Στο εδώλιο στις 12 Ιανουαρίου 2026 ο 38χρονος για εξακολουθητικό βιασμό της 13χρονης θετής του κόρης

• Η δίκη ανοίγει τη Δευτέρα με τις αντί­δι­κες πλευρές να δηλώ­νουν έτοιμες για πρόοδο της δια­δι­κα­σίας, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­μέ­νει προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου

Η υπόθεση που συντά­ραξε την τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου περνά στο πιο κρίσιμό της στάδιο. Τη Δευτέρα 12 Ιανουα­ρίου 2026, στο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω, ο 38χρονος κατη­γο­ρού­με­νος οδη­γεί­ται στο εδώλιο, με το βάρος ενός κατη­γο­ρη­τη­ρίου που περι­γρά­φει εξα­κο­λου­θη­τι­κές πράξεις σε βάρος της 13χρονης θετής του κόρης. Πρό­κει­ται για μια δίκη που δεν αφορά μόνο στη δικα­στική διε­ρεύ­νηση ενός καταγ­γελ­λό­με­νου εγκλή­μα­τος, αλλά και στη δοκι­μα­σία της αντοχής των θεσμών όταν η καταγ­γε­λία αγγίζει τον πιο ευαί­σθητο πυρήνα της οικο­γέ­νειας και της προ­στα­σίας ενός παιδιού.

Στο ακρο­α­τή­ριο, η υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας θα εκπρο­σω­πη­θεί από τον δικη­γόρο κ. Γιώργο Κυπραίο, ενώ την υπε­ρά­σπιση ανα­λαμ­βά­νουν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Δήμος Μου­τά­φης. Το κλίμα που δια­μορ­φώ­νε­ται πριν από την έναρξη είναι αυτό μιας δια­δι­κα­σίας που όλες οι πλευρές επι­θυ­μούν να προ­χω­ρή­σει, χωρίς άλλες σκιές καθυ­στέ­ρη­σης, με την αντι­πα­ρά­θεση να μετα­φέ­ρε­ται πλέον από την προ­δι­κα­σία στη δημόσια και απαι­τη­τική σκηνή του δικα­στη­ρίου.

Η μετά­βαση από την προ­δι­κα­σία στη μεγάλη δοκι­μα­σία της έδρας

Η πορεία μέχρι το ακρο­α­τή­ριο ήταν ήδη φορ­τι­σμένη. Ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει κριθεί προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, μετά από βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που αξιο­λό­γησε ως καθο­ρι­στι­κές τις ενδεί­ξεις της δικο­γρα­φίας και έκρινε ότι συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για το αυστηρό αυτό μέτρο έως την εκδί­καση. Η συγκε­κρι­μένη εξέλιξη δεν προ­έ­κυψε αυτό­ματα, αλλά μετά από δια­δι­κα­σία που ανέ­δειξε δια­φο­ρε­τι­κές ανα­γνώ­σεις του ίδιου φακέλου, κάτι που συχνά συμ­βαί­νει σε υπο­θέ­σεις υψηλής βαρύ­τη­τας, όταν το δια­κύ­βευμα αφορά ταυ­τό­χρονα στην προ­στα­σία ενός ανη­λί­κου και στα δικαιώ­ματα του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Η δικο­γρα­φία οδη­γή­θηκε στο Συμ­βού­λιο έπειτα από δια­φω­νία ανάμεσα στον τακτικό Ανα­κριτή και την Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου. Από τη μία πλευρά προ­τά­θη­καν περιο­ρι­στι­κοί όροι, με τη λογική ότι μπορούν να δια­σφα­λί­σουν την παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου και να απο­τρέ­ψουν τυχόν νέες πράξεις, με σεβασμό στο τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας. Από την άλλη πλευρά δια­τυ­πώ­θηκε η θέση ότι το υλικό, η διάρ­κεια και ο τρόπος τέλεσης των απο­δι­δό­με­νων πράξεων, καθώς και ο κίν­δυ­νος υπο­τρο­πής, καθι­στούν ανε­παρκή τα ηπιό­τερα μέτρα.

Το Συμ­βού­λιο, αφού μελέ­τησε συνο­λικά το περιε­χό­μενο της δικο­γρα­φίας, συντά­χθηκε με την εισαγ­γε­λική θέση και διέταξε άμεσα σύλληψη και προ­σω­ρινή κράτηση μέχρι την εκδί­καση. Αυτή η απόφαση, ανε­ξάρ­τητα από το τελικό απο­τέ­λε­σμα της δίκης, λει­τουρ­γεί ως ένδειξη του βάρους με το οποίο αντι­με­τω­πί­στη­καν οι ενδεί­ξεις που συγκε­ντρώ­θη­καν στο προ­α­να­κρι­τικό και ανα­κρι­τικό στάδιο.

Οι κατη­γο­ρίες και το απο­τύ­πωμα της οικο­γε­νεια­κής συν­θή­κης

Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­δί­δο­νται πράξεις ιδιαι­τέ­ρως σοβαρές, με κοινό χαρα­κτη­ρι­στικό την κατ’ εξα­κο­λού­θηση τέλεση και την ειδική συνθήκη οικειό­τη­τας, αφού ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να διέμενε με την ανήλικη εντός οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος. Η δικο­γρα­φία περι­γρά­φει πλαίσιο συμπε­ρι­φο­ρών που, κατά την αξιο­λό­γηση των δικα­στι­κών αρχών στο στάδιο της προ­φυ­λά­κι­σης, δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μεμο­νω­μένο επει­σό­διο, αλλά ως επα­να­λη­πτική και διαρκής κατά­σταση.

