Στον Ανακριτή για σεξουαλική κακοποίηση και σωματική βλάβη 14χρονου με νοητική υστέρηση δύο Ροδίτες

• Οι κατη­γο­ρού­με­νοι καλού­νται να απο­λο­γη­θούν στις 5 Ιουνίου 2026 ενώπιον Ανα­κριτή για υπόθεση που ήρθε στο φως μέσα από παρα­τη­ρή­σεις εκπαι­δευ­τι­κών σε ειδικό σχολείο

Μια υπόθεση με βαρύ­τα­τες κατη­γο­ρίες που αφορούν ανήλικο με νοητική υστέ­ρηση φτάνει στο ανα­κρι­τικό στάδιο τέσσερα χρόνια μετά τα πρώτα σήματα κιν­δύ­νου. Στις 5 Ιουνίου 2026, 2 ημε­δα­ποί θα κληθούν να δώσουν εξη­γή­σεις ενώπιον Ανα­κριτή για κατά­χρηση ανί­κα­νου προς αντί­σταση σε γενε­τή­σια πράξη κατ’ εξα­κο­λού­θηση και σωμα­τική βλάβη αδύ­να­μου ατόμου κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Το θύμα, αγόρι 14 ετών με χαμηλή νοητική στέρηση, φοι­τούσε σε ειδικό σχολείο όταν εκπαι­δευ­τι­κοί εντό­πι­σαν για πρώτη φορά τα σημάδια που έμελλε να πυρο­δο­τή­σουν την ποινική δια­δι­κα­σία.

Το σχολείο που άνοιξε τον φάκελο

Η υπόθεση ξεκί­νησε να ξετυ­λί­γε­ται τον Μάιο του 2022, όταν βοη­θη­τικό προ­σω­πικό του ειδικού σχο­λείου, κατά τη συνο­δεία του ανή­λι­κου στην τουα­λέτα, παρα­τή­ρησε τραύμα στον έσω πήχη του δεξιού χεριού του, το οποίο έμοιαζε με έγκαυμα από τσιγάρο.

Ο ανή­λι­κος, όπως προ­έ­κυψε, απά­ντησε διστα­κτικά στις ερω­τή­σεις που του τέθηκαν, ανα­φέ­ρο­ντας ότι το τραύμα προ­κλή­θηκε από τον σύντροφο της μητέρας του. Ο λόγος φέρεται να ήταν επειδή ο ανή­λι­κος δεν έβγαινε από το αυτο­κί­νητο. Η δασκάλα της τάξης, που ενη­με­ρώ­θηκε αμέσως, επι­βε­βαί­ωσε το εύρημα. Υπο­στή­ριξε σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες ότι το αγόρι πήγαινε στο σχολείο «μαρα­ζω­μένο», δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου και επα­νει­λημ­μένα ρωτούσε πότε θα επι­στρέ­ψει σπίτι, κάτι που δεν είχε ξανα­συμ­βεί.

Δύο ημέρες αργό­τερα, στις 26 Μαΐου 2022, νέα ανη­συ­χη­τικά ευρή­ματα ήρθαν στο φως. Κατά τη μεσημ­βρινή επί­σκεψη στην τουα­λέτα, ο ανή­λι­κος παρα­πο­νέ­θηκε για πόνο στην κοιλιά, ενώ δια­πι­στώ­θη­καν βλέννες στο εσώ­ρουχό του. Την επόμενη ημέρα, 27 Μαΐου 2022, η δασκάλα δια­πί­στωσε νέες γρα­τσου­νιές στον λαιμό του, τις οποίες δεν είχε παρα­τη­ρή­σει την προη­γού­μενη ημέρα. Στις ερω­τή­σεις για την προ­έ­λευσή τους, το παιδί δεν απά­ντησε.

