Ελεύθερος ο 15χρονος για την υπόθεση κάνναβης στην Παστίδα με όρο απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα

Η υπό­θε­ση που εκτυ­λί­χθη­κε στην Πα­στί­δα Ρόδου, με πρω­τα­γω­νι­στή έναν 15χρονο ημε­δα­πό και με πα­ράλ­λη­λη ποι­νι­κή διε­ρεύ­νη­ση σε βάρος της 39χρο­νης μη­τέ­ρας του για πα­ρα­μέ­λη­ση επο­πτεί­ας, εξε­λί­χθη­κε χθες με την απο­φυ­λά­κι­ση του ανη­λί­κου υπό αυ­στη­ρό πε­ριο­ρι­στι­κό πλαί­σιο.

Ο 15χρο­νος, ο οποί­ος είχε συλ­λη­φθεί την 5η Φε­βρουα­ρί­ου 2026 κατά τη διάρ­κεια ελέγ­χου από αστυ­νο­μι­κούς της ΟΠΚΕ, πα­ρα­πέμ­φθη­κε στον τα­κτι­κό Ανα­κρι­τή και τε­λι­κά αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος με τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα.

Το από­γευ­μα της 5ης Φε­βρουα­ρί­ου 2026 και συ­γκε­κρι­μέ­να στις 17:05, αστυ­νο­μι­κοί της ΟΠΚΕ που πραγ­μα­το­ποιού­σαν πε­ρι­πο­λία στην Πα­στί­δα Ρόδου, κοντά στον Ιερό Ναό Αγίας Θέ­κλας, εντό­πι­σαν τον 15χρονο και προ­χώ­ρη­σαν σε έλεγ­χο. Κατά τον έλεγ­χο κα­τα­γρά­φε­ται ότι βρέ­θη­καν στην κα­το­χή του 2 αυ­το­σχέ­διες πλα­στι­κές συ­σκευα­σί­ες με ακα­τέρ­γα­στη κάν­να­βη συ­νο­λι­κού μι­κτού βά­ρους 6,3 γρ. και 2 αυ­το­σχέ­διες πλα­στι­κές συ­σκευα­σί­ες με κα­τερ­γα­σμέ­νη κάν­να­βη τύπου σο­κο­λά­τα συ­νο­λι­κού μι­κτού βά­ρους 4,2 γρ., καθώς και 1 αυ­το­σχέ­διο τσι­γά­ρο κάν­να­βης. Πα­ράλ­λη­λα ότι στε­ρού­νταν δελ­τί­ου αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας.

Μετά τον έλεγ­χο, ο ανή­λι­κος οδη­γή­θη­κε στην κα­τοι­κία όπου δια­μέ­νει με τη μη­τέ­ρα του και ακο­λού­θη­σε κατ’ οίκον έρευ­να πα­ρου­σία εκ­προ­σώ­που της δι­κα­στι­κής αρχής. Εκεί κα­τα­γρά­φε­ται ότι ο ίδιος πα­ρέ­δω­σε 1 λει­τουρ­γι­κή ηλε­κτρο­νι­κή ζυ­γα­ριά ακρι­βεί­ας με δυ­να­τό­τη­τα ζύ­γι­σης από 0,01 γρ. έως 200 γρ. και 1 με­ταλ­λι­κό τρί­φτη κάν­να­βης grinder. Τα αντι­κεί­με­να, σύμ­φω­να με την πε­ρι­γρα­φή, βρί­σκο­νταν στο υπνο­δω­μά­τιό του πάνω στο γρα­φείο.

Στην εξέ­τα­σή του ο 15χρο­νος φέ­ρε­ται να υπο­στή­ρι­ξε ότι φοιτά σε απο­γευ­μα­τι­νό σχο­λείο και ότι έξω από το σχο­λείο είδε άγνω­στα άτομα να κά­νουν χρήση κάν­να­βης. Σύμ­φω­να με όσα απο­δί­δο­νται στην απο­λο­γία του, τους πλη­σί­α­σε για να δο­κι­μά­σει και εκεί­νοι του είπαν ότι θα του έδι­ναν μόνο αν αγό­ρα­ζε. Ανέ­φε­ρε ότι είχε μαζί του 40 ευρώ και ότι αγό­ρα­σε τις ου­σί­ες πριν από με­ρι­κές ημέ­ρες. Υπο­στή­ρι­ξε ότι τις είχε κρύ­ψει έξω από το σπίτι, ώστε να μην τις εντο­πί­σει η μη­τέ­ρα του, και ότι την ημέρα του ελέγ­χου απο­φά­σι­σε να δο­κι­μά­σει, γι’ αυτό και τις είχε πάνω του.

Για τη ζυ­γα­ριά ανέ­φε­ρε ότι ήταν ξε­χα­σμέ­νη στο δω­μά­τιό του και ότι δεν τη χρη­σι­μο­ποιεί. Για τον τρί­φτη φέ­ρε­ται να είπε ότι τον προ­μη­θεύ­τη­κε επει­δή δεν γνώ­ρι­ζε τη δια­δι­κα­σία. Οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί, ανε­ξάρ­τη­τα από το πώς αξιο­λο­γού­νται, σκια­γρα­φούν μια προ­σπά­θεια να πα­ρου­σια­στεί η υπό­θε­ση ως πε­ρι­στα­τι­κό πρώ­ι­μου πει­ρα­μα­τι­σμού και όχι ως έντα­ξη σε κύ­κλω­μα ή ως στα­θε­ρή πα­ρα­βα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.