• Στον αέρα παραμένει το ευρύτερο πολεοδομικό ζήτημα του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, καθώς το ΚΕΣΥΠΟΘΑ αναμένεται να αποφανθεί επί της προσφυγής ακύρωσης του πορίσματος του ΥΠΕΝ
Με ομόφωνη απόφαση, το Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Ιαλυσού ενέκρινε στις 27 Μαρτίου 2026 τη σύμφωνη γνώμη για την προσωρινή επανατοποθέτηση πεζογέφυρας έμπροσθεν του ξενοδοχείου Sunshine Rhodes, επί της Πλατείας Ράπτη, στη Δημοτική Ενότητα Ιαλυσού.
Η απόφαση, που έλαβε αύξοντα αριθμό 10/2026, αφορά αποκλειστικά στην τουριστική περίοδο 2026 και τελεί υπό την αίρεση της τήρησης όλων των νόμιμων διαδικασιών και της απόκτησης των απαιτούμενων αδειών από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η εξέλιξη αυτή προστίθεται σε μια υπόθεση που έχει ήδη αποκτήσει πολυεπίπεδες νομικές και θεσμικές διαστάσεις, με πρόστιμα συνολικού ύψους 8,3 εκατ. ευρώ να εκκρεμούν και προσφυγή της ξενοδοχειακής εταιρείας να αναμένει κρίση από το Κεντρικό Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ).
Από την κακοκαιρία Bora στην κατεδάφιση μιας ιστορικής γέφυρας
Η αφετηρία της υπόθεσης εντοπίζεται στα τέλη Νοεμβρίου 2024, όταν η κακοκαιρία Bora έπληξε την Ιαλυσό. Στις 30 Νοεμβρίου 2024 εκδηλώθηκαν πλημμυρικά φαινόμενα, και υπό το φόβο νέων επεισοδίων, αποφασίστηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024 η κατεδάφιση της γέφυρας που αποτελούσε την κεντρική είσοδο του ξενοδοχείου. Η γέφυρα αυτή, σύμφωνα με το αίτημα που κατέθεσε η εταιρεία προς τη Δημοτική Κοινότητα, ήταν πλήρως νόμιμη και υφίστατο αδιαλείπτως από το 1964. Η κατεδάφιση πραγματοποιήθηκε με απόφαση της Πολιτικής Προστασίας, με τη συνδρομή του Δήμου Ρόδου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Η απώλεια της γέφυρας όπως υποστηρίχθηκε, δημιούργησε άμεσο λειτουργικό πρόβλημα για μια τουριστική μονάδα που εξυπηρετεί πάνω από 1.200 επισκέπτες κάθε ηλικίας, καθώς δεν υπάρχει άλλη δημοτική οδός που να παρέχει πρόσβαση στο ξενοδοχείο. Το συνεργαζόμενο τεχνικό γραφείο κατέθεσε αίτημα στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου, προκειμένου να αναζητηθεί άμεση λύση.
Η έγκριση του Δήμου και η προσωρινή λύση
Με το υπ’ αριθ. πρωτ. 16990 έγγραφο της 7ης Απριλίου 2025, η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων και Υποδομών του Δήμου Ρόδου ενέκρινε τις θέσεις τοποθέτησης δύο πεζογεφυρών, βάσει τοπογραφικών σχεδιαγραμμάτων που είχε καταθέσει το τεχνικό γραφείο Διακομιχάλη και Γιαννόπουλου. Στο έγγραφο αυτό διευκρινιζόταν ρητά ότι οι κατασκευές είναι αποκλειστικά προσωρινές, αφορούν μόνο στην τουριστική περίοδο και θα μπορούν να αποσυρθούν άμεσα με γερανό μετά από εντολή της υπηρεσίας. Επίσης, ο Δήμος αποποιήθηκε ρητά κάθε ευθύνη για την επιλογή υλικών και τον τρόπο κατασκευής. Τα τοπογραφικά σχέδια θεωρήθηκαν από τον αναπληρωτή προϊστάμενο της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων και Υποδομών στις 7 Απριλίου 2025.
