Το βέτο Χαλκιά απειλεί να τινάξει στον αέρα τον σχεδιασμό που κλείδωσε με πρωθυπουργική δέσμευση για το Δικαστικό Μέγαρο!

• Αλγεινή εντύ­πωση στους κόλπους των δικη­γό­ρων και όχι μόνο έχει προ­κα­λέ­σει η τοπο­θέ­τηση του αντι­δη­μάρ­χου κ. Κώστα Χαλκιά στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, καθώς η δημο­τική αρχή εμφα­νί­ζε­ται να επι­διώ­κει, για λόγους μικρο­πο­λι­τι­κής, την ανα­τροπή ενός σχε­δια­σμού που κλεί­δωσε πανη­γυ­ρικά και με τη δική της παρου­σία και συναί­νεση στη σύσκεψη υπό τον υπουργό Δικαιο­σύ­νης κ. Γιώργο Φλωρίδη, τη στιγμή μάλιστα που είναι έτοιμο και το σχέδιο της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για το έργο

Η συζή­τηση για τη χωρο­θέ­τηση του νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου της Ρόδου πήρε απρό­σμενη τροπή κατά την τελευ­ταία συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, όταν ο αντι­δή­μαρ­χος και ανα­πλη­ρω­τής δημάρ­χου κ. Κώστας Χαλκιάς, αρμό­διος για θέματα Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού, εξέ­φρασε την κάθετη αντί­θεσή του στην ανέ­γερση του Μεγάρου στο συγκρό­τημα του παλαιού Νοσο­κο­μείου, θέτο­ντας ουσια­στικά βέτο εκ μέρους της δημο­τι­κής αρχής. Η τοπο­θέ­τηση αυτή δεν έπεσε στο κενό. Αντι­θέ­τως, προ­κά­λεσε έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό και δυσφο­ρία στον νομικό κόσμο του νησιού, αλλά και σε όσους παρα­κο­λου­θούν από κοντά την πορεία ενός ζητή­μα­τος που ταλα­νί­ζει τη Ρόδο επί δεκα­ε­τίες. Και τούτο διότι η δημο­τική αρχή όχι απλώς γνώριζε, αλλά συμ­με­τείχε η ίδια, διά του δημάρ­χου και του κ. Χαλκιά προ­σω­πικά, στη σύσκεψη όπου το ζήτημα έκλεισε με τη συναί­νεση όλων των φορέων.

Η σύσκεψη Φλωρίδη που έκλεισε το ζήτημα δεκα­ε­τιών

Ας ανα­τρέ­ξουμε στα γεγο­νότα. Στις 11 Μαΐου 2026 ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης κ. Γιώργος Φλω­ρί­δης έφτασε στη Ρόδο, συνο­δευό­με­νος από τον γενικό γραμ­μα­τέα του υπουρ­γείου και πρόεδρο του ΤΑΧΔΙΚ κ. Πέλοπα Λάσκο και στελέχη του υπουρ­γείου, και προ­ή­δρευσε πολύ­ω­ρης σύσκε­ψης στην αίθουσα του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου, η οποία διήρ­κεσε πάνω από 3 ώρες. Στο τραπέζι κάθισαν ο Πρό­ε­δρος Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κ. Κων­στα­ντί­νος Κου­τσο­γιώρ­γος, η Εισαγ­γε­λέας Πρω­το­δι­κών Ρόδου κ. Αλ. Γκα­μη­λιάρη, ο Πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών Ρόδου κ. Στ. Κυρια­κο­γιαν­νά­κης, ο Πρό­ε­δρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Βασίλης Κατα­βε­νά­κης, οι 4 βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας κ.κ. Ιωάννης Παππάς, Μάνος Κόν­σο­λας, Μίκα Ιατρίδη και Βασίλης Υψη­λά­ντης, ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ο ανα­πλη­ρω­τής περι­φε­ρειάρ­χης κ. Απο­στό­λης Ασπρά­κης, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου κ. Χρήστος Ευστρα­τίου, ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων κ. Κώστας Βάγκα­λης, υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες της Περι­φέ­ρειας και, βεβαίως, ο ίδιος ο κ. Κώστας Χαλκιάς.

