Στ. Καφούνης: Το Εμπόριο μετασχηματίζεται: Κίνδυνοι και ευκαιρίες σε ένα ασταθές περιβάλλον Τα Αποτελέσματα της Ετήσιας Έκθεσης Ελληνικού Εμπορίου 2025

Το σύγ­χρο­νο ελ­λη­νι­κό εμπό­ριο βρί­σκε­ται σε μία κρί­σι­μη καμπή της μα­κράς και σύν­θε­της προ­σαρ­μο­γής του στις απαι­τή­σεις του αστα­θούς διε­θνούς οι­κο­νο­μι­κού και επι­χει­ρη­μα­τι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Ο αθέ­μι­τος αντα­γω­νι­σμός από τις ασια­τι­κές πλατ­φόρ­μες ηλε­κτρο­νι­κού εμπο­ρί­ου απο­σπά ολο­έ­να και με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της κα­τα­να­λω­τι­κής δα­πά­νης από τα φυ­σι­κά κα­τα­στή­μα­τα, ενώ ο ψη­φια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός και η πρά­σι­νη με­τά­βα­ση πα­ρα­μέ­νουν το κυ­ρί­αρ­χο δί­πο­λο ευ­και­ριών και προ­κλή­σε­ων για τις επι­χει­ρή­σεις. Αυτά είναι τα βα­σι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα της 26ης Ετή­σιας Έκ­θε­σης Ελ­λη­νι­κού Εμπο­ρί­ου 2025 που πα­ρου­σιά­στη­κε σή­με­ρα, 31 Μαρ­τί­ου 2026, από την ΕΣΕΕ, στο πλαί­σιο Συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου.

Η ΕΕΕΕ 2025 ανα­δει­κνύ­ει ότι το ελ­λη­νι­κό εμπό­ριο πα­ρα­μέ­νει ο με­γα­λύ­τε­ρος ερ­γο­δό­της στη χώρα (17,3%), δια­τη­ρώ­ντας τη ση­μα­ντι­κή θέση του στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία (11% του ΑΕΠ), ενώ κα­τέ­χει τη 12η θέση συμ­βο­λής στο τζίρο του Ευ­ρω­παϊ­κού Λια­νι­κού Eμπο­ρί­ου ανά­με­σα στους 30 της Ενιαί­ας Ευ­ρω­παϊ­κής Αγο­ράς. Ωστό­σο, ο πλη­θω­ρι­σμός απορ­ρο­φά το σύ­νο­λο σχε­δόν της ετή­σιας αύ­ξη­σης του τζί­ρου. Την ίδια πε­ρί­ο­δο, η αλ­λα­γή των κα­νό­νων του πα­γκό­σμιου εμπο­ρί­ου, οι νέες κα­τα­να­λω­τι­κές τά­σεις που με­τα­το­πί­ζουν τον τζίρο στα ψη­φια­κά κα­νά­λια πω­λή­σε­ων, καθώς και η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη συ­μπί­ε­ση και στρο­φή της κα­τα­να­λω­τι­κής δα­πά­νης στα αγαθά πρώ­της ανά­γκης, αλ­λά­ζουν τον χάρτη της αγο­ράς: οι ΜμΕ αντι­με­τω­πί­ζουν αυ­ξα­νό­με­νες πιέ­σεις και το υπέ­ρο­γκο λει­τουρ­γι­κό κό­στος απο­τε­λεί σο­βα­ρό πα­ρά­γο­ντα ανά­σχε­σης με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων και επεν­δύ­σε­ων.

Ως κυ­ριό­τε­ρα ση­μεία προ­βλη­μα­τι­σμού επι­ση­μαί­νο­νται τα εξής:

• Τρεις στις τέσ­σε­ρις επι­χει­ρή­σεις δεν πα­ρου­σιά­ζουν αύ­ξη­ση στον κύκλο ερ­γα­σιών τους.

• Η πίεση στις μι­κρό­τε­ρες εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις είναι αρ­κε­τά με­γα­λύ­τε­ρη καθώς οι επι­χει­ρή­σεις με δι­πλο­γρα­φι­κά βι­βλία πα­ρου­σιά­ζουν αύ­ξη­ση της τάξης του 2,8% ενώ με απλο­γρα­φι­κά μεί­ω­ση που προ­σεγ­γί­ζει το -3,6%. Η πίεση είναι με­γα­λύ­τε­ρη σε έν­δυ­ση/υπό­δη­ση.

• Οι μι­κρο­με­σαί­ες εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις στο λια­νι­κό πα­ρου­σιά­ζουν συρ­ρί­κνω­ση καθώς το 35% κα­τα­γρά­φει μεί­ω­ση του κύ­κλου ερ­γα­σιών.

