Κόλαφος για τη ΔΕΥΑΡ: Η ΕΑΔΗΣΥ πάγωσε την υπογραφή του έργου των 46,6 εκατ. ευρώ!

Βόμβα από την Αρχή ΔημοσΙίων Συμ­βά­σεων στον Βιο­λο­γικό • Το όγδοο Κλι­μά­κιο της Ενιαίας Αρχής Δημο­σίων Συμ­βά­σεων έκανε δεκτό το αίτημα προ­σω­ρι­νής προ­στα­σίας που είχαν κατα­θέ­σει η ΘΑΛΗΣ και η ΑΚΤΩΡ και διέταξε τη μη υπο­γραφή της σύμ­βα­σης για τα «Κατε­πεί­γο­ντα Έργα Επέ­κτα­σης της Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων Ρόδου» μέχρι να κριθεί η ουσία των προ­δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών

Σε πλήρη ακι­νη­σία τίθεται, με απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημο­σίων Συμ­βά­σεων, το έργο των 46.600.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ για την επέ­κταση και ανα­βάθ­μιση της Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων της Ρόδου που δρο­μο­λο­γούσε με δια­δι­κα­σίες express η ΔΕΥΑΡ.

Με την υπ’ αριθμόν Α 316,317/2026 απόφασή του, η οποία εκδό­θηκε στις 13 Ιουλίου 2026 στην Αθήνα, το όγδοο Κλι­μά­κιο της Αρχής έκανε δεκτά τα αιτή­ματα ανα­στο­λής που είχαν σωρευ­θεί στις προ­δι­κα­στι­κές προ­σφυ­γές δύο μεγάλων εται­ρειών και διέταξε ρητά τη μη υπο­γραφή της σύμ­βα­σης μέχρι την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης επί των προ­σφυ­γών.

Η εξέλιξη αυτή, την οποία η «δημο­κρα­τική» είχε ουσια­στικά προ­α­ναγ­γεί­λει με τις απο­κα­λύ­ψεις της για την προ­σφυγή της ΑΚΤΩΡ, επι­βε­βαιώ­νει ότι ο τρόπος με τον οποίο η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου επέλεξε να δημο­πρα­τή­σει το έργο, δηλαδή με τη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­μενη δημο­σί­ευση και με πρό­σκληση σε 4 μόνο εται­ρείες, βρί­σκε­ται πλέον στο μικρο­σκό­πιο της ανε­ξάρ­τη­της Αρχής και κρέ­με­ται από μία απόφαση που ανα­μέ­νε­ται μετά τα τέλη Αυγού­στου.

Παράλ­ληλα, προ­κύ­πτει ένα νέο και ιδιαί­τερα κρίσιμο στοι­χείο: η ΑΚΤΩΡ δεν είναι η μόνη εται­ρεία που έχει προ­σβά­λει τη δια­δι­κα­σία. Στη μάχη κατά της πρό­σκλη­σης της ΔΕΥΑΡ έχει κατέλ­θει και δεύτερη εται­ρεία, η ΘΑΛΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, γνωστή με τον δια­κρι­τικό τίτλο THALIS E.S. S.A.

Η απόφαση του όγδοου Κλι­μα­κίου και η σύνθεσή του

Αντι­κεί­μενο της εξέ­τα­σης ήταν τα αιτή­ματα ανα­στο­λής και λήψης προ­σω­ρι­νών μέτρων που ενσω­μα­τώ­νο­νται σε δύο δια­κρι­τές προ­δι­κα­στι­κές προ­σφυ­γές. Η πρώτη είναι η από 1 Ιουλίου 2026 προ­σφυγή της ΘΑΛΗΣ. Η δεύτερη είναι η από 2 Ιουλίου 2026 προ­σφυγή της ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι για την άσκηση των προ­σφυ­γών κατα­βλή­θηκε από κάθε εται­ρεία παρά­βολο ύψους 15.000 ευρώ, στοι­χείο που απο­τυ­πώ­νει το μέγεθος της υπό­θε­σης και τη σοβα­ρό­τητα με την οποία οι δύο όμιλοι αντι­με­τω­πί­ζουν τη δικα­στική τους εμπλοκή.

