Reunion 26ης Σειράς της Ανώτερης Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου (Έτη 1982-1984)»

30 χρόνια μετά την απο­φοί­τηση μας επι­στρέ­ψαμε στην ΑΣΤΕΡ για να συνα­ντη­θούμε, να Ανα­πο­λή­σουμε εκείνα τα χρόνια της φοί­τη­σής μας, να θυμη­θούμε συσπου­δα­στές, πρω­το­πό­ρους καθη­γη­τές και όμορφα χρόνια. Υπε­ρή­φα­νοι για τη Σχολή που μας έδωσε ανε­κτί­μητα εφόδια, τόσο για τη στα­διο­δρο­μία, όσο και για τη ζωή μας, βρε­θή­καμε μετά από 30 χρόνια, προ πολύ δυσά­ρε­στων εκπλή­ξεων.

Αντι­κρί­σαμε :

• Ένα κτίριο υπό κατάρ­ρευση !!!

• Ανε­νεργά τα εργα­στή­ρια του προ­γράμ­μα­τος σπουδών!!!

• Πρό­γραμμα σπουδών Του­ρι­στι­κής Σχολής δίχως ούτε μία ξένη γλώσσσα !!!

• Σπου­δα­στές που κάνουν μάθημα τα δύο τελευ­ταία χρόνια δίχως βιβλία !!!

• Πραγ­μα­το­ποιούν ΜΟΝΟ το ένα πέμπτο των μαθη­μά­των τους λόγω έλλει­ψης καθη­γη­τών !!!

• Οι 4 από τους 5 υπο­λο­γι­στές των μονίμων καθη­γη­τών είναι χαλα­σμέ­νοι !!!

• Οι τρεις μόνο από τις 12 αίθου­σες διδα­σκα­λίας έχουν βίντεο προ­βο­λείς!!!

• Η φοι­τη­τική εστία είναι κλειστή!!!

• Δεν υπάρχει διοι­κη­τικό προ­σω­πικό εκτός από ένα μέρος της γραμ­μα­τείας !!!

Ρωτή­σαμε και μάθαμε ότι:

• Το πρό­γραμμα σπουδών που προ­τεί­νουν οι καθη­γη­τές απορ­ρί­πτε­ται από τη Διοί­κηση της Σχολής, η οποία συγ­χρό­νως εγκρί­νει δαπάνη 15000€ ως αμοιβή κάποιων «δήθεν ειδικών», για να εκπο­νή­σουν ένα πρό­γραμμα σπουδών, το οποίο φυσικά θα πρέπει να εφαρ­μο­στεί από τους καθη­γη­τές και όχι από τους «δήθεν ειδι­κούς».

• Από τις τέσ­σε­ρις βαθ­μί­δες των καθη­γη­τών δεν έχουν πλη­ρω­θεί οι τρείς ανώ­τε­ρες.

• Η Σχολή δεν αυτο­διοι­κεί­ται, όπως συμ­βαί­νει σε όλες τις Σχολές τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης.

• Οι από­φοι­τοι δεν γίνο­νται δεχτοί για μετα­πτυ­χιακά προ­γράμ­ματα σπουδών.

• Τα κτίρια της Σχολής μπορεί να ενοι­κια­στούν από ιδιώτες για 12 έως 90 χρόνια.

Όλα αυτά δηλώ­νουν πως συντε­λεί­ται ένα έγκλημα. Κατα­στρέ­φε­ται η Σχολή η οποία ήταν το καμάρι της Ρόδου και στην οποία φοι­τού­σαν παιδιά με υπο­τρο­φίες απ΄όλο τον κόσμο. Εμεις το διά­στημα που φοι­τή­σαμε είχαμε συσπου­δα­στες από Ουρου­γουάη, Ελ Σαλ­βα­δόρ, Νιγηρία, ΗΠΑ, Βολιβία, Περού, Κένυα, Γουα­τε­μάλα, Κύπρο. Δίδο­νταν υπο­τρο­φίες για μετα­πτυ­χιακά στα Πανε­πι­στή­μια Cornell, F.I.U., (FLORIDA INTERNATIONAL UNIVERSITY), Glion της Ελβε­τίας.

Η Σχολή είχε μεγάλο κύρος. Τώρα; Ούτε ανα­γνώ­ριση από την ίδια μας την χώρα! Βρί­σκε­ται στο 5ο αντί στο 6ο των οχτώ επι­πέ­δων του εθνικού πλαι­σίου προ­σό­ντων, με καθο­δική τάση!

