Κλήση σε απολογία στον Ροδίτη κατηγορούμενο για συστηματικό βιασμό της 13χρονης θετής του κόρης

• Αντι­μέ­τω­πος με τρία βαριά κα­κουρ­γή­μα­τα την 8η Ιου­λί­ου • Οι κα­τη­γο­ρί­ες στη­ρί­ζο­νται σε πλή­θος απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων

Ρα­γδαί­ες είναι οι εξε­λί­ξεις στη σο­κα­ρι­στι­κή υπό­θε­ση που έχει συ­γκλο­νί­σει τη Ρόδο και αφορά κα­ταγ­γε­λί­ες για συ­στη­μα­τι­κή σε­ξουα­λι­κή κα­κο­ποί­η­ση 13χρο­νης από τον 38χρονο θετό της πα­τέ­ρα. Μετά την άσκη­ση τριών βα­ριών κα­κουρ­γη­μα­τι­κών διώ­ξε­ων από την Αντει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο Ανα­κρι­τής απέ­στει­λε χθες κλήση στον κα­τη­γο­ρού­με­νο για να πα­ρου­σια­στεί και να απο­λο­γη­θεί ενώ­πιόν του την 8η Ιου­λί­ου 2025.

Η δίωξη σε βάρος του 38χρο­νου ασκή­θη­κε από την Αντει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, κα Μαρία Αγ­γε­λού­δη, και αφορά τρεις ιδιαι­τέ­ρως σο­βα­ρές και δια­κε­κρι­μέ­νες πρά­ξεις:

• Βια­σμό ανη­λί­κου κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, τε­λε­σθέ­ντα από πρό­σω­πο της οι­κο­γέ­νειας που διέ­με­νε με την ανή­λι­κη.

• Κα­τά­χρη­ση σε ασέλ­γεια ανή­λι­κης κάτω των 14 ετών, επί­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και από συγ­γε­νι­κό πρό­σω­πο με συμ­βί­ω­ση.

• Προ­σβο­λή γε­νε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, με θύμα την ανή­λι­κη τόσο πριν όσο και μετά τη συ­μπλή­ρω­ση του 12ου έτους της ηλι­κί­ας της.

Η ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία ενι­σχύ­ε­ται από πλη­θώ­ρα απο­δει­κτι­κών μέσων, με­τα­ξύ των οποί­ων πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ια­τρο­δι­κα­στι­κές εκ­θέ­σεις, ια­τρι­κά πο­ρί­σμα­τα, κα­τα­θέ­σεις μαρ­τύ­ρων αλλά και η λε­πτο­με­ρής κα­τά­θε­ση της ανή­λι­κης, η οποία εξε­τά­στη­κε πα­ρου­σία ει­δι­κού παι­δο­ψυ­χο­λό­γου.

Το απορ­ρι­πτι­κό βού­λευ­μα που «ξε­μπλό­κα­ρε» την προ­δι­κα­σία

Η εξέ­λι­ξη αυτή έρ­χε­ται στον από­η­χο της έκ­δο­σης του υπ’ αριθμ. 80/2025 απορ­ρι­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος από το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με το οποίο απορ­ρί­φθη­κε έν­στα­ση ακυ­ρό­τη­τας της προ­δι­κα­σί­ας που είχε κα­τα­θέ­σει η υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Η έν­στα­ση βα­σι­ζό­ταν σε υπο­τι­θέ­με­νη πα­ρα­βί­α­ση των άρ­θρων 192 και 204 του Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας, σχε­τι­κά με τη μη γνω­στο­ποί­η­ση των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων που διε­νήρ­γη­σαν τις ια­τρι­κές εξε­τά­σεις. Ωστό­σο, το Συμ­βού­λιο υιο­θέ­τη­σε την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, κρί­νο­ντας ότι:

• Οι εξε­τά­σεις έγι­ναν κα­τε­πει­γό­ντως για την άμεση προ­στα­σία της ανή­λι­κης.

• Δεν υπήρ­ξε δι­κο­νο­μι­κή ζημία που να στοι­χειο­θε­τεί ακυ­ρό­τη­τα.

