Ασφαλιστικός σύμβουλος κατηγορείται για την έκδοση εικονικών αμοιβαίων κεφαλαίων

Την πα­ρα­πο­μπή σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των ενός ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου, ο οποί­ος έχει κα­ταγ­γελ­θεί για έκ­δο­ση ει­κο­νι­κών αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων σε ανυ­πο­ψί­α­στους επεν­δυ­τές, για τις πρά­ξεις της πλα­στο­γρα­φί­ας μετά χρή­σε­ως κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, όπου το συ­νο­λι­κό όφε­λος και η συ­νο­λι­κή ζημία υπερ­βαί­νουν τις 30.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, της υπε­ξαί­ρε­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαί­τιο, λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας, ενώ το συ­νο­λι­κό αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ και της απι­στί­ας, από την οποία η πε­ριου­σια­κή ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 15.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, απο­φά­σι­σε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, απο­φά­σι­σε πα­ρα­πέ­ρα την πα­ρα­πο­μπή για το αδί­κη­μα της άμε­σης συ­νέρ­γειας σε υπε­ξαί­ρε­ση κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας και ενός τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου, συγ­γε­νούς του.

Ο 41χρο­νος ασφα­λι­στι­κός σύµβου­λος βρέ­θη­κε αντι­μέ­τω­πος με τις ως άνω βα­ρύ­τα­τες κα­τη­γο­ρί­ες μετά από μή­νυ­ση μιας κα­τοί­κου Πα­ρα­δει­σί­ου και του συ­ζύ­γου της.

Σύμ­φω­να με τις μη­νύ­σεις των πο­λι­τι­κώς ενα­γό­ντων η σύ­ζυ­γος του εγκα­λού­ντος από το έτος 1997 είχε επεν­δύ­σει σε αμοι­βαία κε­φά­λαια, έχο­ντας ανοί­ξει διά­φο­ρους λο­γα­ρια­σμούς μη­τρώ­ου σε ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία κα­τα­βάλ­λο­ντας ση­μα­ντι­κά ποσά για επέν­δυ­ση.

Φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα, έχο­ντας κερ­δί­σει την πλήρη εμπι­στο­σύ­νη του αν­δρός της, ο οποί­ος δεν είχε γνώ­σεις χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών, άρ­χι­σε να του κα­τα­βάλ­λει από το έτος 2000 διά­φο­ρα χρη­μα­τι­κά ποσά για να επεν­δυ­θούν σε αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Επι­πλέ­ον, ο μη­νυ­τής ισχυ­ρί­ζε­ται ότι για να μην τα­λαι­πω­ρεί­ται σε ουρές στην τρά­πε­ζα του είχε συ­στή­σει ο ασφα­λι­στής να εξυ­πη­ρε­τεί­ται από τον συγ­γε­νή του.

Φέ­ρε­ται να μην επέν­δυ­σε όμως τα χρή­μα­τα, που του είχε εμπι­στευ­θεί σε επεν­δυ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, αλλά πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή του να συ­νέ­τα­ξε αι­τή­σεις για ασφά­λεια ζωής στην ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία.

Στη συ­νέ­χεια φέ­ρε­ται να συ­νέ­τασ­σε αι­τή­σεις εξα­γο­ράς των ασφα­λειών ζωής και να ει­σέ­πρατ­τε το ίδιος το τί­μη­μα.

Φέ­ρε­ται ακόμη να πλα­στο­γρα­φού­σε την υπο­γρα­φή του εγκα­λού­ντος στα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής της τρά­πε­ζας, όπου τη­ρού­σε λο­γα­ρια­σμό η ασφα­λι­στι­κή, προ­κει­μέ­νου να προ­βαί­νει σε κα­τά­θε­ση ποσού που αντι­στοι­χού­σε στην αντί­στοι­χη ασφά­λεια ζωής.

Συ­νο­λι­κά κα­τη­γο­ρεί­ται για 34 τέ­τοιες συ­ναλ­λα­γές και το ύψος της βλά­βης που φέ­ρε­ται να προ­κά­λε­σε υπο­λο­γί­ζε­ται σε  181.247,9 ευρώ.

