M. Ιατρίδη: «Είναι κρίμα οι νησιώτες ακρίτες να αναζητούν υπηρεσίες στην Τουρκία!»

«Δεν συμ­με­ρί­ζο­μαι καθόλου την αισιο­δο­ξία για την οικο­νο­μία της χώρας μας. Η μόνη αισιο­δο­ξία πηγάζει κυρίως από τη μνη­μο­νιακή συγκυ­βέρ­νηση και τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών. Τώρα, πόσο αισιό­δο­ξοι μπορεί να είμαστε όταν ο αρμό­διος Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών υπο­στη­ρί­ζει, όπου βρεθεί και όπου σταθεί, την Τρόικα και έχει πέσει έξω σε όλες τις προ­βλέ­ψεις του, ειλι­κρινά δεν μπορώ να το ξέρω».

Την μεγάλη επι­φύ­λαξή της για όσα υπο­στη­ρί­ζο­νται από την κυβέρ­νηση σχετικά με την πορεία της οικο­νο­μίας της χώρας μας, εκφρά­ζει, σε συνέ­ντευξή της στη «δ», η βου­λευ­τής του κόμ­μα­τος «Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλληνες», κ. Μίκα Ιατρίδη.

«Ουσια­στικά, έχουμε πλήρη παρα­δοχή του κοι­νω­νι­κού και οικο­νο­μι­κού ολο­καυ­τώ­μα­τος που έχει συμβεί στην Ελλάδα, με την «βοήθεια» της Ευρώπης! Συνεπώς, πώς μπορούν να μιλούν για το μέλλον των νέων παιδιών; Όταν είμαστε πλέον πρω­τα­θλη­τές στην ανεργία; Όταν η πλειο­ψη­φία των Ελλήνων πολιτών δυσκο­λεύ­ε­ται να αντι­με­τω­πί­σει τις βασικές της ανάγκες;», ανα­ρω­τιέ­ται η κ. Ιατρίδη με αφορμή την ανάληψη της προ­ε­δρίας της ΕΕ από την Ελλάδα.

Με αφορμή εξάλλου το θάνατο ενός ανθρώ­που μια ημέρα μετά την επί­σκεψη των υπουρ­γών Υγείας κ. Α. Γεωρ­γιάδη και Αμυνας κ. Δημήτρη Αβρα­μό­που­λου στο Καστε­λό­ριζο, η κ. Μίκα Ιατρίδη δηλώνει ότι η νησιω­τική Ελλάδα έχει αφεθεί στο έλεος του Θεού.

«Είναι πραγ­μα­τικά κρίμα οι ακρίτες νησιώ­τες να ανα­γκά­ζο­νται να ανα­ζη­τούν υπη­ρε­σίες πρω­το­βάθ­μιας περί­θαλ­ψης στα απέ­να­ντι παράλια. Λύσεις υπάρ­χουν, και μια από αυτές είναι να μελε­τη­θεί η ιδέα για τη δημιουρ­γία ειδικού καθε­στώ­τος πρω­το­βάθ­μιας περί­θαλ­ψης για την περιοχή μας», δηλώνει η βου­λευ­τής του κόμ­μα­τος “Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλληνες”.

Η συνέ­ντευξη της κ. Μίκας Ιατρίδη, ανα­λυ­τικά:

• Η Ελλάδα ανέλαβε πλέον την προ­ε­δρία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Ποιοι θα έπρεπε να είναι οι στόχοι της χώρας μας;

Κοι­τάξτε, θα μου επι­τρέψτε να σας αναφέρω τις δηλώ­σεις του κ. Πρω­θυ­πουρ­γού που έκανε μαζί με τον Πρόεδρο της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής. Είπε λοιπόν, κατά λέξη ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός: «Η Ελλάδα «έχασε» βιοτικό επίπεδο που δεν έχει χάσει κανένας λαός από τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα. Και το έκανε συντο­νι­σμένα, με τη βοήθεια της Ευρώπης, προ­κει­μέ­νου να δώσουμε το δικαί­ωμα στα νέα παιδιά να έχουν μέλλον, να έχουν Ελπίδα και να έχουν γνώση ότι η Ευρώπη ενωμένη μπορεί να λύνει τα προ­βλή­ματα και μπορεί να εξυ­πη­ρε­τεί τους ανώ­τε­ρους ανθρώ­πι­νους, πολι­τι­κούς, ηθικούς, οικο­νο­μι­κούς, κοι­νω­νι­κούς στόχους».

Αυτή και μόνον η δήλωση είναι τόσο αντι­φα­τική, που προ­κα­λεί μεγάλη εντύ­πωση. Ουσια­στικά, έχουμε πλήρη παρα­δοχή του κοι­νω­νι­κού και οικο­νο­μι­κού ολο­καυ­τώ­μα­τος που έχει συμβεί στην Ελλάδα, με την «βοήθεια» της Ευρώπης! Συνεπώς, πώς μπορούν να μιλούν για το μέλλον των νέων παιδιών; Όταν είμαστε πλέον πρω­τα­θλη­τές στην ανεργία; Όταν η πλειο­ψη­φία των Ελλήνων πολιτών δυσκο­λεύ­ε­ται να αντι­με­τω­πί­σει τις βασικές της ανάγκες;

Λυπάμαι, αλλά όπως και στην Κύπρο, η Ευρώπη επε­φύ­λαξε το χει­ρό­τερο δυνατό πρόσωπό της απέ­να­ντι στους ευρω­παϊ­κούς λαούς. Και δεν είμαστε μόνον εμείς και η Κύπρος, αλλά και όλη η Νότια Ευρώπη. Και μιλάνε τώρα για έμφαση στην ανά­πτυξη και την αντι­με­τώ­πιση της ανερ­γίας. Δυστυ­χώς, η πραγ­μα­τι­κό­τητα που ζούμε δεν μπορεί να ικα­νο­ποι­η­θεί με τα ευρω­παϊκά ευχο­λό­για, αλλά και την καθη­με­ρινή διά­ψευση όλων των υπο­σχέ­σεων και προ­βλέ­ψεων των μνη­μο­νια­κών κυβερ­νή­σεων για καλύ­τε­ρες ημέρες.

Θα περί­μενα, λοιπόν, η ελλη­νική προ­ε­δρία να ανα­δεί­κνυε το ζήτημα της πλήρους απο­τυ­χίας των προ­γραμ­μά­των της Τρόικας, και ουσια­στικά της ίδιας της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, να ανα­δεί­κνυε το γεγονός ότι οι πολι­τι­κές της λιτό­τη­τας που εφαρ­μό­ζο­νται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη δημιουρ­γούν σοβαρά προ­βλή­ματα στους λαούς και ευνοούν τους κερ­δο­σκό­πους και τους τρα­πε­ζί­τες. Όμως, αυτή δεν είναι η Ευρώπη που ορα­μα­τί­στη­καν οι ιδρυτές της, ούτε είναι η Ευρώπη που απο­φα­σί­ζει και δια­τάσ­σει με μηχα­νι­σμούς που ελά­χι­στα υπό­λο­γοι είναι στους ευρω­παϊ­κούς λαούς.

• Ποιος ήταν ο λόγος που ο πρό­ε­δρος του κόμ­μα­τος δεν παρέστη στην τελετή που έγινε στην Αθήνα για την ανάληψη της προ­ε­δρίας της ΕΕ;

Θέλω να ξεκα­θα­ρίσω ότι εμείς πιστεύ­ουμε στην Ευρώπη των ισό­τι­μων εθνών-κρατών και όχι σε μια ευρω­παϊκή ομο­σπον­δία με γερ­μα­νική κυριαρ­χία. Άλλωστε, να θυμίσω εδώ ότι και ο αεί­μνη­στος Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής, όταν μπήκαμε στην τότε ΕΟΚ, μίλησε για δια­τή­ρηση της εθνικής ταυ­τό­τη­τας και τόνισε ότι «έχουμε εμπι­στο­σύνη και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα». Οριο­θέ­τησε, με άλλα λόγια, μια ενωμένη Ευρώπη με σαφή και δια­κριτό ρόλο των εθνών-κρατών μελών της. Στο πλαίσιο αυτό, ο πρό­ε­δρος μας συνα­ντή­θηκε στο Λονδίνο με τον πρόεδρο της Ευρω­παϊ­κής ομάδας «Ευρώπη της Ελευ­θε­ρίας και της Δημο­κρα­τίας» και πρόεδρο του Κόμ­μα­τος της Ανε­ξαρ­τη­σίας του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου Νάϊτζελ Φάρατζ, με τον οποίο υπάρ­χουν πολλά κοινά σημεία, μεταξύ άλλων, στα εθνικά θέματα, στην προ­ά­σπιση των εθνών-κρατών και της χρι­στια­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της Ευρώπης.

