Γ. Κύρτσος, ευρωβουλευτής της ΝΔ «Παρά τις δυσκολίες θα υπάρξει συμφωνία με την τρόικα»

Πώς θα χαρα­κτη­ρί­ζατε τη μέχρι τώρα δρα­στη­ριό­τητα σας στην Ευρω­βουλή; Ποιους στόχους έχετε θέσει;

Παρου­σιά­ζει εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον. Είμαι μέλος της Επι­τρο­πής Οικο­νο­μι­κών και Νομι­σμα­τι­κών Υπο­θέ­σεων και της Επι­τρο­πής Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Έτσι έχω μία συνο­λική εικόνα των οικο­νο­μι­κών εξε­λί­ξεων και μπορώ να κατα­λάβω ποια δυνα­μική ανα­πτύσ­σε­ται στην Ε.Ε. και σε σχέση με την Ελλάδα. Συμ­με­τέχω επίσης στην υπο­ε­πι­τροπή Άμυνας και Ασφά­λειας και έτσι έχω πλήρη ενη­μέ­ρωση για διεθνή ζητή­ματα, από την κρίση στην Ουκρα­νία μέχρι την ανα­τα­ραχή σε χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Επι­δί­ωξή μου είναι να προβάλω στο μέτρο του δυνατού τα καλώς εννο­ού­μενα ελλη­νικά συμ­φέ­ρο­ντα, να ενι­σχύσω τη δυνα­μική της ευρω­παϊ­κής ενο­ποί­η­σης και να προ­ω­θήσω το νομο­θε­τικό έργο στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο.

Με ποιο τρόπο αντι­με­τω­πί­ζε­ται η Ελλάδα από τα υπό­λοιπα μέλη του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου; Οι προ­τά­σεις σας και των υπο­λοί­πων Ελλήνων ευρω­βου­λευ­τών γίνο­νται απο­δε­κτές;

Ο τρόπος που αντι­με­τω­πί­ζουν την Ελλάδα είναι ιδιαί­τερα θετικός. Έχουν καλή άποψη για την προ­σπά­θεια του πρω­θυ­πουρ­γού κ. Σαμαρά και θέλουν να επι­τύ­χει το ελλη­νικό πρό­γραμμα γιατί η Ιρλαν­δία και η Πορ­το­γα­λία έχουν αφήσει ήδη πίσω τους τα μνη­μό­νια και η Κύπρος εκτι­μά­ται ότι πηγαί­νει καλύ­τερα από τους αρχι­κούς στόχους. Δέχο­νται πολλές από τις προ­τά­σεις που κάνουμε, ιδιαί­τερα όσες είναι ενταγ­μέ­νες στην κοινή ευρω­παϊκή προ­σπά­θεια.

Έχετε κάνει αρκετές παρεμ­βά­σεις για το θέμα της φορο-αποφυγής; Πραγ­μα­τικά μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί το συγκε­κρι­μένο πρό­βλημα και πως μπορεί να παρέμ­βει η ΕΕ;

Το θέμα της φορο­α­πο­φυ­γής δεν είναι εύκολο να αντι­με­τω­πι­στεί γιατί δεν υπάρχει κοινή ευρω­παϊκή φορο­λο­γική πολι­τική. Τα κράτη-μέλη θεωρούν προς το παρόν ότι η φορο­λο­γική πολι­τική πρέπει να είναι δική τους αρμο­διό­τητα. Δημιουρ­γεί­ται έτσι ένας φορο­λο­γι­κός αντα­γω­νι­σμός για την προ­σέγ­γιση επεν­δύ­σεων, μεγάλων επι­χει­ρή­σεων, βαθύ­πλου­των πολιτών και ιδρυ­μά­των.

Από την πρό­σφατη συζή­τηση στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο για την εμπλοκή του προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής κ. Γιούν­κερ στη δια­χεί­ριση του φορο­λο­γι­κού παρα­δεί­σου του Λου­ξεμ­βούρ­γου, όταν ήταν πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας, προ­έ­κυψε ότι τα 22 από τα 28 κράτη μέλη έχουν ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς για να προ­ω­θή­σουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους.

Με πρω­το­βου­λία του κ. Γιούν­κερ θα γίνει προ­σπά­θεια στα­δια­κής εναρ­μό­νι­σης των δια­φο­ρε­τι­κών φορο­λο­γι­κών καθε­στώ­των ή του­λά­χι­στον περιο­ρι­σμού των μεθόδων φορο­α­πο­φυ­γής. Θα συμ­με­τά­σχω σε αυτή την ανα­ζή­τηση σαν μέλος των δύο Επι­τρο­πών του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου που έχουν τη βασική αρμο­διό­τητα για οικο­νο­μικά, δημο­σιο­νο­μικά ζητή­ματα. Παράλ­ληλα, το θέμα θα διε­ρευ­νη­θεί και στα πλαίσια των κανόνων αντα­γω­νι­σμού που πρέπει να ισχύουν στην Ε.Ε.

Πώς μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί η κατά­σταση στη Μέση Ανατολή; Πώς «βλέπει» η Ευρω­βουλή τις συρ­ρά­ξεις που γίνο­νται καθώς και την δρα­στη­ριό­τητα των τζι­χα­ντι­στών;

Το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο παρα­κο­λου­θεί με ενδια­φέ­ρον τις εξε­λί­ξεις και εκτιμά ότι πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί απο­τε­λε­σμα­τικά η βαρ­βα­ρό­τητα των τζι­χα­ντι­στών στο Ιράκ και στη Συρία. Κάνει ιδιαί­τε­ρες ανα­φο­ρές στα δικαιώ­ματα των μειο­νο­τή­των, τα οποία κατα­πα­τώ­νται και στον ανηλεή διωγμό σε βάρος των Χρι­στια­νών.

Η αντι­με­τώ­πιση των τζι­χα­ντι­στών σε στρα­τιω­τικό επίπεδο είναι μια υπόθεση των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και επι­χει­ρεί­ται στο πλαίσιο συγκε­κρι­μέ­νων περιο­ρι­σμών εξαι­τίας της πολι­τι­κής από­φα­σης για μη άμεση εμπλοκή χερ­σαίων δυνά­μεων κρατών-μελών της Συμ­μα­χίας αλλά και των ισορ­ρο­πιών που προ­σπα­θεί να κρα­τή­σει η Τουρκία. Η τελευ­ταία ενδια­φέ­ρε­ται να ελεγ­χθούν οι τζι­χα­ντι­στές με έναν τρόπο που θα συμ­βά­λει στην πτώση του καθε­στώ­τος Άσαντ στη Συρία και δεν θα ενι­σχύ­σει το αυτο­νο­μι­στικό κίνημα των Κούρδων στη Συρία, στο Ιράκ και στην ίδια την Τουρκία.

Ποια είναι η άποψή σας για την παρά­νομη μετα­νά­στευση; Υπάρχει πραγ­μα­τικά βούληση από την ΕΕ για την αντι­με­τώ­πιση του συγκε­κρι­μέ­νου προ­βλή­μα­τος;

Η προ­ώ­θηση του κ. Αβρα­μό­που­λου στη θέση του αρμό­διου Επι­τρό­που της Ε.Ε. δημιουρ­γεί νέες δυνα­τό­τη­τες για τον περιο­ρι­σμό της μετα­νά­στευ­σης, ιδιαί­τερα σε ό,τι αφορά την Ελλάδα. Τα τελευ­ταία χρόνια η Ελλάδα στα­μά­τησε να είναι η χώρα που υπο­δέ­χε­ται τους περισ­σό­τε­ρους μετα­νά­στες και αυτή η αρνη­τική πρωτιά πέρασε στην Ιταλία.

Κατα­βάλ­λε­ται σοβαρή προ­σπά­θεια για την αντι­με­τώ­πιση της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης σε εθνικό και ευρω­παϊκό επίπεδο. Υπάρ­χουν όμως σοβαρά προ­βλή­ματα, όπως η έλλειψη κον­δυ­λίων για τη στέγαση και τη σίτιση των μετα­να­στών και σε περι­πτώ­σεις την επα­να­προ­ώ­θησή τους στις χώρες προ­έ­λευ­σης. Επι­πλέον, το ευρω­παϊκό καθε­στώς είναι σε βάρος των χωρών πρώτης υπο­δο­χής, με απο­τέ­λε­σμα να επι­βα­ρύ­νο­νται δυσα­νά­λογα η Ελλάδα, η Ιταλία και γενι­κό­τερα ο ευρω­παϊ­κός Νότος.

Με την ιδιό­τητα του Αντι­προ­έ­δρου της Αντι­προ­σω­πείας του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου στην κοι­νο­βου­λευ­τική Συνέ­λευση του ΝΑΤΟ, συμ­με­τεί­χατε στην 60η Ετήσια Συνέ­λευση και στην ολο­μέ­λεια. Τι απο­κο­μί­σατε και ποια ζητή­ματα θέσατε;

Το ΝΑΤΟ, όπως και η Ε.Ε., ανη­συ­χούν για την πολι­τική που ακο­λου­θεί η Ρωσία έναντι της Ουκρα­νίας. Με αυτή την πολι­τική αμφι­σβη­τού­νται τα μετα­πο­λε­μικά σύνορα στην Κεντρική Ευρώπη και δημιουρ­γού­νται συν­θή­κες ανα­βί­ω­σης ενός Ψυχρού Πολέμου μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας. Τα ζητή­ματα που έθεσα είχαν σχέση με την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των οικο­νο­μι­κών κυρώ­σεων που εφαρ­μό­ζο­νται σε βάρος της Ρωσίας, το κόστος των ρωσικών αντί­με­τρων για την ευρω­παϊκή και φυσικά την ελλη­νική οικο­νο­μία και την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στην ενερ­γειακή αγορά.

