Συνελήφθη στο Μόναχο της Γερμανίας ο δολοφόνος του Κωνσταντίνου Τσιαντή

Συνε­λή­φθη  από μια ώρα περίπου στο Μόναχο  της Γερ­μα­νίας ο 49σχρος Ουκρα­νός κατη­γο­ρού­με­νος για την δολο­φο­νία του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή. Η «δ» είχε δημο­σιεύ­σει το ακό­λουθο ρεπορ­τάζ:

Για εβδο­μά­δες η υπόθεση έμοιαζε να έχει κλείσει στη συνεί­δηση πολλών ως ένα ακόμη τραγικό περι­στα­τικό στους δρόμους της Ρόδου. Μια εξα­φά­νιση. Έπειτα ένα σώμα σε χαράδρα. Δίπλα του ένα δίκυκλο. Η εικόνα, σκληρή αλλά φαι­νο­με­νικά καθαρή, έδειχνε ατύχημα. Όμως αυτό που αρχικά έμοιαζε «συμβατό» με τροχαίο, απο­δεί­χθηκε εκ των υστέρων ένα σκηνικό που σύμφωνα με τα στοι­χεία στήθηκε για να παρα­πλα­νή­σει τις Αρχές, όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική». Και εκεί ξεκινά το πραγ­μα­τικό ρεπορ­τάζ, όχι για το πώς χάθηκε ένας άνθρω­πος, αλλά για το πώς η αστυ­νο­μία ανα­γκά­στηκε να αμφι­σβη­τή­σει την πρώτη εικόνα και να χτίσει βήμα βήμα την εξι­χνί­αση.

Η δήλωση εξα­φά­νι­σης και το πρώτο πλαίσιο της υπό­θε­σης

Απο­γευ­μα­τι­νές ώρες της 03/05/2025 δηλώ­θηκε στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα Ιαλυσού η εξα­φά­νιση του 64χρονου ξενο­δό­χου Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή, ο οποίος φερόταν να αγνο­εί­ται από απο­γευ­μα­τι­νές ώρες της 01/05/2025. Η δήλωση έγινε από τη σύζυγό του, 40χρονη υπήκοο Λευ­κο­ρω­σίας.

Στο αρχικό στάδιο, το ενδια­φέ­ρον συγκε­ντρώ­θηκε σε σενάρια που δεν προ­ϋ­πέ­θε­ταν εγκλη­μα­τική ενέρ­γεια, όπως προ­σω­πική πίεση, κατά­σταση υγείας και συμπε­ρι­φο­ρές που ερμη­νεύ­τη­καν ως αστά­θεια.

Παράλ­ληλα είχαν προη­γη­θεί κατα­γρα­φές που τρο­φο­δο­τού­σαν την εικόνα ενός ανθρώ­που σε ένταση με το περι­βάλ­λον του, καθώς τον Απρίλιο, περίπου έναν μήνα πριν από το έγκλημα, είχε καταγ­γεί­λει κλοπή στο ΑΤ Ιαλυσού, στοι­χείο που αργό­τερα πήρε δια­φο­ρε­τικό βάρος μέσα στο συνο­λικό παζλ.

Η ανεύ­ρεση στη χαράδρα και η εικόνα που «έκλεινε» το θέμα

Στις 20:00 της 07/05/2025 αστυ­νο­μι­κοί με συν­δρομή εθε­λο­ντών του Silver Alert εντό­πι­σαν σε γκρεμό παρα­πλεύ­ρως της επαρ­χια­κής οδού Παστί­δας Καλυ­θιών, στην περιοχή Πασα­ού­τια, το πτώμα του 64χρονου και τη δίκυκλη μοτο­σι­κλέτα που είχε μισθώ­σει. Η εικόνα της χαρά­δρας με το δίκυκλο δίπλα στο σώμα, χωρίς άμεσα εμφανή σημάδια σύγκρου­σης, λει­τούρ­γησε ως ισχυρό αφήγημα ατυ­χή­μα­τος, τόσο κοι­νω­νικά όσο και επι­κοι­νω­νιακά.

