Μιχάλης Λουλούς: Ο Τάμμης Καραγιάννης δεν ήταν απλώς ένας αυτοδιοικητικός αλλά ένας άνθρωπος που αγαπούσε βαθιά τη Μαλώνα

Στον θά­να­το του Ανα­στά­ση – Τάμμη Κα­ρα­γιάν­νη ανα­φέ­ρε­ται με ανάρ­τη­ση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο πρό­ε­δρος του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Φυ­τω­ρί­ου κ. Μι­χά­λης Λου­λούς .

«Η πα­ρα­κα­τα­θή­κη που αφή­νει πίσω του είναι με­γά­λη και πο­λύ­τι­μη. Το έργο, η προ­σφο­ρά και το απο­τύ­πω­μά του θα μεί­νουν ζω­ντα­νά στη μνήμη όλων μας. Η Μα­λώ­να απο­χαι­ρε­τά έναν άν­θρω­πο που την υπη­ρέ­τη­σε με αγάπη και αξιο­πρέ­πεια και που με τη στάση ζωής του κέρ­δι­σε τον σε­βα­σμό και την εκτί­μη­ση όλων.

Θερμά συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νεια και στους οι­κεί­ους του», το­νί­ζει.

Η ανάρ­τη­ση του είναι η ακό­λου­θη:

Με βαθιά θλίψη πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με σή­με­ρα την απώ­λεια του αγα­πη­τού μας Τάμμη Κα­ρα­γιάν­νη, ενός αν­θρώ­που που αφιέ­ρω­σε με­γά­λο μέρος της ζωής του στην προ­σφο­ρά και στην πρό­ο­δο της Μα­λώ­νας.

Υπη­ρέ­τη­σε τον τόπο μας με ήθος, συ­νέ­πεια και ανι­διο­τέ­λεια ως πρώην κοι­νο­τάρ­χης, πρώην αντι­δή­μαρ­χος και επί σειρά ετών ενερ­γό μέλος και σύμ­βου­λος των συλ­λό­γων και φο­ρέ­ων του χω­ριού μας.

Η πα­ρου­σία και η συμ­βο­λή του ήταν κα­θο­ρι­στι­κή.

Ο Τάμ­μης δεν ήταν απλώς ένας άν­θρω­πος της αυ­το­διοί­κη­σης και της κοι­νω­νι­κής προ­σφο­ράς. Ήταν ένας άν­θρω­πος που αγα­πού­σε βαθιά τη Μα­λώ­να και τους αν­θρώ­πους της. Με αγώνα, εν­δια­φέ­ρον και αστεί­ρευ­τη διά­θε­ση για συ­νερ­γα­σία, στά­θη­κε δίπλα σε κάθε προ­σπά­θεια που είχε στόχο το καλό του χω­ριού και των συγ­χω­ρια­νών του.

Η πα­ρα­κα­τα­θή­κη που αφή­νει πίσω του είναι με­γά­λη και πο­λύ­τι­μη. Το έργο, η προ­σφο­ρά και το απο­τύ­πω­μά του θα μεί­νουν ζω­ντα­νά στη μνήμη όλων μας. Η Μα­λώ­να απο­χαι­ρε­τά έναν άν­θρω­πο που την υπη­ρέ­τη­σε με αγάπη και αξιο­πρέ­πεια και που με τη στάση ζωής του κέρ­δι­σε τον σε­βα­σμό και την εκτί­μη­ση όλων.

Θερμά συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νεια και στους οι­κεί­ους του.

Ας είναι αιω­νία η μνήμη του και ελα­φρύ το χώμα της Μα­λω­νί­τι­κης γης που θα τον σκε­πά­σει.