Επι­πλέον, εδώ στήθηκε μια φιέστα που δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τητα που ζούμε. Η κυβέρ­νηση μάλιστα προ­χώ­ρησε και στην απα­γό­ρευση των συνα­θροί­σεων. Αλήθεια, από τη στιγμή που πιστεύει ότι οι Έλληνες είναι «ενθου­σια­σμέ­νοι» με την Ευρώπη και τις πολι­τι­κές της Τρόικας, τι φοβή­θηκε και απα­γό­ρευσε τις συνα­θροί­σεις και τις συγκε­ντρώ­σεις; Γιατί στέρησε από τον ελλη­νικό λαό να συμ­με­τά­σχει στη «γιορτή» της ανά­λη­ψης της προ­ε­δρίας από τη χώρας μας;

Ακούστε, κοροϊ­δεύ­ουν τον κόσμο. Έκρυψαν τους ανέρ­γους, έκρυψαν τους άστε­γους, έκρυψαν τους χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους και έκαναν το κέντρο της Αθήνας απρο­σπέ­λα­στο.

Είναι προ­φα­νές λοιπόν ότι ο πρό­ε­δρος μας δεν θα μπο­ρούσε να συμ­με­τά­σχει σε μια τέτοια εκδή­λωση.

• Συμ­με­ρί­ζε­στε την αισιο­δο­ξία για την οικο­νο­μία της Ελλάδος καθώς συνε­χί­ζουν να ισχύουν σκληρά μέτρα για τους πολίτες;

Η μόνη αισιο­δο­ξία πηγάζει κυρίως από τη μνη­μο­νιακή συγκυ­βέρ­νηση και τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών. Τώρα, πόσο αισιό­δο­ξοι μπορεί να είμαστε όταν ο αρμό­διος Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών υπο­στη­ρί­ζει, όπου βρεθεί και όπου σταθεί, την Τρόικα και έχει πέσει έξω σε όλες τις προ­βλέ­ψεις του, ειλι­κρινά δεν μπορώ να το ξέρω.

Άλλωστε, μια βόλτα στις αγορές των πόλεων και των νησιών μας, αλλά και τα υψη­λό­τατα ποσοστά ανερ­γίας δεί­χνουν μια δια­φο­ρε­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα από αυτή που προ­σπα­θούν να μας περά­σουν οι καλο­πλη­ρω­μέ­νοι προ­πα­γαν­δι­στι­κοί μηχα­νι­σμοί της κυβέρ­νη­σης και της Τρόικας. Συνεπώς, δεν συμ­με­ρί­ζο­μαι καθόλου την αισιο­δο­ξία για την οικο­νο­μία της χώρας μας.

• Πώς σχο­λιά­ζετε το γεγονός ότι ήρθαν στο Καστε­λό­ριζο για τον καθα­για­σμό των υδάτων οι υπουρ­γοί Υγείας και Άμυνας και την επόμενη ημέρα έχασε τη ζωή του ένας άνθρω­πος στο νησί;

Για το θέμα αυτό έκανα άμεσα ερώτηση προς τον αρμόδιο Υπουργό και σε δήλωση μου είπα ότι οι Υπουρ­γοί επι­σκέ­πτο­νται τα Δωδε­κά­νησα για του­ρι­στι­κούς και επι­κοι­νω­νια­κούς λόγους μόνον. Ο Υπουρ­γός Υγείας θα έπρεπε ήδη να είχε υπο­βά­λει την παραί­τηση του, όχι βέβαια για το γεγονός της τρα­γι­κής σύμ­πτω­σης να χαθεί ένας συμπα­τριώ­της μας λίγες ώρες μετά την ανα­χώ­ρηση των Υπουρ­γών από το Καστε­λό­ριζο, αλλά γιατί λίγους μήνες πριν, στην πρώτη του επί­σκεψη στα Δωδε­κά­νησα, είχε υπο­σχε­θεί λύσεις που δεν είδαμε ποτέ.

Δυστυ­χώς, η νησιω­τική Ελλάδα έχει αφεθεί στο έλεος του Θεού, και είναι πραγ­μα­τικά κρίμα οι ακρίτες νησιώ­τες να ανα­γκά­ζο­νται να ανα­ζη­τούν υπη­ρε­σίες πρω­το­βάθ­μιας περί­θαλ­ψης στα απέ­να­ντι παράλια. Λύσεις υπάρ­χουν, και μια από αυτές είναι να μελε­τη­θεί η ιδέα για τη δημιουρ­γία ειδικού καθε­στώ­τος πρω­το­βάθ­μιας περί­θαλ­ψης για την περιοχή μας, όπως έχει προ­τεί­νει ο Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος Επαρ­χίας Καλύ­μνου, και είχα και εγώ την ευκαι­ρία, από τη στιγμή που μου κοι­νο­ποί­η­σαν την επι­στολή τους, να το μετα­φέρω στην ερώτησή μου. Και να σημειώσω εδώ ότι, μολο­νότι η δωρεά των κινητών μονάδων υγείας από το Ίδρυμα Νιάρχου είναι εξαι­ρε­τικά σημα­ντική, εντού­τοις δεν μπορεί να καλύψει τις τρα­γι­κές ελλεί­ψεις που υπάρ­χουν, ούτε να αντι­με­τω­πί­σει και τα έκτακτα περι­στα­τικά που συμ­βαί­νουν στα νησιά μας.

• Τέθηκαν οι βάσεις για να υλο­ποι­η­θούν μεγάλα έργα αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας στο νησί μας. Αισιο­δο­ξείτε πως όλα θα προ­χω­ρή­σουν όσο γρήγορα πρέπει;

Η εμπει­ρία από το παρελ­θόν έχει δείξει το αντί­θετο, ότι δηλαδή τα απα­ραί­τητα έργα για το νησί μας δεν προ­χω­ρούν με γρή­γο­ρους ρυθμούς. Δεν θα ήθελα, όμως, να σταθώ στο παρελ­θόν. Θέλω να πιστεύω ότι τα έργα θα προ­χω­ρή­σουν όσο γρήγορα πρέπει. Πέρα, όμως, από τα αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα θα πρέπει να δούμε συνο­λικά και τα άλλα έργα υπο­δο­μής, ένα παρά­δειγμα είναι η Εθνική Οδός Ρόδου- Λίνδου. Χρεια­ζό­μα­στε ένα συνο­λικό σχέδιο για τη Ρόδο, το οποίο θα ανα­δεί­ξει το νησί μας, γιατί είναι κρίμα οι μόνιμοι κάτοι­κοι να μην έχουμε τις υπο­δο­μές που πρέπει, αλλά και οι χιλιά­δες επι­σκέ­πτες μας να βλέπουν ένα νησί που στη­ρί­ζε­ται μόνο στις απα­ρά­μιλ­λες ομορ­φιές του, και όχι σε αντά­ξιες υπο­δο­μές, που βελ­τιώ­νουν την ποιό­τητα της ζωής όλων μας.

• Μετά την από­συρση του μέτρου για το εισι­τή­ριο των 25 ευρώ για τα νοσο­κο­μεία πρέπει να καταρ­γη­θεί και η κατα­βολή του ενός ευρώ ανά συνταγή;

Το πρό­βλημα της υπερ­συ­ντα­γο­γρά­φη­σης ήταν υπαρκτό και σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις είχε λάβει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις. Όμως, είναι άλλο να προ­σπα­θείς να λύσεις ένα πρό­βλημα, και με τις νέες τεχνο­λο­γίες αυτό είναι πλέον εφικτό, και άλλο να κάνεις ληστρική επι­δρομή στους ασφα­λι­σμέ­νους και να δημιουρ­γείς και πρό­βλημα στις σχέσεις μεταξύ των ασθενών, που χρειά­ζο­νται τα φάρμακα τους, και των φαρ­μα­κο­ποιών. Σε κάθε περί­πτωση, βλέ­πουμε ότι η πολι­τική της Τρόικας, και αν θέλετε και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, είναι η ισο­πέ­δωση τους κράτους πρό­νοιας και του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας. Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα και εκεί θέλουν να μας οδη­γή­σουν οι ανεκ­δι­ή­γη­τοι νεο­φι­λε­λεύ­θε­ροι, οι οποίοι, δυστυ­χώς, φαί­νε­ται να κυριαρ­χούν ακόμα στην Ευρω­παϊκή Ένωση.

