21χρονος Ρομά ελεύθερος με περιοριστικούς όρους για την κλοπή των προσκυνηταρίων από την Φιλέρημο

• Ο νε­α­ρός ημε­δα­πός αρ­νή­θη­κε ότι είναι ο δρά­στης της κλο­πής και ισχυ­ρί­στη­κε ότι απλώς ει­δο­ποί­η­σε τις Αρχές αφού είδε κά­ποιον να πετά τα αντι­κεί­με­να, ενώ το δι­κα­στή­ριο απο­φά­σι­σε ομο­φώ­νως να μην τον κρα­τή­σει

Μία από τις πλέον αξιο­ση­μεί­ω­τες υπο­θέ­σεις αρ­χαιο­λο­γι­κής κλο­πής που εκτυ­λί­χθη­καν τα τε­λευ­ταία χρό­νια στο νησί της Ρόδου έλαβε χθες μια νέα, κα­θο­ρι­στι­κή τροπή με την απο­λο­γία του 21χρο­νου ημε­δα­πού που αντι­με­τω­πί­ζει ως κύ­ριος κα­τη­γο­ρού­με­νος σχε­τι­κή δι­κο­γρα­φία.

Ο Β’ τα­κτι­κός Ανα­κρι­τής και η Ει­σαγ­γε­λέ­ας Υπη­ρε­σί­ας απο­φά­σι­σαν ομο­φώ­νως την απο­φυ­λά­κι­σή του με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους, κλεί­νο­ντας προς το παρόν τον κύκλο της προ­δι­κα­στι­κής φάσης, χωρίς ωστό­σο να ολο­κλη­ρώ­νε­ται η διε­ρεύ­νη­ση της υπό­θε­σης στο σύ­νο­λό της.

Τι ισχυ­ρί­στη­κε ο νε­α­ρός στην απο­λο­γία του

Ενώ­πιον του Ανα­κρι­τή, πα­ρου­σία του συ­νη­γό­ρου του κ. Σταύ­ρου Σκά­ρου ο 21χρο­νος Ρομά ανέ­πτυ­ξε μία συ­γκε­κρι­μέ­νη και αμε­τα­κί­νη­τη γραμ­μή άμυ­νας. Αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι αφαί­ρε­σε ο ίδιος τις 7 χαλ­κο­γρα­φί­ες από τα κτι­στά προ­σκυ­νη­τά­ρια του «δρό­μου του Γολ­γο­θά», δια­τει­νό­με­νος ότι δεν έχει καμία σχέση με την κλοπή. Σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς του, η εμπλο­κή του πε­ριο­ρί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά σε αυτό που πε­ριέ­γρα­ψε ως τυ­χαία πα­ρα­τή­ρη­ση: είδε κά­ποιο πρό­σω­πο να πετά τα αντι­κεί­με­να στην πε­ριο­χή κοντά στην εκ­κλη­σία του Αγίου Ιω­άν­νη, σε χώρο στον οποίο έτυχε να βρί­σκε­ται. Όταν άρ­χι­σε να γί­νε­ται «ντό­ρος» γύρω από την κλοπή, υπο­στη­ρί­ζει ότι επέ­λε­ξε να ει­δο­ποι­ή­σει ο ίδιος τις Αρχές για το ση­μείο όπου είχε δει τα αντι­κεί­με­να να εγκα­τα­λεί­πο­νται, από αί­σθη­ση υπευ­θυ­νό­τη­τας και όχι από αλ­λό­θι.

Η εκ­δο­χή αυτή, αν και εξω­τε­ρι­κά συ­νε­κτι­κή, πα­ρα­μέ­νει αντι­κεί­με­νο ανα­κρι­τι­κής αξιο­λό­γη­σης. Τα ερω­τή­μα­τα που τί­θε­νται σχε­τι­κά με την ταυ­τό­τη­τα του αγνώ­στου που φέ­ρε­ται να είδε να πετά τα αντι­κεί­με­να, τις ακρι­βείς συν­θή­κες της πα­ρα­τή­ρη­σης αυτής και τους λό­γους για τους οποί­ους ο 21χρο­νος δεν ει­δο­ποί­η­σε τις Αρχές αμέ­σως, είναι ζη­τή­μα­τα που η δι­κο­γρα­φία φέ­ρε­ται να μην έχει ακόμη απα­ντή­σει με πλήρη τεκ­μη­ρί­ω­ση.

