Απορρίφθηκε η προσωρινή διαταγή για τη διαμάχη δύο επιχειρήσεων γύρω από τον διακριτικό τίτλο

• Το Δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το αίτημα άμεσης απαγόρευσης χρήσης του επίμαχου τίτλου και όρισε τη συζήτηση των ασφαλιστικών μέτρων για τις 9 Φεβρουαρίου 2027.
• Στο επίκεντρο της αντιδικίας βρίσκεται η χρήση της ίδιας εμπορικής ονομασίας από δύο καταστήματα που δραστηριοποιούνται στην ίδια τουριστική ζώνη του νησιού

Μια υπόθεση με ιδιαίτερο εμπορικό ενδιαφέρον για την τουριστική αγορά της Ρόδου απασχόλησε το Μονομελές Πρωτοδικείο του νησιού, καθώς δύο επιχειρήσεις που λειτουργούν σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων η μία από την άλλη διεκδικούν τη χρήση του ίδιου διακριτικού τίτλου. Πρόκειται για ονομασία την οποία η αιτούσα επιχειρηματίας υποστηρίζει ότι χρησιμοποιεί κατ’ αποκλειστικότητα εδώ και χρόνια, ενώ η αντίδικη εταιρεία την έχει πλέον ενσωματώσει και τυπικά στον δικό της διακριτικό τίτλο. Η πρώτη δικαστική αναμέτρηση των δύο πλευρών, στο στάδιο της προσωρινής διαταγής, έληξε χωρίς την άμεση παρέμβαση που ζητούσε η αιτούσα.
Η απόφαση επί της προσωρινής διαταγής
Η συζήτηση του αιτήματος χορήγησης προσωρινής διαταγής πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026 στο γραφείο της Προέδρου Υπηρεσίας Ασφαλιστικών Μέτρων του Πρωτοδικείου Ρόδου. Η Δικαστής απέρριψε την αίτηση χορήγησης προσωρινής διαταγής.
Με την ίδια πράξη ορίσθηκε ως χρόνος συζήτησης της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων η Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2027, στο ακροατήριο Ασφαλιστικών Μέτρων του Πρωτοδικείου Ρόδου, με τον όρο αντίγραφο της αίτησης και της σχετικής πράξης να επιδοθεί στην καθ’ ης 30 ημέρες πριν από τη συζήτηση, με επιμέλεια του αιτούντος μέρους.
Την αιτούσα εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Δήμος Μουτάφης, ενώ για την καθ’ ης παραστάθηκαν οι δικηγόροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης και Δέσποινα Ζιώγα.
Η απόρριψη του αιτήματος σημαίνει πρακτικά ότι μέχρι την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων δεν επιβάλλεται στην καθ’ ης καμία προσωρινή απαγόρευση χρήσης της επίμαχης ονομασίας, η οποία εξακολουθεί να εμφανίζεται στην επιγραφή και στην εμπορική προβολή του καταστήματός της. Η ουσία της διαφοράς παραμένει ανοιχτή και θα κριθεί στο επόμενο δικονομικό στάδιο.
Τι υποστηρίζει η αιτούσα πλευρά
Την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα προσωρινής διαταγής κατέθεσε η ιδιοκτήτρια ατομικής επιχείρησης λιανικού εμπορίου τουριστικών ειδών και ειδών λαϊκής τέχνης επί της λεωφόρου Ηρακλειδών. Η αίτηση στρέφεται κατά ετερόρρυθμης εταιρείας η οποία λειτουργεί κατάστημα τύπου σούπερ μάρκετ στην ίδια ευρύτερη τουριστική περιοχή.
Η αιτούσα υποστηρίζει ότι ο διακριτικός τίτλος έχει καταχωρισθεί νομίμως στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο στο όνομά της από τις 12 Αυγούστου 2022 και ότι χρησιμοποιείται έκτοτε σταθερά και αδιαλείπτως σε κάθε πτυχή της εμπορικής της παρουσίας, από την επιγραφή του καταστήματος και τα παραστατικά έως το διαφημιστικό υλικό και τις διαδικτυακές καταχωρήσεις. Όπως αναφέρει, η πρωτογενής χρήση του τίτλου από το ίδιο κατάστημα ανάγεται μάλιστα στο 2016, όταν η επιχείρηση λειτουργούσε στο όνομα του συζύγου της, με αντίστοιχη καταχώριση στο μητρώο, η οποία μεταφέρθηκε στη συνέχεια στην ίδια. Κατά τους ισχυρισμούς της, ο τίτλος έχει αποκτήσει ισχυρή αναγνωρισιμότητα στο τουριστικό κοινό της Ρόδου και λειτουργεί ως το βασικό γνώρισμα ταυτοποίησης του καταστήματός της.