Αυτή ακριβώς η «ευκολία» της πρώτης ανά­γνω­σης είναι και ο λόγος που η μετα­γε­νέ­στερη ανα­τροπή έχει σημασία, διότι δείχνει πώς ένα σκη­νο­θε­τη­μένο σκηνικό μπορεί να μετα­τρέ­ψει ένα έγκλημα σε φαι­νο­με­νική καθη­με­ρι­νό­τητα.

Όταν η έρευνα πέρασε από την εικόνα στο δεδο­μένο

Η υπόθεση δια­βι­βά­στηκε στην Υπο­διεύ­θυνση Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου, καθώς από την αρχική έρευνα προ­έ­κυ­ψαν βάσιμες ενδεί­ξεις ότι η εξα­φά­νιση οφεί­λε­ται σε εγκλη­μα­τική ενέρ­γεια.

Στις 15/05/2025 η Υπο­διεύ­θυνση επέ­στρεψε την υπόθεση στο ΑΤ Ιαλυσού για συνέ­χιση της προ­α­νά­κρι­σης. Από εκεί και έπειτα, το κρίσιμο σημείο δεν ήταν μια μεμο­νω­μένη μαρ­τυ­ρία, αλλά ο τρόπος που συν­δυά­στη­καν πολλά δια­φο­ρε­τικά είδη απο­δεί­ξεων, ένορκες κατα­θέ­σεις, βιντε­ο­λη­πτικό υλικό, άρσεις τηλε­φω­νι­κού και τρα­πε­ζι­κού απορ­ρή­του, άρση απορ­ρή­του ψηφια­κού πει­στη­ρίου, ηλε­κτρο­νικά ίχνη, κατα­γε­γραμ­μέ­νες συνο­μι­λίες, πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες και ιατρο­δι­κα­στική τοξι­κο­λο­γική εξέταση.

Με αυτή τη συν­δυα­στική μελέτη, οι Αρχές κατέ­λη­ξαν ότι ο θάνατος οφεί­λε­ται σε ανθρω­πο­κτο­νία με πρόθεση και προσ­διό­ρι­σαν συγκε­κρι­μένο χρονικό παρά­θυρο τέλεσης, από 20:40 της 01/05/2025 έως 03:14 της 02/05/2025.

Η μηχανή, τα κλειδιά και η «μηδε­νική» πιθα­νό­τητα του ατυ­χή­μα­τος

Από τα πιο καθο­ρι­στικά στοι­χεία που μετα­κί­νη­σαν την υπόθεση από το «πιθανό ατύχημα» στο «στημένο σκηνικό», είναι τα ευρή­ματα της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για τη μοτο­σι­κλέτα και τη θέση των αντι­κει­μέ­νων.

Σύμφωνα με την έκθεση πραγ­μα­το­γνώ­μονα, η μοτο­σι­κλέτα βρέθηκε σβη­σμένη, τα κλειδιά ήταν πετα­μένα λίγα μέτρα πιο δίπλα και η μηχανή ήταν πάνω στο πτώμα. Η πιθα­νό­τητα να συμβεί αυτό σε τροχαίο χαρα­κτη­ρί­ζε­ται «μηδε­νική».

Η εκτί­μηση των αστυ­νο­μι­κών είναι ότι ο δράστης πέταξε πρώτα τη σορό στη χαράδρα, στη συνέ­χεια έριξε τη μηχανή από πάνω και τέλος πέταξε τα κλειδιά πιο πέρα, δημιουρ­γώ­ντας μια εικόνα που θα «διάβαζε» ως δυστύ­χημα όποιος έφτανε αργό­τερα.

Σε απλά λόγια, δεν ήταν μόνο η παρου­σία του δίκυ­κλου που μέτρησε, αλλά η αφύσικη σειρά και ο τρόπος με τον οποίο βρέ­θη­καν μηχανή, σώμα και κλειδιά. Εκεί, η έρευνα παύει να είναι υπόθεση και γίνεται μηχα­νική ανάλυση πραγ­μα­τι­κών πιθα­νο­τή­των.