Ομό­φω­νη από­φα­ση για απο­φυ­λά­κι­ση υπό όρους

Ο Β’ τα­κτι­κός Ανα­κρι­τής και η Ει­σαγ­γε­λέ­ας Υπη­ρε­σί­ας, αφού άκου­σαν την απο­λο­γία του κα­τη­γο­ρού­με­νου και αξιο­λό­γη­σαν τα υπάρ­χο­ντα στοι­χεία, κα­τέ­λη­ξαν ομο­φώ­νως στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι δεν συ­ντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επι­βο­λή προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης. Ο 21χρο­νος αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος με 2 πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους. Ο πρώ­τος είναι η απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα, γε­γο­νός που δια­σφα­λί­ζει ότι δεν μπο­ρεί να απο­μα­κρυν­θεί από την ελ­λη­νι­κή επι­κρά­τεια κατά τη διάρ­κεια της εκ­κρε­μούς ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας. Ο δεύ­τε­ρος είναι η υπο­χρέ­ω­ση εμ­φά­νι­σής του 1 φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Η κλοπή που κλό­νι­σε έναν ολό­κλη­ρο αρ­χαιο­λο­γι­κό χώρο

Για να απο­τι­μη­θεί σωστά το βάρος της υπό­θε­σης στην οποία απο­λο­γή­θη­κε χθες ο 21χρο­νος, είναι ανα­γκαίο να υπεν­θυ­μι­στεί το τι ακρι­βώς συ­νέ­βη εκεί­νες τις πρώ­τες ημέ­ρες του Φε­βρουα­ρί­ου 2024. Στις 3 Φε­βρουα­ρί­ου, κατά τον απο­γευ­μα­τι­νό έλεγ­χο του χώρου, ο αρ­χαιο­φύ­λα­κας του «δρό­μου του Γολ­γο­θά» δια­πί­στω­σε ότι από 7 κτι­στά προ­σκυ­νη­τά­ρια, τα αριθ­μη­μέ­να VI έως XIV, είχαν αφαι­ρε­θεί οι χαλ­κο­γρα­φί­ες που κο­σμού­σαν τον ιερό αυτό χώρο από τα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του 1920. Τα κοι­λώ­μα­τα που άφησε πίσω της η από­σπα­ση, μαζί με εγ­χα­ρά­ξεις και ίχνη βί­αι­ης επέμ­βα­σης στα προ­σκυ­νη­τά­ρια, απο­τύ­πω­ναν με γλα­φυ­ρό­τη­τα την αδυ­σώ­πη­τη λο­γι­κή αυτής της πρά­ξης.

Τα αντι­κεί­με­να δεν ήταν τυ­χαία. Χρο­νο­λο­γού­με­να με­τα­ξύ 1926 και 1928, σε μια πε­ρί­ο­δο εντα­τι­κής αρ­χαιο­λο­γι­κής και θρη­σκευ­τι­κής αξιο­ποί­η­σης του λόφου υπό ιτα­λι­κή διοί­κη­ση, οι χαλ­κο­γρα­φί­ες αυτές απει­κο­νί­ζουν τα πάθη του Χρι­στού και απο­τε­λούν ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο της ταυ­τό­τη­τας του χώρου. Η νο­μι­κή τους προ­στα­σία είναι αυ­στη­ρό­τα­τη, καθώς ο λόφος της Φι­λε­ρή­μου φέρει χα­ρα­κτη­ρι­σμό αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου αδό­μη­της ζώνης Α’, την υψη­λό­τε­ρη βαθ­μί­δα προ­στα­σί­ας που προ­βλέ­πει ο ισχύ­ων νόμος για την Πο­λι­τι­στι­κή Κλη­ρο­νο­μιά.