Με λίγα λόγια, έτσι όπως πάμε, μόνο οι έχοντες θα μπορούν να έχουν πρό­σβαση στα φάρμακα και την περί­θαλψη που θα χρειά­ζο­νται και οι μη έχοντες θα αφήνουν την τύχη τους στο Θεό. Συνεπώς, πρέπει να καταρ­γη­θεί η κατα­βολή του ενός ευρώ, ακριβώς όπως καταρ­γή­θηκε και το εισι­τή­ριο των 25 ευρώ. Αν και νομίζω ότι τα έσοδα που προσ­δο­κούν από το ένα ευρώ για τη συντα­γο­γρά­φηση είναι πολύ περισ­σό­τερα από αυτά που προσ­δο­κού­σαν από το εισι­τή­ριο των 25 ευρώ.

• Με το χρόνο να μετράει αντί­στροφα για τις εκλογές της ΤΑ τι θα πράξουν οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλληνες; Θα υπάρ­ξουν υπο­ψή­φιοι που θα στη­ρι­χθούν από το κόμμα για τους Δήμους της Δωδε­κα­νή­σου και για την Περι­φέ­ρεια;

Όλα αυτά θα απο­φα­σι­στούν σε τοπικό επίπεδο, όπως είπαμε στο συνέ­δριο μας. Εμείς σκο­πεύ­ουμε να ακού­σουμε τις τοπικές κοι­νω­νίες και όχι να επι­λέ­ξουμε ουρα­νο­κα­τέ­βα­τους υπο­ψή­φιους. Χρεια­ζό­μα­στε υπο­ψή­φιους που να ζουν στον τόπο τους και να τον νιώθουν. Από εκεί και πέρα, ισχύουν όσα έχουμε πει, ότι δηλαδή εμείς θέλουμε να δημιουρ­γή­σουμε ένα σαφές αντι­μνη­μο­νιακό μέτωπο στις τοπικές και περι­φε­ρεια­κές εκλογές, αλλά και στις ευρω­ε­κλο­γές. Και βέβαια, επι­τρέψτε μου εδώ να πω ότι δεν μπο­ρούμε να δούμε τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές ανε­ξάρ­τητα από το Μνη­μό­νιο, γιατί οι μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές έχουν στε­ρή­σει σημα­ντι­κούς πόρους από τους Δήμους και τις Περι­φέ­ρειες. Και αυτό, δεν μπορεί να συνε­χι­στεί.

• Πώς σχο­λιά­ζετε τα απο­τε­λέ­σματα των δημο­σκο­πή­σεων που είδαν το φως της δημο­σιό­τη­τας; Πόσο μπορούν να επη­ρε­ά­σουν τους πολίτες τη στιγμή που πλη­σιά­ζουν και οι ευρω­ε­κλο­γές;

Δημο­σκο­πή­σεις γίνο­νται συνέ­χεια αυτήν την περίοδο, σε ένα κλίμα ρευστό μεν, αλλά και που δείχνει ότι οι πολίτες είναι πολύ υπο­ψια­σμέ­νοι και καθόλου ευχα­ρι­στη­μέ­νοι από αυτά που βλέπουν να γίνο­νται και τις επι­πτώ­σεις που έχουν στη ζωή τους. Οι πολίτες είναι ακόμα υπο­ψια­σμέ­νοι και για τον ρόλο των δημο­σκο­πή­σεων και ιδιαί­τερα από αυτές που προ­βάλ­λο­νται από μέσα ενη­μέ­ρω­σης που στη­ρί­ζουν με όλες τους τις δυνά­μεις τις μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές.

Κατά την άποψή μου, μέσα σε αυτό το κλίμα που ζούμε, οι δημο­σκο­πή­σεις ελά­χι­στα επη­ρε­ά­ζουν τους Έλληνες πολίτες, τολμώ μάλιστα να πω ότι η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία έχει κατα­λή­ξει σε πολύ μεγάλο βαθμό στο τι θα ψηφίσει, ειδικά στις ευρω­ε­κλο­γές, και δεν περι­μέ­νει τις δημο­σκο­πή­σεις για να σχη­μα­τί­σει άποψη.