Απ. Ασπράκης στον RV για το νέο Δικαστικό Μέγαρο: Τα ΦΕΚ που εκθέτουν τον Δήμο Ρόδου για το “όχι” στο παλιό Νοσοκομείο

Απέ­να­ντι στις ενστά­σεις του Κώστα Χαλκιά, ο Ανα­πλη­ρω­τής Περι­φε­ρειάρ­χης φέρνει τις προη­γού­με­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις του σχεδίου πόλης στο παλιό Νοσο­κο­μείο και θέτει το ερώτημα εάν πρό­κει­ται πράγ­ματι για αδυ­να­μία ή για απρο­θυ­μία του Δήμου να προ­χω­ρή­σει τη δια­δι­κα­σία

Νέα δεδο­μένα στη συζή­τηση για τη χωρο­θέ­τηση του νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου της Ρόδου εισά­γουν οι δηλώ­σεις του ανα­πλη­ρωτή περι­φε­ρειάρχη Από­στο­λου Ασπράκη στην εκπομπή «Πρωινό Xpress» της Ρένας Παυλάκη, που  σε συν­δυα­σμό με τα ΦΕΚ που παρου­σί­ασε για το πολε­ο­δο­μικό καθε­στώς του παλιού Νοσο­κο­μείου, οδηγούν στο συμπέ­ρα­σμα ότι ο Δήμος Ρόδου  – άγνωστο για ποιους λόγους – δεν θέλει να προ­χω­ρή­σει η δια­δι­κα­σία.

Ο κ. Ασπρά­κης αμφι­σβη­τεί ευθέως το επι­χεί­ρημα ότι η ανέ­γερση του νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου στον συγκε­κρι­μένο χώρο είναι πολε­ο­δο­μικά αδύνατη. Όπως υπο­στη­ρί­ζει, στο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο του παλιού Νοσο­κο­μείου έχουν γίνει κατά το παρελ­θόν του­λά­χι­στον έξι τρο­πο­ποι­ή­σεις του σχεδίου πόλης, στις οποίες περι­λαμ­βά­νο­νται ο καθο­ρι­σμός νέων όρων δόμησης, η χάραξη οικο­δο­μι­κών γραμμών και η προ­σθήκη νέων κτιρίων.

Το ερώτημα που θέτει είναι ,  εφόσον το σχέδιο πόλης τρο­πο­ποι­ή­θηκε επα­νει­λημ­μένα για τη στέγαση άλλων λει­τουρ­γιών και υπη­ρε­σιών, για ποιον λόγο παρου­σιά­ζε­ται σήμερα ως ανυ­πέρ­βλητο εμπόδιο η αντί­στοιχη δια­δι­κα­σία για ένα νέο Δικα­στικό Μέγαρο;

«Εκεί γιατί μπό­ρε­σαν να κάνουν τρο­πο­ποί­ηση και τώρα, με το Δικα­στικό Μέγαρο, δεν μπορούν;», διε­ρω­τή­θηκε και πρό­σθεσε πως είναι προ­φα­νές ότι “δεν θέλουν”, ζητώ­ντας από τον Δήμο να απα­ντή­σει το συγκε­κρι­μένο ερώτημα και να το αιτιο­λο­γή­σει με επάρ­κεια.

Τι απο­δει­κνύει το ΦΕΚ του 1985

Το πρώτο από τα έγγραφα που παρου­σί­ασε είναι το ΦΕΚ 34/Δ/18.2.1985, με τίτλο «Τρο­πο­ποί­ηση του ρυμο­το­μι­κού σχεδίου Ρόδου με τον καθο­ρι­σμό χώρου Νοσο­κο­μείου και καθο­ρι­σμό όρων δόμησης αυτού».

Με το συγκε­κρι­μένο Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα εγκρί­θηκε τρο­πο­ποί­ηση του ρυμο­το­μι­κού σχεδίου στο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο 78. Τμήμα του χαρα­κτη­ρί­στηκε ως χώρος Νοσο­κο­μείου, ενώ καθο­ρί­στη­καν και οι θέσεις κτιρίων μέσα στο συγκρό­τημα.