Το μήνυμα στη σύζυγο και η λεπτο­μέ­ρεια που πρόδωσε τον συντά­κτη

Δεύτερο κομβικό στοι­χείο ήταν ένα μήνυμα που στάλ­θηκε την ημέρα της εξα­φά­νι­σης από το κινητό του θύματος προς τη σύζυγό του. Την 1η Μαΐου 2025, στις 14:19, η Λευ­κο­ρω­σίδα σύζυγος του Τσιαντή λαμ­βά­νει ένα μήνυμα:

«Χρόνια πολλά, καλό μήνα, είμαι με παρέα στη Λίνδο, τα λέμε το από­γευμα».

Το μήνυμα περιείχε κόμματα στη σύνταξη, λεπτο­μέ­ρεια που σύμφωνα με μαρ­τυ­ρίες δεν αντι­στοι­χούσε στον τρόπο που έγραφε το θύμα. Η αστυ­νο­μική εκτί­μηση είναι ότι το μήνυμα εστάλη από τον δράστη, ο οποίος προ­σποι­ή­θηκε ότι ήταν το θύμα, επι­χει­ρώ­ντας να κερ­δί­σει χρόνο και να απο­μα­κρύ­νει την πίεση των πρώτων ωρών. Σε τέτοιες υπο­θέ­σεις, το «ύφος» ενός μηνύ­μα­τος δεν αρκεί από μόνο του για να σταθεί, όμως όταν κου­μπώ­νει με τηλε­πι­κοι­νω­νιακά δεδο­μένα, κινή­σεις συσκευής και υπό­λοιπα ίχνη, μετα­τρέ­πε­ται σε λει­τουρ­γικό κρίκο της αλυ­σί­δας.

Επι­πλέον το θύμα είχε είχε καταγ­γεί­λει τον Απρίλιο του 2025, δύο διαρ­ρή­ξεις στο σπίτι του, από όπου κλά­πη­καν 20.000 ευρώ, κυνη­γε­τικά όπλα και ένας χρυσός στύλος αξίας 7.500 ευρώ. Ο ξενο­δό­χος είχε κατο­νο­μά­σει δύο Ουκρα­νούς ως δράστες, ένας εκ των οποίων ήταν ο Ουκρα­νός.

Βίντεο, άρσεις απορ­ρή­του και αντι­φά­σεις που δεν έκλει­ναν

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δόθηκε στο βιντε­ο­λη­πτικό υλικό στην ευρύ­τερη περιοχή, καθώς και στην άρση τηλε­φω­νι­κού απορ­ρή­του. Ο 49χρονος υπήκοος Ουκρα­νίας, που κατη­γο­ρεί­ται πλέον για τον φόνο του Τσιαντή, είχε δώσει κατά­θεση στο πλαίσιο της προ­α­νά­κρι­σης, φέρεται να επι­κα­λέ­στηκε ισχυ­ρι­σμούς που δια­ψεύ­στη­καν στην πορεία, ακριβώς από τα δεδο­μένα που δεν επι­δέ­χο­νται εύκολη ερμη­νεία, χρο­νο­ση­μάν­σεις, μετα­κι­νή­σεις, επι­κοι­νω­νίες, παρου­σίες.

Αυτό το σημείο είναι συχνά η καμπή μιας έρευνας, όταν μια αφήγηση φαί­νε­ται λογική μέχρι τη στιγμή που συγκρού­ε­ται με τα στοι­χεία που κατα­γρά­φουν τι συνέβη πραγ­μα­τικά.

Παράλ­ληλα, από μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις προ­έ­κυψε ότι ο ίδιος έκανε εργα­σίες κυρίως υδραυ­λι­κές για ξενο­δόχο, με τον οποίο φέρεται να είχε έρθει σε σύγκρουση.

Στην υπόθεση επα­νήλθε επίσης η πλη­ρο­φο­ρία ότι την ημέρα της εξα­φά­νι­σης το θύμα είχε βρεθεί σε μεζε­δο­πω­λείο κοντά στην περιοχή ανεύ­ρε­σης μαζί με τον υπήκοο Ουκρα­νίας.

Ο Τσια­ντής δεν κατα­νά­λωσε αλκοόλ, γεγονός που καταρ­ρί­πτει το σενάριο του «μεθυ­σμέ­νου οδηγού».

Η πτώση στον γκρεμό υπο­λο­γί­ζε­ται πως έγινε στις 23:00 το βράδυ της ίδιας ημέρας με τον δράστη να ρίχνει τον ξενο­δόχο μαζί με τη μοτο­σι­κλέτα του στο κενό έξω από την Παστίδα για να φανεί ως ατύχημα.