Η πεζογέφυρα τοποθετήθηκε και λειτούργησε κατά την τουριστική περίοδο 2025, ενώ αποσύρθηκε μετά το κλείσιμο της μονάδας τον Οκτώβριο του 2025. Για την περίοδο 2026, η εταιρεία υπέβαλε νέο αίτημα στις 24 Μαρτίου 2026, το οποίο και συζητήθηκε στην 3η τακτική συνεδρίαση του τοπικού συμβουλίου.
Ομόφωνη στήριξη από το τοπικό συμβούλιο
Στη συνεδρίαση της 27ης Μαρτίου 2026, η οποία βρισκόταν σε απαρτία με τα 2/3 των μελών παρόντα, η πρόεδρος του Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας Ιαλυσού παρουσίασε το αίτημα της εταιρείας και το σχετικό έγγραφο του Δήμου Ρόδου. Κανένα μέλος δεν τάχθηκε κατά. Η σύμφωνη γνώμη διατυπώθηκε ρητά υπό αίρεση, με το συμβούλιο να επισημαίνει ότι η απόφαση δεν αποτελεί έκδοση άδειας και δεν υποκαθιστά ενδεχομένως απαραίτητες άδειες από άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.
Η πεζογέφυρα στο επίκεντρο μιας πολύ μεγαλύτερης υπόθεσης
Αυτό που ξεκίνησε ως ένα τεχνικό ζήτημα πρόσβασης μετά από φυσική καταστροφή εξελίχθηκε σε ένα σύνθετο νομικό μέτωπο. Μεταξύ 26 και 30 Μαΐου 2025, μικτό κλιμάκιο ελέγχου του ΥΠΕΝ, παρουσία στελεχών της Οικονομικής Αστυνομίας, υπηρεσιακών παραγόντων της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου και της τοπικής αστυνομίας, διενήργησε αυτοψία στο ξενοδοχειακό συγκρότημα. Το πόρισμα που εκδόθηκε στις 10 Ιουλίου 2025 περιέγραψε εκτεταμένες παραβάσεις πολεοδομικής νομιμότητας, που πολύ ξεπερνούσαν το ζήτημα της πεζογέφυρας.
Καταγράφηκαν αυθαίρετες κατασκευές σε κοινόχρηστο χώρο, κτίσματα εκτός εγκεκριμένου περιγράμματος, πρόσθετοι όροφοι και βοηθητικές εγκαταστάσεις που δεν συμπεριλήφθηκαν στους φακέλους τακτοποίησης. Επιβλήθηκαν πρόστιμο ανέγερσης ύψους 5.600.000 ευρώ και πρόστιμο διατήρησης ύψους περίπου 2.700.000 ευρώ, με συνολικό ύψος κυρώσεων στα 8,3 εκατ. ευρώ, ποσό που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν καταλογιστεί ποτέ σε τουριστική επιχείρηση του Αιγαίου.
Η προσφυγή και ο ρόλος του εγγράφου του 2025
Η εταιρεία κατέθεσε προσφυγή στο ΚΕΣΥΠΟΘΑ, ζητώντας την ακύρωση του πορίσματος και την απαλλαγή από τις κυρώσεις. Στο δικόγραφο κεντρική θέση κατέχει ακριβώς το υπ’ αριθ. 16990 έγγραφο της 7ης Απριλίου 2025, το οποίο η εταιρεία επικαλείται ως απόδειξη ότι η πεζογέφυρα τοποθετήθηκε με τη συναίνεση της τοπικής αυτοδιοίκησης και άρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυθαίρετη. Παράλληλα, η εταιρεία ισχυρίζεται ότι οι περισσότερες λοιπές παραβάσεις καλύπτονται από δύο δηλώσεις υπαγωγής στον νόμο 4178/2013 που βρίσκονται υπό περαίωση, ενώ για τις παραβάσεις στο τμήμα Γ επικαλείται ισχύουσα έγκριση δόμησης του 2014 με προγραμματισμένη αναθεώρηση έως το τέλος του 2025.
Η απόφαση του τοπικού συμβουλίου για την περίοδο 2026 προστίθεται σε αυτό το σκηνικό ως νέο στοιχείο θεσμικής έγκρισης εκ μέρους της τοπικής αυτοδιοίκησης, αν και το ίδιο το συμβούλιο φρόντισε να αποποιηθεί οποιαδήποτε ευθύνη πέραν της διατύπωσης γνώμης.
