Γ. Μαυρομμάτης στον RV: «Ανύπαρκτες οι απαιτήσεις της ΔΕΥΑΡ σε βάρος της Περιφέρειας. Δεν τιμούν τη δημόσια διοίκηση όσα γίνονται με τα επίμαχα τιμολόγια»

Με έμ­φα­ση στην πο­λι­τι­κή και ηθική διά­στα­ση της υπό­θε­σης με τα τι­μο­λό­για της ΔΕΥΑΡ για τις νη­σί­δες τζέρ­σεϊ, ο δι­κη­γό­ρος της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου το­νί­ζει  ότι επι­χει­ρεί­ται συμ­ψη­φι­σμός στη βάση αξιώ­σε­ων που δεν έχουν πραγ­μα­τι­κό έρει­σμα

Σαφή έμ­φα­ση στην πο­λι­τι­κή και ηθική διά­στα­ση της υπό­θε­σης με τα επί­μα­χα τι­μο­λό­για της ΔΕΥΑΡ, που η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει αμ­φι­σβη­τή­σει και προ­σβάλ­λει ως ει­κο­νι­κά,  έδωσε ο δι­κη­γό­ρος της Πε­ρι­φέ­ρειας, Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της, μι­λώ­ντας στον RV στην εκ­πο­μπή της Ρένας Παυ­λά­κη.  Ο ίδιος χα­ρα­κτή­ρι­σε «ανύ­παρ­κτες» τις οι­κο­νο­μι­κές απαι­τή­σεις που, κατά την άποψή του, επι­χει­ρεί να προ­βάλ­λει η ΔΕΥΑΡ σε βάρος της Πε­ρι­φέ­ρειας, για να πε­τύ­χει συμ­ψη­φι­σμό των οφει­λών της προς την Πε­ρι­φέ­ρεια, στο πλαί­σιο της σύμ­βα­σης για το Φράγ­μα Γα­δου­ρά.

Σύμ­φω­να με όσα ανέ­φε­ρε ο δι­κη­γό­ρος της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, η έκ­δο­ση και επί­κλη­ση των επί­μα­χων τι­μο­λο­γί­ων εντάσ­σε­ται, κατά την εκτί­μη­σή του, σε μια προ­σπά­θεια της ΔΕΥΑΡ να απο­φύ­γει την κα­τα­βο­λή των οφει­λών της προς την Πε­ρι­φέ­ρεια, μέσω συμ­ψη­φι­σμού. Όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πε­ριέ­γρα­ψε, «η ΔΕΥΑΡ δη­μιουρ­γεί ένα χρέος ει­κο­νι­κό, χρή­μα­τα που τάχα της χρω­στά­ει η Πε­ρι­φέ­ρεια, για να επι­τύ­χει συμ­ψη­φι­σμό, να μειώ­σει ή και να εξα­φα­νί­σει το δικό της το χρέος», ενώ σε άλλο ση­μείο μί­λη­σε για «εκ­χώ­ρη­ση ανύ­παρ­κτων απαι­τή­σε­ων», υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η δια­δι­κα­σία αυτή απο­σκο­πεί στο να εμ­φα­νι­στεί λο­γι­στι­κά ότι οι οφει­λές εξι­σορ­ρο­πού­νται, χωρίς να υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή βάση.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, για την υπό­θε­ση αυτή έχει  έχει κα­τα­θέ­σει μή­νυ­ση  κατά του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ Σω­τή­ρη Βα­για­νού και κατά πα­ντός συ­νερ­γού ή συ­ναυ­τουρ­γού, είτε μέ­λους διοί­κη­σης είτε υπη­ρε­σια­κού στε­λέ­χους, για τρία κα­κουρ­γή­μα­τα: από­πει­ρα απά­της κατά ΝΠΔΔ, πλα­στο­γρα­φία κατά ΝΠΔΔ και ψευδή βε­βαί­ω­ση κατά ΝΠΔΔ και ό,τι άλλο ήθελε προ­κύ­ψει ή κρί­νει η Ει­σαγ­γε­λι­κή Αρχή από την προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση που θα διε­νερ­γη­θεί.

