Το καίριο ερώτημα: Για το συνέδρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ και άλλων κομμάτων

Η ει­κό­να της πο­λι­τι­κής κα­τά­στα­σης της Ελ­λά­δας του σή­με­ρα είναι ίδια με εκεί­νη της Γαλ­λί­ας του 1970. Σή­με­ρα στην χώρα μας υπάρ­χει κυ­ριαρ­χία της δε­ξιάς Ν.Δ και κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νη σε πολλά κόμ­μα­τα αντι­πο­λί­τευ­ση. Και τότε στην Γαλ- λία η πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση χα­ρα­κτη­ρι­ζό­ταν : από την κυ­ριαρ­χία του δε­ξιού «Γκω­λι­σμού» και από την πο­λυ­δια­σπα­σμέ­νη κε­ντρο­α­ρι­στε­ρή αντι­πο­λί­τευ­ση, σε πέντε (5) και πλέον κόμ­μα­τα : – το S.F.I.O (υπό τους Γκι Μολέ και Αλέ­ξης Σα­βο­ρί), -το

C.E.R.E.S (υπό τον Ζαν-Πιέρ Σε­βε­νε­μάν),- το C.I.R (υπό τον Φραν­σουά Μι­τε­ράν),-την πο­λι­τι­κή κί­νη­ση υπό τον Ζ.Πο­πε­ρέν, – την δε­ξιό­τε­ρη τάση υπό τους Πιέρ Μο­ρουά και Γκα­στόν Ντε­φέρ και – το αυ­το­δύ­να­μο Κ.Κ.Γαλ­λί­ας υπό τον Βαλ­ντέκ Ροσέ.

Στην Ελ­λά­δα χθες δη­μο­σιεύ­θη­κε η νέα δη­μο­σκό­πη­ση της G.P.O, η οποία κα­τέ­γρα­ψε τις απα­ντή­σεις στο ερώ­τη­μα :

«Όποτε κι αν γί­νουν οι επό­με­νες εκλο­γές, θέ­λε­τε να πα­ρα­μεί­νει η ίδια κυ­βέρ­νη­ση (ναι απά­ντη­σε το 29, 8 %) ή θέ­λε­τε να εκλε­γεί κά­ποια άλλη κυ­βέρ­νη­ση ; (ναι απά­ντη­σε το 67, 9 %). Από αυτό το 67,9%, πολ­λοί θέ­λουν μια κυ- βέρ­νη­ση προς το Κέ­ντρο και αρι­στε­ρό­τε­ρα της Ν.Δ, όπου πο­λι­τεύ­ο­νται του­λά­χι­στον 8 – 9 ( ! ) κόμ­μα­τα :

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ, που σύμ­φω­να με το Σύ­νταγ­μα, ασκεί κα­θή­κο­ντα Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης (υπό το Νίκο Αν­δρου­λά­κη) – ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α (υπό τον Σ.Φά­με­λο), – η Πλεύ­ση Ελευ­θε­ρί­ας (υπό την Ζ.Κων­στα­ντο­πού­λου), – η Νέα Αρι­στε­ρά (υπό τον Α. Χα­ρί­τση), – το Δη­μο­κρά­τες – Προ­ο­δευ­τι­κό Κέ­ντρο (υπό τον Στ. Κασ­σε­λά­κη) και το Κ.Κ.Ε (υπό τον Δημ. Κου­τσού­μπα), – το υπό ίδρυ­ση κόμμα …. (υπό τον Αλ. Τσί­πρα) και ίσως το υπό ίδρυ­ση κόμμα … Κα­ρυ­στια­νού (πο­λι­τι­κού στίγ­μα­τος 😉

Άραγε, όλ’ αυτά τα κόμ­μα­τα θα κα­τέ­βουν στις εκλο­γές αυ­τό­νο­μα ;

Από το 67,9%, κά­ποιοι άλλοι θέ­λουν κυ­βέρ­νη­ση προς πο­λι­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση δε­ξιό­τε­ρα της Ν.Δ, όπου πο­λι­τεύ­ο­νται : – η Ελ­λη­νι­κή Λύση (υπό τον Κ. Βε­λό­που­λο), – η Φωνή Λο­γι­κής (υπό την Α.Λα­τι­νο­πού­λου), η Νίκη (υπό τον Δ. Να­τσιό),-το πι­θα­νο­λο­γού­με­νο κόμμα … (υπό τον Α.Σα­μα­ρά) και ίσως το υπό ίδρυ­ση κόμμα … Κα­ρυ­στια­νού (πο­λι­τι­κού στίγ­μα­τος ;).

Άραγε, όλ’ αυτά τα κόμ­μα­τα θα κα­τέ­βουν στις εκλο­γές αυ­τό­νο­μα ;

Αν κα­τέ­βουν αυ­τό­νο­μα τα πα­ρα­πά­νω 12 – 13 κόμ­μα­τα, θα κα­τα­γρά­ψουν στις κάλ­πες τα πο­σο­στά τους, αλλά θα δια- σπα­ρεί το 67,9% που θέλει πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή και μάλ­λον αυτή η με­γά­λη δια­σπο­ρά ΔΕΝ θα φέρει Πο­λι­τι­κή Αλ­λα­γή ! …

Στην Γαλ­λία, κατά τις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές του 1969 εκλέ­χθη­κε πρό­ε­δρος ο δε­ξιός γκω­λι­στής Ζ.Πο­μπι­ντού, παρ’ όλο που στο κοι­νω­νι­κό υπό­βα­θρο υπήρ­χε έντο­νη αμ­φι­σβή­τη­ση των πα­ρα­δο­σια­κών δομών εξου­σί­ας και παρ’ όλο που είχε προη­γη­θεί ο «Μάης του 1968». Και αυτό έγινε : (α) γιατί η αντι­πο­λί­τευ­ση ήταν πο­λυ­δια­σπα­σμέ­νη και (β) γιατί υπήρ­ξε ρεκόρ (τότε) απο­χής 31, 15 %.

Ας θυ­μη­θού­με τι έπρα­ξε το 1970 η κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νη γαλ­λι­κή προ­ο­δευ­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση : Ορ­γά­νω­σε (το 1971) κοινό συ­νέ­δριο στο Επινέ, που είχε σκοπό την ενο­ποί­η­ση της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς και των δια­φο­ρε­τι­κών τά­σε­ων της Αρι- στε­ράς, για την δη­μιουρ­γία ισχυ­ρής αντι­πο­λί­τευ­σης, απέ­να­ντι στην τότε γκω­λι­κή Δεξιά, που μέχρι τότε κυ­ριαρ­χού­σε.

Το απο­τέ­λε­σμα : η δη­μιουρ­γία ενός νέου ενιαί­ου Σο­σια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος, που άλ­λα­ξε – επί πολλά χρό­νια – την πο­λι­τι­κή πο­ρεία της Γαλ­λί­ας, με κοι­νω­νι­κή & οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και με γνώ­μο­να την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη.

Στην Ελ­λά­δα του σή­με­ρα, η πο­λυ­δια­σπα­σμέ­νη προ­ο­δευ­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση ΤΙ ΚΑΝΕΙ, για την Πο­λι­τι­κή Αλ­λα­γή, που αξιώ­νει η με­γά­λη κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία (κατά την GPO 67,9%, κατά άλ­λους 70 + %) ;

Να το καί­ριο ερώ­τη­μα, στο οποίο πρέ­πει να απα­ντή­σουν τα συ­νέ­δρια που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­να (του ΠΑ.ΣΟ.Κ & άλλων κομ­μά­των). Η απά­ντη­ση σ’ αυτό το ερώ­τη­μα και οι σχε­τι­κές πο­λι­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες -με πρά­ξεις- θα κρί­νει και τις εκλο­γές του 2027.

Τώρα με τον από­λυ­τα ανα­γκαίο διά­λο­γο, για προ­γραμ­μα­τι­κές συ­γκλή­σεις και συ­νερ­γα­σί­ες μέσα και έξω από αυτή την Βουλή και αύριο (όσο υπάρ­χει ακόμη και­ρός), για σχε­δια­σμό της εκλο­γι­κής νίκης. Γιατί κυ­βερ­νη­τι­κή συ­νερ­γα­σία μπο­ρεί να γίνει ΜΟΝΟ με εκλο­γι­κή νίκη. Δε νο­εί­ται με­τα­ξύ κομ­μά­των, που θα βρί­σκο­νται στην αντι­πο­λί­τευ­ση.

Και το μόνο κόμμα της ση­με­ρι­νής κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νης αντι­πο­λί­τευ­σης, που έχει θέσει στόχο την 1η θέση στις εκλο­γές είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Του οποί­ου όλα τα στε­λέ­χη προ­ε­ξο­φλούν (όπως και όλα τα άλλα κόμ­μα­τα), πως ΔΕΝ θα συ­νερ­γα­στούν με τη Ν.Δ. Άρα, ΑΝ επι­τύ­χει τον στόχο της 1ης θέσης, θα πρέ­πει να κα­ταρ­τί­σει πρό­γραμ­μα στα­θε­ρής δια­κυ­βέρ­νη­σης με άλλα προ­ο­δευ­τι­κά κόμ­μα­τα. Να γιατί πρέ­πει άμεσα να γίνει σχε­τι­κή προ­ε­τοι­μα­σία. Δεν γί­νε­ται στο 3ήμερο της εντο­λής…

Το δίλ­λη­μα που θα έχει ο κάθε πο­λί­της πάνω από την κάλπη θα είναι : ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΗ ΓΙΑ 3η ΣΥ­ΝΕ­ΧΗ 4ΕΤΙΑ ;

Ή ΠΡΟ­Ο­ΔΕΥ­ΤΙ­ΚΗ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΗ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ ; Και τότε η απά­ντη­ση στις κάλ­πες θα είναι ηχηρή, που θα ανα­τρέ­πει τις δη­μο­σκο­πή­σεις, που προ­σπα­θούν να χει­ρα­γω- γή­σουν την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία (όπως μά­ταια προ­σπά­θη­σαν και στις πρό­σφα­τες ολαν­δι­κές εκλο­γές).

ΑΝ όμως τα κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά και τα ανα­νε­ω­τι­κά αρι­στε­ρά κόμ­μα­τα δεν τολ­μή­σουν και δεν πά­ρουν τις απο­φά­σεις, που από τα πράγ­μα­τα επι­βάλ­λο­νται, τότε με­τε­κλο­γι­κά θα ανα­λώ­νο­νται σε κρι­τι­κές & θα βρε­θούν σε πο­λι­τι­κή κρίση.