Τα ίχνη των αντι­κει­μέ­νων και η κρί­σι­μη ει­δο­ποί­η­ση

Τέσ­σε­ρις ημέ­ρες μετά την κλοπή, στις 7 Φε­βρουα­ρί­ου 2024, οι 7 χαλ­κο­γρα­φί­ες εντο­πί­στη­καν σε εξω­τε­ρι­κό χώρο έπει­τα από ει­δο­ποί­η­ση που διο­χέ­τευ­σε στις Αρχές ο ίδιος ο νε­α­ρός που αρ­γό­τε­ρα θα κα­θί­στα­το κα­τη­γο­ρού­με­νος. Το στοι­χείο αυτό υπήρ­ξε το κύριο ση­μείο εκ­κί­νη­σης για τη διε­ρεύ­νη­σή του. Πώς γνώ­ρι­ζε πού βρί­σκο­νταν αντι­κεί­με­να που είχαν κλα­πεί μόλις λίγες νύ­χτες νω­ρί­τε­ρα από έναν από τους πλέον φρου­ρού­με­νους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους του νη­σιού; Η ερώ­τη­ση αυτή έγινε άξο­νας της έρευ­νας.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Δη­μο­κρα­τι­κής», στη διε­ρεύ­νη­ση αξιο­ποι­ή­θη­καν δε­δο­μέ­να από την άρση απορ­ρή­του των τη­λε­φω­νι­κών επι­κοι­νω­νιών του υπό­πτου, καθώς και το στίγ­μα του κι­νη­τού του τη­λε­φώ­νου κατά τις επί­μα­χες νυ­χτε­ρι­νές ώρες της 2ης προς την 3η Φε­βρουα­ρί­ου 2024. Τα δε­δο­μέ­να αυτά φέ­ρε­ται να τον το­πο­θε­τούν στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή κατά τις ώρες που εκτι­μά­ται ότι δια­πρά­χθη­κε η κλοπή, ενι­σχύ­ο­ντας το πλέγ­μα εν­δεί­ξε­ων που οδή­γη­σε στο σχη­μα­τι­σμό δι­κο­γρα­φί­ας σε βάρος του.

Η ζημιά στα αντι­κεί­με­να και η γνω­μά­τευ­ση της ει­δι­κού

Οι χαλ­κο­γρα­φί­ες που πε­ρι­συλ­λέ­χθη­καν εξε­τά­στη­καν από βυ­ζα­ντι­νο­λό­γο της Εφο­ρεί­ας Αρ­χαιο­τή­των Ρόδου. Η γνω­μά­τευ­ση που εκ­δό­θη­κε επι­βε­βαί­ω­σε αφε­νός την προ­στα­τευό­με­νη φύση τους και αφε­τέ­ρου κα­τέ­γρα­ψε τις φθο­ρές που υπέ­στη­σαν. Σε όλες τις χαλ­κο­γρα­φί­ες εντο­πί­στη­καν εγ­χά­ρα­κτα ίχνη που απο­δί­δο­νται στον τρόπο από­σπα­σης και με­τα­φο­ράς. Η σο­βα­ρό­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση αφορά στο αντι­κεί­με­νο με αριθ­μό VI, στο οποίο λεί­πει η τρι­γω­νι­κή από­λη­ξη, φέρει εμ­φα­νή ίχνη με­ταλ­λι­κού ερ­γα­λεί­ου και πα­ρου­σιά­ζει θραύ­ση μή­κους 79 εκα­το­στών.

Η ει­κό­να που πα­ρου­σί­α­ζαν τα αντι­κεί­με­να κατά την ανεύ­ρε­σή τους απο­κά­λυ­πτε ότι δεν είχαν τύχει κα­μιάς ιδιαί­τε­ρης με­τα­χεί­ρι­σης μετά την αφαί­ρε­σή τους. Αντι­θέ­τως, η βία που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για την από­σπα­σή τους από τα κτι­στά ερεί­σμα­τα των προ­σκυ­νη­τα­ρί­ων είχε αφή­σει τα ση­μά­δια της πάνω τους, μαρ­τυ­ρώ­ντας μια πράξη χωρίς κα­νέ­να εν­δια­φέ­ρον για τη δια­τή­ρη­ση της αρ­χαιο­λο­γι­κής τους ακε­ραιό­τη­τας.