Ανα­φε­ρό­με­νος στη σύμ­βα­ση που αφορά το φράγ­μα Γα­δου­ρά, τό­νι­σε ότι πρό­κει­ται για συμ­φω­νία δε­σμευ­τι­κή για τα δύο μέρη, η οποία έχει ελεγ­χθεί από το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο και είχε κρι­θεί συμ­φέ­ρου­σα από τα αρ­μό­δια όρ­γα­να της αυ­το­διοί­κη­σης. Όπως ανέ­φε­ρε, η σύμ­βα­ση πε­ρι­λαμ­βά­νει αυ­στη­ρούς όρους, με­τα­ξύ των οποί­ων η υπο­χρέ­ω­ση αδιά­λει­πτης πα­ρο­χής νερού από την Πε­ρι­φέ­ρεια και η αδυ­να­μία κα­ταγ­γε­λί­ας της από οποιο­δή­πο­τε μέρος.

Σύμ­φω­να με τον ίδιο, η αντι­πα­ρά­θε­ση ξε­κί­νη­σε από τη μη τή­ρη­ση  από πλευ­ράς της ΔΕΥΑΡ των υπο­χρε­ώ­σε­ων που απορ­ρέ­ουν από τη σύμ­βα­ση. Όπως είπε, η άρ­νη­ση κα­τα­βο­λής οφει­λών για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα οδή­γη­σε στην κλι­μά­κω­ση της υπό­θε­σης.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε στα τι­μο­λό­για που εξέ­δω­σε η ΔΕΥΑΡ σε βάρος της Πε­ρι­φέ­ρειας  για την υδρο­δό­τη­ση της νη­σί­δας τζέρ­σεϋ  αμ­φι­σβη­τώ­ντας την εγκυ­ρό­τη­τά τους.  «Άμα δια­βά­σει κα­νέ­νας αυτά που ανα­φέ­ρο­νται σ’ αυτά τα τι­μο­λό­για, θα γε­λά­ει, θα προ­βλη­μα­τί­ζε­ται», ανέ­φε­ρε, ενώ πρό­σθε­σε ότι, αν τα στοι­χεία που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται σε αυτά ήταν αληθή, θα προ­έ­κυ­πταν σο­βα­ρές ευ­θύ­νες για τη διοί­κη­ση της ΔΕΥΑΡ, καθώς αντί­στοι­χες χρε­ώ­σεις δεν είχαν γίνει τα προη­γού­με­να χρό­νια.

Ως προς τις πο­σό­τη­τες νερού που απο­τυ­πώ­νο­νται στα επί­μα­χα τι­μο­λό­για, πάνω από 3 εκατ. κυ­βι­κά, ο κ. Μαυ­ρομ­μά­της τό­νι­σε ότι δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. «Αν πράγ­μα­τι υπήρ­χε τέ­τοια κα­τα­νά­λω­ση νερού, τόσα κυ­βι­κά νερού, τόσα χρό­νια, θα ’χαν αδειά­σει τα υδρα­γω­γεία», ανέ­φε­ρε χα­ρι­το­λο­γώ­ντας, ση­μειώ­νο­ντας ότι  οι σχε­τι­κές κα­τα­να­λώ­σεις δεν τεκ­μη­ριώ­νο­νται. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, τα τι­μο­λό­για δεν έγι­ναν απο­δε­κτά από την Πε­ρι­φέ­ρεια και «δεν θα γί­νουν ποτέ απο­δε­κτά».

Στο ίδιο πλαί­σιο κι­νή­θη­κε και η το­πο­θέ­τη­σή του για τους ισχυ­ρι­σμούς της ΔΕΥΑΡ περί υδρο­κλο­πής. Ο κ. Μαυ­ρομ­μά­της αμ­φι­σβή­τη­σε τη βα­σι­μό­τη­τα των ισχυ­ρι­σμών, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια είχε ζη­τή­σει την το­πο­θέ­τη­ση υδρο­μέ­τρων σε ση­μεία όπου δεν υπήρ­χαν και ότι οι λο­γα­ρια­σμοί που απο­στέλ­λο­νταν εξο­φλού­νταν.