• Οι οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, η έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας και η δια­χεί­ρι­ση των ανα­τι­μή­σε­ων απο­τε­λούν τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες προ­κλή­σεις για τις εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Σχο­λιά­ζο­ντας τα Συ­μπε­ρά­σμα­τα της ΕΕΕΕ 2025, ο Πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ κ. Σταύ­ρος Κα­φού­νης τό­νι­σε:

«Μέσα από μία σύγ­χρο­νη προ­σέγ­γι­ση και φρέ­σκια ματιά, η φε­τι­νή ΕΕΕΕ ανα­δει­κνύ­ει τους κιν­δύ­νους και τις ευ­και­ρί­ες που αντι­με­τω­πί­ζει η ελ­λη­νι­κή εμπο­ρι­κή επι­χεί­ρη­ση. Ο τζί­ρος με­τα­το­πί­ζε­ται από το φυ­σι­κό στο ηλε­κτρο­νι­κό κα­νά­λι πω­λή­σε­ων και η αβε­βαιό­τη­τα λόγω των γε­ω­πο­λι­τι­κών ανα­τα­ρά­ξε­ων αλ­λά­ζει κα­τα­να­λω­τι­κές συ­νή­θειες και προ­τε­ραιό­τη­τες. Ο ψη­φια­κός και ο πρά­σι­νος με­τα­σχη­μα­τι­σμός πα­ρα­μέ­νουν ση­μα­ντι­κή ευ­και­ρία για τις ΜμΕ, αλλά πολ­λές φορές κα­θυ­στε­ρούν μπρο­στά στον αγώνα για επι­βί­ω­ση, ιδιαί­τε­ρα στις μι­κρές και πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις. Πα­ράλ­λη­λα, οι ασια­τι­κές πλατ­φόρ­μες – γί­γα­ντες πλήτ­τουν με αθέ­μι­τες πρα­κτι­κές την εγ­χώ­ρια κα­τα­νά­λω­ση, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την αξία των πρω­το­βου­λιών που έγκαι­ρα η ΕΣΕΕ ανέ­λα­βε για την απο­κα­τά­στα­ση του υγιούς αντα­γω­νι­σμού εντός ΕΕ. Εντός Ελ­λά­δας στα­θε­ρά και τεκ­μη­ριω­μέ­να διεκ­δι­κού­με εκεί­νες τις πα­ρεμ­βά­σεις που θα υπο­στη­ρί­ξουν τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη του εμπο­ρί­ου και της οι­κο­νο­μί­ας, στο­χεύ­ο­ντας στην ελά­φρυν­ση των φο­ρο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών επι­βα­ρύν­σε­ων, στην κα­τάρ­γη­ση ανα­χρο­νι­στι­κών και μνη­μο­νια­κών βαρών όπως το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος και η προ­κα­τα­βο­λή φόρου, στην απο­σύν­δε­ση του εμπο­ρί­ου από την τεκ­μαρ­τή φο­ρο­λό­γη­ση, στην επι­βρά­βευ­ση των συ­νε­πών με έκ­πτω­ση στη φο­ρο­λο­γία και σε μία γεν­ναία ρύθ­μι­ση των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών για τις πιο ευά­λω­τες επι­χει­ρή­σεις. Το ελ­λη­νι­κό εμπό­ριο είναι το πλέον νευ­ραλ­γι­κό οι­κο­σύ­στη­μα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και πρέ­πει να έχει κε­ντρι­κή θέση στο σχε­δια­σμό και στην υλο­ποί­η­ση της οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής»

Κατά την πα­ρέμ­βα­σή του ο κ. Κα­φού­νης ανα­φέρ­θη­κε και στο μεί­ζον θέμα της εμπο­ρι­κής πο­λι­τι­κής της ΕΕ, η οποία περνά σε νέα φάση: πιο πο­λι­τι­κο­ποι­η­μέ­νη, πιο αμυ­ντι­κή και άρ­ρη­κτα συν­δε­δε­μέ­νη με την οι­κο­νο­μι­κή ασφά­λεια και τη βιο­μη­χα­νι­κή στρα­τη­γι­κή. Ο Πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ υπο­γράμ­μι­σε: «Χρειά­ζε­ται ένα αξιό­πι­στο ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο για προ­σι­τή ενέρ­γεια, που να δια­σφα­λί­ζει επάρ­κεια και στα­θε­ρές, αντα­γω­νι­στι­κές τιμές για την πα­ρα­γω­γή και τη με­τα­ποί­η­ση. Ωστό­σο, σε ένα πε­ρι­βάλ­λον αβε­βαιό­τη­τας, η απά­ντη­ση δεν μπο­ρεί να είναι η πε­ρι­χα­ρά­κω­ση. Ναι, χρεια­ζό­μα­στε ερ­γα­λεία για να αντι­με­τω­πί­σου­με πραγ­μα­τι­κούς κιν­δύ­νους.

Όχι, όμως, πο­λι­τι­κές που οδη­γούν σε άκρι­το προ­στα­τευ­τι­σμό. Η δια­φο­ρο­ποί­η­ση μέσω ισχυ­ρών και αξιό­πι­στων εμπο­ρι­κών συμ­φω­νιών είναι ερ­γα­λείο αν­θε­κτι­κό­τη­τας για την Ευ­ρώ­πη και πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θεί ως τέ­τοιο».

Την Ετή­σια ‘Έκ­θε­ση Ελ­λη­νι­κού Εμπο­ρί­ου 2025 πα­ρου­σί­α­σαν οι κα Βάλια Αρα­νί­του, Επι­στη­μο­νι­κή Διευ­θύ­ντρια  Ιν­στι­τού­του ΕΣΕΕ, ο κ. Χα­ρά­λα­μπος  Αρά­χω­βας, Διοι­κη­τι­κός Διευ­θυ­ντής Ιν­στι­τού­του ΕΣΣΕ και ο κ. Μα­νό­λης Μα­νιού­δης, Συ­ντο­νι­στής Τμή­μα­τος Οι­κο­νο­μι­κής Ανά­πτυ­ξης Ιν­στι­τού­του ΕΣΣΕ.