Ο 49χρονος Ουκρα­νός μετά από πολυ­ή­με­ρες έρευνες της αστυ­νο­μίας δια­πι­στώ­θηκε ότι έφυγε από το σημείο με ταξί, με τον οδηγό να τον ανα­γνω­ρί­ζει αργό­τερα στις κατα­θέ­σεις.

Για να καλύψει τα ίχνη του πραγ­μα­το­ποιεί και μια «στημένη» κλήση στις 7 Μαΐου από το τηλέ­φωνο μιας γυναί­κας όπου ανώνυμα ο Ουκρα­νός υπέ­δειξε το σημείο της μοτο­σι­κλέ­τας, σε μια προ­σπά­θεια να «κλείσει» η υπόθεση ως τροχαίο.

Οι έρευνες απο­κά­λυ­ψαν ότι ο δράστης μαζί με το θύμα βρι­σκό­ταν σε μια διαρκή αντι­πα­ρά­θεση τους τελευ­ταί­ους μήνες σχετικά με το τι πρέπει να κάνει ο 64χρονος με το ξενο­δο­χείο που είχε στην κατοχή του στην Κρε­μα­στή.

Ο Ουκρα­νός φέρεται να επε­δί­ωκε τη σύνταξη ενός ψευδούς εγγρά­φου, το οποίο θα του επέ­τρεπε να ιδιο­ποι­η­θεί την περιου­σία του 64χρονου μετά τον θάνατό του.

Όταν ο κλοιός άρχισε να κλείνει όλο και περισ­σό­τερο γύρω από τον Ουκρανό, ο 49χρονος κλήθηκε στην αστυ­νο­μία και πριν εμφα­νι­στεί στις Αρχές φρό­ντισε να αλλάξει την τηλε­φω­νική του συσκευή θέλο­ντας έτσι να κρύψει κομ­βι­κής σημα­σίας στοι­χεία για την υπόθεση.

Ο Ουκρα­νός βλέ­πο­ντας πως πλέον η αστυ­νο­μία είναι ένα βήμα πριν τη σύλληψή του στις 13 Νοεμ­βρίου 2025, έφυγε από τη Ρόδο με πλοίο, και δεν επέ­στρεψε ποτέ.

Ο ταυ­το­ποι­η­μέ­νος δράστης και το προη­γού­μενο ποινικό παρελ­θόν

Σημειώ­νε­ται ότι ο 49χρονος υπήκοος Ουκρα­νίας έχει απα­σχο­λή­σει και στο παρελ­θόν τις αρχές σε υπόθεση δια­κί­νη­σης μετα­να­στών.

Ειδι­κό­τερα, μετέ­φερε την 1η Νοεμ­βρίου 2023 με ενοι­κια­ζό­μενο όχημα και απο­βί­βασε στο κέντρο της πόλης της Ρόδου παρά­τυ­πους μετα­νά­στες. Αστυ­νο­μι­κοί της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ., που ενη­με­ρώ­θη­καν για το περι­στα­τικό, μετέ­βη­σαν τότε άμεσα στο σημείο και έπειτα από ανα­ζη­τή­σεις εντό­πι­σαν το όχημα, το ακι­νη­το­ποί­η­σαν και τον συνέ­λα­βαν. Είχε μάλιστα κριθεί προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος.

Το προη­γού­μενο αυτό δεν απο­τε­λεί από­δειξη για τη νέα υπόθεση, όμως στο δημόσιο ενδια­φέ­ρον λει­τουρ­γεί ως ένδειξη του προφίλ ενός προ­σώ­που που είχε ήδη απα­σχο­λή­σει τις Αρχές και πλέον συν­δέ­ε­ται, σύμφωνα με την αστυ­νο­μική απο­τί­μηση, με πολύ βαρύ­τερη κατη­γο­ρία.