Η κατά­θεση

του ανη­λί­κου ενώπιον ψυχο­λό­γου

Λόγω της νοη­τι­κής του υστέ­ρη­σης, ο ανή­λι­κος εξε­τά­στηκε μέσω πραγ­μα­το­γνώ­μονα ψυχο­λό­γου, σύμφωνα με τις ειδικές δια­τά­ξεις που προ­βλέ­πο­νται για ανη­λί­κους. Παρά τις δυσκο­λίες επι­κοι­νω­νίας που χαρα­κτη­ρί­ζουν την κατά­στασή του, το παιδί έδωσε κατά τη διάρ­κεια της εξέ­τα­σης στοι­χεία βαρύ­τα­της σημα­σίας. Φέρεται να ανέφερε ότι άνδρας του προ­κά­λεσε το έγκαυμα στο χέρι, ότι τον πείραξε στα γεν­νη­τικά του όργανα επα­νει­λημ­μένα, και ότι φοβάται στο σπίτι όπου δια­μέ­νει. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Δημο­κρα­τι­κής», το παιδί συνέ­δεσε τα περι­στα­τικά αυτά με πρόσωπο από το οικο­γε­νειακό του περι­βάλ­λον.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι και οι εκδοχές τους

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, ημε­δα­πός 69 ετών, είναι ο σύντρο­φος της μητέρας του ανή­λι­κου. Δια­τεί­νε­ται ότι το έγκαυμα στο χέρι του παιδιού προ­έ­κυψε από ατύχημα, καθώς ο ανή­λι­κος, που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από από­το­μες και απρό­βλε­πτες κινή­σεις, ήρθε τυχαία σε επαφή με αναμ­μένο τσιγάρο. Αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε κατη­γο­ρία και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ουδέ­ποτε βρέθηκε μόνος με τον ανήλικο. Ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, ημε­δα­πός 60 ετών, είναι συγ­γε­νής εξ αγχι­στείας της οικο­γέ­νειας. Αρνεί­ται και αυτός κάθε εμπλοκή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν έχει σχέση με ό,τι φέρεται να υπέστη το παιδί. Η εκδοχή του θέλει τα σωμα­τικά σημάδια του ανή­λι­κου να οφεί­λο­νται στη ζωηράδα του και στις συχνές πτώσεις που προ­κα­λούσε μόνος του.

Οι μαρ­τυ­ρίες του οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος

Η μητέρα του ανή­λι­κου, αρνή­θηκε σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες κάθε περι­στα­τικό κακο­ποί­η­σης. Περιέ­γραψε το επει­σό­διο με το τσιγάρο ως ατύχημα, ανέφερε ότι ο σύντρο­φός της δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παιδιά και υπο­στή­ριξε ότι αν το παιδί είχε παρα­πο­νε­θεί για κάτι θα της το είχε πει, επι­κα­λού­μενη παλαιό­τερο παρά­δειγμα με γαστρε­ντε­ρί­τιδα. Δήλωσε επίσης ότι επι­θυ­μεί την ποινική δίωξη όποιου τυχόν έβλαψε το παιδί, εκφρά­ζο­ντας ωστόσο την πεποί­θηση ότι δεν συνέβη τίποτα τέτοιο.

Το προφίλ του θύματος και η ευα­λω­τό­τητά του

Ο ανή­λι­κος, 14 ετών κατά τον χρόνο των περι­στα­τι­κών, φοι­τούσε σε ειδικό σχολείο λόγω χαμηλής νοη­τι­κής στέ­ρη­σης. Δεν ήταν σε θέση να αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θεί σε βασικές καθη­με­ρι­νές λει­τουρ­γίες. Στο περι­βάλ­λον του σχο­λείου παρου­σί­αζε ανήσυχη συμπε­ρι­φορά και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες από­το­μες κινή­σεις. Το γεγονός ότι το παιδί δεν διέθετε την ικα­νό­τητα να αντι­στα­θεί ή να επι­κοι­νω­νή­σει με συνοχή απο­τε­λεί κεντρικό στοι­χείο της κατη­γο­ρίας για κατά­χρηση ανί­κα­νου προς αντί­σταση. Η κατη­γο­ρία αυτή, σε συν­δυα­σμό με εκείνη της σωμα­τι­κής βλάβης αδύ­να­μου ατόμου, και ο κατ’ εξα­κο­λού­θηση χαρα­κτή­ρας και των δύο, συνι­στούν το βαρύ νομικό πλαίσιο. Τους κατη­γο­ρού­με­νους εκπρο­σω­πεί η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Πετρά.