Κλιματικός νόμος και ξενοδοχεία: Η κλιματική συμπεριφορά των επιχειρήσεων δεν μπορεί να περιορίζεται στο αποτύπωμα άνθρακα

Ελλιπές, ασαφές και επι­χει­ρη­σιακά δύσχρη­στο χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από την αγορά το πλαίσιο εφαρ­μο­γής του κλι­μα­τι­κού νόμου στα ξενο­δο­χεία, την ώρα που οι υπο­χρε­ώ­σεις για τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις διευ­ρύ­νο­νται και αυστη­ρο­ποιού­νται, χωρίς να συνο­δεύ­ο­νται από επαρκή χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία και λει­τουρ­γι­κές λύσεις.

Μιλώ­ντας στο ΤΝ, ο Αλέ­ξαν­δρος Αγγε­λό­που­λος, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Aldemar, σντι­πρό­ε­δρος του HAPCO, αντι­πρό­ε­δρος της ΕΕΝΕ και μέλος ΔΣ του Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου εμφα­νί­στηκε ιδιαί­τερα αιχ­μη­ρός ως προς τον τρόπο με τον οποίο μετα­φρά­ζε­ται στην πράξη ο κλι­μα­τι­κός νόμος για τον ξενο­δο­χειακό κλάδο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι παρου­σιά­ζει σημα­ντικό βαθμό ασά­φειας ως προς τις πραγ­μα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις των επι­χει­ρή­σεων.

Όπως ανέφερε, δεν υφί­στα­ται ουσια­στική δυνα­τό­τητα net metering για τις ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, ούτε επαρκή χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία για την εγκα­τά­σταση φωτο­βολ­ταϊ­κών και λοιπών ενερ­γεια­κών υπο­δο­μών. Στην πράξη, όπως σημεί­ωσε, ο επι­χει­ρη­μα­τίας αφή­νε­ται μόνος του να δια­χει­ρι­στεί τόσο το κόστος όσο και την πολυ­πλο­κό­τητα των απαι­τή­σεων συμ­μόρ­φω­σης.

Παράλ­ληλα, τόνισε ότι η κλι­μα­τική συμπε­ρι­φορά των επι­χει­ρή­σεων δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται απο­κλει­στικά στη μέτρηση και μείωση του ανθρα­κι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος, καθώς πρό­κει­ται για μία πολύ πιο σύνθετη δια­δι­κα­σία, που συν­δέ­ε­ται με τις υπο­δο­μές, τη φέρουσα ικα­νό­τητα και τη συνο­λική περι­βαλ­λο­ντική λει­τουρ­γία κάθε προ­ο­ρι­σμού.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι ανα­φέρ­θηκε με ιδιαί­τερη έμφαση στη δια­χρο­νική αδυ­να­μία χωρικού και περι­βαλ­λο­ντι­κού σχε­δια­σμού στη χώρα, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι σε ένα περι­βάλ­λον όπου, επί δεκα­ε­τίες, επι­τρά­πηκε να οικο­δο­μη­θούν ρέματα και δεν υπήρξε ουσια­στική απο­κα­τά­σταση της φύσης, δεν μπορεί σήμερα να μετα­κυ­λί­ε­ται μονο­με­ρώς το βάρος των υπο­χρε­ώ­σεων στις επι­χει­ρή­σεις.

Μεταξύ άλλων, υπο­γράμ­μισε την ανάγκη για του­λά­χι­στον 30% περισ­σό­τερη δεν­δρο­φύ­τευση, για συστη­μα­τική συλλογή υδάτων, καθώς και για άμεση υλο­ποί­ηση έργων δια­χεί­ρι­σης υδα­τι­κών πόρων, όπως αφα­λα­τώ­σεις και υπο­δο­μές συλ­λο­γής βρό­χι­νου νερού. Όπως επε­σή­μανε, το ζήτημα της δια­χεί­ρι­σης των υδάτων πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί άμεσα, καθώς απο­τε­λεί πλέον κρίσιμο παρά­γο­ντα ανθε­κτι­κό­τη­τας για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό.

Την ίδια στιγμή, ο κλι­μα­τι­κός νόμος και το ανα­θε­ω­ρη­μένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέρ­γεια και το Κλίμα θέτουν συγκε­κρι­μέ­νες και δεσμευ­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις για τον ξενο­δο­χειακό κλάδο, ιδίως για τις μεγάλες και ενερ­γο­βό­ρες μονάδες.

Ειδι­κό­τερα, τα ξενο­δο­χεία που κατα­τάσ­σο­νται σε περι­βαλ­λο­ντική κατη­γο­ρία Α και δια­θέ­τουν δυνα­μι­κό­τητα άνω των 100 κλινών υπο­χρε­ού­νται να υπο­βάλ­λουν ετήσιο ισο­λο­γι­σμό εκπο­μπών αερίων του θερ­μο­κη­πίου, επα­λη­θευ­μένο από ανε­ξάρ­τητο φορέα, καθώς και σχέδιο μείωσης εκπο­μπών με ορί­ζο­ντα το 2030.

Ο στόχος που τίθεται είναι μείωση εκπο­μπών κατά 30% σε σχέση με το έτος βάσης, το οποίο, κατά κανόνα, έχει οριστεί το 2019.

Παράλ­ληλα, τα ξενο­δο­χεία καλού­νται να κατα­χω­ρούν ανα­λυ­τικά στοι­χεία ενερ­γεια­κής κατα­νά­λω­σης, τεχνικό προφίλ κτιρίων και εγκα­τα­στά­σεων, δεδο­μένα για τα συστή­ματα θέρ­μαν­σης και ψύξης, τη χρήση ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, καθώς και δείκτες ενερ­γεια­κής απο­δο­τι­κό­τη­τας.

Οι υπο­χρε­ώ­σεις αυτές συν­δέ­ο­νται άμεσα με ευρύ­τε­ρες ρυθ­μί­σεις του κλι­μα­τι­κού νόμου, όπως η απα­γό­ρευση εγκα­τά­στα­σης νέων καυ­στή­ρων πετρε­λαίου από το 2025 και η στα­διακή απαν­θρα­κο­ποί­ηση του κτι­ρια­κού απο­θέ­μα­τος.

Το πλαίσιο συνο­δεύ­ε­ται και από σαφείς κυρώ­σεις. Για καθυ­στέ­ρηση ή παρά­λειψη υπο­βο­λής στοι­χείων προ­βλέ­πο­νται διοι­κη­τικά πρό­στιμα, τα οποία υπο­λο­γί­ζο­νται ανά ημέρα καθυ­στέ­ρη­σης και μπορούν να φθάσουν σε ποσοστό επί του ετήσιου κύκλου εργα­σιών της επι­χεί­ρη­σης.

Σε δεύτερο επίπεδο, η μη επί­τευξη των στόχων μείωσης εκπο­μπών έως το 2030 επι­σύ­ρει πρό­σθε­τες οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις, ιδίως για τις μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες.

Για τις μικρό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις φιλο­ξε­νίας προ­βλέ­πε­ται πιο ήπια προ­σέγ­γιση, με έμφαση σε κίνητρα και προ­γράμ­ματα στή­ρι­ξης, χωρίς, ωστόσο, να αίρο­νται οι βασικές απα­γο­ρεύ­σεις και ρυθ­μί­σεις του θεσμι­κού πλαι­σίου.

Η πράσινη μετά­βαση του του­ρι­σμού είναι ανα­γκαία και στρα­τη­γικά κρίσιμη για τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Παράλ­ληλα, όμως, για να μην εξε­λι­χθεί σε πηγή διοι­κη­τι­κής φθοράς και θεσμι­κής δυσπι­στίας, απαι­τεί­ται σοβαρός επα­να­σχε­δια­σμός των δια­δι­κα­σιών, αξιό­πι­στες ψηφια­κές υπο­δο­μές και ρεα­λι­στικά χρο­νο­δια­γράμ­ματα.

Δια­φο­ρε­τικά, το πραγ­μα­τικό δια­κύ­βευμα δεν θα είναι αν τα ξενο­δο­χεία μπορούν να μειώ­σουν τις εκπο­μπές τους, αλλά αν το κράτος μπορεί να μετρή­σει, να ελέγξει και να δια­χει­ρι­στεί απο­τε­λε­σμα­τικά αυτή τη μετά­βαση.

Πηγή: tornosnews.gr