ΕΣΥ: Καλούν γιατρούς στα νησιά με έξτρα κίνητρα

Με το «καρότο» γεν­ναίων επι­δο­μά­των – από οικο­νο­μικά μπόνους έως πλήρη κάλυψη λογα­ρια­σμών ΔΕΚΟ –, δήμοι και περι­φέ­ρειες της νησιω­τι­κής χώρας επι­στρα­τεύ­ουν κάθε μέσο για να προ­σελ­κύ­σουν τους πολυ­πό­θη­τους για­τρούς. Κάπως έτσι, το καλο­καίρι του 2026 ανα­δει­κνύ­ε­ται στο πιο «γεν­ναιό­δωρο» μέχρι σήμερα, λει­τουρ­γώ­ντας ταυ­τό­χρονα ως ένα ιδιό­τυπο crash test για το κατά πόσο τα πακέτα παροχών αρκούν, ώστε να κάμψουν τις αντι­στά­σεις των λει­τουρ­γών του Ιππο­κράτη και να καλύ­ψουν τις χρόνιες – και δια­χρο­νι­κές – ελλεί­ψεις του συστή­μα­τος.

Η Περι­φέ­ρεια Νότιου Αιγαίου παρέχει μηνιαίο επίδομα ύψους 450 ευρώ, ενώ ο δήμος δια­θέ­τει δωρεάν πέντε κατοι­κίες

Πάντως, η πληθώρα των προ­σφε­ρό­με­νων πακέτων θυμίζει πλέον πλειο­δο­τικό δια­γω­νι­σμό κινή­τρων, κατά τον οποίο κάθε νησί επι­χει­ρεί να γίνει πιο ελκυ­στικό από το άλλο. Ενδει­κτικό είναι το παρά­δειγμα του Πολυ­δύ­να­μου Ιατρείου Οινουσ­σών, το οποίο προ­σφέ­ρει χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 200 ευρώ τον μήνα (ή 300 ευρώ εάν δεν εξα­σφα­λί­ζε­ται κατά­λυμα), δωρεάν στέγαση σε κατοι­κία με δύο υπνο­δω­μά­τια, πλήρη οικο­σκευή και σύνδεση στο Δια­δί­κτυο, καθη­με­ρινή σίτιση (τρία γεύματα) στο Οικο­τρο­φείο του νησιού – πλην της θερινής περιό­δου – καθώς και πλήρη κάλυψη των εξόδων για την καθη­με­ρινή μετα­κί­νηση από και προς τη Χίο. Στα επι­πλέον μπόνους, δε, περι­λαμ­βά­νε­ται ακόμη και δικαί­ωμα προ­τε­ραιό­τη­τας στη λίστα εγγρα­φής για ειδι­κό­τητα.

Εξίσου… γαλα­ντόμα εμφα­νί­ζε­ται η Περι­φέ­ρεια Νότιου Αιγαίου, με στόχο την κάλυψη των μόνιμων αναγκών στο Περι­φε­ρειακό Ιατρείο Ιου. Στο πλαίσιο αυτό, παρέχει μηνιαίο επίδομα ύψους 450 ευρώ, ενώ ο δήμος δια­θέ­τει δωρεάν πέντε κατοι­κίες για το προ­σω­πικό του Κέντρου Υγείας και καλύ­πτει πλήρως τους λογα­ρια­σμούς ΔΕΚΟ, επι­χει­ρώ­ντας να περιο­ρί­σει το βασι­κό­τερο αντι­κί­νη­τρο, που δεν είναι άλλο από το υψηλό κόστος δια­βί­ω­σης.