Ο δράστης δεν έχει εντο­πι­στεί και η υπόθεση περνά στη δικα­στική τροχιά

Παρά τις ανα­ζη­τή­σεις, ο δράστης δεν έχει εντο­πι­στεί μέχρι σήμερα. Η δικο­γρα­φία έχει υπο­βλη­θεί στην Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου. Σε αυτό το στάδιο, η ουσία είναι διπλή. Από τη μία, η εξι­χνί­αση περι­γρά­φει πώς ένα σκηνικό κατα­σκευά­στηκε για να μοιάζει με ατύχημα. Από την άλλη, η δικα­στική συνέ­χεια θα κρίνει τα επόμενα βήματα, την αξιο­λό­γηση των απο­δει­κτι­κών μέσων και την ποινική πορεία της υπό­θε­σης.

Λίγο πριν ολο­κλη­ρω­θεί η εξι­χνί­αση της υπό­θε­σης, ο Ουκρα­νός εξα­φα­νί­στηκε από τη Ρόδο και φέρεται να διέφυγε στην Αθήνα. Φέρεται να έχει βρεθεί στίγμα του στην Καλ­λι­θέα και οι αστυ­νο­μι­κοί πιθα­νο­λο­γούν ότι κρύ­βε­ται σε δια­μέ­ρι­σμα στην Αθήνα.

Η δήλωση υπο­στή­ρι­ξης κατη­γο­ρίας και η θεσμική συνέ­χεια της οικο­γέ­νειας

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο αδελφός του θύματος περνά και στη δικο­νο­μική πράξη της υπο­στή­ρι­ξης κατη­γο­ρίας. Ειδι­κό­τερα η οικο­γέ­νεια εξου­σιο­δό­τησε τους δικη­γό­ρους κ.κ. Μηνά Τσέρκη του Ιωάννη, Μαρίνα Κρανίτη και Στε­φα­νία Α. Κου­λού­μπρη, προ­κει­μέ­νου να δηλώ­σουν ενώπιον κάθε αρμό­διας αρχής ότι παρί­στα­ται για υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας στην ποινική υπόθεση που βρί­σκε­ται σε προ­α­να­κρι­τικό και ανα­κρι­τικό στάδιο και αφορά στο αδίκημα της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως του άρθρου 299 ΠΚ, εις βάρος του ήδη εκλι­πό­ντος αδελφού του, Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή, στη Ρόδο, εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος 01/05/2025 έως 07/05/2025 ή σε οποια­δή­ποτε άλλη ημε­ρο­μη­νία προ­κύ­ψει από την έρευνα.

Δηλώνει δε ότι στη­ρί­ζει αστική αξίωση από αδι­κο­πρα­ξία και ζητεί απο­κα­τά­σταση ψυχικής οδύνης.

Το τελικό συμπέ­ρα­σμα της έρευνας και το μήνυμα της υπό­θε­σης

Η υπόθεση αυτή δεν αλλάζει απλώς χαρα­κτη­ρι­σμό. Αλλάζει τον τρόπο που δια­βά­ζε­ται μια «εικόνα» και υπεν­θυ­μί­ζει ότι το προ­φα­νές μπορεί να είναι κατα­σκευα­σμένο. Εδώ, η εξι­χνί­αση δεν στη­ρί­χθηκε σε μια θεα­μα­τική απο­κά­λυψη, αλλά σε μια επίμονη σύνθεση από μικρά και μεγάλα δεδο­μένα.

Η θέση των κλει­διών, το σβηστό δίκυκλο, η μηχανή πάνω στο σώμα, ένα μήνυμα που δεν ταί­ριαζε στο ύφος του θύματος, οι αντι­φά­σεις που δεν άντεξαν στην άρση απορ­ρή­του και στο βίντεο, οι μαρ­τυ­ρίες για κινή­σεις και σχέσεις, όλα αυτά λει­τούρ­γη­σαν σαν δια­δο­χικά χτυ­πή­ματα σε ένα σκηνικό που είχε στηθεί για να μείνει αδιαμ­φι­σβή­τητο.

Και αυτό είναι το πιο ανη­συ­χη­τικό στοι­χείο της υπό­θε­σης. Όχι μόνο ότι ένας άνθρω­πος χάθηκε, αλλά ότι για ένα διά­στημα ο θάνατός του παρου­σιά­στηκε ως κάτι που «συμ­βαί­νει», μέχρι τη στιγμή που η έρευνα έδειξε ότι δεν συνέβη, κατα­σκευά­στηκε.