Θρίαμβο του ιδιωτικού τομέα δείχνουν οι εκπληκτικές επιδόσεις στον τουρισμό

Την τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία η Ελ­λά­δα κα­τά­φε­ρε να προ­σθέ­σει πε­ρί­που 13 εκατ. ξέ­νους του­ρί­στες σε όσους την επι­σκέ­πτο­νται κάθε χρόνο. Παρά τον πό­λε­μο, που οδή­γη­σε στην απώ­λεια των Ρώσων του­ρι­στών (πε­ρί­που 1 εκατ.), παρά την παν­δη­μία, παρά το πλη­θω­ρι­στι­κό ρεύμα, παρά τον αντα­γω­νι­σμό από νέες ανερ­χό­με­νες δυ­νά­μεις (Αλ­βα­νία, Τυ­νη­σία κ.λπ.), παρά ακόμη και τους σει­σμούς στη Σα­ντο­ρί­νη, η χρο­νιά θα κλεί­σει με με­γέ­θη-ρεκόρ της τάξης των 37 εκατ. του­ρι­στών.

Οι επι­τυ­χί­ες ως συ­νή­θως έχουν πολ­λούς «πα­τε­ρά­δες», αλλά αυτή η επί­δο­ση απο­τε­λεί από κάθε άποψη ένα θρί­αμ­βο της ιδιω­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Για να γίνει αντι­λη­πτό, οι επεν­δύ­σεις στον του­ρι­σμό που οδή­γη­σαν σε αυτήν την εκρη­κτι­κή άνοδο πα­ρα­μέ­νουν και σή­με­ρα, σύμ­φω­να με ανά­λυ­ση της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας, κατά 80%-85% ιδιω­τι­κές. Φα­ντα­στεί­τε να ακο­λου­θού­σαν και οι δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις.

Το ξε­νο­δο­χεια­κό δυ­να­μι­κό ανα­βαθ­μί­στη­κε μα­ζι­κά τα τε­λευ­ταία δέκα χρό­νια, με σαφή στρο­φή σε μο­νά­δες 4 και 5 αστέ­ρων. Ταυ­τό­χρο­να ενι­σχύ­θη­καν οι αε­ρο­πο­ρι­κές συν­δέ­σεις, ιδίως με αγο­ρές υψη­λής δα­πά­νης, όπως αυτή των ΗΠΑ. Δη­λα­δή, ποιό­τη­τα και συν­δε­σι­μό­τη­τα.

Το απο­τέ­λε­σμα ήταν η Ελ­λά­δα να βρί­σκε­ται πλέον στην πε­ντά­δα των με­σο­γεια­κών χωρών με αύ­ξη­ση με­ρι­δί­ου αγο­ράς από το 2% στο 2,5% της πα­γκό­σμιας αγο­ράς, πο­σο­στό δυ­σα­νά­λο­γο με το γε­ω­γρα­φι­κό μέ­γε­θός της. Συ­νέ­βη μά­λι­στα την ώρα που οι πα­ρα­δο­σια­κοί αντα­γω­νι­στές μας, Ιτα­λία και Ισπα­νία, είδαν υπο­χώ­ρη­ση των με­ρι­δί­ων τους.

Στα 55 εκατ. του­ρί­στες ετη­σί­ως έως το 2040

Από αυτήν την αύ­ξη­ση που ση­μεί­ω­σαν οι ελ­λη­νι­κοί προ­ο­ρι­σμοί μέσα σε μία δε­κα­ε­τία, το 40% είναι κα­θα­ρά ελ­λη­νι­κή επι­τυ­χία. Δεν οφεί­λε­ται μόνο στην πα­γκό­σμια άνοδο των τα­ξι­διών, ούτε στην ελ­κυ­στι­κό­τη­τα των με­σο­γεια­κών χωρών. Απο­τε­λεί κερ­δι­σμέ­νο με­ρί­διο λόγω αύ­ξη­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας.

Τα 5 εκατ. από τα 13 εκατ. επι­πλέ­ον του­ρι­στών δεν ήρθαν επει­δή «έτσι πή­γαι­νε το ρεύμα», αλλά επει­δή επέ­λε­ξαν ένα ανα­βαθ­μι­σμέ­νο του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν.

Και κάπου εδώ αρ­χί­ζουν τα δύ­σκο­λα. Τα ιδιω­τι­κά κε­φά­λαια συ­νε­χί­ζουν να κι­νού­νται. Αλλά χωρίς κρα­τι­κές επεν­δύ­σεις σε βα­σι­κές υπο­δο­μές, όπως ύδρευ­ση, απορ­ρίμ­μα­τα και λι­μά­νια, η αυ­ξη­μέ­νη του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα συ­γκρού­ε­ται ήδη με τις το­πι­κές αντι­δρά­σεις, τον κο­ρε­σμό και βε­βαί­ως τη φθορά του προ­ϊ­ό­ντος. Ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός μπο­ρεί για με­γά­λο μέρος του κρά­τους (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης) να θε­ω­ρεί­ται ότι θα συ­νε­χί­σει να με­γα­λώ­νει μόνος του, αλλά η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι δια­φο­ρε­τι­κή. Αν θε­ω­ρή­σου­με δε­δο­μέ­νη την επι­τυ­χία και συ­νε­χί­σου­με να επεν­δύ­ου­με μόλις ένα ευρώ σε δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις για κάθε τέσ­σε­ρα ευρώ ιδιω­τι­κών, τότε το μο­ντέ­λο θα αρ­χί­σει να τρί­ζει. Ο πραγ­μα­τι­κός κίν­δυ­νος σε αυτήν την πε­ρί­πτω­ση δεν είναι να στα­μα­τή­σουν οι αυ­ξη­μέ­νες ροές νέων του­ρι­στών, αλλά να χά­σου­με αυ­τούς που κερ­δί­σα­με την τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία.

Πηγή: kathimerini.gr