Ανα­φο­ρι­κά με τις τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις και την εμπλο­κή της ΔΟΥ, ο κ. Μαυ­ρομ­μά­της πε­ριέ­γρα­ψε μια δια­δι­κα­σία κατά την οποία, όπως είπε, επι­χει­ρεί­ται συμ­ψη­φι­σμός των οφει­λών της ΔΕΥΑΡ προς την Πε­ρι­φέ­ρεια με απαι­τή­σεις που η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν ανα­γνω­ρί­ζει. «Η ΔΕΥΑΡ εκ­χω­ρεί ανύ­παρ­κτες απαι­τή­σεις», ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, εξη­γώ­ντας ότι στό­χος είναι να δια­μορ­φω­θεί στην κοινή γνώμη  μια ει­κό­να οφει­λής της Πε­ρι­φέ­ρειας προς τη ΔΕΥΑΡ, προ­κει­μέ­νου να μειω­θεί ή  και να εξα­λει­φθεί πλή­ρως το υφι­στά­με­νο χρέος της ΔΕΥΑΡ προς την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Ο ίδιος υπο­στή­ρι­ξε ότι η δια­δι­κα­σία αυτή δεν είναι σύν­νο­μη και δεν μπο­ρεί να ευ­δο­κι­μή­σει, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι τα τι­μο­λό­για έχουν ήδη απορ­ρι­φθεί από τις οι­κο­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες της Πε­ρι­φέ­ρειας. Στο ζή­τη­μα της εμπλο­κής της ΔΟΥ, ο Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός ως προς τη δυ­να­τό­τη­τα απο­δο­χής των επί­μα­χων τι­μο­λο­γί­ων. Όπως ανέ­φε­ρε, «όχι, δεν μπο­ρεί να το κάνει δεκτό», επι­ση­μαί­νο­ντας ότι πρό­κει­ται για τι­μο­λό­για που έχουν ήδη προ­σβλη­θεί και απορ­ρι­φθεί από τις αρ­μό­διες οι­κο­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες της Πε­ρι­φέ­ρειας. Πα­ράλ­λη­λα, υπο­γράμ­μι­σε ότι, εφό­σον επρό­κει­το για πραγ­μα­τι­κές και νό­μι­μες απαι­τή­σεις, θα είχε ακο­λου­θη­θεί η προ­βλε­πό­με­νη δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία για τη διεκ­δί­κη­σή τους, κάτι που –όπως ση­μεί­ω­σε– δεν έχει συμ­βεί.

Ο κ. Μαυ­ρομ­μά­της επα­νήλ­θε στο τέλος της το­πο­θέ­τη­σής του στη γε­νι­κό­τε­ρη διά­στα­ση της υπό­θε­σης, το­νί­ζο­ντας ότι ο τρό­πος με τον οποίο εξε­λίσ­σε­ται η αντι­πα­ρά­θε­ση δεν συ­νά­δει με τη θε­σμι­κή λει­τουρ­γία. «Είναι λυ­πη­ρά αυτά που γί­νο­νται», ανέ­φε­ρε, προ­σθέ­το­ντας ότι τέ­τοιες πρα­κτι­κές «δεν τι­μούν την ενιαία δη­μό­σια διοί­κη­ση και την ομαλή συ­νερ­γα­σία των φο­ρέ­ων του νη­σιού».

‘Eίναι λυ­πη­ρά αυτά που γί­νο­νται.  Δεν τι­μού­νε την ενιαία δη­μό­σια διοί­κη­ση  και την ομαλή συ­νερ­γα­σία των φο­ρέ­ων ε του νη­σιού.  Σε συν­δυα­σμό και με την δια­κο­πή του νερού  στους με­τρη­τές των δη­μο­σί­ων κτη­ρί­ων, γιατί  και η Πε­ρι­φέ­ρεια ένας δη­μό­σιος ορ­γα­νι­σμός είναι, που δου­λεύ­ου­νε δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι. Eίναι ενέρ­γειες πολύ λυ­πη­ρές. Eκφεύ­γουν και της νο­μι­κής αξιο­λό­γη­σης και όλα αυτά. Τέ­τοιες συ­μπε­ρι­φο­ρές  τι­μούν κα­νέ­ναν” δή­λω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Πα­ράλ­λη­λα, υπο­στή­ρι­ξε ότι κάθε δια­φω­νία θα μπο­ρού­σε να επι­λυ­θεί με θε­σμι­κό τρόπο και διά­λο­γο. Όπως είπε, «υπάρ­χουν σο­βα­ροί τρό­ποι να αμ­φι­σβη­τή­σεις κά­ποια οφει­λή», ενώ εκτί­μη­σε ότι η υπό­θε­ση θα μπο­ρού­σε να είχε αντι­με­τω­πι­στεί σε επί­πε­δο συ­νεν­νό­η­σης των αρ­μό­διων αρχών, χωρίς να φτά­σει στη ση­με­ρι­νή της έντα­ση.