ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το «ξύπνημα» της ελληνικής χειροτεχνίας – Τι προτείνει το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για την αναζωογόνησή της

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΡΕΧΝΙΑ

Οtαν το 2022 παρου­σιά­στηκε η συλλογή Cruise του οίκου Dior, η παρου­σί­ασή της στο Καλ­λι­μάρ­μαρο δεν ήταν η μονα­δική σχέση της με την Ελλάδα. Δύο προ­ϊ­ό­ντα της συλ­λο­γής και συγκε­κρι­μένα ένα τζάκετ και μια τσάντα είχαν δια­κο­σμη­θεί με παρα­δο­σιακά ελλη­νικά κεντή­ματα, τα λεγό­μενα τερ­ζί­δικα, που δημιουρ­γή­θη­καν από τον Αρι­στείδη Τζο­νευ­ράκη, ιδιο­κτήτη του εργα­στη­ρίου παρα­δο­σια­κού ενδύ­μα­τος «Αρι­στο­τέ­χνημα» στο Αργος.

Ακόμη μεγα­λύ­τερη δόση λάμψης και celebrities κου­βα­λάει η Ancient Greek Sandals, η εται­ρεία που δημιούρ­γη­σαν η Χρι­στίνα Μαρτίνη και ο Νικόλας Μίνο­γλου το 2011, καθιε­ρώ­νο­ντας τα χει­ρο­ποί­ητα ελλη­νικά σαν­δά­λια ως απα­ραί­τητο είδος υπό­δη­σης για την Αντζε­λίνα Τζολί, τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, τη Μισέλ Ομπάμα και πολλές άλλες.

Μπορεί να μην κου­βα­λούν την ίδια «λάμψη», αλλά δεν παύουν να είναι υψηλής ποιό­τη­τας και αισθη­τι­κής τα κερα­μικά που αγο­ρά­σαμε κι έχουμε στο σπίτι μας μετά από δια­κο­πές που κάναμε στη Σίφνο, το μετα­ξωτό μαντίλι που αγο­ρά­σαμε στο Σουφλί, ένα ξύλινο παι­χνίδι που πήραμε στην Αγιάσο της Λέσβου, ένα χει­ρο­ποί­ητο κιλίμι από το Γεράκι Λακω­νίας.

Η ανα­κοί­νωση, λοιπόν, του υπουρ­γείου Παι­δείας ότι θα εισα­γά­γει στα δημο­τικά σχολεία μαθή­ματα πλε­ξί­μα­τος, κεντή­μα­τος και κερα­μι­κής και θα επεν­δύ­σει στο πρό­γραμμα «Πολι­τι­στική παιδεία – Εργα­στή­ρια δημιουρ­γίας και χει­ρο­τε­χνίας» μπορεί να αντι­με­τω­πί­στηκε σκω­πτικά από πολλούς (κυρίως διότι τα δημόσια σχολεία αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρά προ­βλή­ματα σε βασικές υπο­δο­μές και ελλεί­ψεις σε διδα­κτικό προ­σω­πικό), αλλά δεν είναι σε καμία περί­πτωση άσχετη με την τάση που υπάρχει παγκο­σμίως και κυρίως στην Ευρώπη για την προ­ώ­θηση της χει­ρο­τε­χνίας και την αντι­με­τώ­πισή της ως πρότυπο βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, τοπικής ανα­γέν­νη­σης και πολι­τι­στι­κής προ­βο­λής μιας χώρας. Τάση που ενι­σχύ­θηκε σημα­ντικά μετά την παν­δη­μία, με τους κατα­να­λω­τές να εκφρά­ζουν την ανάγκη για απο­δέ­σμευση από τη μαζική παρα­γωγή και να ανα­ζη­τούν προ­σω­πικό στυλ. Το γεγονός, δε, ότι κάποιες μορφές χει­ρο­τε­χνίας μπορούν να γίνουν σε εργα­στή­ριο σπιτιού, χωρίς να απαι­τεί­ται κάποιο εργα­στή­ριο εκτός οικίας ή κάποιο φυσικό κατά­στημα, έδωσε επίσης ώθηση στη διάρ­κεια της COVID-19. Πλατ­φόρ­μες όπως η Etsy, το Pinterest, αλλά και το Instagram λει­τούρ­γη­σαν από τότε ως ψηφια­κές βιτρί­νες, ενώ δεν είναι λίγες οι επι­χει­ρή­σεις που δημιούρ­γη­σαν δικά τους ηλε­κτρο­νικά κατα­στή­ματα.

«Πριν φύγει η μαμά μου από τη ζωή, θέλω να ξανα­λει­τουρ­γήσω τον αργα­λειό της»

