Σκάνδαλο στην Πολεοδομία Ρόδου: Τρίτος κύκλος ερευνών από τους «αδιάφθορους»

-Ερευνα σε 37 οικο­δο­μι­κές άδειες και για ίχνη στο πρω­τό­κολλο • Μετά τον 2ο επι­τό­πιο έλεγχο του Σεπτεμ­βρίου 2025 η Υπη­ρε­σία Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της ΕΛΑΣ ερευνά αν άδειες εμφα­νί­ζουν διπλο­χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νους αριθ­μούς πρω­το­κόλ­λου και αν είναι έγκυρες ως νέες ή ως ανα­θε­ω­ρή­σεις, ενώ στην παράλ­ληλη θεσμική δια­δρομή το πόρισμα της Εθνικής Αρχής Δια­φά­νειας εκκρε­μεί

Η υπόθεση της Υπη­ρε­σίας Δόμησης στη Ρόδο έχει ήδη κατα­γρα­φεί ως μία από τις πιο βαριές και πολυ­σύν­θε­τες υπο­θέ­σεις δια­φθο­ράς της τελευ­ταίας δεκα­ε­τίας στη χώρα, όχι μόνο επειδή οι κατη­γο­ρίες απλώ­νο­νται σε του­λά­χι­στον 34 δια­κρι­τές υπο­θέ­σεις παρα­νο­μιών, αλλά και επειδή η δομή που περι­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία παρα­πέ­μπει σε μηχα­νι­σμό με διάρ­κεια, ρόλους και σταθερό τρόπο λει­τουρ­γίας.

Τώρα, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η Υπη­ρε­σία Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της ΕΛ.ΑΣ. προχωρά σε τρίτη έρευνα, μετά τον δεύτερο επι­τό­πιο έλεγχο που πραγ­μα­το­ποί­ησε κλι­μά­κιό της τον Σεπτέμ­βριο του 2025, μετα­φέ­ρο­ντας το βάρος σε ένα εξαι­ρε­τικά τεχνικό και κρίσιμο πεδίο.

Την αυθε­ντι­κό­τητα και εγκυ­ρό­τητα οικο­δο­μι­κών αδειών και τη σχέση τους με αριθ­μούς πρω­το­κόλ­λου και κατα­χω­ρί­σεις που ενδέ­χε­ται να έχουν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ξανά.

Η τρίτη έρευνα και το νέο αντι­κεί­μενο με τις 37 άδειες

Το νέο σκέλος της έρευνας, όπως προ­κύ­πτει από τις πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», εστιά­ζει σε 37 οικο­δο­μι­κές άδειες που εκδό­θη­καν σε χρονικό διά­στημα το οποίο δια­σταυ­ρώ­νε­ται με την περίοδο κατά την οποία η Υπη­ρε­σία Δόμησης βρέθηκε στο επί­κε­ντρο των ποι­νι­κών και διοι­κη­τι­κών ελέγχων. Το ζητού­μενο δεν είναι απλώς αν οι άδειες αυτές είναι τυπικά κατα­χω­ρι­σμέ­νες, αλλά αν φέρουν αριθ­μούς πρω­το­κόλ­λου και στοι­χεία που είχαν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σε άλλες περι­πτώ­σεις και συνο­λικά αν είναι έγκυρες είτε ως νέες εκδό­σεις είτε ως ανα­θε­ω­ρή­σεις.

