Εξιχνιάστηκε η κλοπή των 7.150 ευρώ από οικία στον Έμπωνα

Εξι­χνιά­στη­κε από τις αστυ­νο­μι­κές Αρχές της Ρόδου η κλοπή χρη­μα­τι­κού ποσού πε­ρί­που 7.150 ευρώ από οικία στον Έμπω­να, με την ταυ­το­ποί­η­ση δύο δρα­στών και την ανα­ζή­τη­ση μίας ακόμη γυ­ναί­κας, ενώ από την προ­α­νά­κρι­ση προ­έ­κυ­ψε ότι ου­δε­μία εμπλο­κή στην υπό­θε­ση έχει η γυ­ναί­κα που είχε αρ­χι­κά κα­το­νο­μα­στεί ως δρά­στι­δα.

Βρα­δι­νές ώρες της 6ης Ιου­λί­ου 2026 εμ­φα­νί­στη­κε στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού γυ­ναί­κα, μια ημε­δα­πή, κά­τοι­κος του Έμπω­να, η οποία κα­τήγ­γει­λε κλοπή σε βάρος της. Σύμ­φω­να με την κα­ταγ­γε­λία, η κλοπή δια­πρά­χθη­κε κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τις 07:15 έως τις 07:30 της 5ης Ιου­λί­ου 2026, στην οικία της, η οποία βρί­σκε­ται σε ση­μείο του Έμπω­να χωρίς οδό και αριθ­μό. Ο δρά­στης ή οι δρά­στες ει­σήλ­θαν στην οικία από ανα­σφά­λι­στη πόρτα και αφαί­ρε­σαν το χρη­μα­τι­κό ποσό των πε­ρί­που 7.150 ευρώ.

Η πα­θού­σα ανέ­φε­ρε επι­πλέ­ον ότι στις 07:15 της 5ης Ιου­λί­ου είχε εντο­πί­σει έξω από την οικία της ένα επι­βα­τι­κό αυ­το­κί­νη­το χρώ­μα­τος ασημί, στο οποίο επέ­βαι­ναν ένας άν­δρας ως οδη­γός και μία γυ­ναί­κα ως συ­νο­δη­γός.

Σχε­τι­κά με τη γυ­ναί­κα που επέ­βαι­νε στο όχημα, η πα­θού­σα ανέ­φε­ρε ότι, πε­ρί­που δύο εβδο­μά­δες νω­ρί­τε­ρα, η ίδια γυ­ναί­κα, από κοι­νού με μία έτερη άγνω­στη γυ­ναί­κα, είχε ει­σέλ­θει σε οικία ηλι­κιω­μέ­νης την οποία η πα­θού­σα φρο­ντί­ζει, πλη­σί­ον της δικής της οι­κί­ας, στην ίδια πε­ριο­χή του Έμπω­να.

Όταν οι δύο γυ­ναί­κες έγι­ναν αντι­λη­πτές από την πα­θού­σα, απο­χώ­ρη­σαν. Λίγα λεπτά αρ­γό­τε­ρα, η πα­θού­σα εντό­πι­σε την πρώτη εξ αυτών εντός της δικής της οι­κί­ας, από όπου η άγνω­στη γυ­ναί­κα τρά­πη­κε σε φυγή.

Κατά την πρώτη εξέ­τα­σή της από αστυ­νο­μι­κούς του Α.Τ. Ια­λυ­σού, η πα­θού­σα κα­το­νό­μα­σε ως δρά­στι­δα συ­γκε­κρι­μέ­νη γυ­ναί­κα, κά­τοι­κο Ρόδου. Όπως ανέ­φε­ρε, είχε συλ­λέ­ξει η ίδια βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό από γει­το­νι­κό της πρό­σω­πο, στο οποίο κα­τα­γρά­φο­νταν οι κι­νή­σεις της δρά­στι­δας πλη­σί­ον της οι­κί­ας της.

Το υλικό αυτό το υπέ­δει­ξε σε πε­ριοί­κους του Έμπω­να, οι οποί­οι της ανέ­φε­ραν ότι το πρό­σω­πο του βί­ντεο είναι η συ­γκε­κρι­μέ­νη γυ­ναί­κα. Η πα­θού­σα δεν τη γνώ­ρι­ζε και ου­δέ­πο­τε είχε συ­να­να­στρα­φεί μαζί της.

Από τον έλεγ­χο που διε­νερ­γή­θη­κε προ­έ­κυ­ψε ότι η γυ­ναί­κα που είχε κα­το­νο­μα­στεί δεν είναι σε­ση­μα­σμέ­νη και δεν έχει κα­τη­γο­ρη­θεί ου­δέ­πο­τε για τέ­λε­ση οποιου­δή­πο­τε ποι­νι­κού αδι­κή­μα­τος.