Και οι δύο προ­σφεύ­γου­σες ζητούν να ακυ­ρω­θεί εν συνόλω η υπ’ αριθμόν πρω­το­κόλ­λου 7831/17.06.2026 Πρό­σκληση της ΔΕΥΑΡ, με ΑΔΑΜ 26PROC019252252, που εκδό­θηκε κατ’ επί­κληση των άρθρων 269 περί­πτωση δ και 269Α του Ν. 4412/2016 για την προ­σφυγή στη δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­μενη δημο­σί­ευση, καθώς και κάθε συναφής προ­γε­νέ­στερη ή μετα­γε­νέ­στερη πράξη ή παρά­λειψη του ανα­θέ­το­ντος φορέα.

Το σκε­πτικό: γιατί η Αρχή «πάγωσε» την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης

Το Κλι­μά­κιο, αφού άκουσε την ειση­γή­τρια και μελέ­τησε τα έγγραφα του φακέλου, έκρινε καταρ­χάς ότι οι δύο προ­δι­κα­στι­κές προ­σφυ­γές δεν πιθα­νο­λο­γού­νται ως προ­δή­λως απα­ρά­δε­κτες ή προ­δή­λως αβά­σι­μες.

Πρό­κει­ται για δια­τύ­πωση με ιδιαί­τερο βάρος, καθώς σημαί­νει ότι οι αιτιά­σεις των δύο εται­ρειών κατά της νομι­μό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας δεν απορ­ρί­πτο­νται εκ προ­οι­μίου, αλλά χρήζουν, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, έρευνας και μελέτης των στοι­χείων του φακέλου, με βάση τους όρους της Πρό­σκλη­σης και την ισχύ­ουσα ενω­σιακή και εθνική νομο­θε­σία.

Κομβικό σημείο του σκε­πτι­κού είναι η δια­πί­στωση ότι υφί­στα­ται δια­σφα­λι­στέο δικαί­ωμα των προ­σφευ­γου­σών εται­ρειών. Όπως εξηγεί η Αρχή, η δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία βρί­σκε­ται μεν ήδη στο στάδιο κήρυξης ανα­δό­χου, πλην όμως στη συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία, όταν δηλαδή δεν απαι­τεί­ται προη­γού­μενη δημο­σί­ευση της προ­κή­ρυ­ξης, η κατά­θεση προ­δι­κα­στι­κής προ­σφυ­γής δεν ανα­στέλ­λει αυτο­δι­καίως την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης.

Με απλά λόγια, χωρίς την παρέμ­βαση της Αρχής, η ΔΕΥΑΡ θα μπο­ρούσε να προ­χω­ρή­σει σε υπο­γραφή σύμ­βα­σης με τον ανάδοχο παρά τις εκκρε­μείς προ­σφυ­γές. Ακριβώς αυτό το ενδε­χό­μενο έκλεισε η απόφαση, η οποία δέχεται το αίτημα παροχής προ­σω­ρι­νής προ­στα­σίας και δια­τάσ­σει τη μη υπο­γραφή της σύμ­βα­σης μέχρι την έκδοση από­φα­σης επί της προ­δι­κα­στι­κής προ­σφυ­γής.

Σημειώ­νε­ται ότι η ΔΕΥΑΡ είχε κατα­θέ­σει τις απόψεις της στις 9 Ιουλίου 2026, ζητώ­ντας την απόρ­ριψη του αιτή­μα­τος ανα­στο­λής. Το αίτημά της δεν έγινε δεκτό.

Η νέα προ­σφεύ­γουσα και οι 6 λόγοι ακύ­ρω­σης της ΑΚΤΩΡ

Η εμφά­νιση της ΘΑΛΗΣ ως πρώτης χρονικά προ­σφεύ­γου­σας διευ­ρύ­νει σημα­ντικά το μέτωπο αμφι­σβή­τη­σης της δια­δι­κα­σίας, καθώς πλέον δύο εται­ρείες του κλάδου, με αντι­κεί­μενο στις περι­βαλ­λο­ντι­κές υπη­ρε­σίες και στις κατα­σκευές αντί­στοιχα, βάλλουν κατά της ίδιας πρό­σκλη­σης από δια­φο­ρε­τι­κές αφε­τη­ρίες.

