Ελεύθερος χωρίς κανέναν όρο κατηγορούμενος για φοροδιαφυγή σε υπόθεση ναυτιλιακής εταιρείας

Ελεύ­θε­ρος χωρίς κα­νέ­ναν πε­ριο­ρι­στι­κό όρο αφέ­θη­κε ο 61χρο­νος ημε­δα­πός που απο­λο­γή­θη­κε ενώ­πιον του αρ­μό­διου ανα­κρι­τή στο πλαί­σιο της κύ­ριας ανα­κρί­σε­ως για υπό­θε­ση φο­ρο­δια­φυ­γής με­γά­λης κλί­μα­κας που συν­δέ­ε­ται με γνω­στή ναυ­τι­λια­κή επι­χεί­ρη­ση της Δω­δε­κα­νή­σου. Η αρ­μό­δια δι­κα­στι­κή αρχή έκρι­νε πως δεν συ­ντρέ­χουν στο πρό­σω­πό του προ­ϋ­πο­θέ­σεις επι­βο­λής οποιου­δή­πο­τε μέ­τρου δι­κο­νο­μι­κού κα­τα­να­γκα­σμού.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Δη­μο­κρα­τι­κής», η ποι­νι­κή δίωξη ξε­κί­νη­σε κα­τό­πιν μη­νυ­τή­ριας ανα­φο­ράς του προϊ­στα­μέ­νου της αρ­μό­διας Δη­μό­σιας Οι­κο­νο­μι­κής Υπη­ρε­σί­ας, η οποία υπο­βλή­θη­κε στις αρχές Φε­βρουα­ρί­ου 2024. Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο απο­δί­δε­ται το αδί­κη­μα της μη από­δο­σης πα­ρα­κρα­τού­με­νου φόρου επί αμοι­βών πλη­ρω­μά­των εμπο­ρι­κού ναυ­τι­κού, για τα φο­ρο­λο­γι­κά έτη 2016 και 2017, υπό την ιδιό­τη­τα που είχε ως πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος Ανώ­νυ­μης Ναυ­τι­λια­κής Εται­ρεί­ας δρα­στη­ριο­ποιού­με­νης στις ακτο­πλοϊ­κές με­τα­φο­ρές της πε­ριο­χής. Το συ­νο­λι­κό ποσό που φέ­ρε­ται να μην απο­δό­θη­κε στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ξε­περ­νά τα 407.000 ευρώ, αθροί­ζο­ντας τα ποσά που κα­θο­ρί­στη­καν για τα δύο επί­δι­κα φο­ρο­λο­γι­κά έτη μέσω ορι­στι­κών πρά­ξε­ων διορ­θω­τι­κού προσ­διο­ρι­σμού.

Την υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ανέ­λα­βαν οι κ.κ. Γρη­γό­ρης Μο­ρά­ρης και Βα­σί­λης Μπέης, οι οποί­οι ανέ­πτυ­ξαν μια συ­νε­κτι­κή γραμ­μή άμυ­νας σε πολ­λα­πλά επί­πε­δα. Πρώ­τον, ισχυ­ρί­στη­καν ότι η ποι­νι­κή δίωξη είναι νο­μι­κά απα­ρά­δε­κτη, καθώς το δι­καί­ω­μα του Δη­μο­σί­ου να επι­βά­λει τον επί­μα­χο φόρο έχει υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή σύμ­φω­να με τον Κώ­δι­κα Φο­ρο­λο­γι­κής Δια­δι­κα­σί­ας, ενώ οι σχε­τι­κές πρά­ξεις δεν κοι­νο­ποι­ή­θη­καν ποτέ στον ίδιο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, παρά μόνο στην νέα διοί­κη­ση της εται­ρεί­ας.

Δεύ­τε­ρον, η υπε­ρά­σπι­ση αμ­φι­σβή­τη­σε την ίδια την αντι­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση του αδι­κή­μα­τος. Υπο­στη­ρί­χθη­κε ότι η εται­ρεία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου είχε εκναυ­λώ­σει γυμνά τα πλοία σε θυ­γα­τρι­κή επι­χεί­ρη­ση, η οποία ήταν εκεί­νη που ασκού­σε την πραγ­μα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση, προ­σλάμ­βα­νε και άμει­βε τα πλη­ρώ­μα­τα και κα­τέ­βαλ­λε τις ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές. Η ναυ­λώ­τρια εται­ρεία είχε και την έγκρι­ση του Υπουρ­γεί­ου Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας για τα δρο­μο­λό­για, εξέ­δι­δε ει­σι­τή­ρια στο όνομά της και απο­τε­λού­σε, κατά τη νο­μι­κή ορο­λο­γία, την «εται­ρεία του πλοί­ου». Κατά συ­νέ­πεια, δια­τεί­νε­ται η υπε­ρά­σπι­ση, αυτή ήταν εκεί­νη που όφει­λε να πα­ρα­κρα­τεί και να απο­δί­δει τον επί­μα­χο φόρο, και όχι η μη­τρι­κή εται­ρεία.

Τρί­τον, ακόμα και αν υπο­τε­θεί η συν­δρο­μή της αντι­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης, η υπε­ρά­σπι­ση αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά οποια­δή­πο­τε μορφή δόλου στο πρό­σω­πο του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου. Ο ίδιος φέ­ρε­ται να αγνο­ού­σε την ύπαρ­ξη των φο­ρο­λο­γι­κών πρά­ξε­ων και να απο­χώ­ρη­σε από τη διοί­κη­ση της εται­ρεί­ας τον Οκτώ­βριο του 2021, προ­τού δη­μιουρ­γη­θούν οι επί­δι­κες εκ­κρε­μό­τη­τες ως απο­τέ­λε­σμα της εγκα­τά­λει­ψης ρυθ­μί­σε­ων από τη νέα διοί­κη­ση των με­γα­λο­με­τό­χων.

Η υπό­θε­ση ανα­πτύσ­σε­ται σε ένα πε­ρί­πλο­κο εται­ρι­κό υπό­βα­θρο. Η ναυ­τι­λια­κή επι­χεί­ρη­ση στην οποία ανα­φέ­ρε­ται η δίωξη πέ­ρα­σε από οξεία οι­κο­νο­μι­κή κρίση στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 2010, εντά­χθη­κε σε δια­δι­κα­σία προ­στα­τευ­τι­κών δια­τά­ξε­ων του πτω­χευ­τι­κού κώ­δι­κα και κα­τέ­φυ­γε στην ενερ­γο­ποί­η­ση της θυ­γα­τρι­κής της, μέσω της οποί­ας συ­νέ­χι­σε τις δρα­στη­ριό­τη­τές της. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, ανέ­λα­βε τη θέση του προ­έ­δρου το 2015 κα­τό­πιν άτυ­πης πί­ε­σης και αδυ­να­μί­ας των με­τό­χων να βρουν κά­ποιον άλλον πρό­θυ­μο να ανα­λά­βει τις διοι­κη­τι­κές και νο­μι­κές ευ­θύ­νες. Υπο­στη­ρί­ζει ότι ου­δέ­πο­τε διε­τέ­λε­σε μέ­το­χος και ότι η ιδιό­τη­τά του ήταν ου­σια­στι­κά εκτε­λε­στι­κή και όχι ιδιο­κτη­σια­κή.

Η ελεγ­κτι­κή αρχή, κατά την υπε­ρά­σπι­ση, στή­ρι­ξε τον κα­τα­λο­γι­σμό απο­κλει­στι­κά στα μη­τρώα του ΝΑΤ, τα οποία δεν αντι­κα­το­πτρί­ζουν την πραγ­μα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση των πλοί­ων, αγνο­ώ­ντας νο­μί­μως κα­τα­τε­θει­μέ­νες συμ­βά­σεις ναύ­λω­σης, εγκρι­τι­κές απο­φά­σεις του Υπουρ­γεί­ου Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας και λο­γι­στι­κά αρ­χεία που εμ­φα­νί­ζουν τη θυ­γα­τρι­κή ως απο­κλει­στι­κό κα­τα­βάλ­λο­ντα μι­σθο­δο­σί­ας. Η ανα­κρί­βεια αυτή απο­τέ­λε­σε το κε­ντρι­κό επι­χεί­ρη­μα της υπε­ρά­σπι­σης για την ακυ­ρό­τη­τα του κα­τη­γο­ρη­τη­ρί­ου στο σύ­νο­λό του.