Από τη με­λέ­τη του συλ­λε­χθέ­ντος βι­ντε­ο­λη­πτι­κού υλι­κού από ση­μείο πλη­σί­ον της οι­κί­ας όπου δια­πρά­χθη­κε η κλοπή, προ­έ­κυ­ψαν οι κι­νή­σεις της δρά­στι­δας, η οποία είχε με­ρι­κώς κα­λυμ­μέ­να τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του προ­σώ­που της με κα­πέ­λο, καθώς και τα στοι­χεία του επι­βα­τι­κού αυ­το­κι­νή­του χρώ­μα­τος ασημί. Όπως προ­έ­κυ­ψε, επρό­κει­το για όχημα μάρ­κας Nissan, μο­ντέ­λου Almera, το οποίο έφερε ζά­ντες μαύ­ρου χρώ­μα­τος και χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή γραμ­μή ίδιου χρώ­μα­τος στα πλαϊ­νά του μέρη, η οποία στο ύψος της πόρ­τας του δε­ξιού οπί­σθιου επι­βά­τη ήταν πρό­χει­ρα βαμ­μέ­νη στο χρώμα του οχή­μα­τος.

Κα­τό­πιν των ανω­τέ­ρω, αστυ­νο­μι­κοί με­τέ­βη­σαν τις πρω­ι­νές ώρες της 8ης Ιου­λί­ου 2026 σε κα­ταυ­λι­σμό του Κο­ρα­κό­νε­ρο, όπου εντό­πι­σαν το αυ­το­κί­νη­το, το οποίο έφερε επα­κρι­βώς τα ίδια εξω­τε­ρι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά με εκεί­να του βι­ντε­ο­λη­πτι­κού υλι­κού.

Από τον έλεγ­χο προ­έ­κυ­ψε ότι ιδιο­κτή­της του οχή­μα­τος είναι άν­δρας γνώ­ρι­μος στις αστυ­νο­μι­κές Αρχές, σε­ση­μα­σμέ­νος για κλο­πές, ο οποί­ος είναι έγκλει­στος σε Κα­τά­στη­μα Κρά­τη­σης. Όπως εξα­κρι­βώ­θη­κε, το όχημα χρη­σι­μο­ποιεί­ται απο­κλει­στι­κά από συγ­γε­νι­κό του πρό­σω­πο.

Στο ίδιο ση­μείο εντο­πί­στη­κε η φε­ρό­με­νη ως δρά­στι­δα της κλο­πής, η οποία προ­σο­μοί­α­ζε σε με­γά­λο βαθμό με τη γυ­ναί­κα της οποί­ας οι κι­νή­σεις είχαν προ­κύ­ψει από τη με­λέ­τη του κα­τα­σχε­θέ­ντος βι­ντε­ο­λη­πτι­κού υλι­κού.

Τα δύο ανω­τέ­ρω πρό­σω­πα είναι σε­ση­μα­σμέ­να για κλο­πές οι οποί­ες είχαν δια­πρα­χθεί σε οι­κί­ες ηλι­κιω­μέ­νων ατό­μων, στοι­χείο που κα­τα­δει­κνύ­ει πα­νο­μοιό­τυ­πο τρόπο δρά­σης με την κλοπή της πα­ρού­σας υπό­θε­σης.

Η πα­θού­σα ανα­γνώ­ρι­σε ανε­πι­φύ­λα­κτα τη γυ­ναί­κα, τόσο ως τη γυ­ναί­κα που είχε εντο­πί­σει έξω από την οικία της λίγα λεπτά πριν από τη διά­πρα­ξη της κλο­πής, όσο και ως τη γυ­ναί­κα που, πε­ρί­που δύο εβδο­μά­δες πριν από την κλοπή, είχε κα­τα­λη­φθεί να βρί­σκε­ται εντός της οι­κί­ας της.

Ανα­γνώ­ρι­σε, ανε­πι­φύ­λα­κτα και το όχημα ως εκεί­νο που βρι­σκό­ταν έξω από την οικία της και εντός του οποί­ου επέ­βαι­νε ως συ­νο­δη­γός η γυ­ναί­κα που είχε ήδη ανα­γνω­ρί­σει.

Από την προ­α­νά­κρι­ση προ­έ­κυ­ψε ότι δρά­στες των ανω­τέ­ρω πρά­ξε­ων είναι τα δύο ταυ­το­ποι­η­θέ­ντα πρό­σω­πα, καθώς και μία τρίτη γυ­ναί­κα, η οποία συμ­με­τεί­χε στις από­πει­ρες κλο­πών που είχαν προη­γη­θεί. Η έρευ­να για τον εντο­πι­σμό και την ταυ­το­ποί­η­σή της συ­νε­χί­ζε­ται.

Πα­ράλ­λη­λα, από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε ότι ου­δε­μία εμπλο­κή στη συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση έχει η γυ­ναί­κα που είχε αρ­χι­κά κα­το­νο­μα­στεί ως δρά­στι­δα.