Γιώργος Χατζημάρκος για το Καστελλόριζο: Ο σεβασμός στο περιβάλλον είναι δεδομένος αλλά δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για την παράλυση υποδομών

Στο θέμα που έχει δη­μιουρ­γη­θεί με την άνοδο της στάθ­μης της θά­λασ­σας στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο το έργο που είχε δρο­μο­λο­γη­θεί και το μπλο­κά­ρι­σμα του ανα­φέ­ρε­ται με ανάρ­τη­ση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος.

Ανα­φέ­ρει τα εξής:

Κα­λη­μέ­ρα.

Το βί­ντεο αυτό είναι απο το Κα­στελ­λό­ρι­ζο και το ανέ­βα­σε χθές στον προ­σω­πι­κό του λο­γα­ρια­σμό ο Δή­μαρ­χος του νη­σιού Νίκος Ασβέ­στης. Το χθε­σι­νό φαι­νό­με­νο με την άνοδο της στάθ­μης της θά­λασ­σας, όπως ακρι­βώς το βλέ­που­με στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο, το συ­να­ντή­σα­με και σε πολλά ακόμα νησιά μας.

Γιατί ανα­πα­ρά­γω το βί­ντεο αυτό;

Γιατί πολ­λοί κά­τοι­κοι του Κα­στελ­λο­ρι­ζου επι­κοι­νώ­νη­σαν μαζί μου για να εκ­φρά­σουν την ανη­συ­χία τους για τις σπη­λαιώ­σεις που έχουν εντο­πι­στεί στο κρη­πί­δω­μα του νη­σιου—αυτού που όλοι βλέ­που­με στο βί­ντεο.

Πρίν με­ρι­κά χρό­νια, το κρά­τος—το γνω­στό αδιά­φο­ρο και ανί­κα­νο κατά την αντί­λη­ψη κά­ποιων συ­μπο­λι­τών μας, κρά­τος— δη­μο­πρά­τη­σε, το ίδιο το Υπουρ­γείο Υπο­δο­μών, ένα με­γά­λο έργο για την προ­στα­σία του κρη­πι­δώ­μα­τος και βε­βαί­ως και του ίδιου του οι­κι­σμού απο τις επι­κίν­δυ­νες σπη­λαιώ­σεις. Χα­ρή­κα­με τότε.

Δυ­στυ­χώς, μια αντι­πα­ρά­θε­ση στο όνομα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής ευαι­σθη­σί­ας, στα­μά­τη­σε το έργο και άφησε τον οι­κι­σμό εκτε­θει­μέ­νο στον κίν­δυ­νο. Για όσους βια­στούν να βά­λουν τα­μπέ­λες, εχω να πα­ρα­τη­ρή­σω οτι ο σε­βα­σμός στο πε­ρι­βάλ­λον είναι δε­δο­μέ­νος αλλά δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί ως άλ­λο­θι για την πα­ρά­λυ­ση υπο­δο­μών. Υπο­δο­μών, που τε­λι­κά είναι ανα­γκαί­ες για την προ­στα­σία και ζωής και ιστο­ρι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Η προ­στα­σία της φύσης δεν μπο­ρεί να ση­μαί­νει την εγκα­τά­λει­ψη του αν­θρώ­που. Και εμείς στα νησιά, δυ­στυ­χώς αυτό το έχου­με ζήσει σε πολλά έργα, σε πολ­λές απο­λύ­τως ανα­γκαί­ες υπο­δο­μές. Η βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη απαι­τεί ισορ­ρο­πία. Η κλι­μα­τι­κή κρίση, για την οποία όλοι υπερ­θε­μα­τί­ζου­με, απαι­τεί να λά­βου­με απο­φά­σεις οι οποί­ες έως έναν βαθμό θα αλ­λοιώ­σουν αυτό που θε­ω­ρού­με ως δε­δο­μέ­νο φυ­σι­κό τοπίο, αλλά θα γίνει προς όφε­λος των κα­τοί­κων.

Υπο­δο­μές, υπο­δο­μές, υπο­δο­μές, ακού­με για τα νησιά μας. Κα­νέ­νας όμως απο όσους, σωστά, μας προ­τρέ­πουν να θω­ρα­κί­σου­με με υπο­δο­μές τα νησιά μας, και εμείς δου­λεύ­ου­με πολύ σκλη­ρά για αυτό, δεν επι­θυ­μεί να σχο­λιά­σει την “ακυ­ρο­μα­νία” που έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με. Και δεν θέλει να την σχο­λιά­σει, γιατί δεν αντέ­χει τον δια­δι­κτυα­κό πό­λε­μο που θα δε­χθεί. Ναι, σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις πρό­κει­ται για ακυ­ρο­μα­νία, για ακτι­βι­σμό ενά­ντια σε κάθε έργο, σε κάθε ανα­γκαία υπο­δο­μή. Εχου­με, σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις, πε­ρά­σει 4,5 και 7 χρό­νια σε δίκες στις οποί­ες τε­λι­κά δι­καιω­θή­κα­με αλλά το έργο βα­σα­νί­στη­κε γιατί εν τω με­τα­ξύ είχαν συμ­βεί 2 πράγ­μα­τα: η με­λέ­τη, μετά από χρό­νια δι­κα­στι­κής δια­μά­χης, ήταν ανε­πί­και­ρη και ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του έργου είχε εκτι­να­χθεί. Ποιός πλη­ρώ­νει την αύ­ξη­ση του κό­στους;

Η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή ευαι­σθη­σία είναι κα­τά­κτη­ση που αξί­ζει να προ­στα­τεύ­σου­με και να καλ­λιερ­γή­σου­με, ταυ­τό­χρο­να και πα­ράλ­λη­λα με την ανά­δει­ξη του κό­στους της αδρά­νειας και της ανά­γκης για ρε­α­λι­στι­κή ισορ­ρο­πία και της υπο­χρέ­ω­σης προ­στα­σί­ας ιστο­ρί­ας, πε­ριου­σιών και πάνω απ’ όλα, αν­θρώ­πων. Το κρη­πί­δω­μα στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο είναι απο τα πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα αυτής της ρε­α­λι­στι­κής ισορ­ρο­πί­ας που ως κοι­νω­νία και πο­λι­τεία οφεί­λου­με να ανα­κα­λύ­ψου­με. Χθές.

Κα­λη­μέ­ρα