Όσον αφορά στην ΑΚΤΩΡ, όπως έχει ήδη απο­κα­λύ­ψει η «δημο­κρα­τική», η προ­σφυγή της ανα­πτύσ­σει 6 δια­κρι­τούς λόγους ακύ­ρω­σης, με κοινό παρο­νο­μα­στή την αμφι­σβή­τηση της συν­δρο­μής των σωρευ­τι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σεων του άρθρου 269 περί­πτωση δ του Ν. 4412/2016. Η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι το πρό­βλημα υπερ­φόρ­τι­σης της εγκα­τά­στα­σης είναι δομικό και όχι απρό­βλε­πτο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο Δήμος Ρόδου είχε κηρυ­χθεί σε κατά­σταση ειδικής κινη­το­ποί­η­σης ήδη από τις 5 Ιανουα­ρίου 2026, πριν δηλαδή από την κακο­και­ρία της 21ης και 22ης Ιανουα­ρίου 2026 που επι­κα­λεί­ται η ΔΕΥΑΡ ως έκτακτο συμβάν. Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι το έργο συνιστά μόνιμη και διαρ­θρω­τική ανα­βάθ­μιση και όχι περιο­ρι­σμένη επεί­γουσα παρέμ­βαση, ότι υπερ­βαί­νει το απο­λύ­τως ανα­γκαίο μέτρο, ότι η τεχνική λύση δεν αντι­στοι­χεί στη φύση του προ­βλή­μα­τος, ότι το διά­στημα των περίπου 5 μηνών από την κακο­και­ρία έως την πρό­σκληση επαρ­κούσε για επι­σπευ­σμένη ανοικτή ή κλειστή δια­δι­κα­σία και, τέλος, ότι η ίδια η χρη­μα­το­δο­τική κατα­νομή αναιρεί το κατε­πεί­γον, αφού για το 2026 προ­βλέ­πε­ται πίστωση μόλις 1.000.000 ευρώ, ενώ 25.600.000 ευρώ μετα­φέ­ρο­νται στο 2027 και 20.000.000 ευρώ στο 2028.

Το παρα­σκή­νιο: η πρό­σκληση σε 4 εται­ρείες και το ασφυ­κτικό οκτα­ή­μερο

Η προ­σβαλ­λό­μενη πρό­σκληση εκδό­θηκε σε εκτέ­λεση της υπ’ αριθμόν 347/09.06.2026 από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ, με την οποία εγκρί­θη­καν οι όροι και τα τεύχη δημο­πρά­τη­σης, η προ­σφυγή στη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­μενη δημο­σί­ευση και η απο­στολή της πρό­σκλη­σης σε 4 προ­ε­πι­λε­γέ­ντες οικο­νο­μι­κούς φορείς, την ENVITEC ΑΕ, τη ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΑΕ, την ΕΡΓΟΤΕΜ ΑΤΕΒΕ και την ΓΚΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΤΕ. Η προ­θε­σμία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών δεν υπε­ρέ­βαινε τις 8 ημέρες από την απο­στολή της πρό­σκλη­σης, με κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026 και ώρα 11:00 και απο­σφρά­γιση την ίδια ημέρα στις 12:00.

Την πρό­σκληση είχε υπο­γρά­ψει ο πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήρης Βαγια­νός, ενώ κρι­τή­ριο ανά­θε­σης ορί­στηκε η πλέον συμ­φέ­ρουσα από οικο­νο­μική άποψη προ­σφορά βάσει τιμής, με χρη­μα­το­δό­τηση εξ ολο­κλή­ρου από ίδιους πόρους της επι­χεί­ρη­σης.

Το φυσικό αντι­κεί­μενο του έργου περι­λαμ­βά­νει έργα εισόδου με αντλιο­στά­σιο, προ­ε­πε­ξερ­γα­σία και πρω­το­βάθ­μια επε­ξερ­γα­σία, νέα γραμμή βιο­λο­γι­κής επε­ξερ­γα­σίας με τεχνο­λο­γία MBR, μονάδα απο­λύ­μαν­σης με υπε­ριώδη ακτι­νο­βο­λία, αντλιο­στά­σιο επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης, ανα­ε­ρό­βιο χωνευτή, μονάδα συμπα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας για την αξιο­ποί­ηση του βιο­α­ε­ρίου, πάχυνση και αφυ­δά­τωση ιλύος, βοη­θη­τικά έργα και εξω­τε­ρικό δίκτυο επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης.

Η κατα­σκευή προ­βλέ­πε­ται να ολο­κλη­ρω­θεί σε 18 μήνες από την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης, με εξάμηνη δοκι­μα­στική λει­τουρ­γία και συνο­λική διάρ­κεια 24 μηνών, ενώ εντός 4 μηνών ο ανά­δο­χος υπο­χρε­ού­ται να έχει ολο­κλη­ρώ­σει τα νέα έργα εισόδου, ώστε να απο­μα­κρύ­νε­ται ρυπα­ντικό φορτίο της τάξης του 50% πριν από τη διάθεση της υπερ­βάλ­λου­σας παροχής στη θάλασσα.