Ενδει­κτική της σημα­σίας που απο­δί­δε­ται από την Ε.Ε. στη χει­ρο­τε­χνία είναι η θέσπιση του κοι­νο­τι­κού κανο­νι­σμού 2023/2411 για τις γεω­γρα­φι­κές ενδεί­ξεις σε χει­ρο­τε­χνικά και βιο­μη­χα­νικά προ­ϊ­ό­ντα, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από την 1η Δεκεμ­βρίου 2025.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη μελέτη «Ελλη­νική χει­ρο­τε­χνία – Υφι­στά­μενη κατά­σταση, προ­κλή­σεις και προ­ο­πτι­κές», που διε­ξή­γαγε το Ινστι­τούτο Μικρών Επι­χει­ρή­σεων της ΓΣΕΒΕΕ (ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ) σε συνερ­γα­σία με την εται­ρεία Premium Consulting, δρα­στη­ριο­ποιού­νται σήμερα σε διά­φο­ρους κλάδους της χει­ρο­τε­χνίας περί τις 11.000 επι­χει­ρή­σεις. Περίπου το 1/3 των επι­χει­ρή­σεων αυτών δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην ξυλο­τε­χνία, ενώ οι επό­με­νοι τέσ­σε­ρις μεγα­λύ­τε­ροι κλάδοι είναι η αργυ­ρο­χρυ­σο­χοΐα, το ψευ­δο­κό­σμημα, η μαρ­μα­ρο­τε­χνία και η κερα­μική. Βεβαίως υπάρ­χουν και άλλοι κλάδοι της χει­ρο­τε­χνίας με μικρό­τερο αριθμό επι­χει­ρή­σεων, όπως αυτοί της γούνας (με 513 από τις 610 επι­χει­ρή­σεις να βρί­σκο­νται στη Δυτική Μακε­δο­νία), της δερ­μα­το­τε­χνίας, της κηρο­πλα­στι­κής, των καλ­λι­τε­χνι­κών ειδών από χαρτί, των κατα­σκευών από χάντρες, της κατα­σκευής μου­σι­κών οργάνων από φυσικές πρώτες ύλες, της κατα­σκευής παι­χνι­διών, της λιθο­τε­χνίας, της υφα­ντι­κής, της καλα­θο­πλε­κτι­κής κ.ά.

Το 34,8% δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Αττική, το 17,6% στην Κεντρική Μακε­δο­νία, ενώ το 9,8% στην Κρήτη. Αλλες περι­φέ­ρειες με αξιό­λογη παρου­σία είναι η Θεσ­σα­λία, το Νότιο Αιγαίο και η Πελο­πόν­νη­σος. Η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των επι­χει­ρή­σεων είναι πολύ μικρές (77% ατο­μι­κές) και βασί­ζο­νται στην αυτο­α­πα­σχό­ληση, γεγονός που τις καθιστά ευά­λω­τες σε κρίσεις.

Μετά την κατάρ­γηση του ΕΟΜΜΕΧ το 2012 που έγινε στο πλαίσιο των μέτρων δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, η χει­ρο­τε­χνία υπο­βαθ­μί­στηκε ως κλάδος αλλά και ως επαγ­γελ­μα­τική επιλογή, ειδικά καθώς έκλει­σαν και διά­φο­ρες θυγα­τρι­κές εται­ρείες του οργα­νι­σμού. Η χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τερη απώλεια ήταν το κλεί­σιμο του Ελλη­νι­κού Κέντρου Αργι­λο­μά­ζης, το οποίο ήταν η κυριό­τερη μονάδα παρα­γω­γής πηλού, δηλαδή της πρώτης ύλης των εργα­στη­ρίων και σχολών κερα­μι­κής στην Ελλάδα, καθώς και η «εξα­φά­νιση» του κλάδου της ταπη­τουρ­γίας με το κλεί­σιμο 22 ταπη­τουρ­γι­κών σχολών – εργα­στη­ρίων του ΕΟΜΜΕΧ.

«Οταν οι Μπιτλς και η Τζάκι φόρεσαν τα σαν­δά­λια μας κάτω από την Ακρό­πολη»

Βεβαίως, την εποχή των «παχιών αγε­λά­δων» ο ΕΟΜΜΕΧ είχε δημιουρ­γή­σει 13 χει­ρο­τε­χνικά κέντρα σε του­ρι­στικά σημεία, τα οποία αγο­ρά­στη­καν και εξο­πλί­στη­καν με πόρους από τα περί­φημα ΜΟΠ (Μεσο­γειακά Ολο­κλη­ρω­μένα Προ­γράμ­ματα), προ­κει­μέ­νου να προ­ω­θού­νται τα κατά τόπους χει­ρο­τε­χνικά προ­ϊ­ό­ντα, χωρίς όμως να λει­τουρ­γή­σουν ποτέ γι’ αυτόν τον σκοπό.

Η Ε.Ε. θέσπισε κοι­νο­τικό κανο­νι­σμό για τις γεω­γρα­φι­κές ενδεί­ξεις σε χει­ρο­τε­χνικά και βιο­μη­χα­νικά προ­ϊ­ό­ντα.

Οι προ­τά­σεις πολι­τι­κής στις οποίες κατα­λή­γει η μελέτη είναι οι ακό­λου­θες:

• Δημιουρ­γία Εθνικού Μητρώου Χει­ρο­τε­χνίας, το οποίο θα λει­τουρ­γεί ως εργα­λείο χαρ­το­γρά­φη­σης και σχε­δια­σμού πολι­τι­κών.

• Ιδρυση Εθνικού Φορέα Χει­ρο­τε­χνίας.

• Εισα­γωγή Εθνικού Χει­ρο­τε­χνι­κού Σήματος για να προ­στα­τεύ­ο­νται τα προ­ϊ­ό­ντα από απο­μι­μή­σεις, αλλά και για να προ­βάλ­λο­νται τα προ­ϊ­ό­ντα της ελλη­νι­κής χει­ρο­τε­χνίας στο εξω­τε­ρικό.

• Πιστο­ποί­ηση επαγ­γελ­μά­των και ανά­πτυξη δεξιο­τή­των.

• Ψηφια­κός μετα­σχη­μα­τι­σμός.

• Ανά­πτυξη νέων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων.

• Ενί­σχυση περι­φε­ρεια­κών – τοπικών clusters.

• Σύνδεση με σχε­δια­στές, μουσεία και του­ρι­στι­κούς φορείς.

Πηγή: kathimerini.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.