Η σύσκεψη, κατά γενική ομο­λο­γία των συμ­με­τε­χό­ντων, δεν ήταν μια τυπική συνά­ντηση επί­δει­ξης. Πέρασε από στιγμές έντασης και αντε­γκλή­σεων, πριν κατα­λή­ξει σε 3 συγκε­κρι­μέ­νες και αλλη­λέν­δε­τες απο­φά­σεις, τις οποίες ο υπουρ­γός παρου­σί­ασε ανα­λυ­τικά ενώπιον των μέσων ενη­μέ­ρω­σης. Πρώτον, το υφι­στά­μενο ιστο­ρικό δικα­στικό κτήριο εντάσ­σε­ται άμεσα σε πρό­γραμμα διαρ­κούς συντή­ρη­σης μέσω ανοι­χτής εργο­λα­βίας, με Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση μεταξύ του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, του ΤΑΧΔΙΚ και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Δεύ­τε­ρον, στο πλαίσιο της ίδιας σύμ­βα­σης, δρο­μο­λο­γή­θηκε η ταχύ­τερη δυνατή αξιο­ποί­ηση του κτηρίου του παλαιού Κτη­μα­το­λο­γίου, που ανα­και­νί­στηκε με χρήματα του ΤΑΧΔΙΚ αλλά παρα­μέ­νει ανα­ξιο­ποί­ητο, κατά­σταση που ο ίδιος ο υπουρ­γός χαρα­κτή­ρισε «δυστύ­χημα». Εκεί προ­βλέ­πε­ται να εγκα­τα­στα­θούν το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο, το αρχείο του Εφε­τείου και πιθα­νό­τατα η εκούσια δικαιο­δο­σία. Τρίτον και σημα­ντι­κό­τερο, ελήφθη η ορι­στική απόφαση για την κατα­σκευή νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου, το οποίο, όπως δεσμεύ­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά ο κ. Φλω­ρί­δης, θα είναι «ό,τι πιο σύγ­χρονο θα δια­θέ­τει η Ελλάδα», σχε­δια­σμένο με τις προ­δια­γρα­φές της ψηφια­κής δικαιο­σύ­νης. «Η λύση αυτή προ­κρί­νε­ται και για λόγους ταχύ­τη­τας και κυρίως για λόγους λει­τουρ­γι­κούς. Η Ρόδος θα απο­κτή­σει ένα σύγ­χρονο δικα­στικό μέγαρο το οποίο θα την εξυ­πη­ρε­τή­σει για τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες. Και νομίζω ότι η Ρόδος το αξίζει αυτό», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Όλοι πανη­γύ­ρι­ζαν, και ο δήμαρ­χος πρώτος

Το κρι­σι­μό­τερο, όμως, στοι­χείο για τη συζή­τηση εκείνη είναι το κλίμα με το οποίο απο­χώ­ρη­σαν από εκείνη τη σύσκεψη οι εκπρό­σω­ποι των φορέων. Ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος μίλησε για «μια μέρα αισιό­δοξη για τη Ρόδο», σημειώ­νο­ντας ότι «κλείνει ένας κύκλος ατέρ­μο­νης, αέναης δια­βού­λευ­σης δεκα­ε­τιών» και ότι μετά από 30 με 35 περίπου χρόνια τα ζητή­ματα αυτά περνούν επι­τέ­λους στη δεύτερη φάση τους, ενώ δια­βε­βαί­ωσε ότι η Περι­φέ­ρεια παρα­μέ­νει στη διάθεση του υπουρ­γείου «όπου μας ζητηθεί, όπως μας ζητηθεί».

Ο ίδιος ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, πολι­τι­κός προϊ­στά­με­νος του κ. Χαλκιά, δήλωσε τότε ότι «η σημε­ρινή συνά­ντηση σημα­το­δο­τεί ότι επι­τέ­λους κάποια πράγ­ματα θα αρχί­σουν να παίρ­νουν τον δρόμο τους», τόνισε ότι η Ρόδος ανα­πτύσ­σε­ται με τρόπο που επι­βάλ­λει σχε­δια­σμό για τα επόμενα 30 με 40 χρόνια και δια­βε­βαί­ωσε ότι ο δήμος «θα κάνει ό,τι χρεια­στεί» για την υλο­ποί­ηση του έργου. Με θετικό τόνο απο­χώ­ρησε και ο πρό­ε­δρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Βασίλης Κατα­βε­νά­κης, ο οποίος υπο­γράμ­μισε ότι «ο κοινός παρα­νο­μα­στής είναι ότι όλοι ήθελαν σήμερα να δώσουν μια λύση σε αυτό το δια­χρο­νικό πρό­βλημα που έχει ανάγκη ο τόπος μας», εξαί­ρο­ντας τη διπλή λύση, βρα­χυ­πρό­θε­σμη για το υπάρχον κτήριο και μακρο­πρό­θε­σμη με το νέο μέγαρο. Πλήρη ικα­νο­ποί­ηση εξέ­φρα­σαν και οι 4 βου­λευ­τές της Δωδε­κα­νή­σου.