Η αντιδικία, πάντα κατά την αιτούσα, ξεκίνησε όταν περί τις αρχές Οκτωβρίου 2025 διαπίστωσε ότι η καθ’ ης εταιρεία άρχισε να προβάλλει τη φράση στη φωτεινή επιγραφή του δικού της καταστήματος και γενικότερα στην εμπορική της προβολή. Διατείνεται ότι η επιλογή αυτή δεν ήταν τυχαία, ότι δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό και ότι έχει ήδη οδηγήσει πελάτες που αναζητούσαν το δικό της κατάστημα στο κατάστημα της αντιδίκου, με αποτέλεσμα απώλεια πελατείας και κύκλου εργασιών. Επικαλείται επίσης τη γεωγραφική εγγύτητα των δύο σημείων, τα οποία βρίσκονται επί της ίδιας ουσιαστικά τουριστικής εμπορικής διαδρομής, καθώς και το γεγονός ότι η καθ’ ης, πέραν της κύριας δραστηριότητάς της, εμπορεύεται κατά τους ισχυρισμούς της και τουριστικά είδη και είδη δώρων.
Το εξώδικο και η τροποποίηση  του καταστατικού
Κομβικό σημείο της επιχειρηματολογίας της αιτούσας αποτελεί η χρονική αλληλουχία που ακολούθησε την εξώδικη όχλησή της. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που επικαλείται, στις 20 Νοεμβρίου 2025 επέδωσε στην καθ’ ης εξώδικη δήλωση με την οποία την καλούσε να παύσει κάθε χρήση του επίμαχου τίτλου εντός προθεσμίας 5 ημερών. Αντί συμμόρφωσης, υποστηρίζει, η εταιρεία προχώρησε σε τροποποίηση του καταστατικού της, ενσωματώνοντας τη φράση στον διακριτικό της τίτλο.
Η αιτούσα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι στο ιδιωτικό συμφωνητικό της τροποποίησης αναγράφεται ως ημερομηνία η 20ή Νοεμβρίου 2025, ημερομηνία που συμπίπτει με εκείνη της εξώδικης όχλησης, ενώ η καταχώριση της μεταβολής στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2025. Κατά την άποψή της, η διαφορά αυτή εγείρει ζήτημα ως προς την εικόνα χρονικής προτεραιότητας που επιχειρείται να δημιουργηθεί, δεδομένου ότι η εμπορική δημοσιότητα των εταιρικών μεταβολών εκκινεί κατ’ αρχήν από την καταχώριση στο μητρώο. Σημειώνει ακόμη ότι η καθ’ ης εταιρεία συστάθηκε στις 3 Ιουνίου 2025, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο τόσο της δικής της καταχώρισης όσο και της προγενέστερης οικογενειακής χρήσης του τίτλου. Πρόκειται, σε κάθε περίπτωση, για ισχυρισμούς που θα κριθούν από το δικαστήριο, καθώς η αντίδικη πλευρά παραστάθηκε στη διαδικασία και αντέκρουσε το αίτημα.
Με την αίτησή της η επιχειρηματίας ζητεί να υποχρεωθεί η καθ’ ης να απέχει προσωρινά από κάθε χρήση της ένδειξης ή οποιασδήποτε παραλλαγής της ως διακριτικού τίτλου ή στοιχείου επωνυμίας, να παραλείπει κάθε τέτοια χρήση στο μέλλον και να διαταχθεί η απομάκρυνση της ένδειξης από τη φωτεινή επιγραφή του καταστήματος και από κάθε φυσικό ή ηλεκτρονικό μέσο εμπορικής προβολής, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της συναφούς αγωγής.