Απέ­να­ντι στη διπλή δικα­στική πρό­κληση, η ΔΕΥΑΡ είχε ήδη κινη­το­ποι­η­θεί. Σε έκτακτη δια περι­φο­ράς συνε­δρί­αση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της στις 9 Ιουλίου 2026, ύστερα από πρό­σκληση με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 9042/09-07-2026 και με βάση την υπ’ αριθμόν 8987/08-07-2026 εισή­γηση της νομικής συμ­βού­λου που έθεσε υπόψη των μελών ο ανα­πλη­ρω­τής γενικός διευ­θυ­ντής κ. Κυριά­κος Παπα­μι­χαήλ, απο­φα­σί­στηκε ομο­φώ­νως η ανάθεση της νομικής υπο­στή­ρι­ξης της επι­χεί­ρη­σης στη δικη­γο­ρική εται­ρεία «Ευγέ­νιος Χρι­στο­φι­λό­που­λος & Συνερ­γά­τες» της Αθήνας.

Στην εισή­γηση είχε επι­ση­μαν­θεί η εξαι­ρε­τική νομική δυσκο­λία της υπό­θε­σης και ο μεγάλος κίν­δυ­νος που αντι­με­τω­πί­ζει η επι­χεί­ρηση σε περί­πτωση ακύ­ρω­σης της δια­δι­κα­σίας ανά­θε­σης. Η πρώτη μάχη, αυτή των προ­σω­ρι­νών μέτρων, κρίθηκε ήδη σε βάρος της.

Τα επόμενα βήματα και το δια­κύ­βευμα για τη Ρόδο

Με την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης παγω­μένη, το βάρος μετα­το­πί­ζε­ται πλέον στην κρίση της ΕΑΔΗΣΥ επί της ουσίας. Η εξέταση της προ­σφυ­γής της ΑΚΤΩΡ έχει οριστεί, με την υπ’ αριθμόν 1390/2026 Πράξη του Προ­έ­δρου του όγδοου Κλι­μα­κίου, για τις 25 Αυγού­στου 2026, ημε­ρο­μη­νία μετά την οποία ανα­μέ­νε­ται η ορι­στική απόφαση της Αρχής για την τύχη ολό­κλη­ρης της δια­δι­κα­σίας. Ανε­ξαρ­τή­τως έκβασης, η υπόθεση ενδέ­χε­ται να συνε­χι­στεί και ενώπιον του αρμό­διου Διοι­κη­τι­κού Δικα­στη­ρίου, είτε με αίτηση των προ­σφευ­γου­σών είτε της ίδιας της ΔΕΥΑΡ, ενδε­χό­μενο για το οποίο η επι­χεί­ρηση έχει ήδη προ­βλέ­ψει νομική κάλυψη.

Το δια­κύ­βευμα είναι διπλό και βαρύ. Από τη μία πλευρά, η ενδε­χό­μενη ακύρωση της πρό­σκλη­σης θα ανέ­τρεπε συνο­λικά τον σχε­δια­σμό για ένα έργο που η ίδια η ΔΕΥΑΡ έχει χαρα­κτη­ρί­σει κατε­πεί­γον, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για τη δια­χεί­ριση των λυμάτων σε έναν κορυ­φαίο του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό με έντονες επο­χι­κές αιχμές, την ώρα μάλιστα που η θερινή περί­ο­δος του 2026 βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέλιξη. Από την άλλη, η ορι­στική κρίση της Αρχής θα απα­ντή­σει στο ερώτημα που πλα­νά­ται από την πρώτη στιγμή πάνω από τον δια­γω­νι­σμό: κατά πόσο η επί­κληση του κατε­πεί­γο­ντος επαρ­κούσε για την παρά­καμψη της ανοι­χτής δημο­πρα­σίας σε μια σύμβαση ύψους 46.600.000 ευρώ. Μέχρι τότε, το μεγα­λύ­τερο έργο υπο­δο­μής της Ρόδου παρα­μέ­νει στον αέρα, με ρητή εντολή της ΕΑΔΗΣΥ να μην υπο­γρα­φεί σύμβαση με κανέναν.