Παράλ­ληλα, καταρ­γή­θηκε το προ­βλε­πό­μενο προ­κή­πιο για τα οικό­πεδα του οικο­δο­μι­κού τετρα­γώ­νου που έχουν πρόσωπο στις οδούς Ερυθρού Σταυρού, Μεταξά και Παπα­λουκά. Καθο­ρί­στη­καν επίσης συγκε­κρι­μέ­νοι όροι δόμησης: συνεχές οικο­δο­μικό σύστημα, συντε­λε­στής δόμησης 0,5 και μέγι­στος επι­τρε­πό­με­νος αριθμός τεσ­σά­ρων ορόφων.

Στο ίδιο ΦΕΚ κατα­γρά­φε­ται ότι είχαν προη­γη­θεί οι υπ’ αριθμόν 52/1983 και 133/1983 πράξεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου. Προ­κύ­πτει, επο­μέ­νως, ότι το πολε­ο­δο­μικό καθε­στώς του χώρου μπο­ρούσε να μετα­βλη­θεί με θεσμική δια­δι­κα­σία και με συμ­με­τοχή του ίδιου του Δήμου.

Νέα τρο­πο­ποί­ηση το 1991

Το δεύτερο έγγραφο είναι το ΦΕΚ 733/Δ/29.8.1991. Με την απόφαση ΧΟΠ 3855 εγκρί­θηκε νέα τρο­πο­ποί­ηση του σχεδίου πόλης στο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο 78, επί της οδού Ερυθρού Σταυρού.

Η τρο­πο­ποί­ηση αφο­ρούσε τον καθο­ρι­σμό οικο­δο­μι­κής γραμμής στο εσω­τε­ρικό του ίδιου οικο­δο­μι­κού τετρα­γώ­νου. Το στοι­χείο αυτό αποκτά ιδιαί­τερη σημασία, καθώς μεταξύ των ενστά­σεων που έχουν δια­τυ­πω­θεί από τον αντι­δή­μαρχο και ανα­πλη­ρωτή δημάρ­χου Κώστα Χαλκιά περι­λαμ­βά­νε­ται και η απουσία οικο­δο­μι­κής γραμμής στον χώρο που εξε­τά­ζε­ται για το νέο Δικα­στικό Μέγαρο.

Το ΦΕΚ του 1991 δεν απο­δει­κνύει ότι το συγκε­κρι­μένο τμήμα στο οποίο προ­τεί­νε­ται σήμερα να κατα­σκευα­στεί το Δικα­στικό Μέγαρο είναι ήδη οικο­δο­μή­σιμο. Απο­δει­κνύει, όμως, ότι ο καθο­ρι­σμός οικο­δο­μι­κών γραμμών μέσα στο ίδιο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο έχει γίνει στο παρελ­θόν μέσω τρο­πο­ποί­η­σης του σχεδίου πόλης.

Τα δύο ΦΕΚ συνεπώς, καταρ­ρί­πτουν, ωστόσο, την εικόνα ενός χώρου του οποίου το καθε­στώς είναι αμε­τά­βλητο και δεν επι­δέ­χε­ται καμία νέα ρύθμιση.

Η χρήση περί­θαλ­ψης και η σημε­ρινή πραγ­μα­τι­κό­τητα

Σύμφωνα με τον κ. Ασπράκη, στο Γενικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο του 1987 καθο­ρί­στηκε χρήση περί­θαλ­ψης για το σύνολο του οικο­δο­μι­κού τετρα­γώ­νου.  Το ΦΕΚ  εγκρί­νει  μέσα στο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο 78 συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις κτιρίων και καθο­ρί­ζει τους όρους δόμησής τους, δημιουρ­γώ­ντας το ανα­γκαίο πολε­ο­δο­μικό πλαίσιο για την προ­σθήκη νέου κτιρίου στο συγκρό­τημα. Με βάση αυτή τη χρήση, τα υφι­στά­μενα κτί­σματα και οι αδό­μη­τοι χώροι μπορούν, κατά την ερμη­νεία που παρου­σί­ασε, να αντι­με­τω­πι­στούν ως ενιαίος κοι­νω­φε­λής χώρος.

Το γεγονός αυτό δεν απο­κλείει, όπως υπο­στη­ρί­ζει, μια νέα τρο­πο­ποί­ηση, με την οποία θα μπο­ρούσε να αλλάξει η ειδι­κό­τερη χρήση ενός τμή­μα­τος και να επι­τρα­πεί η ανέ­γερση νέου κτιρίου. Άλλωστε, σήμερα στον χώρο λει­τουρ­γούν ήδη υπη­ρε­σίες που δεν συν­δέ­ο­νται με την περί­θαλψη, όπως το Κτη­μα­το­λό­γιο, οι τεχνι­κές υπη­ρε­σίες και οι υπη­ρε­σίες προ­σό­δων του Δήμου Ρόδου.