Με άλλα λόγια, στις 11 Μαΐου 2026 κυβέρ­νηση, Περι­φέ­ρεια, δήμος, δικα­στι­κές αρχές και δικη­γο­ρι­κός κόσμος συνυ­πέ­γρα­ψαν πολι­τικά μια λύση με συγκε­κρι­μένο χρο­νο­διά­γραμμα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η δέσμευση σφρα­γί­στηκε στη συνέ­χεια από πρω­θυ­πουρ­γικά χείλη κατά την επί­σκεψη του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη στη Ρόδο, αφού πρώτα, με μεγάλο κόπο και συστη­μα­τι­κές παρεμ­βά­σεις, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, διά του κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, πέτυχε τον συντο­νι­σμό των συναρ­μό­διων υπουρ­γείων, αντα­πο­κρι­νό­μενη και στο σχετικό αίτημα του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου.

Η επι­τροπή στην οποία ο κ. Χαλκιάς δεν εμφα­νί­στηκε ποτέ

Η σύσκεψη του Μαΐου προ­έ­βλεπε, ως επόμενο βήμα, τη συγκρό­τηση ειδικής επι­τρο­πής που θα αξιο­λο­γούσε τους δια­θέ­σι­μους χώρους, τους οποίους όφειλαν να υπο­δεί­ξουν οι τοπικές αρχές. Η επι­τροπή αυτή συγκρο­τή­θηκε πράγ­ματι, απο­τε­λού­μενη από τον προϊ­στά­μενο των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών της Περι­φέ­ρειας κ. Νίκο Λυμπε­ρό­πουλο, τον ανα­πλη­ρωτή περι­φε­ρειάρχη κ. Από­στολο Ασπράκη και τον ίδιο τον κ. Χαλκιά. Πλην όμως, όπως προ­κύ­πτει, ο αντι­δή­μαρ­χος δεν συμ­με­τείχε στις εργα­σίες της. Παράλ­ληλα, ολοι είχαν ενη­με­ρω­θεί ρητά ότι η λύση που προ­κρί­νε­ται είναι η χωρο­θέ­τηση στο ακίνητο του παλαιού Νοσο­κο­μείου, δεδο­μέ­νου ότι στον αστικό ιστό της Ρόδου δεν υφί­στα­ται άλλο ακίνητο ικανό να στε­γά­σει ένα σύγ­χρονο Δικα­στικό Μέγαρο.

Η απουσία του κ. Χαλκιά από την επι­τροπή αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα, αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι ο ίδιος, από το βήμα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, κάλεσε «όσους δια­κι­νούν σχετικά σενάρια» να απευ­θύ­νο­νται στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες του δήμου πριν προβούν σε δημό­σιες ανα­κοι­νώ­σεις και υπο­στή­ριξε ότι η ορθή οδός είναι η συμ­με­τοχή στις θεσμο­θε­τη­μέ­νες δια­δι­κα­σίες και όχι η εκ των υστέρων συζή­τηση «μέσω εφη­με­ρί­δων, ραδιο­φώ­νων ή των μέσων κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης». Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι γιατί ο ίδιος δεν εφάρ­μοσε την αρχή αυτή στη μονα­δική θεσμο­θε­τη­μένη δια­δι­κα­σία που είχε συγκρο­τη­θεί ακριβώς για τον σκοπό αυτό και στην οποία είχε οριστεί να συμ­με­τέ­χει. Ειρήσθω εν παρόδω δε ότι κλήθηκε μάλιστα και προχθες σε νέα σύσκεψη στο γραφείο του περι­φε­ρειάρχη από τον πρόεδρο του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου και δεν αντα­πο­κρί­θηκε.

Τα πολε­ο­δο­μικά επι­χει­ρή­ματα και  η πολι­τική ανά­γνωση

Στο δημο­τικό συμ­βού­λιο ο κ. Χαλκιάς υπο­στή­ριξε ότι η επιλογή του παλαιού Νοσο­κο­μείου είναι πολε­ο­δο­μικά εσφαλ­μένη, επι­κα­λού­με­νος τις θεσμο­θε­τη­μέ­νες χρήσεις υγείας στην περιοχή, την ανάγκη έκδοσης Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος για την αλλαγή τους, την έλλειψη οικο­δο­μι­κής γραμμής και τον κίνδυνο απώ­λειας θέσεων στάθ­μευ­σης σε περί­πτωση εκσκα­φών. Δια­τύ­πωσε δε την αιχμή ότι «όποιος έχει προ­τεί­νει αυτή τη λύση, προ­φα­νώς δεν έχει μελε­τή­σει τα πολε­ο­δο­μικά δεδο­μένα της περιο­χής».