Οι τοπικοί άρχο­ντες που την δημιούρ­γη­σαν(Μιχαήλ Πετρί­δης) είχαν μεγα­λό­πνοο όραμα γι αυτήν, τι όραμα έχουν για την πορεία της οι σημε­ρι­νοί που τη κλη­ρο­νό­μη­σαν;

Το 1982 με 1984 υπήρχαν δύο Σχολές τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης στη Ρόδο, η Παι­δα­γω­γική Ακα­δη­μία, και η ΑΣΤΕΡ. Σήμερα η Παι­δα­γω­γική Ακα­δη­μία είναι Πανε­πι­στη­μιακή Σχολή. Μάλιστα, τώρα τελευ­ταία εγκαι­νιά­στηκε νέο κτίριο, το οποίο τη στε­γά­ζει.

Η ΑΣΤΕΡ όχι μόνο δεν ανα­βαθ­μί­σθηκε, αλλά αντι­θέ­τως υπο­βαθ­μί­σθηκε.

Μήπως η χώρα δεν έχει ανάγκη από πανε­πι­στη­μιακή του­ρι­στική εκπαί­δευση, όταν του­λά­χι­στον το 20% του ΑΕΠ προ­έρ­χε­ται από τον του­ρι­σμό;

Δεν είναι «προίκα» της Δωδε­κα­νή­σου η ΑΣΤΕΡ;

Δεν θα ήταν σχεδόν ευνόητη η ένταξή της στο πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου ως τρι­το­βάθ­μια του­ρι­στική εκπαί­δευση;

Για ποιο λόγο μία του­ρι­στική χώρα, οπως η Ελλάδα δεν ενδια­φέ­ρε­ται να παράγει επι­στη­μο­νικά εκπαι­δευ­μένο στον του­ρι­σμό εργα­τικό δυνα­μικό; Σε ποια πελα­τεία στο­χεύ­ουμε με αυτόν τον σχε­δια­σμό;

Πώς θα ανα­βαθ­μί­σουμε τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες και κατ’ επέ­κταση το του­ρι­στικό μας προϊόν χωρίς στελέχη με την καλύ­τερη εκπαί­δευση;

Προ­βλη­μα­τι­σμοί δια­τυ­πώ­θη­καν τόσο από σπου­δα­στές όσο και από καθη­γη­τές της 26ης σειράς. Μεταξύ άλλων γρά­φτη­καν κατά την συνά­ντηση:

«Δεν γερνάς όταν αφήνεις πίσω σου έναν καλύ­τερο δρόμο, για τους επό­με­νους, από αυτόν που περ­πά­τη­σες εσύ. Σε προ­σω­πικό επίπεδο όλοι μας λιγό­τερο ή περισ­σό­τερο το προ­σπα­θούμε για τους στενούς μας ανθρώ­πους, αλλά το συλ­λο­γικό και κοι­νω­νικό απο­τέ­λε­σμα είναι φτωχό. Η χώρα που ζούμε, ο Δήμος που ζούμε, η γει­το­νιά που ζούμε και η Σχολή μας που ζούσαμε είναι σε μία παρα­τε­τα­μένη παρακμή» (Βέτσος Νίκος, 2014).

«Συγκι­νη­τική η στιγμή που η ΑΣΤΕΡ άνοιξε τις πόρτες της να υπο­δε­χθεί τους απο­φοί­τους της σειράς 26ης 1982-84. Η συνά­ντηση έγινε στο χώρο του εστια­το­ρίου όπου καθη­γη­τές και φοι­τη­τές έδωσαν ένα δυνα­μικό παρόν. Συνά­ντηση με ανα­μνή­σεις από τα παλιά και με βαθύ το συναί­σθημα της αγάπης, αλλη­λεγ­γύης, σεβα­σμού ανάμεσα σε φοι­τη­τές και καθη­γη­τές και με ΒΑΘΕΙΑ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ !! Αγνώ­ρι­στη, ως και εγκα­τα­λε­λειμ­μένη να σέρ­νε­ται αργά και να αντι­στέ­κε­ται στο χρόνο και στην εγκα­τά­λειψη που υφί­στα­ται ανηλεώς!! Ένα κόσμημα αρκετών δεκα­ε­τιών με εξαι­ρε­τικά και κατα­ξιω­μένα στελέχη του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων και μεγα­λο­ξε­νο­δο­χείων στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό, οι από­φοι­τοί της, (Αξίζει να σημειώ­σουμε εδώ ότι όλοι οι φοι­τη­τές της περιό­δου εκείνης 1982-84 όταν πήγαν στο εξω­τε­ρικό για εργασία ή να συνε­χί­σουν τις σπουδές τους, το δίπλωμα της ΑΣΤΕΡ ήταν ήδη γνωστό και σε μεγάλη εκτί­μηση), έχει αφεθεί έτσι να ψυχορ­ρα­γεί αβο­ή­θητη με μόνη στήριξη τους μερι­κούς καθη­γη­τές, από­φοι­τους της Σχολής, να μάχο­νται με νύχια και με δόντια να την κρα­τή­σουν.