• Η επα­νά­λη­ψη των εξε­τά­σε­ων θα συ­νι­στού­σε πε­ραι­τέ­ρω θυ­μα­το­ποί­η­ση, αντί­θε­τη τόσο με την Οδη­γία 2012/29/ΕΕ όσο και με τη Διε­θνή Σύμ­βα­ση για τα Δι­καιώ­μα­τα του Παι­διού.

Η απο­κά­λυ­ψη της υπό­θε­σης και το απο­δει­κτι­κό υλικό

Η αρ­χι­κή απο­κά­λυ­ψη έγινε όταν η 13χρονη, έπει­τα από μά­θη­μα σε­ξουα­λι­κής αγω­γής στο σχο­λείο, φέ­ρε­ται να απο­κά­λυ­ψε μέσω μη­νύ­μα­τος στη μη­τέ­ρα της ότι είχε υπο­στεί σε­ξουα­λι­κή κα­κο­ποί­η­ση από τον θετό της πα­τέ­ρα. Η μη­τέ­ρα κα­τέ­θε­σε αμέ­σως σχε­τι­κή κα­ταγ­γε­λία και προ­σκό­μι­σε σειρά ηλε­κτρο­νι­κών μη­νυ­μά­των, τα οποία –σύμ­φω­να με τη δι­κο­γρα­φία– πε­ριεί­χαν επι­βα­ρυ­ντι­κά στοι­χεία.

Η δι­κο­γρα­φία εμπλου­τί­στη­κε και με κα­τά­θε­ση από πρό­σω­πο του πε­ρι­βάλ­λο­ντος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου που δή­λω­σε ότι εκεί­νος του είχε εκ­μυ­στη­ρευ­τεί πως είχε σε­ξουα­λι­κή σχέση με την ανή­λι­κη. Οι ια­τρο­δι­κα­στι­κές εξε­τά­σεις που διε­νερ­γή­θη­καν από εξει­δι­κευ­μέ­νους για­τρούς του ΕΣΥ και της Ια­τρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, πε­ρι­γρά­φο­νται ως «συμ­βα­τές με επα­νει­λημ­μέ­νη κα­κο­ποί­η­ση».

Το κι­νη­τό του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου κα­τα­σχέ­θη­κε και βρί­σκε­ται υπό εξέ­τα­ση, ενώ η κα­τά­θε­ση της ανή­λι­κης χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από τις ανα­κρι­τι­κές αρχές ως πλή­ρης, σαφής και εναρ­γής – με πε­ρι­γρα­φές που αντι­στοι­χούν σε βια­σμό και κατά συρ­ροή προ­σβο­λή της γε­νε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειάς της.

Η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται κάθε κα­τη­γο­ρία. Μέσω υπο­μνή­μα­τος που υπέ­βα­λε με τους δι­κη­γό­ρους του, κ. Στέ­λιο Κιουρ­τζή και κ. Δήμο Μου­τά­φη, υπο­στη­ρί­ζει ότι τα στοι­χεία ερ­μη­νεύ­τη­καν εσφαλ­μέ­να και ότι συ­γκε­κρι­μέ­νες εν­δεί­ξεις πα­ρε­ξη­γή­θη­καν.

Αμ­φι­σβη­τεί τα ια­τρο­δι­κα­στι­κά ευ­ρή­μα­τα, απο­δί­δο­ντάς τα σε χρό­νια ια­τρι­κά προ­βλή­μα­τα της ανή­λι­κης, ενώ χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη μαρ­τυ­ρία του πρώην ερ­γο­δό­τη του «ανα­κρι­βή και ανα­ξιό­πι­στη». Επι­κα­λεί­ται επί­σης μια πα­λαιό­τε­ρη ανα­φο­ρά παι­δο­ψυ­χο­λό­γου που –σύμ­φω­να με τον ίδιο– είχε κα­θη­συ­χά­σει τη μη­τέ­ρα της ανή­λι­κης ότι δεν υπήρ­χαν εν­δεί­ξεις κα­κο­ποί­η­σης, χωρίς ωστό­σο το ση­μείο αυτό να έχει βα­ρύ­τη­τα για τις ανα­κρι­τι­κές αρχές.

Στη δια­δι­κα­σία ως συ­νή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κα­τη­γο­ρί­ας πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος.