Πλήρης δικαστική δικαίωση για την πρώην διοίκηση αεραθλητικού σωματείου της Ρόδου

• Αθώοι κρί­θη­καν οι 2 κατη­γο­ρού­με­νοι που είχαν παρα­πεμ­φθεί για υπε­ξα­γωγή εγγρά­φων, φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας, υπε­ξαί­ρεση και απάτη κατά συναυ­τουρ­γία. Το δικα­στή­ριο έκανε παράλ­ληλα δεκτούς τους ισχυ­ρι­σμούς της υπε­ρά­σπι­σης περί απα­ρα­δέ­κτου της ποι­νι­κής δίωξης για τα κατ’ έγκληση διω­κό­μενα αδι­κή­ματα.

Με αθω­ω­τική απόφαση ολο­κλη­ρώ­θηκε την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026 ενώπιον του Β΄ Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου η εκδί­καση μιας υπό­θε­σης που επί 4 και πλέον χρόνια απα­σχο­λούσε τα δικα­στή­ρια του νησιού και είχε ως επί­κε­ντρο τη διοί­κηση αερα­θλη­τι­κού σωμα­τείου της Ρόδου. Οι 2 κατη­γο­ρού­με­νοι, ημε­δα­ποί, οι οποίοι κατά τον επίμαχο χρόνο φέρο­νταν να ασκούν καθή­κο­ντα προ­έ­δρου και ταμία του σωμα­τείου αντί­στοιχα, απαλ­λά­χθη­καν από το σύνολο των κατη­γο­ριών που τους απο­δί­δο­νταν, ενώ το δικα­στή­ριο δέχθηκε και την ένσταση απα­ρα­δέ­κτου της ποι­νι­κής δίωξης που προ­έ­βα­λαν οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους, οι κ.κ. Γιώργος Μαυ­ρομ­μά­της και Στέλιος Κιουρ­τζής.

Το δικα­στή­ριο, μετά την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, έκανε δεκτούς τους αρνη­τι­κούς της κατη­γο­ρίας ισχυ­ρι­σμούς των κατη­γο­ρου­μέ­νων και κήρυξε αθώο τον πρώτο εξ αυτών για την πράξη της υπε­ξα­γω­γής εγγρά­φων, ενώ παράλ­ληλα έγινε δεκτή η ένσταση απα­ρα­δέ­κτου της ποι­νι­κής δίωξης για τα αδι­κή­ματα της φθοράς ξένης ιδιο­κτη­σίας, της υπε­ξαί­ρε­σης και της απάτης κατά συναυ­τουρ­γία, τα οποία διώ­κο­νται κατ’ έγκληση. Η υπε­ρά­σπιση είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι η έγκληση επί της οποίας στη­ρί­χθηκε η δίωξη δεν υπο­βλή­θηκε νομό­τυπα, καθώς ο εγκαλών δεν είχε απο­κτή­σει ποτέ νόμιμα την ιδιό­τητα του προ­έ­δρου και νόμιμου εκπρο­σώ­που του σωμα­τείου, το οποίο φερόταν ως αμέσως παθόν νομικό πρόσωπο. Η αποδοχή του ισχυ­ρι­σμού αυτού σήμανε ότι η δίωξη για τις 3 αυτές πράξεις δεν μπο­ρούσε να σταθεί ούτε καν σε δικο­νο­μικό επίπεδο.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο απέδιδε στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο ότι τον Απρίλιο του 2022 αρνή­θηκε να παρα­δώ­σει στο φερό­μενο ως νέο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο του σωμα­τείου τα βιβλία και το αρχείο του, μεταξύ των οποίων βιβλία μελών, γενικής συνέ­λευ­σης, διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, ταμείου και περιου­σιο­λο­γίου, καθώς και φορο­λο­γικά και τρα­πε­ζικά έγγραφα. Του απο­δι­δό­ταν επίσης ότι προ­κά­λεσε φθορά σε αερο­σκά­φος ιδιο­κτη­σίας του σωμα­τείου, απο­συ­ναρ­μο­λο­γώ­ντας το και αφή­νο­ντας εκτε­θει­μένο τον κινη­τήρα του στις και­ρι­κές συν­θή­κες, με τη ζημία να προσ­διο­ρί­ζε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο στο ποσό των 30.000 ευρώ, καθώς και ότι παρα­κρά­τησε παρά­νομα τη σφρα­γίδα του σωμα­τείου. Τέλος, αμφό­τε­ροι οι κατη­γο­ρού­με­νοι φέρο­νταν να τέλεσαν απάτη κατά συναυ­τουρ­γία, καθώς, κατά την κατη­γο­ρία, εμφα­νί­στη­καν σε τρα­πε­ζικό κατά­στημα με τις ιδιό­τη­τες του προ­έ­δρου και του ταμία, τις οποίες φέρο­νταν να είχαν απο­λέ­σει, και προ­έ­βη­σαν σε ανάληψη ποσού 4.240 ευρώ από τον λογα­ρια­σμό του σωμα­τείου.

Η υπε­ρά­σπιση αντέ­κρουσε το σύνολο των κατη­γο­ριών ως νόμω και ουσία αβά­σι­μες, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το κατη­γο­ρη­τή­ριο είχε οικο­δο­μη­θεί εξ ολο­κλή­ρου πάνω σε ιδιό­τη­τες που οι εγκα­λού­ντες ουδέ­ποτε απέ­κτη­σαν νόμιμα. Κεντρικό επι­χεί­ρημα απο­τέ­λεσε το γεγονός ότι η γενική συνέ­λευση της 4ης Απρι­λίου 2022, από την οποία φερόταν να προ­έ­κυψε νέο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο, είχε ήδη κριθεί ανυ­πό­στατη με τελε­σί­δικη απόφαση πολι­τι­κού δικα­στη­ρίου. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς των κατη­γο­ρου­μέ­νων, το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο στο οποίο μετεί­χαν είχε εκλεγεί νόμιμα στις αρχαι­ρε­σίες της 16ης Φεβρουα­ρίου 2020, με τριετή θητεία σύμφωνα με το κατα­στα­τικό, και συνεπώς κατά τον επίμαχο χρόνο ασκούσε νόμιμα τα καθή­κο­ντά του, νομίμως κατείχε τα βιβλία και τη σφρα­γίδα του σωμα­τείου και νομίμως διε­νήρ­γησε τις οικο­νο­μι­κές συναλ­λα­γές του.

Ως προς το αερο­σκά­φος, η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι ουδεμία φθορά προ­κλή­θηκε, καθώς η απο­συ­ναρ­μο­λό­γηση εντασ­σό­ταν στις ανα­γκαίες εργα­σίες τεχνι­κής αξιο­λό­γη­σης και συντή­ρη­σης προ­κει­μέ­νου να απο­κα­τα­στα­θεί η πλοϊ­μό­τητά του, εργα­σίες που είχαν ανα­τε­θεί σε εξει­δι­κευ­μένη εται­ρεία πιστο­ποί­η­σης, ενώ προ­σκο­μί­στη­καν τιμο­λό­για αγοράς ανταλ­λα­κτι­κών και πιστο­ποι­η­τικά πλοϊ­μό­τη­τας από τα οποία προ­κύ­πτει ότι το αερο­σκά­φος επι­σκευά­στηκε και πετά κανο­νικά. Ανάλογη ήταν η τοπο­θέ­τηση και για την επίμαχη ανάληψη, η οποία, κατά τους κατη­γο­ρού­με­νους, έγινε απο­κλει­στικά για την κάλυψη του κόστους των εργα­σιών συντή­ρη­σης του αερο­σκά­φους, με τη νόμιμη συνυ­πο­γραφή προ­έ­δρου και ταμία, όπως προ­βλέ­πει το κατα­στα­τικό.

Καθο­ρι­στικό ρόλο στην έκβαση της υπό­θε­σης δια­δρα­μά­τι­σαν οι απο­φά­σεις που είχαν εκδοθεί στο μεταξύ από τα πολι­τικά δικα­στή­ρια του νησιού. Με την υπ’ αριθμόν 94/2023 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η οποία κατέστη τελε­σί­δικη, έγινε δεκτή η αγωγή των κατη­γο­ρου­μέ­νων και ανα­γνω­ρί­στηκε η ακυ­ρό­τητα των απο­φά­σεων της γενικής συνέ­λευ­σης της 4ης Απρι­λίου 2022, με την οποία φερόταν να είχε ανα­δει­χθεί νέο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο. Ακο­λού­θησε η υπ’ αριθμόν 5/2025 απόφαση του ίδιου δικα­στη­ρίου, με την οποία απορ­ρί­φθηκε ως ουσία αβάσιμη η αγωγή της αντί­θε­της πλευράς κατά της γενικής συνέ­λευ­σης της 19ης Φεβρουα­ρίου 2023, από την οποία προ­έ­κυψε η επόμενη διοί­κηση του σωμα­τείου. Είχε προη­γη­θεί και η υπ’ αριθμόν 30/2024 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία απορ­ρί­φθηκε αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων της ίδιας πλευράς. Το οικο­δό­μημα της κατη­γο­ρίας, όπως υπο­στή­ριξε η υπε­ρά­σπιση, είχε συνεπώς καταρ­ρεύ­σει πριν καν ανοίξει ο φάκελος της ποι­νι­κής υπό­θε­σης στο ακρο­α­τή­ριο.