 

Η υφι­στά­μενη κατά­σταση δημιουρ­γεί μια εμφανή αντί­φαση. Ενώ για το σύνολο του οικο­δο­μι­κού τετρα­γώ­νου είχε καθο­ρι­στεί χρήση περί­θαλ­ψης, στην πράξη στε­γά­ζο­νται εκεί δικα­στι­κές και διοι­κη­τι­κές υπη­ρε­σίες. Συνεπώς, η χρήση περί­θαλ­ψης δεν εμπό­δισε στο παρελ­θόν την εγκα­τά­σταση άλλων λει­τουρ­γιών ούτε την πραγ­μα­το­ποί­ηση πολε­ο­δο­μι­κών παρεμ­βά­σεων.

Κατόπιν αυτών, το επι­χεί­ρημα του ανα­πλη­ρωτή περι­φε­ρειάρχη  είναι  ότι η αλλαγή μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από τον Δήμο Ρόδου  με τον ίδιο  τρόπο με τον οποίο έγιναν οι προη­γού­με­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις. Η μετα­γε­νέ­στερη εγκα­τά­σταση του Κτη­μα­το­λο­γίου, μιας χρήσης δια­φο­ρε­τι­κής από την περί­θαλψη, ενι­σχύει το επι­χεί­ρημα του κ. Ασπράκη ότι ο χαρα­κτη­ρι­σμός του χώρου δεν αντι­με­τω­πί­στηκε στο παρελ­θόν ως αμε­τά­βλη­τος. Όταν υπήρξε συγκε­κρι­μένη δημόσια ανάγκη, το σχέδιο πόλης τρο­πο­ποι­ή­θηκε και επε­τράπη η δημιουρ­γία νέων κτι­ρια­κών υπο­δο­μών. Κατά συνέ­πεια, το ίδιο θεσμικό εργα­λείο μπορεί να εξε­τα­στεί και για το νέο Δικα­στικό Μέγαρο.

Η απουσία του Δήμου από την ομάδα εργα­σίας

Ενδει­κτική της δια­φαι­νό­με­νης πλέον απρο­θυ­μίας, είναι  στάση του Δήμου στην ομάδα εργα­σίας που συγκρο­τή­θηκε μετά τη σύσκεψη της 11ης Μαΐου 2026, υπό τον υπουργό Δικαιο­σύ­νης Γιώργο Φλωρίδη.

Σύμφωνα με τον κ. Ασπράκη, η ομάδα δεν είχε αρμο­διό­τητα να λάβει την ορι­στική απόφαση. Απο­στολή της ήταν να εξε­τά­σει τα δεδο­μένα και να κατα­λή­ξει σε συγκε­κρι­μένη πρόταση, η οποία θα υπο­βαλ­λό­ταν στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης και στους αρμό­διους φορείς.

Ο Κώστας Χαλκιάς είχε οριστεί ως εκπρό­σω­πος του Δήμου Ρόδου. Κατά τον κ. Ασπράκη, όμως, δεν συμ­με­τείχε στις εργα­σίες της ομάδας, παρότι ο Δήμος είναι ο αρμό­διος φορέας για την προ­ώ­θηση της ανα­γκαίας τρο­πο­ποί­η­σης του σχεδίου πόλης.

Ο ανα­πλη­ρω­τής περι­φε­ρειάρ­χης ανέφερε ότι επί ενάμιση μήνα επι­χει­ρή­θηκε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί συνά­ντηση και ότι συνο­λικά ακυ­ρώ­θη­καν πέντε ραντε­βού. Αξίζει εδώ να επι­ση­μαν­θεί η  δημόσια δήλωση του κ. Χαλκιά στην πρό­σφατη συνέ­ντευξη Τύπου όπου παρα­δέ­χτηκε ότι ληταν συνει­δητή και εσκεμ­μένη η απουσία του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας  ότι δεν χρεια­ζό­ταν να συμ­με­τά­σχει σε κάποια δια­δι­κα­σία, επειδή θεω­ρούσε σαφή τα πολε­ο­δο­μικά δεδο­μένα του παλιού Νοσο­κο­μείου.

