Λιβύη: Απόβαση» της τουρκικής TPAO με άδεια ερευνών σε περιοχές του Τουρκολιβυκού μνημονίου

Την ώρα που το Ανώ­τα­το Συμ­βού­λιο Συ­νερ­γα­σί­ας Ελ­λά­δας – Τουρ­κί­ας, συ­ζη­τού­σε στην Άγκυ­ρα τη «θε­τι­κή ατζέ­ντα» και τη δια­τή­ρη­ση ήρε­μων νερών, η Τουρ­κία προ­χω­ρού­σε σε μια κί­νη­ση υψη­λής γε­ω­πο­λι­τι­κής αξίας. Με επί­ση­μες ανα­κοι­νώ­σεις του Υπουρ­γού Ενέρ­γειας, Αλ­παρ­σλάν Μπαϊ­ρα­κτάρ, η Άγκυ­ρα σφρα­γί­ζει την ενερ­γεια­κή της πα­ρου­σία στη Λιβύη, εξα­σφα­λί­ζο­ντας δι­καιώ­μα­τα ερευ­νών σε πε­ριο­χές που «αγ­γί­ζουν» τον πυ­ρή­να των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών δια­φο­ρών.

Το θα­λάσ­σιο μπλοκ της Βεγ­γά­ζης και η σκιά του Τουρ­κο­λι­βυ­κού Μνη­μο­νί­ου

Η κρα­τι­κή πε­τρε­λαϊ­κή εται­ρεία της Τουρ­κί­ας (TPAO) ανα­δεί­χθη­κε νι­κή­τρια σε διε­θνή δια­γω­νι­σμό, ανα­λαμ­βά­νο­ντας ένα τε­ρά­στιο θα­λάσ­σιο οι­κό­πε­δο έκτα­σης 10.300 τε­τρα­γω­νι­κών χι­λιο­μέ­τρων στα ανοι­κτά της Βεγ­γά­ζης. Η εξέ­λι­ξη αυτή θε­ω­ρεί­ται κομ­βι­κή για δύο λό­γους:

Διε­θνής κοι­νο­πρα­ξία: Η Τουρ­κία δεν δρα μόνη της, αλλά ηγεί­ται ενός κον­σόρ­τσιουμ με την ισπα­νι­κή Repsol και την ουγ­γρι­κή MOL, προσ­δί­δο­ντας έτσι «ευ­ρω­παϊ­κό μαν­δύα» και αυ­ξη­μέ­νο κύρος στις ερευ­νη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Γε­ω­πο­λι­τι­κή χω­ρο­θέ­τη­ση: Αν και δεν έχουν δη­μο­σιο­ποι­η­θεί επί­ση­μοι χάρ­τες, οι πρώ­τες εκτι­μή­σεις ανα­λυ­τών συ­γκλί­νουν στο ότι οι πε­ριο­χές αυτές εμπί­πτουν στα όρια του πα­ρά­νο­μου Τουρ­κο­λι­βυ­κού Μνη­μο­νί­ου του 2019. Η επι­λο­γή της το­πο­θε­σί­ας στο ανα­το­λι­κό τμήμα της Λι­βύ­ης, όπου κυ­ριαρ­χεί ο Στρα­τάρ­χης Χα­λί­φα Χα­φτάρ, υπο­δη­λώ­νει μια προ­σπά­θεια της Άγκυ­ρας να νο­μι­μο­ποι­ή­σει τις αξιώ­σεις της στην πράξη, παρά τις διε­θνείς αντι­δρά­σεις.

Στρα­τη­γι­κή διείσ­δυ­ση στη Λε­κά­νη της Σύρ­της

Η ενερ­γεια­κή επί­θε­ση της Τουρ­κί­ας δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στο νερό. Ο Μπαϊ­ρα­κτάρ ανα­κοί­νω­σε τη σύ­να­ψη συμ­φω­νί­ας (επί­σης με τη Repsol) για χερ­σαί­ες έρευ­νες στη Λε­κά­νη της Σύρ­της, μια πε­ριο­χή που απο­τε­λεί την «καρ­διά» της πε­τρε­λαιο­πα­ρα­γω­γής στη Λιβύη.

Έκτα­ση: 8.200 τε­τρα­γω­νι­κά χι­λιό­με­τρα.

Στό­χος: Η εκ­με­τάλ­λευ­ση μιας από τις πιο πα­ρα­γω­γι­κές κοι­λά­δες υδρο­γο­ναν­θρά­κων στην Αφρι­κή.

Σκο­πός: Η ενί­σχυ­ση της ενερ­γεια­κής ασφά­λειας της Τουρ­κί­ας και η με­τα­τρο­πή της TPAO σε πα­γκό­σμιο παί­κτη.

Διπλό τα­μπλό: Διά­λο­γος στην Άγκυ­ρα, τε­τε­λε­σμέ­να στη Με­σό­γειο

Η χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία των ανα­κοι­νώ­σε­ων δεν θε­ω­ρεί­ται τυ­χαία. Ενώ οι αντι­προ­σω­πεί­ες των δύο χωρών συ­ζη­τούν για τη βελ­τί­ω­ση των δι­με­ρών σχέ­σε­ων, η Τουρ­κία επι­λέ­γει να δη­μιουρ­γή­σει ενερ­γεια­κά τε­τε­λε­σμέ­να. Η Λιβύη, η οποία δια­θέ­τει τα με­γα­λύ­τε­ρα απο­θέ­μα­τα πε­τρε­λαί­ου στην Αφρι­κή, με­τα­τρέ­πε­ται πλέον στο «προ­πύρ­γιο» της τουρ­κι­κής στρα­τη­γι­κής στη Βό­ρεια Αφρι­κή.

Η κί­νη­ση αυτή χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από την Άγκυ­ρα ως μια «νέα φάση» εξω­στρέ­φειας, ωστό­σο για την Αθήνα και τη διε­θνή κοι­νό­τη­τα απο­τε­λεί μια σαφή υπεν­θύ­μι­ση ότι η Τουρ­κία πα­ρα­μέ­νει προ­ση­λω­μέ­νη στο δόγμα της «Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας», επι­διώ­κο­ντας να κα­τα­στή­σει το Τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο μια μη ανα­στρέ­ψι­μη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μέσω της πα­ρου­σί­ας διε­θνών ενερ­γεια­κών κο­λοσ­σών.

Πηγή: newsbreak.gr