Η αιχμή αυτή, ωστόσο, δεν στρέ­φε­ται κατά ανώ­νυ­μων «σενα­ριο­λό­γων». Στρέ­φε­ται, εκ των πραγ­μά­των, κατά του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και, εν τέλει, κατά της δέσμευ­σης που ανέλαβε δημόσια ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός!!!. Στρέ­φε­ται, μάλιστα, και κατά της από­φα­σης που ο ίδιος ο δήμαρ­χος Ρόδου χαι­ρέ­τισε δημόσια τον Μάιο ως την ημέρα που «επι­τέ­λους κάποια πράγ­ματα θα αρχί­σουν να παίρ­νουν τον δρόμο τους». Και ακριβώς εδώ εντο­πί­ζε­ται η αλγεινή εντύ­πωση που έχει προ­κλη­θεί στον νομικό κόσμο του νησιού. Διότι, κατά την εκτί­μηση παρα­γό­ντων που παρα­κο­λου­θούν το θέμα, τα πολε­ο­δο­μικά επι­χει­ρή­ματα, αντί να κατα­τε­θούν εγκαί­ρως στην επι­τροπή στην οποία ο αντι­δή­μαρ­χος είχε οριστεί αλλά δεν συμ­με­τείχε, επι­στρα­τεύ­ο­νται εκ των υστέρων, από το βήμα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, με προφανή στόχο την ανα­τροπή ενός σχε­δια­σμού που έχει κλει­δώ­σει σε όλα τα επίπεδα. Μια τέτοια τακτική δύσκολα μπορεί να ερμη­νευ­θεί δια­φο­ρε­τικά από ό,τι ως άσκηση μικρο­πο­λι­τι­κής σε βάρος ενός έργου κρί­σι­μου για την απονομή της δικαιο­σύ­νης στα Δωδε­κά­νησα.

Την ίδια στιγμή, ο σχε­δια­σμός δεν βρί­σκε­ται στο επίπεδο των προ­θέ­σεων. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, είναι ήδη έτοιμο το σχέδιο της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης μεταξύ του ΤΑΧΔΙΚ, της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης για την απο­κα­τά­σταση του Δικα­στι­κού Μεγάρου, ακριβώς όπως είχε εξαγ­γελ­θεί στη σύσκεψη του Μαΐου. To  έργο της απο­κα­τά­στα­σης του ιστο­ρι­κού κτηρίου ανέρ­χε­ται στο ποσό των 4 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες.

Η σιωπή του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου και ο κίν­δυ­νος κατάρ­ρευ­σης του σχε­δια­σμού

Την ώρα που η δημο­τική αρχή, διά του κ. Χαλκιά, έθεσε βέτο στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, ο φορέας που τον Μάιο διά του προ­έ­δρου του χαι­ρέ­τισε τη λύση ως απά­ντηση σε ένα «δια­χρο­νικό πρό­βλημα που έχει ανάγκη ο τόπος μας», δεν έχει ακόμη τοπο­θε­τη­θεί δημόσια επί της νέας εξέ­λι­ξης. Η σιωπή αυτή δεν περνά απα­ρα­τή­ρητη. Διότι, όσο ο χρόνος κυλά και οι ενστά­σεις της δημο­τι­κής αρχής παρα­μέ­νουν ανα­πά­ντη­τες από τους θεσμικά αρμό­διους του τόπου, τόσο μεγα­λώ­νει ο κίν­δυ­νος ο όλος σχε­δια­σμός να καταρ­ρεύ­σει.

Το ζήτημα, πλέον, δεν είναι απλώς τεχνικό ή πολε­ο­δο­μικό. Είναι βαθιά πολι­τικό και αφορά την αξιο­πι­στία του τόπου απέ­να­ντι στην κεντρική διοί­κηση. Η Ρόδος περί­μενε, κατά την παρα­δοχή του ίδιου του περι­φε­ρειάρχη, 30 με 35 χρόνια για να φτάσει σε σημείο όπου η ανέ­γερση νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου συνο­δεύ­ε­ται από ομόφωνη απόφαση φορέων, πρω­θυ­πουρ­γική δέσμευση, συντο­νι­σμό υπουρ­γείων και έτοιμο σχέδιο προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης. Η ορι­στι­κο­ποί­ηση της θέσης ανα­μέ­νε­ται με την επί­σκεψη του υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης στο νησί στα τέλη του μηνός. Το αν το νησί θα φτάσει στο ραντε­βού αυτό ενωμένο, όπως ήταν στις 11 Μαΐου 2026, ή με μια δημο­τική αρχή που υπο­νο­μεύει εκ των έσω όσα η ίδια συνυ­πέ­γραψε, θα κριθεί τις επό­με­νες ημέρες. Οι ευθύνες, σε κάθε περί­πτωση, θα έχουν ονο­μα­τε­πώ­νυμο.