Αυτό το στοι­χείο της συμ­βί­ω­σης είναι που προσ­δί­δει ιδιαί­τερη βαρύ­τητα στην υπόθεση στη δημόσια συνεί­δηση. Η οικο­γέ­νεια, ως χώρος που θεω­ρη­τικά προ­στα­τεύει, μετα­τρέ­πε­ται στο σενάριο μέσα στο οποίο εξε­τά­ζε­ται η καταγ­γε­λία για παρα­βί­αση της σωμα­τι­κής και ψυχικής ακε­ραιό­τη­τας ενός παιδιού.

Η απο­κά­λυψη και η κινη­το­ποί­ηση που άνοιξε τον φάκελο

Η υπόθεση ανα­δύ­θηκε όταν η 13χρονη, μετά από μάθημα σεξουα­λι­κής αγωγής, απο­φά­σισε να μιλήσει στη μητέρα της μέσω μηνύ­μα­τος, περι­γρά­φο­ντας κακο­ποι­η­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές από τον θετό της πατέρα. Από εκείνο το σημείο, η καταγ­γε­λία μετα­φέρ­θηκε στις αρχές και ενερ­γο­ποι­ή­θη­καν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες, με εμπλοκή εξει­δι­κευ­μέ­νων επαγ­γελ­μα­τιών υγείας και τις ανα­γκαίες ιατρο­δι­κα­στι­κές εξε­τά­σεις.

Κεντρικό ρόλο στη δικα­νική απο­τί­μηση, όπως προ­κύ­πτει από την εξέλιξη της προ­δι­κα­σίας, είχε η κατά­θεση της ανή­λι­κης, η οποία ελήφθη με ειδικό πρω­τό­κολλο για παιδιά μάρ­τυ­ρες και παρου­σία παι­δο­ψυ­χο­λό­γου. Η αξιο­λό­γηση αυτής της κατά­θε­σης περι­γρά­φε­ται ως σταθερή, πει­στική και χωρίς ενδεί­ξεις καθο­δή­γη­σης, στοι­χείο που συνήθως λει­τουρ­γεί ως κρίσιμο σημείο ανα­φο­ράς σε υπο­θέ­σεις σεξουα­λι­κής βίας ανη­λί­κων.

Παράλ­ληλα, οι ιατρο­δι­κα­στι­κές εξε­τά­σεις που διε­νερ­γή­θη­καν από για­τρούς του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας και της Ιατρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σίας περι­γρά­φη­καν ως συμ­βα­τές με επα­νει­λημ­μένη κακο­ποί­ηση, ενί­σχυση που, κατά την προ­δι­κα­στική αξιο­λό­γηση, στήριξε απο­φα­σι­στικά την εισαγ­γε­λική κρίση. Στη δικο­γρα­φία περι­λαμ­βά­νο­νται επίσης ηλε­κτρο­νι­κές συνο­μι­λίες που προ­σκο­μί­στη­καν από τη μητέρα, οι οποίες κατά την εισαγ­γε­λική απο­τί­μηση εκλή­φθη­καν ως επι­βα­ρυ­ντι­κές, καθώς και ανα­φο­ρές κατα­θέ­σεων από το προ­σω­πικό και επαγ­γελ­μα­τικό περι­βάλ­λον του 38χρονου, που κατά την εκτί­μηση των αρχών συγκλί­νουν σε περι­γρα­φές συμπε­ρι­φο­ράς.

Επι­πρό­σθετα, κατα­γρά­φε­ται κατά­θεση που περι­γρά­φει περι­στα­τικό σε κοι­νω­νική εκδή­λωση, όπου ο κατη­γο­ρού­με­νος, υπό την επί­δραση αλκοόλ, φέρεται να επι­δί­ωξε στενή επαφή με άλλες ανή­λι­κες. Αυτό το στοι­χείο, όπως αξιο­λο­γή­θηκε, συν­δέ­θηκε με την εκτί­μηση περί κιν­δύ­νου υπο­τρο­πής. Τέλος, το κινητό τηλέ­φωνο του κατη­γο­ρού­με­νου κατα­σχέ­θηκε και βρί­σκε­ται υπό εξει­δι­κευ­μένο έλεγχο για τυχόν ψηφιακά ίχνη που θα μπο­ρού­σαν να συν­δε­θούν με την υπόθεση.

Η υπε­ρα­σπι­στική στάση και το αφήγημα της άρνησης

Ο 38χρονος δηλώνει απόλυτη άρνηση των κατη­γο­ριών. Υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν έμεινε ποτέ μόνος με την ανήλικη λόγω του ωραρίου εργα­σίας και της συνε­χούς παρου­σίας τρίτων στο σπίτι. Ανα­γνω­ρί­ζει 2 περι­στα­τικά έντονου ενα­γκα­λι­σμού σε στιγμή ημί­γυ­μνης παρου­σίας στο σπίτι, τα οποία χαρα­κτη­ρί­ζει αμήχανα και χωρίς σεξουα­λική χροιά, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι παρερ­μη­νεύ­θη­καν. Αμφι­σβη­τεί τη βασική ιατρο­δι­κα­στική γνω­μά­τευση ως πρό­χειρη και επι­κα­λεί­ται τεχνι­κές αξιο­λο­γή­σεις ιδιωτών ιατρο­δι­κα­στών και παι­δο­ψυ­χο­λό­γων, οι οποίες κατά την άποψή του απο­δυ­να­μώ­νουν το κατη­γο­ρη­τή­ριο, προ­τεί­νο­ντας εναλ­λα­κτι­κές εκδοχές, ενώ καταγ­γέλ­λει κοι­νω­νικό στιγ­μα­τι­σμό και δια­δι­κτυακή στο­χο­ποί­ηση.