Ο μη­νυ­τής δια­τεί­νε­ται ότι είχε λάβει δια­βε­βαιώ­σεις ότι τα προ­τει­νό­με­να επεν­δυ­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα ήταν συ­νε­δε­δε­μέ­να με με­γά­λα επεν­δυ­τι­κά σχή­μα­τα και εται­ρεί­ες του εξω­τε­ρι­κού, που έχαι­ραν με­γά­λης ανα­γνώ­ρι­σης, με απο­τέ­λε­σμα να ξε­κι­νή­σουν μια συ­νερ­γα­σία μαζί του από το έτος 1997.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι από το έτος 2000 πε­ρί­που άρ­χι­σε να του κα­τα­βάλ­λει στα­δια­κά, διά­φο­ρα ποσά σε με­τρη­τά, όταν τον επι­σκε­πτό­ταν στο γρα­φείο του, προ­κει­μέ­νου να τα επεν­δύ­σει σε αμοι­βαία κε­φά­λαια της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας, όπου ερ­γα­ζό­ταν, για λο­γα­ρια­σμό του, αγο­ρά­ζο­ντας με­ρί­δια στο όνομά του. Ισχυ­ρί­ζε­ται  ότι έγι­ναν κα­τα­θέ­σεις μέσω τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου χωρίς να γρα­φεί το όνομά του ως κα­τα­θέ­τη, ότι δεν ελάμ­βα­νε όλα τα αντί­γρα­φα των κα­τα­θε­τη­ρί­ων και ότι συ­νο­λι­κά τα χρή­μα­τα που κα­τέ­βα­λε στον ασφα­λι­στι­κό σύμ­βου­λο ανέρ­χο­νται σε 200.000 ευρώ.

Ανα­γκά­στη­κε την 8η Οκτω­βρί­ου 2009 να του ζη­τή­σει, όπως λέει, να προ­βεί στην εξα­γο­ρά των με­ρι­δί­ων, του από τη δική του επέν­δυ­ση, που εκεί­νη τη στιγ­μή, σύμ­φω­να με τους υπο­λο­γι­σμούς του θα του απέ­δι­δαν το ποσό των 369.0000 ευρώ. Υπέ­βα­λε αί­τη­ση εξα­γο­ράς με­ρι­δί­ων αλλά ου­δέ­πο­τε έλαβε τα χρή­μα­τα.

Στην πο­ρεία δια­πί­στω­σε ότι δεν φαί­νε­ται που­θε­νά στην εται­ρεία ως πε­λά­της της σε επεν­δυ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, αλλά σε συμ­βό­λαια ζωής, τα οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ου­δέ­πο­τε υπέ­γρα­ψε, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η υπο­γρα­φή του σ’ αυτά έχει πλα­στο­γρα­φη­θεί.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του απο­δί­δει το ζευ­γά­ρι από το Πα­ρα­δεί­σι, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ήταν πλή­ρως ενή­με­ροι για την πο­ρεία των επεν­δύ­σε­ων και των ασφα­λι­στή­ριων συμ­βο­λαί­ων τους.

Ο  τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος τό­νι­σε ότι ο ασφα­λι­στής ήταν με­γά­λος πε­λά­της για την τρά­πε­ζα και είχε συ­ναλ­λα­γές με σχε­δόν όλα τα τμή­μα­τα της τρά­πε­ζας και κυ­ρί­ως στην κα­τα­να­λω­τι­κή και στε­γα­στι­κή πίστη στο πλαί­σιο της προ­σέλ­κυ­σης πε­λα­τεί­ας μέσω δια­με­σο­λά­βη­σης.

Αρ­νή­θη­κε δε ότι ο μη­νυ­τής του πα­ρέ­δω­σε σε 4 πε­ρι­πτώ­σεις το χρη­μα­τι­κό ποσό των 50.100 ευρώ προ­κει­μέ­νου να το κα­τα­θέ­σει σε λο­γα­ρια­σμό της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας.