Ο μόνος που κουρεύει σωστά το γκαζόν της Ρόδου το κάνει ερωτευμένος και τζάμπα

Ενώ τα τείχη της Με­σαιω­νι­κής Πόλης κατά και­ρούς πνί­γο­νται στα αγριό­χορ­τα και το ΥΠΠΟ στέλ­νει προει­δο­ποι­ή­σεις για εγκα­τά­λει­ψη, εμ­φα­νί­ζε­ται ένας ανώ­νυ­μος τύπος με χλο­ο­κο­πτι­κό και αφή­νει τη λέξη LOVE χα­ραγ­μέ­νη στο χορ­τά­ρι κάτω από τα τείχη, με ακρί­βεια και με­ρά­κι που πολ­λές υπη­ρε­σί­ες θα ζή­λευαν. Η υπη­ρε­σία πρα­σί­νου το βρήκε το πρωί, δια­πί­στω­σε ότι δεν υπάρ­χει καμία φθορά, και μάλ­λον κα­τά­λα­βε ότι κά­ποιος ξέρει να συ­ντη­ρεί το πρά­σι­νο της πόλης κα­λύ­τε­ρα από όσους πλη­ρώ­νο­νται γι’ αυτό.

Το ωραίο είναι ότι αυτή είναι από τις λίγες φορές που ο δη­μό­σιος χώρος της Ρόδου μπαί­νει στις ει­δή­σεις χωρίς να φταί­ει κά­ποια ασυ­ντή­ρη­τη τά­φρος ή κά­ποια προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση που κοι­μά­ται. Όταν το πιο φρο­ντι­σμέ­νο ση­μείο της Με­σαιω­νι­κής Πόλης το φτιά­χνει ένας ερω­τευ­μέ­νος αγνώ­στων στοι­χεί­ων, ίσως ο Δήμος να πρέ­πει να τον βρει, όχι για να τον κυ­νη­γή­σει, αλλά για να του ζη­τή­σει βιο­γρα­φι­κό.