ όλη την τελευταία 10ετία) έχουν εγκαταλείψει τις ελληνίδες και τους έλληνες εργαζό- μένους στο έλεος των εργοδοτών, που συνάπτουν κυρίως ατομικές (σπάνια και επιχειρησιακές) συμβάσεις εργασίας, που δεν προσφέρουν αυξήσεις μισθών. Γεγονός, που το αναγνωρίζει και η Τράπεζα της Ελλάδας, στην επίσημη έκθεση της.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ στο πρόγραμμα του υποστηρίζει, πως η προστασία πρέπει να παρέχεται αποκλειστικά μέσα από τις Σ.Σ.Ε όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία, Σουηδία, Δανία, Φινλανδία, Εσθονία, Βέλγιο, Αυστρία …).

Αντίθετα, η κυβέρνηση της Ν.Δ και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης στηρίζουν την ατελέσφορη μισθολογική πολιτική τους σε νομοθετούμενες αυξήσεις κατώτατου μισθού (σαφώς μικρότερες του πραγματικού πληθωρισμού) και «πανηγυρίζουν», γιατί ο κατώτατος μισθός φαίνεται να πλησιάζει τον – έτσι κι αλλιώς πολύ χαμηλό – ελληνικό διάμεσο μισθό.

Αποσιωπούν όμως το γεγονός, ότι αυτό συμβαίνει, γιατί δεν ανεβαίνει ο διάμεσος μισθός – καθηλώνεται – αφού όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι συνωστίζονται σε μεσαία και κυρίως σε χαμηλά μισθολογικά κλιμάκια.

Αποτέλεσμα : η αγοραστική δύναμη των ελληνικών νοικοκυριών είναι ουραγός μεταξύ των αντίστοιχων των χωρών της Ε.Ε.

Να ακόμη ένας από τους πολλούς λόγους που δείχνουν την ανάγκη πολιτικής αλλαγής, με αλλαγή εργασιακών πολιτικών.

Ρόδος 6 / 8 / 2026

Κοσμάς Σφυρίου.