Όλα αυτά παρου­σιά­στη­καν ανα­λυ­τικά σε ειδικές Επι­τρο­πές και έγινε διά­λο­γος στον οποίο είχα τη δυνα­τό­τητα να προβάλω τον προ­βλη­μα­τι­σμό μου.

Τελευ­ταία η Τουρκία τηρεί πιο επι­θε­τική στάση έναντι της Ελλάδος. Πώς πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει το θέμα η Ελλάδα σε συνάρ­τηση και με τις ΑΟΖ;

Η Ελλάδα αντι­με­τω­πί­ζει απο­τε­λε­σμα­τικά ορι­σμέ­νες απα­ρά­δε­κτες ενέρ­γειες της Τουρ­κίας. Έχει προ­χω­ρή­σει σε μια ενερ­γειακή συμ­μα­χία με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο και έχει επι­τύ­χει σε επίπεδο Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου την κατα­δίκη των τουρ­κι­κών ενερ­γειών που απο­σκο­πούν στην αμφι­σβή­τηση των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των και του υπο­θα­λάσ­σιου ορυκτού πλούτου της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας.

Σε ό,τι αφορά την ΑΟΖ, η Ελλάδα προ­α­σπί­ζε­ται απο­τε­λε­σμα­τικά τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα, είναι φανερό όμως ότι θα πρέπει να υπάρξει μια μελ­λο­ντική συνεν­νό­ηση με την άλλη πλευρά για να προ­σεγ­γί­σουμε στη συνέ­χεια επεν­δυ­τές. Οι τελευ­ταίοι απο­κλεί­ε­ται να δεσμεύ­σουν κεφά­λαια σε περιο­χές που είναι αντι­κεί­μενο αμφι­σβή­τη­σης από τη μία ή την άλλη πλευρά. Γι’ αυτό άλλωστε η εκμε­τάλ­λευση του ενερ­γεια­κού πλούτου προ­χω­ράει προς το παρόν σε περιο­χές στις οποίες οι ξένοι επεν­δυ­τές δεν επη­ρε­ά­ζο­νται από τις παρά­λο­γες τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις.

Είναι σε θετική πορεία οι προ­σπά­θειες της κυβέρ­νη­σης για τη μείωση του χρέους; Έχει μπει σε σωστή ρότα η οικο­νο­μία γιατί οι δανει­στές επι­μέ­νουν στη λογική της επι­βο­λής νέων μέτρων και συνέ­χι­σης της επι­τή­ρη­σης;

Υπάρχει η συμ­φω­νία για την ανα­διάρ­θρωση του χρέους ώστε να προ­χω­ρή­σουμε στην απο­πλη­ρωμή του σε 50 αντί για 30 χρόνια και να μειω­θούν με αυτόν τον τρόπο οι ετήσιες τοκο­χρε­ο­λυ­τι­κές μας υπο­χρε­ώ­σεις.

Για να ενερ­γο­ποι­η­θεί αυτή η συμ­φω­νία και να φτά­σουμε στο επι­διω­κό­μενο απο­τέ­λε­σμα πρέπει να εκπλη­ρω­θούν δύο βασικές υπο­χρε­ώ­σεις της ελλη­νι­κής πλευράς. Πρώτον, να απο­κτή­σουμε δια­τη­ρή­σιμα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα, εξέλιξη που συν­δυά­ζε­ται ανα­πό­φευ­κτα με την εξυ­γί­ανση του ασφα­λι­στι­κού, συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος, το οποίο παράγει διαρ­θρω­τικά δημο­σιο­νο­μικά ελλείμ­ματα. Δεύ­τε­ρον, να προ­χω­ρή­σουμε στις ανα­γκαίες διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές, στις οποίες συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και η οργά­νωση του Δημο­σίου σε νέες βάσεις, ώστε να γίνουμε πιο αξιό­πι­στοι και απο­τε­λε­σμα­τι­κοί και να μπο­ρέ­σουμε να εξο­φλή­σουμε, σε βάθος χρόνου, τα αστρο­νο­μικά ποσά που οφείλει το ελλη­νικό Δημόσιο.

Η διαμάχη μεταξύ κυβέρ­νη­σης και τρόικας έχει σχέση με την εφαρ­μογή όσων έχουν ήδη συμ­φω­νη­θεί αλλά και την εξέλιξη βασικών οικο­νο­μι­κών και δημο­σιο­νο­μι­κών μεγεθών το 2015. Παρά τις δυσκο­λίες θα υπάρξει συμ­φω­νία που θα οδη­γή­σει στο άμεσο μέλλον στο τέλος και του ελλη­νι­κού μνη­μο­νίου, χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι θα στα­μα­τή­σει η ευρω­παϊκή επι­τή­ρηση, που είναι κανόνας για όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και ιδιαί­τερα αυτά που έχουν δανειο­δο­τη­θεί με πρω­το­βου­λία και ευθύνη των κυβερ­νή­σεων της Ευρω­ζώ­νης.