Τα παρα­δείγ­ματα, ωστόσο, δεν στα­μα­τούν εδώ. Στη Μύκονο, εκτός από τα 16 πλήρως εξο­πλι­σμένα δια­με­ρί­σματα που έχουν δια­τε­θεί για τη στέγαση υγειο­νο­μι­κών, προ­σφέ­ρε­ται επι­πλέον οικο­νο­μική ενί­σχυση ύψους 1.000 ευρώ για τους επι­κου­ρι­κούς για­τρούς και 500 ευρώ για τους αγρο­τι­κούς. Αντί­στοιχα, μηνιαία απο­ζη­μί­ωση 1.000 ευρώ προ­βλέ­πε­ται και για ειδι­κευ­μέ­νους παθο­λό­γους και γενι­κούς για­τρούς που θα επι­λέ­ξουν να στε­λε­χώ­σουν το Πολυ­δύ­ναμο Περι­φε­ρειακό Ιατρείο Πόρου. Στην Ηρα­κλειά πάλι, μεταξύ άλλων, η Περι­φέ­ρεια καλύ­πτει τα κόστη σίτισης μετά την προ­σκό­μιση παρα­στα­τι­κών.

Επο­χι­κές πιέσεις και δοκι­μα­σία για το σύστημα υγείας

«Τα νησιά μας είναι ευλογία αλλά ταυ­τό­χρονα και μια διαρκής δοκι­μα­σία απέ­να­ντι στη γεω­γρα­φία, τις επο­χι­κές πιέσεις και τα όρια του συστή­μα­τος υγείας. Από τη Ρόδο και την Κω έως την Ανάφη των 300 κατοί­κων, τον Αϊ-Στράτη των 250 κατοί­κων και την Ψέριμο των μόλις 20, η σταθερή στε­λέ­χωση των δομών υγείας δεν είναι απλώς διοι­κη­τικό ζητού­μενο. Είναι όρος ισό­τι­μης πρό­σβα­σης κατοί­κων και επι­σκε­πτών σε ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες υγείας», σημειώ­νει μιλώ­ντας στα «ΝΕΑ» ο διοι­κη­τής της 2ης Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας Πειραιά και Αιγαίου Χρήστος Ροϊλός.

Τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία απο­τυ­πώ­νουν με σαφή­νεια το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος. Μόλις το 4,5% των γιατρών έχει επι­λέ­ξει να υπη­ρε­τεί στα νησιά, ενώ, σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ, στα 12 νησιά του Βόρειου Αιγαίου συγκε­ντρώ­νε­ται μόλις το 1,1% του ιατρι­κού δυνα­μι­κού της χώρας και στο Νότιο Αιγαίο – με 52 κατοι­κη­μένα νησιά – το αντί­στοιχο ποσοστό ανέρ­χε­ται σε μόλις 1,9%.

Τα εξαι­ρε­τικά χαμηλά αυτά ποσοστά εξηγούν όχι μόνο τις συνε­χείς εκκλή­σεις των δημάρ­χων και τις επι­στο­λές από­γνω­σης των ενα­πο­μει­νά­ντων γιατρών, αλλά και την κατα­φυγή σε «εντέλ­λε­σθε» για ανα­γκα­στι­κές μετα­κι­νή­σεις, σε μια προ­σπά­θεια να καλυ­φθούν άρον άρον τα κενά, ιδίως κατά τους θερι­νούς μήνες, όταν οι του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί κατα­κλύ­ζο­νται από επι­σκέ­πτες και οι ανάγκες εκτο­ξεύ­ο­νται.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες και με δεδο­μέ­νες τις υγειο­νο­μι­κές «μαύρες τρύπες» στον νησιω­τικό χάρτη – που παρα­δο­σιακά διο­γκώ­νο­νται κατά την του­ρι­στική περίοδο – θεσμο­θε­τή­θη­καν, ήδη από το 2023, πρό­σθετα οικο­νο­μικά κίνητρα, όπως το μπόνους των 2.100 ευρώ μηνιαίως για δίμηνη μετα­κί­νηση γιατρών σε άγονες περιο­χές, πέραν της κάλυψης των εξόδων μετα­κί­νη­σης, δια­μο­νής και εκτός έδρας.