Η στάση αυτή ενι­σχύει το ερώτημα που δια­τυ­πώ­θηκε από τον κ. Ασπράκη. Εάν ο Δήμος θεω­ρούσε ακα­τάλ­ληλη τη λύση του παλιού Νοσο­κο­μείου, γιατί δεν συμ­με­τείχε στην ομάδα εργα­σίας ώστε να τεκ­μη­ριώ­σει τις αντιρ­ρή­σεις του και να κατα­θέ­σει εναλ­λα­κτική πρόταση;

Οι άλλες δύο θέσεις που είχαν εξε­τα­στεί ήταν το Φυτώριο και η περιοχή του νέου Νοσο­κο­μείου. Πρό­κει­ται, όμως, για χώρους εκτός του κέντρου της πόλης, οι οποίοι δεν συγκέ­ντρω­σαν την προ­τί­μηση του νομικού κόσμου. Έτσι, το παλιό Νοσο­κο­μείο παρέ­μεινε η προ­κρι­νό­μενη λύση, χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι είχε ληφθεί η ορι­στική απόφαση.

Δύο δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις από τον ίδιο Δήμο

Ιδιαί­τερο βάρος αποκτά και η δια­φο­ρε­τική εικόνα που παρου­σί­ασε η δημο­τική αρχή πριν και μετά τη σύσκεψη με τον υπουργό Δικαιο­σύ­νης.

Στη συνά­ντηση του Μαΐου, στην οποία συμ­με­τεί­χαν τόσο ο δήμαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης όσο και ο Κώστας Χαλκιάς, δεν είχε εκφρα­στεί αντίρ­ρηση για την εξέταση της λύσης του παλιού Νοσο­κο­μείου. Αντι­θέ­τως, οι τότε δηλώ­σεις του δημάρ­χου είχαν δημιουρ­γή­σει την εντύ­πωση ότι ο Δήμος θα συνέ­βαλε με όλες του τις δυνά­μεις  στην προ­ώ­θηση του σχε­δια­σμού.

Ακο­λού­θησε η δημόσια αντί­θεση του κ. Χαλκιά, με επί­κληση των χρήσεων γης, της ανάγκης έκδοσης Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος, της οικο­δο­μι­κής γραμμής και της απώ­λειας θέσεων στάθ­μευ­σης.

Οι ενστά­σεις αυτές θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης μέσα στην ομάδα εργα­σίας. Εκείνο που παρα­μέ­νει ανα­πά­ντητο είναι γιατί δεν κατα­τέ­θη­καν εγκαί­ρως στην ομάδα εργα­σίας και γιατί ο Δήμος δεν αξιο­ποί­ησε την αρμο­διό­τητά του για να προ­τεί­νει είτε την απαι­τού­μενη τρο­πο­ποί­ηση είτε άλλη κατάλ­ληλη θέση μέσα στον πολε­ο­δο­μικό ιστό.

Το ερώτημα που πλέον πρέπει να απα­ντή­σει ο Δήμος

Η Περι­φέ­ρεια, όπως διευ­κρί­νισε ο κ. Ασπρά­κης, έχει επι­κου­ρικό ρόλο στο έργο του νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου και δηλώνει έτοιμη να συν­δρά­μει όπου της ζητηθεί. Δια­φο­ρε­τικό είναι το έργο συντή­ρη­σης του υφι­στά­με­νου Δικα­στι­κού Μεγάρου, για το οποίο η προ­γραμ­μα­τική σύμβαση είναι έτοιμη και η δια­δι­κα­σία μπορεί να προ­χω­ρή­σει ανε­ξάρ­τητα.

Για τη χωρο­θέ­τηση και κατα­σκευή του νέου κτιρίου, όμως, απαι­τεί­ται η ενεργός συμ­με­τοχή του Δήμου. Απαι­τεί­ται επίσης σαφής και επίσημα τεκ­μη­ριω­μένη θέση.

Εάν η δημο­τική αρχή θεωρεί ότι η λύση του παλιού Νοσο­κο­μείου είναι νομικά ή τεχνικά αδύνατη, οφείλει να παρου­σιά­σει την πολε­ο­δο­μική γνω­μο­δό­τηση που το απο­δει­κνύει και να εξη­γή­σει στον νομικό κόσμο και στους πολίτες της Ρόδου γιατί οι δια­δι­κα­σίες που εφαρ­μό­στη­καν επα­νει­λημ­μένα στο ίδιο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο για να στε­γά­σουν άλλες υπη­ρε­σίες,  δεν μπορούν να εφαρ­μο­στούν σήμερα για το νέο δικα­στικό μέγαρο.