Η ΑΣΤΕΡ πηγαί­νει για κλεί­σιμο, εν ολίγοις. Δια­μαρ­τυ­ρή­θη­καν όλοι οι παρό­ντες και ρωτού­σαν τι έκανε η τοπική κοι­νω­νία για να δια­τη­ρή­σει αυτό το κόσμημα, την μονα­δική του­ρι­στική Σχολή σε μια χώρα που τα μεγα­λύ­τερα έσοδά της έρχο­νται από τον του­ρι­σμό!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΝ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 30 ΧΡΟΝΙΑ.» (Μιχα­λα­ρέα Βάσω, 2014)

Στις εκδη­λώ­σεις παρα­βρέ­θη­καν οι σπου­δα­στές της σειράς:

Finn Michel, Larrieur Maria Gabriela, Απο­στό­λου Αθα­νά­σιος, Βέτσος Νικό­λαος, Βολο­νάκη Θεο­δο­σία, Γκοσίου Χρι­στίνα, Καπε­λώ­νης Αντώ­νιος, Καρυ­στι­νού Δήμητρα, Κασέρης Εμμα­νουήλ, Κυγάη Καλ­λιόπη, Κοκο­σάλη Μαρία, Κώστα Βλάχου Ιορ­δα­νία, Λαμπρου Μαρίνα, Μεγα­λέ­μου Έμιλυ, Μονο­γιούδη Βασι­λεία, Μπελ­τσί­δου Μαρίνα, Ονι­ση­φό­ρου Ανα­στα­σία, Πανα­γιώ­του Χρήστος, Παπα­δάκη Μαρία, Πατελή Ευαγ­γε­λία, Ράπτη Ευθυμία, Σουρή Γεωργία, Σοφού Ελένη, Φύτρος Ελισ­σαίος, Χάσκα Δού­κισσα, Χατζη­δη­μη­τρίου Αγγέλα.

Τίμησαν με τη παρου­σία τους οι καθη­γη­τές:

Για­γκου­νί­δης Κων­στα­ντί­νος, Γιαν­νίκη Λουκία, Ηρα­κλεί­δου Ειρήνη, Καρα­σού­λης Κων­στα­ντί­νος, Κούρ­κου­λος Σπυ­ρί­δω­νας, Λογο­θέ­της Μιλ­τί­α­δης, Μιχα­λα­ρέα Βασι­λεία, Παπά­ζο­γλου Δημή­τρης, Σκου­μιός Νικό­λαος, Στε­φα­νί­δου Παρα­σκεύη, Τσο­σκού­νο­γλου Ευάγ­γε­λος.

Γεμάτο συγκι­νή­σεις και δια­σκέ­δαση ήταν το τετρα­ή­μερο πρό­γραμμα των εκδη­λώ­σεων που περιε­λάμ­βανε: Συνά­ντηση στη Σχολή και συζή­τηση με σπου­δα­στές και καθη­γη­τές της σειράς, βραδινό γλέντι με φαγητό, κρασί και ζωντανή μουσική. Ξενά­γηση στη Μεσαιω­νική Πόλη, περί­πατο με καφέ στο κέντρο της νέας πόλης, γεύμα με θέα τη θάλασσα, βραδινό ποτάκι, ελλη­νική μουσική, νυχτο­περ­πά­τημα στη παλιά πόλη και Disco. Βόλτα στα στέκια μας με μεζέ και κρασάκι, χαλά­ρωση με γλυκό, αφέψημα και απο­χαι­ρε­τι­σμό.

Έναν απο­χαι­ρε­τι­σμό γεμάτο ανά­μει­κτα συναι­σθή­ματα, χαρά που ξανα­βρε­θή­καμε μετά από 30 χρόνια, νοσταλ­γία για όσα ζήσαμε μαζί, προ­βλη­μα­τι­σμό και λύπη για το παρόν και το μέλλον της Σχολής.

Με τη δέσμευση να παρα­μεί­νουμε ώριμοι, ενεργοί πολίτες, θα παρα­κο­λου­θούμε από κοντά τη πορεία της ΑΣΤΕΡ και θα ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας με όσους πραγ­μα­τικά επι­διώ­κουν την ανα­βάθ­μιση της.

Οι από­φοι­τοι της 26ης σειράς της ΑΣΤΕΡ.