Παράλ­ληλα, και δεδο­μέ­νου ότι το κόστος στέ­γα­σης απο­τε­λεί δια­χρο­νικά έναν από τους ισχυ­ρό­τε­ρους απο­τρε­πτι­κούς παρά­γο­ντες, ολοένα και περισ­σό­τε­ροι δήμοι επι­χει­ρούν να καλύ­ψουν και αυτή την ανάγκη, όχι μόνο για τους μόνι­μους για­τρούς, αλλά και για εκεί­νους που μετα­κι­νού­νται μόνο τις περιό­δους αιχμής. Εκτός από τη Μύκονο, δυνα­τό­τητα δωρεάν φιλο­ξε­νίας προ­σφέ­ρε­ται – όπου αυτό καθί­στα­ται εφικτό – σε νησιά όπως η Σάμος, η Ρόδος, η Νάξος και η Πάρος, την ώρα που σε περιό­δους του­ρι­στι­κής αιχμής τα ενοίκια μπορεί να ξεπε­ρά­σουν ακόμη και τα 2.500 ευρώ μηνιαίως.

«Ομως φέτος, τα οικο­νο­μικά κίνητρα είναι αυξη­μένα όσο ποτέ. Το ενδια­φέ­ρον της ιατρι­κής κοι­νό­τη­τας είναι ήδη ορατό και απο­τυ­πώ­νε­ται καθη­με­ρινά στις επαφές της υπη­ρε­σίας μας με για­τρούς που ζητούν ενη­μέ­ρωση για τις νέες δυνα­τό­τη­τες. Η δυνα­μική αυτή ενι­σχύ­ε­ται και από τη δωρεά του Ιδρύ­μα­τος Στέλιου Χατζη­ιω­άν­νου, η οποία προ­βλέ­πει αφο­ρο­λό­γητη ενί­σχυση 1.500 ευρώ για για­τρούς που θα υπη­ρε­τή­σουν σε νησιά με πλη­θυ­σμό κάτω των 4.000 κατοί­κων. Πρό­κει­ται για μια ουσια­στική και στο­χευ­μένη παρέμ­βαση. Για να απο­κτή­σει όμως μόνιμο απο­τύ­πωμα, αυτή η λογική πρέπει να έχει συνέ­χεια και να κλι­μα­κω­θεί», προ­σθέ­τει ο Χρ. Ροϊλός.

Ο ίδιος στο πλαίσιο αυτό ανα­φέ­ρε­ται στον κρίσιμο ρόλο της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, όπως στο παρά­δειγμα της Ομάδας Αιγαίου, που στη­ρί­ζει πρα­κτι­κές λύσεις στέ­γα­σης για για­τρούς σε μικρά νησιά. Εστιά­ζει όμως και στη δυνα­τό­τητα άσκησης ιδιω­τι­κού έργου από για­τρούς του ΕΣΥ, όπως και στη συνερ­γα­σία των δημό­σιων δομών με ιδιώτες, επι­μέ­νο­ντας σε ένα σχέδιο με θεσμική ευε­λι­ξία που απαντά στις ιδιο­τυ­πίες μιας γεω­γρα­φι­κής περιο­χής – πρό­κληση.

Πέρα, ωστόσο, από τα οικο­νο­μικά κίνητρα, υπάρχει μία ακόμη σημα­ντική παρά­με­τρος που δεν απο­τι­μά­ται εύκολα σε ευρώ: η επαγ­γελ­μα­τική μοναξιά. Σε μια υπο­στε­λε­χω­μένη και απο­μα­κρυ­σμένη δομή, ο γιατρός καλεί­ται συχνά να λει­τουρ­γεί στα όριά του, χωρίς άμεση πρό­σβαση σε συνα­δέλ­φους άλλων ειδι­κο­τή­των και με την ευθύνη να βαραί­νει απο­κλει­στικά τον ίδιο, γεγονός που επίσης λει­τουρ­γεί ως απο­τρε­πτι­κός παρά­γο­ντας.

Πηγή: in.gr