Στην ουσία, αυτό που επι­χει­ρεί να κλει­δώ­σει η Υπη­ρε­σία Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων είναι το διοι­κη­τικό απο­τύ­πωμα της κάθε πράξης, δηλαδή αν υπάρχει καθαρή, μονα­δική και αδιά­σπα­στη δια­δρομή από την πρω­το­κόλ­ληση έως την έκδοση. Σε μια υπη­ρε­σία όπου η δικο­γρα­φία έχει ήδη περι­γρά­ψει πρα­κτι­κές χει­ρα­γώ­γη­σης φακέλων, παρα­κάμ­ψεων δια­δι­κα­σιών και αλλοιώ­σεων, η ύπαρξη διπλο­χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νων αριθμών πρω­το­κόλ­λου ή στοι­χείων που «κου­μπώ­νουν» σε άλλες άδειες λει­τουρ­γεί ως κόκκινη γραμμή. Δείχνει είτε ανα­κύ­κλωση ταυ­τό­τη­τας φακέλου είτε από­πειρα να απο­κτή­σει μια διοι­κη­τική πράξη νομι­μο­φά­νεια μέσω τεχνι­κής κατα­σκευής.

Το ενδια­φέ­ρον για το αν μια άδεια είναι έγκυρη ως ανα­θε­ώ­ρηση είναι επίσης κομβικό. Η ανα­θε­ώ­ρηση, όταν χρη­σι­μο­ποιεί­ται σωστά, συν­δέ­ε­ται με ήδη υφι­στά­μενη άδεια, με συγκε­κρι­μέ­νες μετα­βο­λές και με υπη­ρε­σιακή αλλη­λου­χία που δεν επι­τρέ­πει κενά. Όταν όμως μια ανα­θε­ώ­ρηση προ­κύ­πτει με αμφι­σβη­τού­μενο πρω­τό­κολλο, ασαφή στοι­χεία ή τεχνική σύνδεση που δεν στέκει, τότε η ίδια η ανα­θε­ώ­ρηση μπορεί να μετα­τρα­πεί σε εργα­λείο εκ των υστέρων νομι­μο­ποί­η­σης.

Ο δεύ­τε­ρος επι­τό­πιος έλεγχος του Σεπτεμ­βρίου 2025 ως αφε­τη­ρία του νέου κύκλου

Ο δεύ­τε­ρος γύρος ερευνών, όπως είχε απο­κα­λύ­ψει η «δημο­κρα­τική», πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε με την άφιξη 3 επι­τε­λών της Υπη­ρε­σίας Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων στη Ρόδο. Το κλι­μά­κιο συγκέ­ντρωσε νέο υλικό και ανα­χώ­ρησε την Παρα­σκευή, αφή­νο­ντας ανοικτή τη συνέ­χεια της διε­ρεύ­νη­σης. Εκείνος ο κύκλος είχε διπλή στό­χευση. Από τη μία πλευρά αφο­ρούσε εκκρε­μείς δικο­γρα­φίες για κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στο παρα­λιακό μέτωπο. Από την άλλη πλευρά αφο­ρούσε νέα στοι­χεία που φέρεται να προ­στέ­θη­καν από κατά­θεση από­στρα­του αξιω­μα­τι­κού, ο οποίος ήδη από το 2023 είχε ανα­δεί­ξει σοβαρά προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία της υπη­ρε­σίας.

Η τρίτη έρευνα, που πλέον ξεκινά, πατά πάνω σε αυτή τη λογική της επα­νε­ξέ­τα­σης πλευρών που δεν φωτί­στη­καν πλήρως, αλλά μετα­φέ­ρει το κέντρο βάρους από τις μεμο­νω­μέ­νες καταγ­γε­λίες ή τις επι­μέ­ρους υπο­θέ­σεις στο πιο δύσκολο επίπεδο, την ακε­ραιό­τητα των αδειών ως διοι­κη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων και των κατα­χω­ρί­σεών τους. Με άλλα λόγια, η έρευνα φαί­νε­ται να περνά από το ποιος ζήτησε τι και ποιος το έδωσε, στο πώς φτιά­χτηκε το ίχνος της πράξης για να φαί­νε­ται κανο­νική.

Το σκάν­δαλο όπως περι­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία με τις 34 υπο­θέ­σεις

Η μεγάλη δικο­γρα­φία περι­λαμ­βά­νει 34 δια­κρι­τές υπο­θέ­σεις και σκια­γρα­φεί ένα οργα­νω­μένο μοντέλο δια­φθο­ράς, με πρα­κτι­κές που κατά περί­πτωση περιε­λάμ­βα­ναν αιτή­ματα εκτός προ­θε­σμιών, φακέ­λους χωρίς πλήρη δικαιο­λο­γη­τικά, προ­ε­γκρί­σεις με ψευδή στοι­χεία, αλλοιώ­σεις και παρα­δό­σεις εγγρά­φων έναντι χρη­μα­τι­κών ή άλλων ανταλ­λαγ­μά­των. Το περι­βάλ­λον που περι­γρά­φε­ται δεν παρα­πέ­μπει σε σπο­ρα­δι­κές παρε­κτρο­πές, αλλά σε καθε­στώς παράλ­λη­λης λει­τουρ­γίας, όπου οι δια­δι­κα­σίες φαί­νε­ται να μετα­τρά­πη­καν σε πεδίο συναλ­λα­γής.

Ενδει­κτικά, η δικο­γρα­φία απο­τυ­πώ­νει περι­πτώ­σεις όπως προ­ε­γκρί­σεις με κενό φάκελο ύστερα από παρεμ­βά­σεις, δωρο­δο­κίες 5.000 ευρώ για άδεια σε μη άρτιο γήπεδο, έκδοση άδειας σε αγρο­τε­μά­χιο μη οικο­δο­μή­σιμο έναντι 6.000 ευρώ, ποσό 10.000 ευρώ για ανα­θε­ώ­ρηση με ψευδή ημε­ρο­μη­νία, ακόμη και δια­γραφή προ­στί­μου με αντάλ­λαγμα 30.000 ευρώ. Κατα­γρά­φο­νται επίσης πρα­κτι­κές πλα­στο­γρά­φη­σης εγγρα­φών, ακόμη και χρήση στοι­χείων πρώην υπαλ­λή­λου, ενώ ανα­φέ­ρο­νται παροχές όπως δια­μο­νές σε ξενο­δο­χείο με σκοπό την επί­σπευση δια­δι­κα­σιών.

Το κοινό νήμα αυτών των υπο­θέ­σεων δεν είναι μόνο το χρη­μα­τικό κίνητρο, αλλά η χει­ρα­γώ­γηση της δια­δι­κα­σίας ως μηχα­νι­σμού παρα­γω­γής «νόμιμου χαρτιού». Αυτό ακριβώς είναι που καθιστά το νέο σκέλος για τις 37 άδειες τόσο κρίσιμο. Σε μια υπόθεση όπου το έγγραφο μπορεί να είναι απο­τέ­λε­σμα παρέμ­βα­σης, ο έλεγχος δεν μπορεί να σταθεί μόνο σε μαρ­τυ­ρίες και καταγ­γε­λίες. Χρειά­ζε­ται να δια­λύ­σει τεχνικά το πώς γεν­νή­θηκε η άδεια, πού κατα­χω­ρί­στηκε, ποια στοι­χεία την συνο­δεύ­ουν και αν η ακο­λου­θία των αριθμών και των πρω­το­κόλ­λων βγάζει νόημα.

Οι βασικοί κατη­γο­ρού­με­νοι και το δεύτερο κύμα απο­λο­γιών

Στο κέντρο της υπό­θε­σης βρί­σκο­νται 7 βασικοί κατη­γο­ρού­με­νοι, 5 υπάλ­λη­λοι της Υπη­ρε­σίας Δόμησης και 2 ιδιώτες μηχα­νι­κοί. Η εικόνα που έχει δια­μορ­φω­θεί απο­δί­δει ρόλους σε καίριες θέσεις, προϊ­στα­μέ­νους, στελέχη με πρό­σβαση σε κρί­σι­μες ροές εργα­σίας και τεχνι­κούς δια­με­σο­λα­βη­τές. Παράλ­ληλα, ανα­μέ­νο­νται απο­λο­γίες 21 ακόμη εμπλε­κο­μέ­νων, μεταξύ των οποίων εργο­λά­βοι, ξενο­δό­χοι, τεχνι­κοί και ιδιώτες. Το εύρος των απο­λο­γιών δείχνει ότι η υπόθεση δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως κλει­στός κύκλος υπαλ­λή­λων, αλλά ως αλυσίδα που συνδέει διοί­κηση και αγορά.

Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε νέα έρευνα δεν έχει μόνο απο­δει­κτική αξία. Έχει και πολι­τική διοι­κη­τική σημασία, επειδή το τελικό συμπέ­ρα­σμα θα απα­ντή­σει αν υπήρξε συγκρο­τη­μέ­νος μηχα­νι­σμός με δυνα­τό­τητα να αλλοιώ­νει τα πρω­τό­κολλα και να δημιουρ­γεί άδειες με τεχνική νομι­μο­φά­νεια.

Το παράλ­ληλο θεσμικό μέτωπο με την Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας

Παράλ­ληλα με τις ποι­νι­κές και αστυ­νο­μι­κές έρευνες, εξε­λίσ­σε­ται η θεσμική διε­ρεύ­νηση από την Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας, η οποία άνοιξε συστη­μικό έλεγχο και ζήτησε ανα­λυ­τικά στοι­χεία για 39 φακέ­λους του ΣΥΠΟΘΑ. Ο έλεγχος δεν περιο­ρί­στηκε σε απο­σπα­σμα­τικά έγγραφα. Ζήτησε δομη­μέ­νους ηλε­κτρο­νι­κούς φακέ­λους, μετα­δε­δο­μένα, πλήρη ιχνη­λα­σι­μό­τητα ενερ­γειών και δυνα­τό­τητα να απο­τυ­πω­θεί η δια­δρομή κάθε υπό­θε­σης από τη δια­βί­βαση μέχρι την κοι­νο­ποί­ηση απο­φά­σεων. Στις 4 Νοεμ­βρίου 2025 ξεκί­νησε και επι­τό­πια φάση, με 2 επι­θε­ω­ρή­τριες να αντι­πα­ρα­βάλ­λουν απα­ντή­σεις με πρω­τό­τυπα αρχεία και φυσι­κούς φακέ­λους, σε ένα πεδίο που περι­λαμ­βά­νει χιλιά­δες πράξεις, προ­ε­γκρί­σεις, ΒΟΔ, καταγ­γε­λίες αυθαι­ρέ­των και ανα­συ­στά­σεις φακέλων.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας ζήτησε ακόμη και λεπτο­μερή χρο­νο­λό­για, στοι­χεία για τήρηση προ­θε­σμιών, κατα­γρα­φές τρο­πο­ποι­ή­σεων φακέλων και έλεγχο της συνέ­πειας μεταξύ ηλε­κτρο­νι­κής και φυσικής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Ωστόσο, στο σκέλος αυτό το πόρισμα εκκρε­μεί, κάτι που σημαί­νει ότι η τελική θεσμική απο­τί­μηση και τα συμπε­ρά­σματα για το πώς λει­τούρ­γησε η υπη­ρε­σία στη ρίζα της δεν έχουν ακόμη απο­τυ­πω­θεί σε ολο­κλη­ρω­μένο απο­τέ­λε­σμα.

Η εκκρε­μό­τητα αυτή αποκτά ειδικό βάρος επειδή η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας δεν ερευνά μόνο πρόσωπα. Ερευνά δια­δι­κα­σίες, δηλαδή το αν το σύστημα ήταν ευάλωτο, ποιοι κρίκοι ήταν χαλαροί και ποιοι κανόνες δεν λει­τούρ­γη­σαν. Και αυτό είναι το σημείο όπου η τρίτη έρευνα της Υπη­ρε­σίας Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων για τις 37 άδειες δείχνει ότι οι αρχές ανα­ζη­τούν συγκε­κρι­μένο τεχνικό απο­δει­κτικό υλικό, ικανό να σταθεί τόσο στο ποινικό επίπεδο όσο και στο διοι­κη­τικό.